door Redactie | mrt 23, 2018 |
Donderdag 22 maart 2018 organiseerde het Institut du Monde Arabe in Parijs een conferentie met als thema “De Marokkaanse monarchie begrijpen: welke toekomst ligt er voor de institutionele uitzondering van de Marokkaanse monarchie weggelegd in een regio die wordt gemarkeerd door republikeinse regimes?”
De volgende gastsprekers stonden op het programma van deze conferentie:
– Omar Saghi, journalist, politicoloog en auteur van het boek Comprendre la monarchie marocaine, vrij vertaalt: De Marokkaanse monarchie begrijpen.
– Pierre Vermeren, historicus, hoogleraar hedendaagse geschiedenis bij de Universiteit Paris 1 Panthéon Sorbonne.
– Het debat werd geleid door Abderrahim Hafidi, politicoloog, islamoloog en journalist.
Meer dan 200 mensen waren in de zaal aanwezig. Daarnaast tientallen activisten die zich fel uitspraken over het onrecht door schendingen van mensenrechten wat plaatsvindt in de Rif en Jerrada. De activisten lieten een ander geluid horen dan de gebruikelijke mooi-weer show ten aanzien van Marokkaanse autoriteiten.
De demonstranten wilden hiermee bereiken dat de echte werkelijkheid en de dagelijkse misstanden zoals ontvoeringen van burgers en jonge kinderen in de Rif aandacht kregen. De activisten protesteerden in het bijzonder tegen monarchistisch inschikkelijkheid, de pro- Marokkaanse regime oriëntatie, dat van de organisatoren en de sprekers, het was er wel hoewel het subtiel was.
Voorbeelden van enkele leuzen die ze scandeerden: “Marokkaanse regime, moorddadig regime”, “laat de politieke gevangenen in Marokko vrij”. Door deze actie kon het programma van deze conferentie niet door gaan. Het positieve aan deze actie is dat de aanwezigen in de zaal hebben begrepen dat er misstanden zijn in Marokko. De werkelijke Marokko is niet wat het beweert te zijn en verre is van respect voor de menselijke waardigheid en democratie. De volksbeweging in de Rif (Jerada en Al Hoceima) is daar het levende bewijs van.
Deze actie was bedoeld om het Marokkaanse monarchale regime te ontmaskeren, het publiek wakker te schudden door het bewust te maken en om meer aandacht te vragen voor de bittere realiteit en dagelijkse terreur en repressie van dit regime tegen de Riffijnen. Daarnaast eisten ze de vrijlating van alle politieke gevangenen in Marokko. De activisten hebben voor een kritische benadering gekozen om zich uit te spreken over genoemde misstanden wat bijgedragen heeft aan deze geslaagde actie!
Door Rachid Oufkirr
Vertaling: Adra Ghedu
door Redactie | mrt 22, 2018 |
Samenvatting eerste verklaring Elbouchattaoui na vertrek uit Marokko!!!
Broeders en zusters salaam alaikoem
Ik wil eerst en vooral iedereen die mijn activistische strijd volgen en steunen geruststellen dat ik het goed maak en dat ik mij bevind in een van de europese landen, en dit nadat ik Marokko verlaten heb.
Deze beslissing heb ik genomen na goed nagedacht te hebben, analyse van de laatste gebeurtenissen en informatie die ik heb en na raad verkregen van vrienden die ik vertrouw, ook in mijn professionele omgeving, en die mij gesteund hebben sinds het begin.
Door de toenemende bedreigingen en intimidaties vooral onder de vorm van de versnelde procedure in het Hof van Beroep van Alhoceima, afwijkend van andere vergelijkbare strafzaken en de dagvaarding die ik heb ontvangen op bevel van de Procureur. Dit ervaar ik als intimidatie en een vorm van uitlokking omdat dit gebeurt is op internationale vrouwendag 8 maart, waarbij ze mijn gezin lieten schrikken terwijl iedereen weet dat ik op dat moment altijd op kantoor ben.
