door Redactie | sep 1, 2013 |
“Beste Marokkaanse racist, jou spreek ik aan. Jij die walgt van zwarte Afrikanen, maar
desondanks is gefascineerd door Obama, 2chainz, Lil’ Wayne of Denzel Washington, jij die zwarten ziet als ‘een smerig volk’, ‘een ras dat stinkt’, je beweert dat zwarten “een vreemde, walgelijke geur afscheiden”.
Je vraagt je af “waarom ze ons land komen verzieken” en “waarom ze alle banen krijgen terwijl er zoveel werkloosheid is”.
Ja, ik heb het tegen jou, de bedenker van deze valse beschuldigingen. Vandaag op 28 augustus 2013 vieren we de 50ste verjaardag van de “Mars op Washington voor werk en vrijheid”, toen Martin Luther King zijn beroemde toespraak “I Have a Dream” hield. Je ervoor interesseren doen jullie niet, want het boeit jullie niet. Deze mars was immers gericht tegen mensen zoals jullie.
Desalniettemin wil ik jullie via deze open brief op bescheiden wijze attenderen op jullie fouten en daarmee nederig bijdragen aan jullie besef over de slechtheid en het onrecht dat jullie om je heen creëren.
Beste Marokkaanse racist, wanneer stop je nu eens de blauwogige buitenlander te idealiseren en bewonderen enkel en alleen vanwege zijn blonde haren, terwijl je de buitenlandse buren kwelt, je Afrikaanse broers en zussen, puur omdat zij uit een land komen dat nog armer en instabieler is dan dat van jezelf?
Begrijp je niet dat de tolerantie en ‘warmte’ waarom ons land en wij Marokkanen bekend staan en gewaardeerd worden op elke buitenlander moeten worden toegepast en niet alleen op degenen die jullie interessant vinden? Het is niet zo dat iemand die Engels spreekt en licht gekleurde ogen heeft meer respect verdient. Als Brad Pitt en Hollywood jullie fascineren is dat prima, zolang je je maar realiseert dat er onder sub-Sahara Afrikanen zelfs nog meer respectabele helden zijn.
Ken je toevallig Thomas Sankara? Helaas, er zijn zoveel andere noemenswaardige Afrikanen, maar dat interesseert jullie niet. Wisten jullie niet, racistische mannen en vrouwen van Marokko, dat jullie geliefde land internationale verdragen ondertekend heeft die immigranten en vluchtelingen verwelkomen en racisme verbieden, maar dat deze immigranten en vluchtelingen wegens de intolerantie er vaak voor kiezen om door te reizen over de Straat van Gibraltar, veelal hun dood tegemoet?
Weten jullie dat mensenrechtenorganisaties hier regelmatig over publiceren en dat ze geminacht worden om diezelfde reden?
En jij, nationale overheid?
van minderjarigen, het schorsen van studenten, professors en werknemers, terwijl je ze arresteert en verzamelt zoals een hoop stront, zonder ze de tijd te geven hun verblijfsvergunning te tonen, die ze niet de gehele dag bij zich dragen, net zoals jij niet permanent met je paspoort op zak loopt.
Je pakt deze buitenlanders op en dumpt ze met tientallen tegelijk bij de grens, zonder geld, kleding, telefoons, niets. Dit maakt ze tot ideaal doelwit voor criminelen in de omliggende gebieden maar daarover spreekt niemand, en het zou je toch niet interesseren.
Jij, beste Marokkaanse racist, die Marine LePen haat en die zich vaak beklaagt over de slechte behandeling van mensen uit de Maghreb door de Franse regering en bevolking, wanneer kijk je nu eens verder dan je neus lang is? In welk opzicht verschilt het racisme waarmee jij studenten en werknemers dagelijks bejegent van dat waaronder onze ‘verwanten’ in de Franse buitenwijken gebukt gaan?
En daar waar de Arabieren in de Franse achterbuurten zich vaak te buiten gaan aan vandalisme en misdaad, kan dat bepaald niet gezegd worden van de zwarte immigranten van Marokko, die doorgaans stukken beter opgeleid en ook beschaafder zijn dan veel Marokkanen zelf, en spreek me niet tegen jij racist!
