Een Federale Republiek in Marokko is de enige oplossing.

De Imazighen moeten hun eigen geschiedenis leren kennen. Zo gaan ze weer beseffen wie ze zijn en kunnen ze eindelijk de-islamiseren. Een signaal dat de Imazighen hun geschiedenis terug vullen, is dat ze sinds de jaren zestig van de vorige eeuw zijn begonnen met hun eigen jaartelling en hun eigen Nieuwjaar. Ze laten de geschiedenis van de Imazighen beginnen in 950 voor Christus. Dit is het jaar waarop Sjosjenq I, een Berber uit Libië, een machtige Farao in Egypte werd, stichter van de 22e dynastie. Daarmee schreven de Berbers voor het eerst geschiedenis. Er is wat oneigheid over wanneer Yennayer, het Amazigh Nieuwjaar wordt gevierd; op 12, 13 of 14 januari. In Algerije is het een officiële feestdag op 14 januari. Eigenlijk het gaat niet alleen over een officiële feestdag te vieren of de Amazigh naam aan de geboorte kinderen te geven of da amazigh cultuur en tradities te uitoefenen. Het gaat over de bevrijding van het land uit de handen van de Arabier moslims als koloniaal.
De laatste eeuw kent Marokko vier politieke generaties. De eerste generatie was die van 1912 tot 1959. De generatie van een gewapende opstand tegen het Franse protectoraat en tegen de Alawitische sultan, die de Fransen had gevraagd zijn troon te verdedigen.

De tweede politieke generatie begon met de regering van Abdullah Ibrahim. Dat was de vierde regering in de eerste drie jaar na de onafhankelijkheid in 1955. Deze regering van Abdullah Ibrahim kwam tot stand door de benoeming van sultan Mohammed V op 24 december 1958 en bleef in werking tot 21 mei 1960. Deze tweede politieke generatie had de wapens neergelegd en sloot een compromis met Mohammed V, en zijn opvolger, Hassan II. Maar de sultan en zijn zoon hadden de wapens niet neergelegd. Ze lieten liquidaties uitvoeren en strijders arresteren. Ook vervalsten ze de verkiezingen. Hierdoor werd de invloed van de voormalige strijders steeds kleiner, en kregen de sultan en zijn zoon steeds meer macht in handen.
De derde politieke generatie was die van 1958 tot 2002. Deze generatie bleef hopen op veranderingen in de richting van democratie en mensenrechten. Ooit hoopten ze de vrijheid te kunnen krijgen om de dictatuur af te schaffen. De laatste van deze generatie was Abderrahman El Youssoufi, de minister president van Marokko van de 26e regering, die duurde van 14 maart 1998 tot 6 november 2002. Dit was de zogeheten ‘regering van de afwisseling.’
De vierde politieke generatie is nu aan het bewind. Deze begon in 2002 en is een generatie van arrivisten, egoïsten, fraudeurs, moordenaars, misbruikers, en slaven van de koning. Daarom is het nu tijd voor echte veranderingen. De dictator heeft alle slechte dingen gedaan om het volk in Marokko onder de duim te houden. Hij blijft de westers over drugs, terrorisme en immigratie te chanteren. Hij doet of hij echt op de weg naar een democratische land is. Terwijl hij de nep politieke partijen creëert, waarin alle politieke partijen in Marokko zijn niet meer dan creaties van het regime. Marokko is een schijndemocratie.

De Imazighen moeten zorgen dat de dictator “de koning “ zo snel mogelijk moet weg verdwijnen. Er is op allerlei manieren geprobeerd om met de koning samen te werken. Het is niet genoeg als de koning alleen maar een rituele rol krijgt, zoals in Nederland. Hij moet echt weg, en ook de kring om hem heen, de Alawieten die de Marokkanen tot slaaf hebben gemaakt. Dat kan alleen maar gebeuren door een revolutie. Uit zichzelf zal hij nooit opstappen. Genoeg mensen moeten ervan overtuigd zijn dat het koningschap slecht is voor Marokko. Pas dan zullen de mensen massaal de straat op gaan, en zal er een opstand komen. Als de koning is afgezet, zal hij voor de rechter moeten komen om zich te verantwoorden voor alles wat hij heeft aangericht tegen het Marokkaanse volk.

