door Redactie | jan 3, 2012 |
Bondscoach Eric Gerets van Marokko heeft twee spelers uit de Eredivisie opgenomen in zijn selectie voor het toernooi om de Afrika Cup. Feyenoord is middenvelder Karim El Ahmadi begin volgend jaar een paar weken kwijt, sc Heerenveen moet het een tijdje doen zonder vleugelspits Oussama Assaidi.
Overigens is het nog onzeker of Assaidi in actie kan komen op de Afrika Cup. De Marokkaan tobt al weken met een rugblessure en wil eerst volledig fit worden.
Gerets riep verder twee spelers op met een verleden in Nederland, namelijk ex-PSV’er Nordin Amrabat en de geboren Amsterdammer Mbark Boussoufa. Andere bekende naam in de selectie van de Belgische oefenmeester is spits Marouane Chamakh van Arsenal. Marokko speelt in groep C tegen Tunesië, gastland Gabon en Niger.
Het toernooi in Gabon en Equatoriaal Guinée begint op 21 januari; de finale staat voor 12 februari op het programma.
door Redactie | dec 25, 2011 |
De Duitse voetbalclub SC Freiburg heeft haart contract met de voetballer Yassin Abdessadki ontbonden. Dit was nadat deze beschuldig werd van het stelen van enkele shampooflesjes in het hotel waar hij met zijn club in de stad Kohn verbleef.
Volgens de Duitste krant Bild zou de voetballer van Marokkaanse komaf zonder enkele waarschuwing zijn ontslagen. Wel zou de voetballer begin dit jaar voor fraude zijn veroordeeld en 3 jaar geleden is de voetballer beschuldigd het stelen van een auto en het exporteren hiervan.
Volgens de directeur van de club Dirk Dufner kon hij de daad niet ongestraft laten omdat de speelt zich eerder als voorbeeld voor anderen presenteerde. Volgens Dufner heeft de club het recht het contract te ontbinden zonder dat dit enig financiële consequenties heeft voor de club.
De zaakwaarnemer van Abdessadki heeft het handelen van de club flink bekritiseerd en de club gevaagd het besluit te herzien. Volgens de zaakwaarnemer zou de voetballer de shampoo uit de kamer naast zijn kamer hebben genomen omdat de shampoo in zijn kamer op was.
Yassin Abdessadki die in de meeste wedstrijden van dit seizoen voor de club is uitgekomen en goede prestaties heeft geleverd heeft aangegeven dat hij niets begaan heeft wat deze afstraffing behoeft en dat hij nog steeds voor de club wil uitkomen om deze uit de reeks van wanprestaties wil halen.
door Redactie | dec 20, 2011 |
In de serie Wereldreligies bracht Happinez onlangs een boek uit over de oorsprong, de rituelen en de schoonheid van de islam. Maar de nadruk ligt op de fysieke schoonheid van de Islam, terwijl geloof toch ook –of vooral- een zaak van beleving is.
In de serie Wereldreligies bracht Happinez onlangs een boek uit over de oorsprong, de rituelen en de schoonheid van de islam. Maar de nadruk ligt op de fysieke schoonheid van de Islam, terwijl geloof toch ook –of vooral- een zaak van beleving is.
Desalniettemin heb ik het boekje met plezier gelezen. Het leest vlot weg en is een goede introductie voor diegenen die weinig weten over de islam. De publicatie beschrijft vooral de ontstaansgeschiedenis van de islam, de 5 zuilen en de verschillende stromingen. De auteurs laten vooral de mooie kanten van het geloof zien, maar beschrijven ook de complexiteit binnen de islam van verschillende regels en verplichtingen. Ook voor mij, als Marokkaanse Nederlander was het lezen van het boek het educatief en interessant.
Het lastige van dit soort publicaties is dat er veel verschillende interpretaties bestaan van dé islam. In Nederland wordt veel gediscussieerd over dé Islam en niet over diegenen die de godsdienst in een bepaalde mate praktiseren en belijden. Deze aspecten worden dikwijls door elkaar gehaald in het maatschappelijke debat. Van het Islamdebat in Nederland kan ik geen chocola maken.
