door Redactie | okt 6, 2015 |
Marokko verbiedt een gepland bierfestival. Dat zou van 8 oktober tot 8 november plaats vinden in de stad Casablanca. Maar volgens de autoriteiten zou dat getuigen van een gebrek aan respect voor de wetten en gebruiken.
Het commissariaat van Casablanca heeft vandaag een bierfestival in Marokko verboden. “Na de publicatie door bepaalde media van aankondigingen over het houden van een bierfestival in Casablanca, hebben de autoriteiten gevraagd aan de organiserende vereniging om onmiddellijk de publiciteitscampagne stop te zetten en het evenement te annuleren”, zo maakten de plaatselijke autoriteiten bekend.
Het verbod komt er wegens “het niet respecteren door de vereniging van de regels en de juridische procedures die van kracht zijn op dit gebied”.
Het festival zou plaatsvinden van 8 oktober tot 8 november in Casablanca, en het zou het eerste bierfestival ooit geweest zijn in Marokko.
De productie van bier werd in Marokko ingevoerd door de Franse kolonisatoren in de 20e eeuw. Er zijn verschillende brouwerijen in het land en de productie en verdeling wordt gecoördineerd door de Société des Brasseries du Maroc. Het meest verkochte internationale bier is Heineken, dat in Marokko onder licentie gebrouwen wordt.
In Marokko is de verkoop van alcohol aan moslims officieel verboden, maar het land produceert, naast bier, ook jaarlijks meer dan 40 miljoen flessen wijn, waarvan het grootste deel in het land zelf geconsumeerd wordt.
door Redactie | okt 6, 2015 |
Taroudant – Frans-Marokkaanse journaliste Leila Slimani won de prijs La Mamounia, een literaire prijs beschouwd als de Marokkaanse gelijk aan de Franse Prix Goncourt voor haar roman “In de tuin van de Ogre (wildeman).” De Prix Goncourt is één van de twee belangrijkste Franse literatuurprijzen.
Volgens France24, is Slimani de eerste vrouw die La Mamounia literaire prijs in ontvangst mag nemen, die werd opgericht om Marokkaanse Franstalige schrijvers te onderscheiden op de waarde van hun producten.
De roman vertelt het verhaal van Adèle, een aantrekkelijke, middenklasse, Parijse journalist, die worstelt met haar seksverslaving. “Het is de donkere verhaal van Adèle’s dubbel leven als een seksverslaafde, die voortdurend haar echtgenoot bedriegt, maar niet voor het plezier,” legt Slimani tijdens de prijsuitreiking uit. “Ze verliest de controle over haar leven. Dit is een boek over verslaving; een boek dat vraagt of liefde verraad kan overleven. ”
Sprekend over Slimani’s roman, Alain Mabanckou, de bekroonde Congolese schrijver en jurylid zei: “Niemand durfde te schrijven wat zij heeft geschreven. Het is een buitengewone eerste roman. ”
Toen haar werd gevraagd over haar keuze voor de Franse taal om haar roman te schrijven, zei Slimani: “Ik ben niet patriottisch of nationalistisch”, het toevoegen van “de Franse taal is als een land waar ik mijn toevlucht neem als ik nergens anders heen kan. Het troost me voor alles. Voor mij behoort de taal niet langer tot de kolonialisten. ”
Terwijl Slimani’s roman zeer succesvol is geweest in Franse boekhandels, beschouwen sommige buitenlandse media de roman als “te moedig” voor de conservatieve Marokkaanse cultuur. Het onderwerp, de discussies en haar taal worden beschouwd als zeer uitdrukkelijk.
The Irish Times vertelde dat terwijl de roman “voorbij de Marokkaanse censors glipte, het een veilige gok is en geen Marokkaanse uitgever dit zou hebben durven af te drukken.”
Toegewid aan free-lance journalist Larbi Arbaoui met drie jaar ervaring als een nieuws-correspondent, vertaler en redacteur. Larbi heeft gewerkt als journalist, heeft rapportage en interviews voor meer dan twee jaar voor de internationale on-line publicatie verricht.
door Redactie | okt 2, 2015 |
Een rechtbank in het Marokkaanse Rabat gaat kijken of het gerechtshof dat het hoger beroep tegen liquidatieverdachte Hamza B. behandelt, moet worden vervangen. Het hof heeft daarom het hoger beroep donderdag opnieuw uitgesteld, meldt Het Parool Het gerechtshof wordt door advocaten van de slachtoffers ervan beschuldigd corrupt te zijn.
