door Redactie | feb 13, 2015 |
Het is niet vreemd dat België veel jihadisten kent. Meer dan de helft van de Belgische moslims is namelijk fundamentalistisch. Bovendien wantrouwen ze homo’s en joden.
Dat blijkt uit een onderzoek van het Centrum voor Sociale Wetenschap in Berlijn, meldt De Morgen. Het instituut deed onderzoek naar 9.000 moslims en christenen in België, Nederland, Duitsland, Frankrijk, Zweden en Oostenrijk.
“Het beleid moet bij de aanpak van radicalisering verder kijken dan het kleine groepje dat geweld gebruikt”, stelt de Nederlandse hoogleraar sociologie Ruud Koopmans. “De wortels van dit probleem zitten in de moslimgemeenschap zelf. Gewelddadig gedrag wordt uitgelokt door extreme omstandigheden zoals de situatie in Syrië. Maar we zien dat een belangrijke minderheid een vijandige interpretatie van de islam aanhangt.”
De Oostenrijkse moslims zouden overigens net zo fundamentalistisch en xenofoob als de geloofsbroeders bij onze zuiderburen zijn.
door Redactie | feb 11, 2015 |
De Marokkaanse autoriteiten hebben tentenkampen op de Mount Gourougou vernietigd en honderden vluchtelingen op bussen gezet naar andere delen van het land. Dit meldden mensenrechtenorganisaties dinsdag.De Marokkaanse autoriteiten hebben tentenkampen op de Mount Gourougou vernietigd en honderden vluchtelingen op bussen gezet naar andere delen van het land. Dit meldden mensenrechtenorganisaties dinsdag.
Vanaf dinsdagochtend werden hutten en tenten in de kampementen in brand gestoken. Kampbewoners werden op hardhandige wijze tegengehouden door de politie op het moment dat ze iets wilden doen aan de vernietiging van hun tijdelijke onderkomen. Duizenden vluchtelingen uit verschillende landen in Afrika, maar ook uit Syrië en Irak wachten in dit kamp maanden en soms jaren hun kans af om de oversteek naar Europa te wagen of om over de hekken rond de Spaanse enclave Melilla te springen.
Ziekenhuis
De organisatie Pro.De.In meldt dat tientallen vluchtelingen in het ziekenhuis behandeld moesten worden aan hun verwondingen. Een migrant vertelde het Spaanse radiostation Cadena Ser: ‘Ze hebben alles verbrand. Ze sloegen ons op onze armen, benen of op het hoofd. Ik ben ook gewond, ze hebben mijn schedel geraakt.’ Volgens de man werden honderden mensen op bussen gezet en naar andere, verder afgelegen delen van het land gestuurd.
De NGO Caminando Fronteras spreekt van ruim 1.200 personen die zijn aangehouden en in bussen werden afgevoerd. Pro.De.In heeft een video waar de in de as gelegde resten van de kampementen zijn te zien.
Deze week meldden Marokkaanse autoriteiten nog dat het succes van de nieuwe immigratiepolitiek betekent dat men harder kan optreden tegen illegale vluchtelingen die Marokko gebruiken als basis van waaruit men Spanje en Europa wil bereiken. Bijna 18.000 personen hebben deelgenomen aan een speciaal programma om een legale status in Marokko te krijgen.
‘We hebben hen veel kansen gegeven en als ze nu niet willen blijven, moet Marokko de wet toepassen in het kader van de veiligheid in het land’, aldus Charki Draiss van het ministerie van Binnenlandse Zaken afgelopen maandag. Hij zei dat een ander gebied waar veel vluchtelingen verblijven bij de Spaanse enclave Ceuta binnenkort hetzelfde lot wacht.
Het gevolg van die aankondiging was dat honderden migranten wanhopig probeerden de grens naar Melilla over te steken. Op dinsdag deden ruim 600 migranten een poging daartoe. Slechts 35 personen bereikten Spaans grondgebied. Vijf personen raakten volgens de grensautoriteiten gewond.