Het gaat ook om een politiek proces…ik wordt vervolgd omwille van mijn mening,persoonlijke ideeën en principes en omwille van mijn rol als lid van het verdedigingscollectief voor de Riffijnse activisten van de Volksbeweging. Als bv de rechter (eerste aanleg Alhoceima) je ondervraagt omwille van fb posts, die mijn mening representeren en geschiedkundig correct zijn, dan heeft dit toch niets te maken met de aanklachten jegens mij… dan is het toch een politiek proces.
Daarbij komt ook nog dat ik overtuigd ben dat de rechterlijke macht niet onafhankelijk is. Hier waren andere partijen mee betrokken. Ik ben slachtoffer van een hele reeks intimidaties waaronder een klacht van de minister van binnenlandse zaken, persoonlijk ondertekent door hem. Ik werd ook gedagvaard bij de onderzoeksrechter in Alhoceima in een zaak waarin ik totaal niks mee te maken heb.
Dit heb ik dan ook tijdens mijn verhoor aan de onderzoeksrechter duidelijk gemaakt. Deze zaak gaat om een man die ongetwijfeld gestuurd werd en die ik ken naar aanleiding van een fb post waarin ik schreef dat ik “onderweg ben naar Imzouren” op de dag dat Imad Elattabi stierf. Hij maakte misbruik van de situatie en bemachtigde mijn telefoonnummer. Hij belde mij op op 9 augustus, de dag dat ik hem eerst sprak. Daarna maakte hij misbruik van ons contact door later geld te vragen (1400DH) om een kankerpatiente te helpen om een operatie te ondergaan, wat uiteindelijk niet waar blijkt te zijn. De man had zich versproken en dit gesprek heb ik opgenomen.
Deze man zat ondertussen in voorhechtenis in de gevangenis en werd bedreigd om mij in de zaak te betrekken zodat hij vrijuit zou gaan. Hierna werd ik dus opgeroepen als getuige in die zaak waar ik, gezien de aanklachten tegen deze persoon, niks mee te maken heb. Wat zeer verontrustend is en waar ik enorm van schrok is het feit en zonder voorgaand precedent, en dit staat op de oproepingsbrief dat ik ontvangen heb, dat ik dezelfde aanklachten krijg aangesmeerd als ik niet opdaag als getuige.
Er zijn pogingen om mij zwart te maken op met alle middelen. Door mensen met strafblad en oplichters te gebruiken. Ik werd opgeroepen om te getuigen in een zaak waar ik niets mee te maken hem en de persoon ik kwestie ken ik helemaal niet.
Ik werd gezegd als ik niet ga om te getuigen dan word ik wettelijk vervolgt. De rechterlijk macht is niet onafhankelijk en wordt gebruikt om met mensen zoals ik af te rekenen. Ik was doelwit op mijn kantoor… de handlangers van het regime verspreiden geruchten over mij zoals dat ik aangehouden ben en dat ik naar de gevangene zal worden gezet, dus mijn taak op mijn bureau werd uitleg geven aan mijn klanten… ieder klant zegt we hebben gehoord dat jij geen advocaat meer bent en dat jij naar de gevangenis gaat..
meer dan dat, er zijn klanten de deur van mijn kantoor politieagenten in burger zagen.
Ook zijn er klanten van mijn door de politie om verklaring gevraagd, ze zegen tegen mij dat de politie hun hen vroeg wat ze bij mij doen, wat ze op wachten.
Helaas zijn er intimidaties en belemmeringen. Ik begon klanten kwijt te raken, ze haalden hun zaken bij mij weg.
Ik ben overtuigd dat niets is veranderd in Marokko en net of de verzoening commissie voor niets is geweest.
Dit zijn de reden waarom ik Marokko heb verlaten. Dat is niet voorgoed want de Rif heeft een special plek bij mij, dus mijn vertrek uit Marokko is om de strijd voor de rechtstaat voort te zetten,
de veiligheidsbenadering en de mond van het volks snoeren is het grootst gevaar voor Marokko.