Verschillende stromingen, verschillende beleving
Wat dat betreft schiet ook deze publicatie enigszins tekort. Weliswaar wordt de religie op een heldere en eenduidige wijze beschreven, maar daarbij wordt erg veel aandacht besteed aan de fysieke schoonheid van de islam en wordt voorbij gegaan aan het feit dat religie ook, of vooral, een beleving is en fysiek niet tastbaar. Mensen beleven hun geloof op verschillende manieren en hun betrokkenheid en mate van praktiseren verschilt sterk. Wat wel een welkome aanvulling is in dit boekje is dat er op gewezen wordt dat ook dé Islam verschillende geloofsstromingen kent, die echter alleen menen dat hun waarheid de enige waarheid is. . Individuele keuzevrijheid binnen de islam is in de praktijk lastiger. Je kunt als geboren moslim moeilijk afstand nemen van het geloof. Je kunt makkelijk zeggen dat je niet praktiseert maar als je het geloof verafschuwt en naast je neer wilt leggen stuit je op hevig verzet binnen familiekringen. In een deel van de Islamitische landen staan daar zelfs flinke straffen tegenover.
Keuzevrijheid
Redeneren vanuit het individu en het respecteren van keuzes is lastig als je als geloofsgroep wordt gezien en aangesproken. Andere religies zoals het Christendom en Jodendom hebben soortgelijke regels in de heilige schriften, alleen wordt door de gemiddelde gelovige van deze religies milder omgegaan met bijvoorbeeld afvalligheid.
Dit boekje beschrijft vooral alle goede zaken van de islam en het geeft een inkijk in de historische en culturele achtergronden daarvan, maar gaat weinig in op de dagelijkse praktijk en de vragen en dilemma’s die dat kan opleveren. Veel gelovige jonge moslims zoeken juist naar houvast, zekerheid en een balans tussen geloven en werken aan een toekomst in Nederland.
door Redactie | dec 15, 2011 |
AmazighTimes: Redactie
De meeste jonge Marokkaanse jonge vrouwen van nu zijn totaal niet geinteresseerd in Marokkaanse jongens. Daarom zetten zij hun zinnen op Nederlandse jongens……..
Dat stelt schrijfster Nora Kasrioui vandaag in een opiniestuk in De Volkskrant ‘Marokkaanse vrouw zoekt blonde prins’.
De nieuwe generatie hoogopgeleide Marokkaanse vrouwen ziet zich geconfronteerd met vraagstukken die een hogere prioriteit hebben dan het al dan niet dragen van een hoofddoek.
Hoewel het CBS recent uitrekende dat 4 van de 5 Turken en Marokkanen nog steeds in eigen kring trouwen, valt onder Marokkaanse vrouwen dus ook een nieuwe ontwikkeling waar te nemen. Een deel van hen heeft de afgelopen jaren de Marokkaanse mannen ver achter zich gelaten, zodat die hen niet goed meer kunnen bijbenen.
De schrijfster van het stuk gaat in op het daten van Marokkaanse vrouwen met Nederlandse mannen en ook op de solidariteit die de vrouwen onderling hebben. Want als Frans niks voor Fatima is, kan Selma het misschien wel goed met hem vinden.
Deze trend van gemengde huwelijken kan behoorlijk wat gevolgen hebben. Ten eerste hebben hoogopgeleide Nederlandse vrouwen al moeite met het vinden van een partner, dus het wordt steeds drukker aan de vijver met ‘vrijgezelle geschikte vissen’. Maar ook voor de Marokkaanse gemeenschap heeft dit consequenties. Veel ouders zullen niet blij zijn met deze ontwikkeling, want ook als Hollandse Piet (zelfs voor de vorm niet) zich niet wil bekeren tot de Islam trouwt dochterlief toch met hem.
De groep Marokkaanse jonge mannen zal dus steeds meer moeite hebben met het vinden van een vrouw in Nederland. Tel daarbij op dat trouwen met zogenaamde ‘importbruiden’ ook steeds moeilijker wordt, dan is de kans deze groep met toch al een slechte naam nog meer ‘outcast’ zal worden.
“Hoe het ook zij”, eindigt Nora Kasrioui haar artikel, “Moderne Marokkaanse vrouwen met en zonder hoofddoek verdienen aandacht. Misschien zijn zij wel baanbrekend bezig en heeft Nederland dat door de doorgeslagen debatten over allochtonen nog niet helemaal in de gaten.”