15 Verdronken vluchtelingen vorig jaar
Een rechtbank in Ceuta heeft 16 Spaanse agenten van de Guardia Civil gedagvaard antwoord te geven op vragen over hun rol bij het drama waarbij vorig jaar februari 15 migranten verdronken bij hun poging om Ceuta te bereiken. Er werden vanuit bootjes door de kustwacht rubberen kogels op de zwemmende vluchtelingen afgeschoten en zij die land bereikten werden eveneens met rubberen kogels en traangas tegengehouden.
Volgens de Spaanse minister van Binnenlandse Zaken, Jorge Fernández Díaz, hadden de agenten alleen rubberen kogels in het water geschoten om de vluchtelingen af te schrikken. Hij ontkende dat de agenten enige rol hebben gespeeld in de dood van de migranten.
door Redactie | feb 6, 2015 |
‘Er liggen nog veel kansen om nauwer met Marokko samen te werken. Niet alleen op economisch- en veiligheidsgebied, maar ook als het gaat om klimaat en duurzame energie.’ Dat zei minister Ploumen (Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking) dinsdag na een tweedaags bezoek aan Marokko. ‘We hebben veel gedeelde belangen met Marokko. We doen al behoorlijk wat samen in de strijd tegen terrorisme, in de handel en op energiegebied. Daarnaast is de grote Nederlands-Marokkaanse gemeenschap natuurlijk een verbindende factor. Al met al een stevige basis om op verder te bouwen’, aldus Ploumen.
Ploumen heeft met haar Marokkaanse collega, de minister van Industrie, Handel en Technologie, afgesproken een taskforce op te richten om de handel tussen de twee landen een impuls te geven. Met de minister van Transport en Infrastructuur sprak ze af een strategisch partnerschap aan te gaan op het gebied van maritieme infrastructuur. ‘We werken al vierhonderd jaar economisch samen met Marokko. Maar er liggen nog veel onbenutte handelskansen. Deze afspraken kunnen ervoor zorgen dat onze ondernemers elkaar nog beter vinden. Dat is goed voor onze én voor de Marokkaanse economie’, aldus Ploumen. De bewindsvrouw heeft daarnaast met de Marokkaanse overheid afspraken gemaakt om meer te gaan samenwerken op het gebied van milieu en afvalmanagement. Verder is door de haven van Amsterdam een overeenkomst getekend met de Marokkaanse havenautoriteit en gaat het Dutch Disaster Reduction Team Marokko helpen om overstromingen tegen te gaan.
Met de minister reisden circa achttien bedrijven mee. Vooral op het gebied van maritieme infrastructuur, tuinbouw en afvalmanagement liggen veel kansen voor Nederlandse ondernemers, volgens Ploumen: ‘Marokko heeft grote ambities en wil het economisch zwaartepunt van Noord-Afrika worden. De kennis en expertise van onze bedrijven zijn hier erg welkom.’
Door de handelsrelatie te verstevigen is het volgens Ploumen ook makkelijker om de politieke banden aan te trekken. ‘Onze bedrijven worden hier gewaardeerd. Ze hebben duizenden mensen in dienst en helpen daarmee de economie vooruit. Dat komt ons partnerschap en onze samenwerking met Marokko als geheel ten goede’.
Naast haar gesprekken met de Marokkaanse minister van Industrie, Handel en Technologie, de staatssecretaris voor milieu en de minister van Transport en Infrastructuur, bezocht Ploumen de haven van Tanger en een Nederlandse textielfabriek. Verder had ze een lunch met vrouwelijke ondernemers die met hulp van de Nederlandse ambassade een eigen bedrijf zijn begonnen. Ten slotte bezocht ze samen met voetballers Aron Winter en Pierre van Hooijdonk een project van KNVB World Coaches.
