door Redactie | nov 14, 2011 |
De 20 februari beweging, Een beweging die in Marokko is ontstaan en voor een democratisch Marokko en een transparant politiek- systeem en de bestrijding van de corruptie in Marokko pleit. De beweging vond veel weerklank op straat in Marokko. Zo gingen vanaf 20 februari, de dag waarnaar de beweging genoemd is, regelmatig tientallen duizenden mensen de straat en er werd kritisch en hard werd uitgehaald naar het Marokkaanse overheids en het koninklijk instituut. Het volk liet haar stem horen, het koos een nieuw lijfspreuk: waardigheid, vrijheid en sociale rechtvaardigheid. Het volk wilde échte democratie, het volk wilde eerlijkheid.
En inderdaad, al heel gauw ‘zwichtte’ de absolute monarch, Koning Mohamed 6, voor de kritiek en zette hij na een toespraak een grondwetshervormingcommissie op. Hij wees de leden aan en de kaders door zijne majesteit bepaald. Niet lang daarna kwam na wat gesleutel door een koninklijk adviseur en werd het nieuwe grondwetsvoorstel gepresenteerd. Veel politieke partijen waren vóór ze goed hebben kúnnen weten wat in dit voorstel stond al positief. Twee weken na het voorstel kreeg het volk een referendum over de grondwet voor de kiezen. Bijna 99% van het volk zou met ‘ja’ gestemd hebben. Een magisch percentage als je weet dat sinds 20 februari duizenden de mensen de staat op gaan die dit referendum hebben geboycot. De 20 februari beweging en het volk waren dit poppentheater van koning, regering en partijen zat.
Het protest van het Marokkaanse volk bleef ook in Nederland niet onopgemerkt. Zo is ook in Nederlands al gauw een tak van deze beweging ontstaan en werd de eerste demonstratie op 20 maart op het Beursplein in Rotterdam gehouden. Dezelfde dag die in Marokko als protestdag werd afgeroepen. In April heeft de Nederlandse tak een cultureel Manifestatie gehouden op het Amsterdamse beursplein en in mei was er een demonstratie in Utrecht. Hierna volgden verscheidene debatten en bijeenkomsten over de 20 februari beweging en de eisen van deze. Hierbij was ook de 20 februari- beweging Nederland bij.
Wat hier in Nederland omarmd werd is helaas niet alleen de beweging en haar eisen, maar ook het Marokkaanse overheids poppentheater. Afgelopen zaterdag schreef de Trouw dat Mohamed Rabbae, ex-politicus van GroenLinks 1 van de oprichters zou zijn van de Nederlandse tak van de 20 februari beweging. Vreemd, hoe kan een net opgerichte tak van een beweging al maanden aan het werk zijn? Hebben we het over dezelfde magie als waar het Marokkaanse overheidsapparaat meester in bleek te zijn of wil Mohamed Rabbae zich koste wat het kost laten zien?. Waarom wil deze ex-politicus haantje de voorste zijn in deze beweging? de meermalen en op meerdere terreinen mislukte Rabbae lijkt met de eer te willen strijken van een jongeren beweging die juist veel lof kreeg omdat het een volksbeweging is die voor een burgerlijke staat strijdt en waarvan de aanhangers pleiten voor transparantie, gelijkheid en zelf wel een frisse en nieuwe visie hebben? Rabbae, ga met pensioen!
door Redactie | nov 7, 2011 |
Documentairemaker Roy Dames volgde Marokkaanse hangjongeren in Rotterdam • Project lag tussentijds een half jaar stil • “Een groep van dertig jongeren keerde zich tegen mij”
Roy Dames volgde voor zijn documentaire Mocros acht jaar lang Marokkaanse hangjongeren in Delfshaven en Rotterdam-Noord.
Mocros gaat over kut-Marokkanen?
Nee, ik vind de hoofdpersonen aardig. Ik wilde een documentaire maken over Marokkaanse jongens op straat, de hangjongeren die je overal ziet. In 2002, toen ik met Mocros begon, hadden Marokkaanse jongens een slecht imago. Dat hebben ze nog steeds. Veel Marokkaanse jongens worden van school getrapt, maken problemen op straat en dreigen het criminele pad op te gaan. Kijk de statistieken er maar op na.
Hoe gaat het nu met de jongens die je gevolgd hebt?