Dus mijn vertrek uit Marokko is voor het belang van het land en dat is o.a. respecteren van de mensenrechten en de protestbeweging gevangenen vrijlaten en andere gewetensgevangenen in Marokko. Deze klucht met stopen, deze rechtszaak van Casablanca doet ons denken aan de vervolging van de jaren 80, de jaren van lood. Jaren van de grove schending van de messenrechten.
De berechting van de gevangenen van de volksbeweging is absolute niet rechtvaardig.
Dit ze we in het vervolg laten zien met argumenten en bewijzen.
Hoe kan dat dat de gevangenen zeggen dat ze gemarteld en gefolterd zijn, er zijn getuigen en dat staat ook vermeldt in de proces verbalen. Er zijn verdachten die getuigen over hoe andere verdachten zijn mishandeld en dan zegt de procureur generaal dat dat past in het recht van de verdachte om te liegen. Hoe gaat Marokko om met de internationale verdragen die getekend zijn.
Ik eis dat sommige functionarissen ophouden met deze oude methodes van omgaan met mensen.
En de vrijlating van alle gedetineerden, herhaal niet het oude liedje van het is een eerlijk proces, bemoei er niet met de rechtspraak. Deze is er helemaal niet! De rechtspraak is niet onafhankelijk!
Misschien wel in familie-, huur-geschillen en andere zaken maar in de zaal van de volksbeweging is die niet onafhankelijk!
Toen ik voor de rechter stond wegens mijn Facebook berichten, heb ik hem uitgelegd wat ik er mee bedoeld heb en hij heeft het heel goed begrepen maar ik werd verrast toen ik tot 20 maanden gevangenisstraf werd veroordeeld, tijden het uitspreken van de straf was de tekst in pdf van 51 pagina’s al klaar. Dat betekent dat er een een team achter de zaak ziet die eraan werkt.
Ik ga verder met de strijd, ik ben niet definitief weg uit het land. Ik wil dat men wijs wordt en dat men aan de echte toekomst van het land denkt. Het belang van het land is tegenstrijdig met de belangen van sommige functionarissen die op een illegaal manier rijk zijn geworden zoals corruptie en plundering. Maar het belang van de staat is boven het belang van individuen.
Ik bedank alle mensen die solidair en met mij waren, ik vertel hun dat ik door zal gaan met verdedigen van de rechten en vrijheden van de gewetengevangenen in het bijzonder de gevangene van de volksbeweging in de Rif. We hopen een op beter toekomst. Dat ik weg ben uit Marokko betekent niet dat bang ben voor de gevangenis, maar niemand heeft belang erbij zowel de gevangenen als ik persoonlijk, dit heeft me aangezet om het land te verlaten.
Tekst: Noureddine Adherbal en Adra Ghedu
door Redactie | mrt 20, 2018 |
Een Marokkaanse rechtbank heeft geweigerd een huwelijk te erkennen tussen twee Marokkaanse moslims die in Israël trouwden.
De rechter stelt in zijn besluit dat Marokko de Staat Israël niet erkent en dus ook geen huwelijken tussen Marokkaanse moslims in Israël kan erkennen.
Volgens Akhbar Al Yaoum werd het dossier in augustus bij de rechtbank van Sefrou ingediend. Een Marokkaans koppel wenste dat hun Israëlische huwelijksakte zou worden opgenomen in een dossier met betrekking tot een familiaal juridisch conflict.
door Redactie | mrt 19, 2018 |
Vertaling: Noureddine Adherbal
Marokkaanse veiligheidstroepen moeten stoppen met het gebruik van overmatig geweld en het intimideren van vreedzame betogers, zei Amnesty International vandaag, nadat vijf politievrachtwagens op 14 maart een menigte demonstranten inreden, waarbij tientallen gewond raakten in de noordelijke stad Jerada.
“De autoriteiten moeten vreedzaam protest toestaan door prioriteit te geven aan de veiligheid van demonstranten. Mensen moeten de vrijheid hebben om hun rechten op vrijheid van meningsuiting en vreedzame vergadering uit te oefenen en veiligheidstroepen mogen nooit buitensporig geweld tegen demonstranten gebruiken. “Zei Heba Morayef, regionaal directeur van Amnesty International voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika.