Er moet een Federale Republiek in Marokko komen. Elke deelstaat daarbinnen zal een mate van zelfbestuur moeten krijgen. Marokko kent verschillende regio met verschillende dialecten en verschillende ambities. Een nationale president zal vanuit de federaties gekozen moeten worden. Voor vier of acht jaar, en niet langer, net als in landen als de VS. Elke deelstaat zal zijn eigen parlement moeten hebben, en daarnaast moet er ook een centraal parlement komen.

Het is heel eenvoudig uit te voeren. Je kunt gewoon het wetsysteem van een democratisch land als Zwitserland nemen. Mensenrechten, respect voor iedereen, dergelijke waarden zijn overal allang vast gelegd. Mensen doen vaak alsof het heel ingewikkeld is om zo’n wettelijke vernieuwing in te voeren in Marokko. Maar dat wordt alleen maar gezegd om het niet te laten gebeuren. In het nieuwe wetsysteem moeten er bijvoorbeeld hoge straffen komen voor corruptie en verkrachting. Daar wordt nu nauwelijks op bestraft.

In de nieuwe grondwet moet niet alleen vrijheid van godsdienst worden uitgeroepen, maar ook de vrijheid om godsdienst te kunnen bekritiseren. He is niet om de islam te verbieden. Dan ontstaat er weer een nieuwe dictatuur. Maar de Arabische taal moet je wel verbieden. Het is een koloniale taal en de oorzaak van onze achterlijkheid. Onze moedertaal is Berbers. Het is uitstekend als er mensen daarnaast ook Engels, of Frans of Duits leren, want je moet de wereld kennen. Of stel dat ze in het Rif gebied besluiten om Nederlands als tweede taal aan te houden. Prima. De Berbers in het zuiden van Marokko hebben meer verbinding met de Franse cultuur. Als ze Frans willen als tweede taal, prima. Elke deelstaat binnen Marokko zal dat zelf moeten kunnen beslissen.

Er moeten uiteraard vrije media komen, waar iedereen zonder angst moet kunnen zeggen wat hij of zij vindt als echt vrijheid van meningsuiting . Ook moet iedereen vrij kunnen laten zien hoe hij of zij leeft. In het huidige Marokko worden mensen die op straat eten tijdens ramadan in de gevangenis gezet. Maar in de Federale Republiek zullen mensen gewoon op tv moeten kunnen eten en drinken tijdens ramadan. Sommige etnische groepen zijn op de Marokkaanse tv onder de leiding van de dictator Alaouit Mohammed 6 onzichtbaar, zoals de zwarten, de nakomelingen van de slaven. Die kunnen in Marokko tot nu toe ook geen hogere functies krijgen. Daar moet een einde aan komen. En moet er ook onderwijs komen in het slavenverleden van Marokko.

Tunesië gaat de goede richting uit. Maar er zijn veel obstakels waardoor het niet snel genoeg gaat. De moslims, de corruptie, de invloed van de Fransen. Ook in Algerije zijn er Berbers die geen moslim willen zijn, zoals in Kabylië. Het is een mooie droom dat Noord Afrika verenigd wordt als één grote Berberstaat. Maar dan alleen als dit op een democratische wijze kan gebeuren. Zodat er een geheel van verenigde federale staten kan groeien. The United States of North Africa. Maar zover zijn we nog lang niet. En het moet ook niet opgelegd worden. Het kan alleen op democratische wijze.

De muur van Berlijn die Europa moet beschermen is het Berbergebied van Noord Afrika. Maar de Berbers moeten eerst de ballast van de islam van zich af wassen. Landen als Bulgarije of Hongarije of Polen hebben zich bevrijd van het communisme, en zo moet Noord Afrika zich ook kunnen bevrijden van de islam. Nu zijn we nog lang niet van dat niveau. Onderzoekers zeggen dat Noord Afrika vijftig jaar achter loopt op Europa, maar ik denk eerder meer dan 200 jaar.

Westerse bedrijven moeten ook vrije toegang krijgen in de Marokkaanse Federale Republiek. Maar dan moet er wel sprake zijn van een echt vrije markt. Nu heeft Frankrijk deals gesloten met de dictator koning van Marokko waardoor sommige Franse bedrijven een monopolie in Marokko hebben. Als Nederlandse bedrijven iets willen opzetten met bijvoorbeeld melkproductie, kan dat niet. Ook China heeft erover geklaagd dat er geen vrije markt in Marokko bestaat.