De minister reist dinsdagavond door naar Tunesië en sluit haar handelsmissie donderdag af in Algerije.
door Redactie | feb 6, 2015 |
Mohammed werd geboren in 1880 in Ajdir bij Al Hoceima bij de Riffijnse (Berberse) stam Ait Waryaghar. Zijn vader was een islamitische geleerde. Hij gaf zijn zoon islamitisch onderwijs en daarna stuurde hij hem naar de universiteit van Fes om daar Arabisch en islamitische wetenschappen te bestuderen. Later studeerde Mohammed in Salamanca aan een Spaanse universiteit waar hij zijn diploma rechten behaalde.
Aanvankelijk werkte hij voor een Spaans tijdschrift El Telegrama del Rif, waarin hij artikels schreef. Later werkte hij als rechter in Melilla. Ook onderwees hij Arabisch en Riffijns aan Spaanstaligen.
De politieke situatie voor de opstand van Abdelkrim
Mohammed Abdelkrim El Khattabi is geboren in een tijd dat het Marokkaanse bestuur erg corrupt was. De heersers streefden persoonlijke rijkdom na. Maar opstanden in een aantal streken verzwakten het bewind en Marokko raakte politiek verdeeld in twee delen: het Blaad El Makhzan, wat het land van de overheid betekent, en Blaad Es Siba, wat het land van de niet-organisatie betekent.
De Marokkaanse Sultan kon zich niet meer tegen die rebellen verdedigen en het was slechts een kwestie van tijd eer hij definitief verslagen zou worden.
Marokko werd vervolgens een protectoraat, verdeeld tussen twee koloniale machten; in de Rif bereidde men zich voor de Spanjaarden tegen te houden. Maar de Spanjaarden veronderstelden dat ze de Riffijnen niet gemakkelijk zouden kunnen onderwerpen. Daarom boden de Spanjaarden politiek gevoelige functies aan de vader van Abdelkrim El Khattabi in zijn functie van Riffijnse stamleider om hem gunstig te stemmen en een samenwerking aan te gaan. Maar de vader van Abdelkrim El Khattabi accepteerde dat niet. De Spanjaarden verboden vervolgens Abdelkrim El Khattabi als rechter in Melilla te werken en hielden hem één jaar vast met als officiële reden dat hij te Duitsgezind zou zijn. Maar zijn vader bleef strijden tegen de Spanjaarden, tot hij vergiftigd werd.
Het begin van de opstand
Mohammed Abdelkrim El Khattabi was dus de opvolger van zijn vader als stamleider en daarom begon hij als negenendertigjarige zich erop voor te bereiden de Spanjaarden te verdrijven. Hij was als Spaans ambtenaar ontslagen omdat hij zich in geschriften te Duitsgezind had opgesteld.
Aanvankelijk was de strategie van de Spanjaarden tegen de Riffijnen gebaseerd op een langdurige geleidelijke verovering. Verscheidene Riffijnen onder wie Mohamed Amezian voerden een bloedige oorlog tegen de Spanjaarden. Maar de Spanjaarden konden de westelijke en oostelijke Rif onder controle krijgen en veel Riffijnse stammen gaven het op tegen de Spanjaarden wegens de overmacht aan manschappen en dus bleef dankzij de succesvolle strategie van Abdelkrim El Khattabi de middelste Rif buiten het gezag van Spanje, terwijl negentig procent van
De opstand van Abdelkrim
Mohammed Abdelkrim El Khattabi liet de Spanjaarden weten dat hij een staat aan het stichten was en dat ze de onafhankelijkheid van zijn republiek moesten erkennen om oorlog te vermijden. Maar de Spanjaarden weigerden een onafhankelijke staat te erkennen; autonomie onder het gezag van Spanje kon wel maar dat accepteerde Abdelkrim niet. De Spaanse generaal Manuel Fernández Silvestre y Pantiga beweerde dat Spanje zonder moeite overal in de Rif kon ingrijpen en hij besloot de Beni Ouaryaghel aan te vallen en er zelfs muntthee in het huis van Abdelkrim te gaan drinken, of hij dat zou willen of niet.