“Deze protesten vinden plaats als reactie op echte economische tegenspoed. De rol van de politie zou moeten zijn om de burgers te beschermen en deze gespannen situatie te kalmeren. Het feit dat een protest niet expliciet is toegestaan, is geen rechtvaardiging voor het gebruik van buitensporig geweld. ”
Op 13 maart heeft de minister van Binnenlandse Zaken een verbod op ongeoorloofde protesten in de stad Jerada uitgevaardigd. Dit was in reactie op herhaalde oproepen op sociale media om te protesteren na de dood van twee broers in een kolenmijn drie maanden eerder.
De volgende morgen organiseerden tientallen demonstranten een sit-in in de buurt van de kolenmijnen van Youssef Village. Ze werden ongeveer drie uur later vergezeld door hun familieleden en het aantal demonstranten nam stelselmatig toe.
Twee ooggetuigen vertelden Amnesty International dat veiligheidstroepen aanwezig waren sinds de sit-in begon rond 10.00 uur. Rond 13.00 uur begonnen ze plotseling en zonder waarschuwing met geweld het protest uiteen te slaan. Onder hen waren veel vrouwen die werden geslagen. Dit leidde tot een confrontatie tussen demonstranten en veiligheidstroepen. Dit escaleerde zodat demonstranten met stenen gooiden en andere gewelddaden pleegden. Ongeveer 64 mensen raakten gewond en minstens 8 mensen werden gearresteerd.
Een lid van de Marokkaanse vereniging voor mensenrechten (AMDH), die ook een lokale inwoner van Jerada is, vertelde Amnesty International: “Ik was daar toen de veiligheidstroepen hun aanvallen lanceerden. Wat er op 15 maart gebeurde, was een lang geplande represaille tegen Jerada-protesten die altijd vredig waren geweest. ”
Twee AMDH-leden vertelden Amnesty International dat rond 18.30 uur vijf politie-vrachtwagens 15 minuten lang op de menigte inreden en minstens één persoon overreden. Een video die op 14 maart op YouTube is geplaatst en die is geverifieerd door Amnesty International, laat zien dat de vrachtwagens op de menigte inreden waaronder vrouwen en kinderen.
Een 14-jarig kind werd verpletterd en werd overgebracht naar het ziekenhuis van Oujda. Toegang tot het ziekenhuis is sindsdien verboden.
Aziz Ait Abbou, een van de leiders van de beweging die niet deelnam aan de 14 maart-demonstraties vertelde Amnesty International:
“De autoriteiten hebben tijdens onze onderhandelingen in februari serieuze en concrete toezeggingen gedaan.” We moeten hen de nodige tijd geven om die maatregelen in te voeren. “Toch betreur ik ten zeerste de veiligheidsaanpak die is aangenomen. De enige manier om geweld te voorkomen en een win-win-situatie te hebben en een eerste stap zou zijn is om de demonstranten te bevrijden die zijn vastgehouden vanwege hun vreedzame protesten. ”
Op 15 maart werd de aanwezigheid van veiligheidstroepen in Jerada geïntensiveerd. Het AMDH-lid zei dat de meerderheid van de Jerada-arbeiders nu in staking is. Vreedzame protesten hebben ook plaatsgevonden in de buurten van Ouled Amar, El Massira en El Manar.
Achtergrond
Het besluit van het Ministerie van Binnenlandse Zaken wordt gerechtvaardigd door de artikelen 11, 12 en 13 van Koninklijk Besluit (Dahir) nr. 377.58.1, uitgegeven op 15 november 1958 op openbare bijeenkomsten die ongeoorloofde protesten op openbare plaatsen verbieden.