Nog belangrijker dan dit alles, waar is je medemenselijkheid gebleven?
Het is 2013, vijf jaar nadat een van de meest racistische landen op aarde zijn fouten inzag en een zwarte president koos. Waarom zie je iemand met een donkere huid automatisch als inferieur? Heeft huidskleur iets te maken met gelijkheid?
Of ben je simpelweg te geïndoctrineerd en koppig om je fouten in te zien? Waarom doe je zo? Wanneer verander je nu eens en tegen welke prijs? En wat moet daarvoor gebeuren?
Ik koester ijdele en naïeve hoop, beste Marokkaan, dat je snel je fouten in zal zien. Verder lijkt het me overbodig te vertellen dat ik in deze brief de term ‘beste’ puur gebruikte uit beleefdheid, want in werkelijkheid ben je dat zeker niet.”
Ranya Sosse Alaoui / vertaling: David Frankenhuis
door Redactie | aug 30, 2013 |
De Marokkaanse gemeenschap in Weert gaat zich inzetten om jongeren die op de lijst van risicojeugd staan op het goede pad te helpen en te houden.
Een groot deel van die jongeren is van Marokkaanse kom af.
Overlast
Op de lijst met risicojeugd staan jongeren die bijvoorbeeld geen werk hebben, niet naar school gaan of die voor overlast zorgen in buurten.
Positief
Marokkaanse vrijwilligers benaderen de jongeren om hen aan een opleiding of een baan te helpen. Uitgangspunt is positieve coaching. De aanpak is niet vrijblijvend. Als de jongeren kiezen voor criminaliteit wacht hen een harde aanpak, zo stelt de burgemeester.
door Redactie | aug 30, 2013 |
Abdechchahid A. verdachte van de schietpartij waarbij rappers Flex en Mr. Probz ernstig gewond raakten, is vrijgesproken. Het Openbaar Ministerie had acht jaar cel geëist.
De twee rappers werden op 7 augustus 2010 na een woordenwisseling op de Spiegelstraat neergeschoten. De rechter oordeelde dat het bewijs niet overtuigend genoeg is.
Justitie heeft A. in telefoongesprekken horen opscheppen over de schietpartij zonder dat deze een ‘echte’ bekentenis deed. Sommige van deze gesprekken werden in het Berbers gevoerd, voor zowel geslagen, gestoken en geschoten wordt hetzelfde woord gebruikt.
Later zou A. hebben gezegd dat het Rida Bennajem was die de trekker overhaalde. Dit zou hij echter pas gezegd hebben nadat Bennajem in maart dit jaar werd doodgeschoten in Slotervaart.
Bij het incident raakten de rappers Flex en Mr. Probz zwaargewond. Mr. Probz liep daarbij blijvende schade aan zijn nier op.
door Redactie | aug 23, 2013 |
Wat is het verhaal van de buren in je straat? Weet jij wie je buren écht zijn? En klopt het wel wat je van hem of haar denkt?
In het NCRV-programma ‘Achter de Voordeur’ nemen buren een kijkje in elkaars huis en leven. Gaandeweg ontstaat er begrip en groeit het contact. In deze achtste aflevering het verhaal van Hoda Hamdaoui in Utrecht en Kristin Schrot in Amsterdam Buitenveldert.
Hoda is geboren in Marokko. Haar vader komt als gastarbeider naar Nederland, en zij komt later met haar moeder ook deze kant op. Als kind voelt ze zich meer Nederlands dan Marokkaans, maar na de moord op Fortuyn en Van Gogh gaat ze zich steeds meer in haar roots verdiepen. Ze begint een eigen Fashion en Lifestyle magazine voor Marokkaans Nederlandse vrouwen. Het blad heet Hoda, zoals zijzelf, wat “Gids” betekent. Het wordt in kleine oplage gedrukt en tot nu toe betaalt ze het uit eigen zak. Iedereen, van fotograaf tot journalist werkt gratis mee. Ze denkt dat er behoefte is aan positieve rolmodellen, de Marokkaanse gemeenschap komt al vaak genoeg in een negatief daglicht te staan. Het eerste nummer van het blad verschijnt in het jaar dat haar vader overlijdt. Er staat een ode in aan haar vader, de liefde voor hem geeft Hoda de kracht om door te gaan.