Na de Spaanse weigering de onafhankelijkheid te erkennen bereidden de Riffijnen in 1921 een aanval voor op Annual, de voornaamste basis van de Spanjaarden, waar generaal Silvestre gelegerd was. Mede dankzij het militair inzicht van Abdelkrim konden de Riffijnen de militaire basis op 21 juli omsingelen (Slag om Annual). De Spanjaarden probeerden tevergeefs te ontsnappen aan de aanval. Een Spaans generaal en twintigduizend man werden door zijn leger gevangen genomen. De in paniek vluchtende Spanjaarden werden tot aan zee opgejaagd. Tijdens deze drijfjacht werden tussen de vijftien- en twintigduizend Spanjaarden gedood. Alphonso XIII zou hebben gezegd dat zijn troon om zeep was geholpen.[1] Een Britse politicus zei dat in Anwal het Europese kolonialisme werd gebroken.
Abdelkrim stichtte in 19 september 1921 in Ajdir een Riffijnse staat (de Confederale Republiek van de Stammen van de Rif) waarin hij Riffijnse stammen verenigde. Na zijn overwinning in Adhar Oe Baran tegen de Spanjaarden vatten de passieve Riffijnse stammen de hoop de Spanjaarden te kunnen verslaan en begon de legende van de onverslaanbare Spaanse soldaten te verdwijnen. De Riffijnen sloten zich vervolgens steeds vaker aan bij de beroemde leider die als bijnaam De veroveraar kreeg: Mohammed Abdelkrim El Khattabi.
Dankzij de overwinning en het uitroepen van de onafhankelijkheid werd Abdelkrim een beroemde vrijheidsstrijder, wiens foto’s werden gepubliceerd in Afrika en Klein-Azië. Zijn militaire tactieken werden naderhand overal ter wereld vaak gebruikt in de onafhankelijkheidsstrijd. Zo hebben de Vietnamezen op de manier van Abdelkrim een guerrillastrijd gevoerd tegen de Amerikanen.
Na deze overwinning werden er stakingen in Spanje georganiseerd. De regering viel uiteen en na de staatsgreep van Primo de Riviera, besloot deze naar vredesbesprekingen met Abdelkrim te streven. Maar het leger werkte dit tegen en daarom vertrok hij persoonlijk om tegen Abdelkrim te strijden in een oorlog van honderdtwintig dagen. De Spanjaarden trokken zich naar de kust terug terwijl Abdelkrim wereldberoemd werd. Na die slag zei de Spaanse generaal de Shumpra: De Riffijnse kwestie kost ons te veel. Daarom trekken we ons terug naar de kust bij Ceuta en de Rif zullen we niet ingaan
De samenwerking van de koloniale machten om Abdelkrim te verslaan
Na de crises van de Spanjaarden en de versterking van Mohammed Abdelkrim El Khattabi’s republiek vreesden de Fransen dat ze aan de beurt zouden komen, vooral omdat de Algerijnen de Fransen in Algerije begonnen te irriteren. De Fransen besloten in te grijpen.
Ze hielden zich aanvankelijk neutraal tegenover Mohammed Abdelkrim El Khattabi. Maar heimelijk probeerden ze de Riffijnen tegen Mohammed Abdelkrim El Khattabi op te zetten door te beweren dat de islam het verbiedt om in het leger van Mohammed Abdelkrim El Khattabi te strijden.
De Riffijnen beklommen de bergen waarbij ze in 1925 het Franse leger ontmoetten. De Fransen zetten al hun wapens en vliegtuigen in en haalden extra manschappen uit Frans-Algerije. In korte tijd vielen ongeveer zeventig militaire bases in handen van de Riffijnen en werden er een paar Franse generaals na elkaar vervangen. Maar ze konden niet veel bereiken zonder onschuldigen te vermoorden waardoor veel stakingen tegen de strategie van Frankrijk ontstonden. Dat versterkte de oppositie in Frankrijk en regering na regering viel uiteen. Frankrijk bagatelliseerde zijn nederlagen, zeggende dat de meeste doden Noord-Afrikanen waren, terwijl er niet veel Fransen sneuvelden.