BRON:RELATIEBLOG
door Redactie | dec 13, 2011 |
Amazightimes: (JM)
Een bijzonder tweeluik op Canvas, vandaag en volgende week: ‘Triq slama Mohamed – Reis in vrede’ is een zorgvuldig geborsteld portret van Mohamed Abdeslam, een 73-jarige Marokkaan die in 1963 – toen West-Europa massaal werkkrachten rekruteerde in Noord-Afrika – via Duitsland in België belandde. Voor de docu keerde Mohamed terug naar de plaatsen die belangrijk waren in zijn leven.
‘Zijn particuliere verhaal geeft een mooie inkijk in de geschiedenis van die eerste generatie Marokkanen in België,’ zegt regisseur David Verhaeghe.
David Verhaeghe «Mohamed wilde zijn verhaal absoluut kwijt – ook al omdat de tweede en de derde generatie Marokkanen in België de geschiedenis van die eerste generatie vaak niet zo goed meer kennen.
»En hij stelde voor om er ook een dvd van te maken, zodat scholen en gevangenissen onze docu kunnen vertonen.
» ’t Is een pakkend relaas, hoor: zijn leven zit vol dramatische wendingen. Hij was al op jonge leeftijd wees, en overleefde als tiener in de jaren 40 en 50 in Tanger als schoenpoetser en lotjesverkoper.
»In 1958 probeerde hij een eerste keer te emigreren: hij sprong op een schip en kwam in Marseille terecht. Maar door de oorlog met Algerije werden alle Maghrebijnen daar geviseerd. Resultaat: hij werd opgepakt, in de gevangenis gegooid en weer naar Marokko gestuurd.
»In Tanger toonde hij ons de plaatsen waar hij ’s nachts onder een deken ging schuilen, en waar hij moest opletten om niet verkracht te worden. ’t Was echt overleven: hij was helemaal alleen, een gelukzoeker zonder familie of thuis.
»Door naar die plaatsen terug te keren, kwamen de spoken uit zijn verleden weer naar boven. Ik was soms regisseur en psycholoog tegelijk. Marokkaanse mannen zijn heel trots, maar op een bepaald moment begon Mohamed te huilen. Toen kreeg ik het zelf ook moeilijk.»
HUMO Hoe analyseert hij de problemen in het multiculturele België?
Verhaeghe «Hij is erg kritisch voor zijn eigen generatie. ‘We hebben te weinig geïnvesteerd in onze kinderen en kleinkinderen,’ zegt hij. Het oorspronkelijke plan was: een poos in België werken, en dan terugkeren naar Marokko.
»Dat is niet gebeurd. In de docu zit een fragment waarin hij met jonge Antwerpenaars praat: die noemen zichzelf nog altijd Marokkanen, terwijl ze eigenlijk Belgen zijn. Dat rekent hij zijn eigen generatie aan: die heeft zich te weinig om de integratie bekommerd. Hij drukt ook erg op het belang van studeren.»
HUMO Denk je dat hij gelukkig is?
Verhaeghe «In zijn geboortedorp, waar hij tot zijn tiende heeft gewoond, zag hij de vijgenboom die hij zich herinnerde uit zijn jeugd. ‘Dit is de enige plaats waar ik echt gelukkig ben geweest,’ zei hij toen.
»Soms lijkt het alsof hij niet gelukkig mág zijn van zichzelf. Hij piekert veel, vindt geen rust. Aan de andere kant: in Antwerpen heeft hij een volkstuintje, en in de zomer zit hij daar soms tot middernacht te schoffelen. Dat brengt hem toch wat gemoedsrust, denk ik.
»En hij ként het leven, hoor. Toen we in Marseille gingen draaien, reed hij mee met de eindredacteur en de producent – twee vrouwen. Dat was een lange nachtelijke rit, en de hele tijd onderhield hij die dames over seks.
»Niet op een vulgaire manier, wel zeer ernstig: ze weten nu alles over de visie van de islam op seks.»
door Redactie | dec 4, 2011 |
AmazighTimes: Mohammed Mohandis
Op vrijdag 25 november 2011 bezocht ik voor een weekend de Marokkaanse badplaats Agadir. Naast het volgen van de verkiezingsuitslagen vond ik het belangrijk om te ervaren hoe de lokale bevolking denkt over deze verkiezing. Deze verkiezingen worden gehouden na het referendum over de grondwetwijzigingen eerder dit jaar, die met een ruime meerderheid zijn aangenomen. De ‘20 februari-beweging’ die begin dit jaar de protesten begon riep op deze verkiezingen te boycotten.