De meeste zijn inmiddels rond de 23 jaar. Ze hebben een uitkering en af en toe een baantje. Een van de jongens heeft vanwege een akkefietje in de gevangenis gezeten. Achteraf zag hij in dat hij stom bezig was. Als je poen wilt verdienen, maar geen opleiding hebt en als enige inkomen een uitkering, is de scheidslijn tussen een normaal leven en de criminaliteit dun – dat voelde ik wel aan.
Heeft Mocros jou nieuwe inzichten opgeleverd?
In de Marokkaanse gemeenschap geldt: wat je niet ziet, is er niet. Deze Marokkaanse jongens leven in een schaamte- en zwijgcultuur, waardoor ze niet openlijk over hun problemen kunnen praten. De druk van hun omgeving is enorm: van familie, vrienden, de buurt. Om die reden kan ik in Mocros helaas niet alles laten zien. De druk is zo groot dat het hun eigen ontwikkeling aantast. Als ik een drankprobleem heb, ga ik naar een dokter en laat ik me behandelen. Deze jongens dus niet. Verder kloppen alle clichés min of meer.
Je documentaire heeft tussentijds stilgelegen…
Ik filmde bij een jeugdhonk een opstootje tussen jongerenwerkers en een groep Marokkaanse jongeren. Opeens keerde de groep zich tegen mij. Ik stond tussen zo’n dertig agressieve jongeren en kon net op tijd in m’n auto stappen. Ik heb het project toen een half jaar stopgezet.
Waar is je documentaire te zien?
Vanaf 10 november in ieder geval in bioscoop Het Ketelhuis in Amsterdam en een filmhuis in Nijmegen, helaas niet in Rotterdam. In het voorjaar van 2012 wordt Mocros op de NTR uitgezonden.
Waarom in zo weinig bioscopen?
Dat moet je niet aan mij vragen. Wel weet ik waarom mijn documentaire weinig aandacht krijgt in de media. De Nederlandse pers is politiek correct. Als die ene acteur (Nasrdin Dchar, red.) op het Nederlands Film Festival roept dat hij Marokkaan is en ‘een focking Gouden Kalf’ in zijn hand heeft, vindt de pers dat fantastisch. Hij werd voor elke talkshow uitgenodigd. Dat vind ik prima, maar zet er iets tegenover. Bij diezelfde talkshows wisten ze dat ik deze documentaire net had afgerond. Ik denk dan: we hebben weer een knuffel-Marokkaan en die omhelzen we. Maar de echte discussie durven we niet aan. Omdat we Nederlanders zijn, calvinisten. Ik vind het rot dat het met een groot deel van de Marokkaanse jongens slecht gaat. Maar het is zoals het is.
door Redactie | nov 1, 2011 |
De Amsterdamse politie heeft foto’s online gezet van een groep jongens die zich schandelijk hebben misdragen. Ze zouden een man met de dood hebben bedreigd, omdat hij niet meedeed aan de ramadan. Het groepje riep naar de man dat ze hem door het hoofd zouden schieten.
Het incident gebeurde op maandag 15 augustus rond 21:00 uur in de Witte de Withstraat in Amsterdam-West. De man werd door een groepje van zes jongens aangesproken als een vieze homo die niet aan de ramadan deed. “We zijn heel duidelijk geweest en we pakken je de volgende keer, waarna je naar de hel gaat.”
De jongens riepen door elkaar en beledigden hem achter elkaar. De politie is op zoek naar de identiteit van de schreeuwers en vraagt ook of er getuigen zijn van het incident.
door Redactie | okt 27, 2011 |
Een stratenmaker heeft gistermiddag in Utrecht een jongetje van zes proberen om te kopen nadat hij hem had aangereden. Toen hij met de aanhangwagen achter zijn bestelbus over het jochie op de fiets was heengereden, stopte hij hem 50 euro toe. ‘Om een nieuwe broek te kopen.’ Daarna reed hij met een collega weg.
Het 11-jarige neefje Khalid van de gewonde Jassin El Harashi probeerde nog het alarmnummer 112 te bellen, maar de man pakte de telefoon af en drukte het nummer weg. Hij zei: ‘geen politie’. Toen ging hij ervandoor, zo meldt het AD vandaag.
Het geld heeft het jongetje aan de politie gegeven. Die zijn nog op zoek naar de stratenmaker. Volgens het neefje wilde de stratenmaker in eerste instantie wegrijden, maar wisten getuigen hem tegen te
door Redactie | okt 25, 2011 |
FRYSLâN – Begin 2009 protesteerden twintig Friese vrouwen met de voornaam Berber bij de Marokkaanse regering tegen het voornemen in Nederland wonende Berbers te verbieden hun kinderen een Berberse voornaam te geven. De actie krijgt een vervolg: donderdag 27 oktober wordt een delegatie van de Friese Berbers het eerste exemplaar van het Berberboek De bottenzoekers van auteur Tahar Djaout aangeboden.