Ali Lahrouchi
Amsterdam

De sportieve lange arm van Rabat

Met enige regelmaat verschijnen berichten in de media dat er weer een Nederlandse voetballer met Marokkaanse roots voor Marokko heeft gekozen. Na Ziyech, Mezraoui, Idrissi en anderen verkiest hoogstwaarschijnlijk Ihattaren binnenkort de Atlas Leeuwen boven Oranje.

Dit is geen toeval uiteraard. Marokko hanteert een actief beleid om Marokkaans-Nederlandse voetballers te verleiden, dwingen en manipuleren. Soms gebeurt dat via de familie, scouts en andere voetballers. Een ding is wel duidelijk geworden: de Marokkaanse voetbalbond (onderdeel van de lange arm van Rabat) is zeer effectief bezig. Nederland staat al jaren op achterstand.

Het is ook onbegrijpelijk dat jongeren die hier geboren zijn en die hun succes te danken hebben aan Nederland, uiteindelijk voor Marokko kiezen. Terecht dat veel burgers deze vraag stellen!
Bovendien “kiest’ men voor een land, dat de eigen (groot)ouders moesten ontvluchten vanwege uitzichtloosheid en onderdrukking. De repressie vooral in de Rif is nog steeds aan de gang.

Veel factoren worden genoemd in de berichtgeving waarom Marokkaans-Nederlandse toptalenten voor Marokko zouden kiezen: trots, gevoel, uitsluiting, geld en carrière Misschien waar. Echter, er wordt te weinig aandacht besteed aan een beslissend aspect, namelijk de rol van de lobbymachine via de Marokkaanse voetbalbond en andere organen om loyaliteit af te dwingen. Marokko weet als geen ander de voorbeeldfunctie van invloedrijke personen te benutten.
Deze tactiek van ronselen en beïnvloeden is erg aanwezig in Europa en in het bijzonder in Nederland. Met allerlei middelen probeert Marokko de talenten hier vroegtijdig op te sporen, om voor Marokko uit te komen.

Met Ihattaren hebben we straks een nieuw voorbeeld van hoe Marokko te werk gaat. In sommige Marokkaanse media is daar ook over bericht. In dit artikel van Hespress twee weken geleden klapte een Marokkaanse official uit de school door te stellen dat een belangrijke persoon was ingeschakeld om op Ihattaren in te praten. Het betreft Nabil Taouizi, speler van Manchester City.

Na de publicatie in het NRC vandaag die licht werpt op de schimmige wereld van Marokkaanse beïnvloeding en manipulatie, is het hoogste tijd dat de Nederlandse politiek en de KNVB deze vorm van de bemoeienis van Marokko nader onderzoeken en actief tegen te gaan.

Het doorbraak van de Marokkaanse geheime diensten aan Nederland

Door : Ali Lahrouchi

Wat veel mensen zich in het Westen niet lijken te realiseren is dat Marokko beheerst wordt door een dictatoriaal regime. Het is een monarchie, maar een monarchie in Marokkaanse stijl. Koning Mohammed VI is een dictator. Hij gaat over alle strategische beslissingen van het land. Hij heeft de volledige macht over de politie, het leger, de gendarmerie, de douane, de justitie, de politiek; over alle instellingen en  instanties. Wat hij beslist loopt soms via de zeef van de ‘Koninklijke arbitrage.’ Hij hoeft maar zijn wens uit te spreken en er wordt een dossier aangelegd (soms foutief) of een hervorming ingezet.

De ‘koning-dictator’ Mohammed VI benoemt en kabinetten en ontbindt ze weer. Hoe de Koninklijke arbitrage uitpakt, wordt in de praktijk bepaalt door de binnenste machtskring, een handjevol personen die de dienst uitmaken. Dit zijn de machtige mannen van het paleis, de naaste medewerkers en adviseurs van de dictator. Ze vormen een schaduwkaste. Naar buiten toe heet het dat zijn enkel ‘toezicht houden op de activiteiten van de overheid.’