Kristin is geboren in Oberweissbach in voormalig Oost-Duitsland. Haar moeder wilde dat ze verpleegster zou worden maar ze kiest haar eigen weg, tegen alle adviezen in. Ze wordt ontdekt als fotomodel en reist de hele wereld over. In Amsterdam komt ze in aanraking met de muziekwereld en als ze op een avond in Club Panama draait zijn er toevallig allemaal belangrijke figuren uit de muziekwereld aanwezig. Dat betekent haar internationale doorbraak als DJ en ze treedt meer in het buitenland op dan in Nederland. De DJ-scene is een echte mannenwereld en ze heeft als vrouwelijke DJ moeten knokken om een plekje te veroveren. Maar ondanks alle successen mist ze haar moeder in Duitsland, ze bellen dagelijks met elkaar. De buurvrouw die bij haar komt kijken herkent haar verhaal, ze is zelfstandig ondernemer en weet wat het is om risico’s te nemen en ergens voor te gaan.
‘Achter de Voordeur’, zaterdag 24 augustus om 19.35 uur op Nederland 2
door Redactie | aug 22, 2013 |
De Marokkaanse Buurtvaders lopen reeds vijf jaar hun rondjes door Zaltbommel, en dan met name woonwijk De Vergt. Op een zomerse zaterdagavond liep De Toren een rondje mee.
ZALTBOMMEL – Zet een bericht over woonwijk De Vergt op Twitter, en het regent cynische opmerkingen. De inwoners van de wijk die actief zijn in de sociale media hebben voldoende gezien de afgelopen jaren, en sarcasme is wat resteert. Maar is het echt zo erg? Misschien wel, en de Marokkaanse Buurtvaders sluiten er de ogen niet voor. Wel benadrukken ze met graagte wat in de afgelopen vijf jaar is bereikt; wat moeten ze anders? Tijdens het rondje van ruim twee uur dat we maken langs winkelcentrum De Portage en kriskras door De Vergt, kunnen we dat met eigen ogen zien. In mijn kielzog loopt mee VVD-raadslid Jan van Engelen. Vele raadsleden en bestuurders maakten het rondje met de buurtvaders en iedereen is het er over eens: ze doen nuttig werk. Hun spreekbuis is Amar Rahou. Vol lof is hij over wethouder Ton van Balken die overal zijn gezicht laat zien. Ook de gebiedsverantwoordelijke ambtenaren en de mensen van Woonlinie krijgen een pluim. De burgemeester echter ligt minder goed in de gemeenschap. “Dat komt door het schimmenspel van de justitiële driehoek, die roept over namen en rugnummers maar er niet naar handelt. Als je weet wie hier onrust veroorzaakt, berg ze dan op!”
De tocht met de Marokkaanse Buurtvaders voelt soms als een zegetocht. Ik kan het objectief vaststellen, want vijf jaar geleden maakte ik al eens hetzelfde rondje. “We hebben toen gesproken over spreiding in de wijk”, weet Amar nog. “Alleen op het Bachplein had je een fatsoenlijke speelplaats, het ging bijna ten onder aan het eigen succes zoveel jeugd kwam er op af. Maar nu er meer gelegenheid is hoeven kinderen niet meer de hele wijk door en wordt het rustiger.” Een recent geopend pannaveld aan de Gisbert Schairtweg is inderdaad populair, en ook een speelplaatsje naast de Aldi in De Portage trekt veel jeugd. Maar kennelijk ook overlast. Bewoners hebben geklaagd over troep en herrie. Nu hangt er een bordje dat verbiedt dat er gespeeld wordt. Het verbod gaat in om 18.30 uur. “Een belachelijk tijdstip, om half zeven kom je net van het avondeten. Dat kan toch ook anders? En de troep… als er een prullenbak wordt neergezet kun je veel oplossen”, vertelt Amar.
Said Kaaouass sluit halverwege de rondgang aan, als we inmiddels rond het nieuwe winkelcentrum De Portage struinen. De enorme hoeveelheid zwerfafval is hem een doorn in het oog. “Moet je kijken in die sloot, en dan valt het nu nog mee. Aanstaande zaterdag gaan we een opruimactie houden. Samen houden we het schoon.” Het VVD-raadslid maakt foto’s om de situatie met het zwerfafval aan te kaarten bij hogere instanties.