De Fransen merkten op dat Mohammed Abdelkrim El Khattabi niet alleen Marokko wilde bevrijden, maar de hele Arabische wereld. Hij bedreigde alle Europese koloniale machten in de Arabische wereld, zodat zelfs Groot-Brittannië zich zorgen maakte over het Midden-Oosten.
De koloniale machten boeken successen
Mohammed Abdelkrim El Khattabi kreeg geen steun voor een algehele Arabische strijd tegen de koloniale machten. De Fransen en de Spanjaarden gingen met elkaar samenwerken en zo kregen ze in het geheel ongeveer één miljoen soldaten bijeen. Mohammed Abdelkrim El Khattabi verzwakte dusdanig dat hij ze niet meer af kon weren.
Het gebruik van chemische wapens
Chemische wapens werden gebruikt zonder onderscheid te maken, duizenden verloren het leven. Mohammed Abdelkrim El Khattabi besefte dat zijn leger, dat uit ongeveer twintigduizend soldaten bestond, bijna vernietigd was. Met primitieve wapens begon men niets tegen de moderne wapens en enorme koloniale leger met ongeveer een miljoen soldaten.
Abdelkrim geeft zich over
Abdelkrim veronderstelde dat de Fransen minder wraakzuchtig dan de Spanjaarden zouden zijn en daarom besloot hij zich in 1926 aan de Fransen over te geven. De Fransen hebben hem naar hun verre kolonie Pondicherry in India en later naar het eiland Réunion (in de Indische Oceaan, tussen Madagaskar en Mauritius) gestuurd. Na twintig jaar besloten de Fransen hem in 1947 naar een paleis in Nice over te brengen. Maar Abdelkrim kon ontsnappen en werd als asielzoeker in Egypte ontvangen. Daar zou hij met de pan-Arabisten samenwerken en het bureau Maghrib Arab een grote bekendheid geven.
Na de officiële onafhankelijkheid van Marokko
Toen Marokko in 1956 officieel onafhankelijk werd, vroeg de Marokkaanse sultan Mohammed V hem naar Marokko terug te keren. Maar Abdelkrim zag daar het nut niet van in: volgens hem was Marokko nog steeds bezet. Na de invoering van de grondwet van 1962 door Hassan II, maakte hij zijn bezwaren kenbaar. Hij stelde dat die grondwet niets met democratie te maken had en heimelijk voor de kolonialen was gemaakt. In 1963 stierf hij in Caïro en werd er begraven.
door Redactie | feb 2, 2015 |
Bij het oefenduel tegen Slowakije vormden de zaalvoetballers van Marokkaanse komaf de meerderheid in Oranje. Een afspiegeling van de samenleving. De nationale zaalvoetbalploeg herbergt momenteel echter weinig spelers met een Nederlandse achternaam. Slechts 2 om precies te zijn, Mats Velseboer en Manuel Kuyk. De rest van de nationale zaalselectie bestaat uit voetballers met een andere etnische achtergrond. Jongens met respectievelijk Turkse, Antilliaanse, Bosnische en – in het overgrote deel – Marokkaanse roots.
De vraag is hoe dat kan. Bondscoach Marcel Loosveld vindt die vraag lastig te beantwoorden. “Laat ik voorop stellen dat ik blind ben geworden voor het verschil in komaf”, vertelt de Maastrichtenaar. “Ik ben inmiddels 5 jaar bondscoach en ja, er is een mix van culturen, maar dat vormt geen enkel obstakel. Ik selecteer eenvoudigweg de beste spelers met een Nederlands paspoort die in de Nederlandse en Belgische competitie actief zijn. Het is voor mij moeilijk om de vinger erachter te krijgen waarom er op dit moment bij de clubs uit de eredivisie veel jongens zitten van Marokkaanse komaf. Misschien komt het doordat er in grote multiculturele steden als Rotterdam en Amsterdam veel op pleintjes wordt gespeeld.”