Een minister in Marokko is niet meer dan een marionet. De Secretaris Generaal is op het ministerie degene met de echte macht. Zonder hem mag de minister geen enkele beslissing nemen. De Secretaris Generaal wordt door de dictator voor lange tijd benoemd. De minister zit er slechts voor kortere tijd. Als niet meer dan een marionet. De Secretaris Generaal kan zijn macht uitoefenen zonder dat hij gecontroleerd wordt door een parlement of een commissie. Er bestaat geen enkel orgaan dat externe controle over hem uitvoeren.

Het machtsnetwerk van de dictator bevindt zich voor een belangrijk deel onder de grond. De Marokkaanse geheime diensten sturen individuen, organisaties, verenigingen en Marokkaanse moskeeën in het buitenland aan. Ze gebruiken deze als spionnen om zoveel mogelijk algemene informatie te verzamelen over de landen waar zich veel Marokkaanse emigranten bevinden. Op zich ze niet meer dan kleine vissen. Maar er zijn ook grote vissen. Dat zijn de Marokkanen in het buitenland die hoge functies bekleden. Parlementsleden, politici, burgemeesters, of zelfs schrijvers. Ze vormen de ogen en de oren voor de Marokkaanse geheime diensten op hoge plekken in Europese landen. De dictator heeft een naam bedacht voor deze grote vissen. Ze heten de ‘adviseurs van de koning.’

Deze grote vissen zullen in de praktijk nooit de dictator ontmoet hebben om hem daadwerkelijk van advies te dienen. Dat doen alleen Marokkaanse consuls, ambassadeurs en geheime diensten. De grote vissen gaan met hun advieswerk ondergronds in allerlei schaduworganisaties, zoals de  Marokkaanse Raad voor de Mensenrechten. Ze kunnen gezien hun gevoelige posities die de landen waarheen ze zijn gemigreerd, niet openlijk opereren als adviseurs van de koning.

De enige bekend officieel adviseurs van de dictator Mohammed VI zijn : 1 – Fouad Ali El Himma 2- Abdeltif Menouni 3-Taïeb Fassi-Fihri 4- Omar Azziman 5- Mohamed Mounir El Majidi  6-Yassir Zenagui  7- Mohamed Moâtassim  8-Omar Kabbaj 9- Abdeljaouad Belhaj 10- Mohamed El Alaoui en 11-  hun baas  Ondré Azoulay.

Op deze manier kan er natuurlijk in Marokko nooit echt sprake zijn van democratie, mensenrechten, vrijheid. Onder het regime van de dynastie van de Alaouiten is dat sowieso onmogelijk.

Ik vraag mij als Nederlands burger af: Wat is er toch aan de hand met Nederland? Waarom laat Nederland de Marokkanen die loyaal aan de dictator Mohamed VI zulke gevoelige functies te vervullen? Komt dit door naïviteit? Het is zeker een  doorbraak voor de Marokkaanse geheimen diensten in Nederland.

De PvdA leed in Nederland een van de grootse nederlagen in de politieke geschiedenis van dit land. Bij de Kamerverkiezingen van 2017 haalden ze 9 zetels, dat was slechts 5,7 % in de Tweede Kamer. Bij de vorige verkiezingen haalden ze nog 38 zetels. Toch is de Kamervoorzitter juist van de PvdA. Ze zat in een werkgroep die de Marokkaanse Raad voor de Mensenrechten adviseert. Ze leverde dus adviezen aan de dictator van Marokko, Mohammed VI. Ook toen ze in de Nederlandse Kamer zat! Bij de PvdA vonden ze dat geen probleem. Wat is dit ? Een democratie? Of een smerig compromis?

Ali Lahrouchi

Alle officiele talen in Afrika zijn nog altijd van koloniale komaf

Mayssen A. Essaguiar

Eén van de belangrijkste redenen dat Afrika achterloopt is de taalkundige crisis die er heerst die zorgt voor een consistente culturele, civilizationele en poltieke zwakte, identiteitscrisis, patriotistische stagnatie en demoralisatie.