B. wordt in Marokko vervolgd voor zijn aandeel in de liquidaties in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt in 2012. Hij werd opgepakt in dat land, en omdat Marokko geen onderdanen uitlevert wordt hij daar vervolgd.
De rechtbank veroordeelde B. in december tot twintig jaar celstraf voor de dubbele liquidatie. Maar afgelopen tijd zijn er aanwijzingen dat B. voor 180.000 euro de rechtbank heeft omgekocht om hem niet tot een levenslange celstraf te veroordelen. Hij zou rechters bij het hof hebben benaderd om de straf nog verder omlaag te brengen.
22 oktober
De advocaat van twee motoragenten die na de liquidatie werden beschoten, heeft daarom een wrakingsverzoek ingediend: hij wil dat de rechters worden vervangen. Ook het Nederlandse ministerie van Veiligheid en Justitie heeft gevraagd om een onderzoek naar de vermeende omkoping.
Het hof liet twee weken geleden nog weten dat het de zaak zo snel mogelijk wilde afdoen. Maar donderdag bleek dat het hof de zaak toch uitstelde. Op 22 oktober bepaalt de rechtbank of het wrakingsverzoek wordt goedgekeurd.
door Redactie | sep 29, 2015 |
Afgelopen dinsdag zou de eerste IKEA-winkel in Winkelcentrum Zenata in Casablanca de deuren openen maar dat gaat niet door omdat de vergunningen niet in orde waren.
De Marokkaanse Krant Aujourd’hui le Maroc schrijft dat het certificaat (vergunning) van overeenstemming niet is afgegeven door de prefectuur Mohammadia en betrokken instanties. Het is nog onduidelijk wat er precies mis is met de papieren. Afgelopen maandag wilde het Marokkaanse ministerie van Binnenlandse Zaken er nog niet op ingaan.
Partnerschap overeenkomsten
Afgelopen Juni schreef de Marokkaanse Krant Al Bayane dat er partnerschap overeenkomsten zijn getekend met IKEA, McDonald en KFC. Dit om onder andere de werkgelegenheid te stimuler
door Redactie | sep 25, 2015 |
Het Amerikaanse instituut voor burgerparticipatie de NDI is sceptisch over de bijdrage die Marokkaanse vrouwen leveren in het Marokkaanse politiek bestel. Uit een rapport van het instituut blijkt dat sociale druk en verschillende culturele gronden maken dat de vrouwen niet doorbreken in de politiek. Dit ondanks dat een quotumwet regelt dat zowel in het parlement als in de regionale raden een vrouwelijk vertegenwoordiging zit.
Tweede dagdeel
Uit het rapport blijkt dat vrouwen vaak geconfronteerd worden met traditionele rolverdeling in het gezin. Zo is het vaak nog steeds de vrouw die het huishouden regelt en voor de kinderen zorgt. De vrouwen zouden hoofdzakelijkheid moeite hebben om activiteiten te bezoeken in het tweede deel van de dag. Dit maakt dat vrouwen zich moeilijk kunnen ontplooien en moeizaam kunnen kunnen combineren tussen verplichtingen thuis en buiten de deur.
Niet serieus
Uitverschillende gesprekken die het instituut gevoerd heeft blijkt dat mannen een vrouw in de politiek ook niet serieus nemen. Ook zouden vrouwen de confrontatie tegen deze steotypering niet durven aan te gaan.
Vrouwelijk rolmodellen
Om aan een ommekeer te werken en te werken aan de gelijkwaardigheid in de man-vrouw verhoudingen in het land zal het instituut de komende maanden verschillende debatten organiseren over het hele land. Hierbij zullen verschillende profielen van vrouwelijke rolmodellen vertoond worden die zich ondanks verschillende obstakels zich toch omhoog hebben gewerkt.
door Redactie | sep 22, 2015 |
Hanina Ajarai
Hoe kan een militair die al jaren bij Defensie werkt, een uitstekende staat van dienst heeft, meerdere malen in Afghanistan heeft gediend toch plots een veiligheidsrisico vormen vanwege een liefdesrelatie? Het overkwam de Marokkaans-Nederlandse korporaal Saïd N., die recent zijn verhaal deed in De Telegraaf. Twee jaar geleden kreeg hij te horen dat zijn Verklaring Geen Bezwaar (VGB) niet zou worden verlengd omdat hij was getrouwd met iemand uit Marokko.