De stad Jerada werd economisch verwoest door de sluiting van de mijn in 1998. Sindsdien is het het epicentrum van sociale protesten sinds de dood van Houcine en Jedouane, twee broers, in een kolenmijn op 22 december 2017. Sindsdien hebben zich sociaaleconomische protesten plaatsgevonden waarin wordt opgeroepen tot gerechtigheid en het recht op werk in het bijzonder, vergelijkbaar met eisen van de Hirak-beweging.
Volgens internationale normen mag de politie alleen geweld gebruiken wanneer dat strikt noodzakelijk en proportioneel is en op een manier die is ontworpen om schade of letsel tot een minimum te beperken.
door Redactie | mrt 17, 2018 |
Als de landen voldoen aan de eisen van de FIFA, wordt het WK van 2026 in Afrika of Amerika georganiseerd. Voorzitter Gianni Infantino bevestigde vrijdag dat er geen nieuwe kandidaten voor de organisatie van het mondiaal eindtoernooi zijn bijgekomen, waardoor de strijd gaat tussen Marokko of een gezamenlijk bid van Canada, Amerika en Mexico.
Landen konden zich tot voor kort individueel of gezamenlijk aanmelden om mee te dingen naar het WK 2026, maar Infantino liet na een bestuursvergadering van de FIFA weten dat geen andere kandidaten naar voren zijn gekomen. Volgens de procedure worden de twee bids nu bekeken door de FIFA, waarna er op 13 juni 2018 tijdens een congres in Moskou wordt gestemd op Marokko of de gezamenlijke aanmelding van Canada, Amerika en Mexico. Nooit eerder werd een mondiaal eindtoernooi in drie verschillende landen georganiseerd.
Publiekelijk
Nieuw bij de toewijzing van de organisatie voor het WK 2026 is de stemmingsronde. Voorheen had het uitvoerend comité van de FIFA alle macht in handen, wat veel problemen opleverde. Zo werd er bij de toekenning van het WK 2018 (Rusland) en 2022 (Qatar) herhaaldelijk gesproken over corruptie en gesjoemel met stemmen.
Voor het WK 2026 mogen 207 federaties stemmen op de twee bids en om dit zo eerlijk mogelijk te laten verlopen, wordt de stemming aan het einde publiekelijk gemaakt. Hiermee wil de FIFA nieuwe corruptieschandalen voorkomen.
Mochten de twee kandidaten voor het WK in 2026 niet aan de door de FIFA gestelde voorwaarden voldoen, krijgen landen uit Europa en Azië alsnog de kans zich aan te melden als potentiële organisator. Deze continenten werden in de eerste aanmeldingsperiode nog uitgesloten, aangezien Europa en Azië in de komende jaren al WK’s organiseren.
door Redactie | mrt 5, 2018 |
Marokkaanse veiligheidsdiensten arresteerden drie jonge individuen die ervan worden beschuldigd grote sommen geld van Koeweitse burgers af te persen.
“Een bende haalt 80 miljoen dirham binnen vanuit Koeweit,” kopte het dagblad Assabah vandaag. Zij voegden eraan toe dat de Marokkaanse veiligheidsdiensten drie mensen arresteerden, een jonge vrouw en twee jonge mannen, beschuldigd van het afpersen van hun slachtoffers.
Assabah, die zegt zich te baseren op het Twitter-account van een Koeweitse advocaat, onthult echter op geen enkel moment het aantal vermeende slachtoffers, noch de plaats waar deze jonge Marokkanen werden gearresteerd.
Geciteerd door de krant, verwelkomde de advocaat desalniettemin de medewerking van de Marokkaanse veiligheidsdiensten, waarvan hij de efficiëntie prees.
Bij ‘sextortion’ gaat het om een vorm van seksuele manipulatie of chantage waarin fraudeurs geld afpersen van hun slachtoffers in ruil voor het niet online delen van hun expliciete foto’s, naaktfoto’s en video’s.
In oktober 2016 bleek uit een Britse studie dat 30% van alle gevallen van ‘sextortion’ in de wereld afkomstig zijn uit Marokko, in het bijzonder uit de stad Oued Zem, die werd bestempeld als de “hoofdstad van sextortion”.