Volkeren die hun eigen talen niet meer kunnen spreken en geen standaard kunnen realiseren zullen ten alle tijden tegen de feiten aanlopen en zeer stroeve staatsappraten hebben. Taal is immers het medium voor macht en management en hoe beter een taal in elkaar zit hoe beter organisatie en machtswerking kan werken. Als het echter niet de taal van jouw voorouders is maar die van jouw kolonizator zal er iets consitent misgaan. Hoe langer politici het uitstellen hoe hardnekkiger de gevolgen ervan worden. Het uiteindelijke gevolg kan zelfs zo ver escaleren dat je ontheemde burgers zal hebben in hun eigen landen.

De eerste stap naar lange-termijn modernizatie in Afrika is taalkundige standardizatie. Voor veel Afrikaanse landen is het echter al game-over wat betreft de inheemse talen die in een dusdanige staat van ontbinding verkeren dat het redden van die dialecten bijna een hopeloze klus is. De politieke elite voelt er vaak ook niks voor want zonder de koloniale talen kunnen ze ook niet meer interessant blijven voor de neo-kolonialistische agenda’s van Europa.

Neem nou een land als Nigeria dat met haar meer dan 400 dialecten bijna een Napoleonistische uniformisering nodig zal hebben om er een gestandaardiseerde taal uit te smeden. Dit is overigens onwaarschijnlijk aangezien de politieke elite veel meer voelt voor de koloniale talen en hier diep mee identificeert. Je ziet overigens dat in Nigeria bijvoorbeeld het Pidgeon English een groot identiteitsprobleem veroorzaak. Stel je even voor dat Turken half verpauperd Engels spreken met wat Turkse woordjes ertussendoor die hun grammaticale consistentie allang verloren zijn, stel je ook even voor dat Chinezen of Russen ook een mengelmoesje spreken. Civilizationeel gezien is het een ramp. In Afrika is het een norm.

Wellicht Is Tamazight dan wellicht de eerste en enige taal die erin zal kunnen slagen om zich te manifesteren als een gemoderniseerde gestandaardizeerde taal. De meeste Amazighdialecten zijn nog vrij goed in tact gebleven. Met namen het Tamazight in de Sous, Rif, Kabyle en Chawi regio’s zouden met genoeg politieke wilskracht de bouwstenen kunnen zijn voor een nieuwe moderne Tamazight standaard.

Ik denk dat er niks anders op zit dan dat die dialecten elkaar zullen moeten verrijken en elkaars vocabulair moeten aanbieden aan het gehele Tamazightsprekende gedeelte van Noord-Afrika om een taal te kunnen realiseren die echt zijn wortels kan schieten en een meer dan 5 duizend jaar oude civilizatie levend kan houden. In spraak en schrift. Nederland kon ook niet eindeloos al haar taalkundige diversiteit blijven doordragen. Uiteindelijk moest het de ABN knoop doorhakken en bezaten alleen de Friezen nog enige wilskracht om die taalkundige Verhollandisering enizins tegen te gaan en de lange termijn dood van het Fries te vertragen dan wel te voorkomen.

P.S. Deze kaart is niet helemaal kloppend. In aanzienlijke gedeeltes van Noord-Afrika beheerst men veel beter Tamazight dialecten dan Arabisch. Ook in bepaalde gebieden worden nog pre-kolonialistische West-, Centraal en Zuid- Afrikaanse dialecten gesproken al verkeren ze veelal in een zeer kritische toestand en lopen een hoog risico op uisterving en volledige vervanging door Europese talen. Het diende vooral even ter illustratie van de taalkundige kolonisatie van Afrika.

De vijf invloedrijkste Amazigh personen in de wereldgeschiedenis

De gehele geschiedenis kent talloze miskende helden die meer erkenning en waardering verdienen. Vijf opmerkelijke Amazigh personen, waarvan wij geloven dat zij de grootste impact hebben gehad op de wereldgeschiedenis, hebben wij nader bekeken.