De Friese Berbers waren verontwaardigd over het voornemen de Nederlandse Berbers te verbieden een Berbernaam te kiezen. Ze vroegen de Marokkaanse regering te respecteren dat Berbers, en zij alleen, de naam van hun kind kiezen. De brief ging ook naar Maxime Verhagen. De minister beloofde de kwestie aan te kaarten in het overleg van de Nederlandse en Marokkaanse ambtenaren van Justitie.
De actie
van de vrouwen krijgt nu een vervolg.
Athenaeum geeft een reeks van tien boeken uit van auteurs met een Berber-achtergrond. Donderdag 27 oktober presenteert de uitgeverij De bottenzoekers van Tahar Djaout. Berber Witteveen uit Blauwhuis, Berber Oosterhagen uit Heerenveen, Berber Kooi uit Achlum en Berber Hogendorp uit Nijmegen (toen uit Burgum) nemen het boek in ontvangst.
door Redactie | okt 17, 2011 |
Marokkaanse HBO-studenten hebben ondanks een groot gevoel van onzekerheid over hun positie ten opzichte van autochtonen, een enorme drang bij de Nederlandse samenleving te horen. ,,Hun ambitie is enorm”, ontdekte Machteld de Jong, docent Management en Organisatie tijdens haar onderzoek waarop zij binnenkort aan de VU hoopt te promoveren. ,,Als je een HBO-diploma hebt, word je eindelijk maatschappelijk geaccepteerd, denken deze jongeren. Ze willen zo graag een gewoon mens zijn, iemand van hun Nederlandse, Marokkaanse en moslimidentiteit wordt geaccepteerd.”
De Jong volgde van 2005-2011 intensief een honderdtal jongeren op HBO-opleidingen van InHolland in Diemen, Amsterdam en Alkmaar. Behalve diepte-interviews met de jongeren, woonde ze huwelijks-kraam-en geboortefeesten bij.
In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, oefenen beide Marokkaanse ouders, maar ook oudere zussen en broers flinke druk uit op hun jonge familielid om een diploma te halen. Elke Marokkaanse jongen, ‘niet één uitgezonderd’, ervoer desondanks een kritiek moment op het HBO. ,,Het viel op dat de jongens zich dat allemaal weten te herinneren. Dat moment is een omslagpunt, waarin hij moest kiezen tussen de aantrekkingskracht van de straat of het voorzetten van de hbo-opleiding.” Meestal was een vriend of een familielid degene die hen aanmoedigden toch door te gaan met de studie. De Jong vertelde vrijdag over haar bevindingen vrijdag tijdens het congres Uitsluitend Emancipatie in de Beurs van Berlage. ,,We vergeten weleens dat deze jongeren van compleet zwarte scholen ineens op een blanke HBO-opleiding komen. Ook krijgen ze vaak van hun laagopgeleide ouders weinig ondersteuning, om die die laaggeschoold zijn.
Kwetsbaar
Hoewel ze er zeer graag bij willen horen, zijn de relaties met autochtone medestudenten afstandelijk. Deels vanuit de van huis meegekregen opvatting dat Nederlanders ‘die rot-Marokkanen’ toch niet moeten, trekken ze zich terug in de eigen groep. ,,Vanuit die positie voel je je kwetsbaar, en ga je in de verdediging in plaats van openstaan voor contact”, legt Halleh Ghorashi uit, bijzonder hoogleraar Management van Diversiteit en Integratie bij de VU in Amsterdam. Ghorashi ziet overigens dat er te veel erbij willen horen tegen allochtonen kan werken. ,,Omdat bij de werkgever vaak de verwachting bestaat dat iemand zijn andere achtergrond juist laat zien.”
Machteld ziet de toekomst voor de Marokkaanse HBO-ers heel positief tegemoet. ,,Ik heb met studenten die al lang zijn afgestudeerd nog contact en zie dat velen goede banen hebben, al zijn er ook afgestudeerde studenten die op de taxi zitten.”
Voorlopig gaat het nog om een fikse inhaalslag, vindt FNV-voorzitter Agnes Jongerius die zich op dit moment ‘somber’ toonde over de arbeidsparticipatie van allochtonen.