Op straat spreek ik verschillende mensen aan die van plan zijn om te gaan stemmen. Jongeren lijken veelal negatief te denken over de vooruitgang van Marokko na deze verkiezingen. Ouderen zijn echter hoopvoller. Ze verwachten dat er meer hervormd zal worden en gaan er van uit dat dit nou eenmaal tijd kost. Veel jongeren zijn stukken ongeduldiger. De meesten van hen laten weten demonstratief niet te gaan stemmen, ‘het zal immers toch niet veel uitmaken.
In Agadir is het lekker warm, rond de 25 graden, het lijkt een rustige verkiezingsdag, niet veel bijzonders eigenlijk. Geen lange rijen bij stembureaus, volle terrassen, volle restaurants en toeristen die af en toe een foto schieten. Een normale werkdag waarop nauwelijks campagne wordt gevoerd om de laatste kiezers over te halen.
Islamisten winnen aan invloed 
Ik wil even genieten van een zoete kop muntthee en stap een café binnen. Ik neem plaats. Naast me zit een man gretig verschillende kranten door te bladeren. Hij schudt een paar keer zijn hoofd tijdens het lezen. Als Marokkaanse Nederlander spreek ik redelijk Arabisch, maar lezen gaat stukken moeilijker. Daarom vraag ik hem iets meer te vertellen over de verwachtingen van deze verkiezingen. De man kijkt me starend aan en stelt zich dan voor. Nasr is zijn naam en hij werkt al jaren in de horeca van Agadir. Hij kent de stad en het land en volgt het politieke nieuws op de voet.
Hij vraagt mij waarom ik niet zelf een krant koop en het zelf bestudeer. Ik leg uit dat ik in Nederland woon en mijn roots liggen in het Noord – Marokkaanse Nador, waar vooral Berbers wordt gesproken. Hij begint gelijk over hoe intolerant Nederland is geworden jegens migranten onder het huidige rechtse kabinet. Na een kort kennismakingsgesprek vraagt hij of ik wil meelopen om te zien hoe er campagne wordt gevoerd. We lopen over een leeg plein waar verschillende verkiezingsborden hangen van deelnemende partijen. Nasr verteld dat er op dit plein campagne is gevoerd door verschillende partijen. Tijdens onze wandeling, spreekt hij zijn zorgen uit over de winnende partij in alle peilingen. De PJD (de Islamisten) staan in alle peilingen aan kop en de belangrijkste programmapunten volgens Nasr zijn het opkomen voor de zwakkeren en meer gezicht voor de Islam als basisreligie
Toegegeven: de PJD is niet te vergelijken met de heersende Islamitische partijen in Iran of de Afghaanse Taliban, maar eerder met de APK partij in Turkije, de Moslimbroederschap in Egypte en de Ennahda-partij in Tunesië. Nasr is echter bang dat de vrijheiden die een stad als Agadir kent, zoals het nuttigen van alcohol op terrassen , wordt aangepakt en dat de niqaab en mannen met baarden het straatbeeld gaan bepalen. Nasr verteld dat Marokko Islamitischer wordt en deze trend vooral te zien is onder de onderklasse in Marokko.
Het lang zittende establishment van o.a. Socialisten en Onafhankelijken een soort paarse variant zoal wij deze kenden in Nederland, heeft zichzelf vooral verrijkt en niet de armoede aangepakt, is het duidelijke verwijt van Nasr. De verwachte winnende partij is goed georganiseerd en weet alle lagen van de bevolking te bereiken. Overigens denken veel andere mensen die ik spreek dat de PJD in een brede coalitie die ze moeten aangaan weinig religieuze punten gerealiseerd krijgen. Daarbij werd er ook op gewezen dat, ondanks de hervormingen, de Marokkaanse Koning Mohammed 6 veel van zijn macht behoudt.
Tussen hoop en wantrouwen wacht iedereen de hervormingen af. Volgens de jongeren zullen de protesten weer oplaaien als er weinig verandert komende jaren
De opkomst werd later vastgesteld op 45% van de 60% ingeschrevenen als kiesgerechtigden in Marokko.