Lucius Apuleius
( c.123/125- c.180) was een Numidische schrijver van proza en filosoof, die in Noord Afrika, in het Romeinse rijk leefde en vooral wordt herinnerd als de schrijver van karakteristieke en ontuchtige roman, Metamorfoses, ook wel bekend als De Gouden Ezel. (Aussinus Aureus)

Terence Terentius
1 vKHDPvU1UuXvs4ePM174Vg

( geboren 125 voor Christus, in Carthago, Noord Afrika, nu Tunesië, overleed 159? ,voor Christus in Griekenland of op zee) was één van de grootste schrijvers van komische drama’s in het Romeinse Rijk en was de auteur van zes strofige kluchten die model stonden voor het zuivere Latijn. Terence’s toneelstukken vormen de basis van de moderne zedenkomedies

De Heilige Augustinus van Hippo
augustinus 200 HR philippe de champaigne

De heilige Augustinus of ook wel genoemd de heilige Augustinus van Hippo, originele Latijnse naam Aurelius Augustinus ( geboren 13 november 354 na Christus in Tagaste, Numidië ( nu Souk in Algerije) overleed op 28 augustus 430 in Hippo Regius (nu Annaba, Algerije), feestdag 28 augustus, Bisschop van Hippo van 369 tot 430, één van de Latijnse Kerkvaders en één van de vormgevers van de Kerk en waarschijnlijk één van de meest belangrijke Christelijke denkers na Paulus, Augustinus toepassing van het klassieke denken op de christelijke leer leidde tot een theologisch systeem met veel macht en blijvende invloed. Zijn talrijke geschriften, waarvan ‘Belijdenissen’ en ‘De stad van god’ de belangrijkste zijn, hebben de Bijbel exegese gevormd en hebben mede de basis gelegd voor een groot deel van het middeleeuwse en moderne christelijke gedachtegoed.

Averroes (Ibn Rushd)
645x344 ibn rushd the scholar who forged the knowledge of east in west 1544995955809

Averroës ook wel Inbn Rushd genoemd werd in 1126 in Cordoba( Spanje) geboren en kwam in 1198 te overlijden in Marrakech. Hij was een Noord Afrikaans jurist, natuurkundige, astronoom en een productief schrijver, wiens interpretaties van Aristoteles een belangrijke bron vormde voor het begrijpen van die denker gedurende de 13e en 14e eeuw. Een terugkerend thema in zijn werk is dat er geen onverenigbaarheid is tussen geloof en filosofie als beide op de juiste wijze begrepen worden.

Armen Firman
download

Armen Firman staat ook bekend als Abbas Ibn Firnas ( 810-887 na Christus) was een universalist; uitvinder, natuurkundige, chemicus, ingenieur, vliegtuigbouwkundige, Andalusische musicus en Arabisch talige dichter van Amazigh afkomst, Armen staat bekend als een van de eerste ontwerpers van de luchtvaarttechniek en de principes van vliegen.

Open brief aan Farid Azarkan

U maakt vermoed ik onrustige tijden mee. De recente verkiezingsuitslagen op provinciaal en Europees niveau vielen zwaar tegen. De boycot van DENK door Riffijnse Nederlanders, die allang aan de gang was, werd groter als gevolg van de krankzinnige uitlatingen van uw partijgenote Nadia El Ouahdani. Veel Riffijnse Nederlanders voelen zich niet meer thuis bij DENK. En terecht!

Op geen velden en wegen was u te bekennen toen bezorgde Riffijnse Nederlanders om actieve steun zochten. Misschien heeft u achter de schermen iets geprobeerd, wat ik niet uitsluit. Per slot van rekening, u was onzichtbaar. We zien vooral politici van andere partijen.
Dit is intussen breed te constateren. U lijk opgeslokt te zijn door de Turkse Bermudadriehoek: Öztürk, Kuzu en Tonça. Op sociale media oogst u alleen likes van Erdogan sympathisanten.

Met een zetel die u vooral aan de Marokkaanse gemeenschap te danken heeft, had u de schendingen van mensenrechten in Marokko zich wel moeten aantrekken. Niet alleen vanwege uw Riffijnse achtergrond, maar ook om de morele verantwoordelijkheid: opkomen voor mensenrechten! Helaas heeft u gekozen voor de luwte en stilte.

Nu uw geloofwaardigheid en draagvlak -en die van uw partij- onder druk staan, is het tijd dat u de ingeslagen weg radicaal wijzigt. Politiek bedrijven zonder ethiek is zinloos. Een politiek leider wordt uiteindelijk herinnerd om zijn/haar moed en deugd.

Ik wens u veel wijsheid toe.

Een bezorgde Riffijnse Nederlander

Farid Azarkan

Farid Azarkan