In Nederland moeten alle militairen en burgermedewerkers van Defensie eerst onderworpen worden aan uitvoerig antecedentenonderzoek om te bepalen of zij geschikt zijn voor het werken met geheime informatie en systemen. Als uit het veiligheidsonderzoek niets negatiefs komt, krijgt de militair een VGB. Om de zoveel jaar wordt het onderzoek herhaald. Bij militairen die een relatie hebben, wordt ook het verleden van de partner uitgeplozen. Als uit het onderzoek blijkt dat er sprake kan zijn van een veiligheidsrisico dan wordt een VGB geweigerd of ingetrokken. En dat betekent vrijwel altijd dat een carrière bij Defensie niet langer mogelijk is.
De MIVD (Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst), die verantwoordelijk is voor het onderzoek, komt ook tot een negatief oordeel als de partner uit een land komt waarmee de MIVD geen samenwerking heeft op het niveau van veiligheidsdiensten. Volgens de regel is dat omdat er dan onvoldoende mogelijkheden zijn om informatie te verzamelen over de justitiële en politieke geschiedenis van de partner. Dat is voldoende voor de MIVD om van een veiligheidsrisico te spreken.
Saïd N. is niet de eerste die dit probleem ervaart. Begin dit jaar klaagden enkele topmilitairen bij minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert over het lot van korporaal Yvette die hetzelfde is overkomen. Zij had een partner in Turkije en moest vanwege deze “affectieve” relatie, zoals de MIVD dat formuleert, haar carrière bij Defensie stopzetten. De vrouw werkte er al 13 jaar. Van de vakbond kreeg ze te horen dat er maar één optie is om alsnog een VGB te krijgen: de relatie beëindigen.
Bij advocaat Michael Ruperti, die gespecialiseerd is in militair recht, hebben zich alleen al bij hem meer dan 50 militairen gemeld wiens VGB is beëindigd. Mede namens hen schreef hij een brandbrief aan de Tweede Kamer om te wijzen op de schrijnende persoonlijke situaties die ontstaan als Defensie niets aan deze procedure verandert. Medewerkers van Defensie kunnen in serieuze psychische en financiële nood raken vanwege de onzekerheid over hun loopbaan. Het duurt gemiddeld een jaar voordat Defensie een beslissing neemt na een bezwaarschrift tegen de intrekking van een VGB. Volgens Ruperti heeft de MIVD een inspanningsplicht om naar alternatieve informatiekanalen voor antecedentenonderzoek te zoeken maar gebeurt dat in de praktijk nauwelijks. Zelfs als de militair en de partner officiële documenten overhandigen, wordt dat genegeerd.
Critici wijzen ook op het gebrek aan kennis over deze regel. Veel militairen weten hier niets over totdat de VGB wordt geweigerd en zij geschorst worden. In veel gevallen, zegt Ruperti in de brandbrief, is bij de leidinggevenden allang bekend dat militairen een buitenlandse partner hebben. Toch worden ze niet gewezen op de regel, ook niet als ze promotie maken. Verder weigert de MIVD inzage te geven in de landen waarmee het geen samenwerkingsverband heeft op veiligheidsniveau. Toch heeft de BBTV, de vakbond voor jonge beroepsmilitairen, een lijst van 35 “verboden” landen opgesteld op basis van alle bekende gevallen. Onder meer de landen Egypte, Nigeria, Oekraïne en Pakistan staan op die lijst.
Het probleem leidde vorig jaar tot Kamervragen maar een oplossing is er vooralsnog niet. Voor minister Hennis-Plasschaert “weegt de nationale veiligheid zwaarder dan een individueel belang”. Wel mag het militair en burgerpersoneel van Defensie in zulke gevallen voortaan 5 jaar een functie binnen het apparaat vervullen die geen VGB vereist.