Samen is een woord dat onze Marokkaanse stadsgenoten regelmatig in de mond nemen. In vijf jaar tijd is dankzij samenwerking met bewoners en Woonlinie vrijwel geen onveilig brandgangetje meer te vinden. Overal goede verlichting, en dankzij initiaven van woningbezitters veel degelijke hekwerken. “Alleen jammer dat sommige bewoners dan de hekken richting garageboxen open laten staan. Dan nodig je inbrekers gewoon uit”, merkt Amar op als we door de Westlanderstraat lopen.
Op het Bachplein treffen we de jeugd, die vertelt over het speelplaatsje bij De Portage. “Niemand heeft daar last van ons, maar er is één meneer die altijd een beetje dronken overkomt, die op ons loopt te schelden.” Tja, soms is er ondanks alle begrip en communicatie zoiets als overmacht. Sommige mensen willen gewoon niet leven volgens het ‘leven en laten leven’ principe. Daarnaast ondervindt elke bevolkingsgroep de moeilijkheid van onze huidige maatschappij. Amar vertelt: “Huurspreiding is een wens, maar als de huren in andere wijken dan De Vergt veel hoger zijn loop je al snel tegen je grens op. Iets wat we heel erg missen is bijvoorbeeld de huiswerkbegeleiding van Orion. Nu kost je dat 200 euro per jaar, per kind. Je wilt je kinderen een goede opleiding bieden, dat kost geld. Stageplekken zijn ook een probleem, die zijn er veel te weinig. En dan heb ik het nog niets eens over de sociale druk; ieder kind wil mooie kleding, anders worden ze gepest. Mij maakt het niet uit als ik op schoenen van de Bristol loop, maar een stoere jongen van 10 jaar wel.” Said Kaaouass sluit af: “Problemen in De Vergt zijn landelijke problemen, maar toch, kijk om je heen: zoveel groen, brede straten, verlichting. In wijken van grote steden is het echt niet zo goed als hier, en over die toestanden in Egypte zeg ik maar helemaal niets. We moeten gelukkig zijn!”
Aan het einde van onze wandeling worden we de ‘Ambassade van De Vergt’ ingetrokken. Wijkbewoonster Greet schenkt gul glazen limonade, ook al is het al laat en is de zon onder gegaan. In vijf jaar tijd is De Vergt veranderd. De saamhorigheid is toegenomen. Door op deze weg, volhouden, dat is de conclusie!
Door: Tom Van Engelen
door Redactie | aug 20, 2013 |
Om de juiste controlegegevens voor de box3-aangiften te verkrijgen, wordt met Turkije en Marokko gesproken over automatische uitwisseling van (vastgoed)gegevens. Dit blijkt uit antwoorden van staatssecretaris Weekers op vragen van lid Bashir (SP).
De wederzijdse administratieve bijstand biedt de mogelijkheid voor fiscale aangelegenheden aan andere landen voor individuele belastingplichtigen inlichtingen te vragen over onroerend goed. Dit zijn de zogenoemde inlichtingen op verzoek. Daarnaast zijn met belastingdiensten van een aantal landen Memoranda of Understanding (MoU’s) gesloten. Op basis van deze MoU’s kan Nederland met deze belastingdiensten periodiek automatisch inlichtingen uitwisselen. In de meeste MoU’s is onroerend goed als uit te wisselen categorie opgenomen. Vanaf 1 januari 2015 gaan de lidstaten van de Europese Unie (EU) onderling jaarlijks automatisch bepaalde categorieën van inlichtingen uitwisselen. De eerste uitwisseling zal betrekking hebben op het jaar 2014. Eén van de categorieën is onroerend goed. Op basis van bilaterale belastingverdragen met Turkije en Marokko is het mogelijk om ook aan deze landen inlichtingen te vragen over vastgoed. Met beide landen zijn volgens staatssecretaris Weekers contacten om de mogelijkheden te onderzoeken voor het sluiten van een MoU inzake automatische inlichtingenuitwisseling.
