door Redactie | jan 13, 2013 |
Mede dankzij Mounir El Hamdaoui heeft het Marokkaanse elftal zaterdag een oefenzege op Namibië geboekt. De oud-Ajacied, tegenwoordig actief bij Fiorentina, opende in Johannesburg al in de tweede minuut de score. Het werd 2-1.
Marokko bereidt zich voor op de Afrika Cup in Zuid-Afrika, die volgende week begint. Het gastland kwam, met Ajacied Thulani Serero in de basiself, niet verder dan 0-0 tegen Algerije. Titelverdediger Zambia sloot, met FC Utrecht-speler Jacob Mulenga als invaller, tegen Noorwegen eveneens af op een doelpuntloos gelijkspel.
Bron
door Redactie | jan 5, 2013 |
Er vallen gelijkenissen te trekken tussen de bezette Palestijnse gebieden en de Westelijke Sahara, die al decennialang door Marokko wordt bezet. Terwijl het ene conflict ongelooflijk gemediatiseerd is, weten maar weinig mensen wat er zich ten zuiden van Marokko afspeelt.
In Laayoune, de hoofdstad van de Westelijke Sahara, zijn de veiligheidsdiensten alomtegenwoordig om demonstraties uiteen te drijven. Het laatste incident dateert van 10 december 2012, toen ze met knuppels een betoging voor het kantoor van de Marokkaanse Adviesraad voor de Mensenrechten de kop indrukten.
Sinds 1975 is de Westelijke Sahara in Marokkaanse handen. Nadat de Spanjaarden na de dood van Franco waren weggetrokken, vielen Marokko en Mauritanië het territorium binnen. Tegen 1979 had intern verzet de Mauritaniërs al verdreven, maar de Marokkaanse koning Hassan II was vastberaden het gebied als zijn achtertuin te houden.
Kolonisten
Honderdduizend Marokkaanse kolonisten werden aangemoedigd met subsidies en banen om zich in de Westelijke Sahara te vestigen onder legerbescherming. Marokko vocht toen een oorlog uit tegen de inheemse Sahrawi-strijders die afliep in 1991 omdat de VN een staakt-het-vuren hadden bemiddeld en beloofden om binnen de zes maanden een onafhankelijk referendum te houden.
Dat referendum is er nooit gekomen. Marokko controleert nog altijd de Westelijke Sahara en zijn lucratieve grondstoffen zoals fosfaat en vis. Het land is nu het laatste “niet-zelfbestuurde territorium” van de VN in Afrika. Er leven 100.000 tot 140.000 Marokkaanse militairen (op een totale bevolking van amper 500.000).
Door de gevechten zijn veel van de oorspronkelijke bewoners van de Westelijke Sahara gevlucht naar kampen in het zuiden van Algerije, maar sommigen zijn als een minderheid in het gebied gebleven.
De VN-vredesmissie hier stelt weinig voor en heeft een opvallend beperkte jurisdictie: ze kreeg van de Veiligheidsraad niet eens het mandaat om mensenrechtenschendingen te onderzoeken.
Ook de toegang voor journalisten tot de Westelijke Sahara is zwaar aan banden gelegd. Daardoor is er weinig geweten over het leven van de Sahrawi in het betwiste gebied.
Discriminatie
“Onze groep is ondergedoken”, zegt Fatima Tobarra, voorzitter van het Sahrawi Centrum voor Vrouwen en Kinderen aan Al Jazeera. “We wilden een officiële organisatie oprichten, maar de autoriteiten weigerden zelfs onze aanvraag te behandelen.”
Het Centrum noemt discriminatie en misbruik tegen de lokale bevolking schering en inslag. “De politie bewaakt de scholen hier en intimideert de Sahrawi-kinderen. Eenmaal binnen in de school hebben ze af te rekenen met discriminatie door de leerkrachten, bijna altijd Marokkanen”, vertelt Tobarra. “Onze kinderen mogen zich zelfs niet bij activiteitengroepen van Marokkaanse kinderen aansluiten.”
Zo kunnen we en willen we niet leven, zegt ze. “We willen onze vrijheid heroveren, net als de mensen in andere landen zoals Tunesië en Jemen.”
Straffeloosheid
Ondanks de massale aanwezigheid van veiligheidsdiensten, houden de Sahrawi al jaren manifestaties tegen de Marokkaanse overheersing en het feit dat ze zich tweederangsburgers voelen.
Khalil, een jonge activiste van de protestbeweging Coördinatie Gdeim Izik, vertelt dat de veiligheidsdiensten het gewoon zijn om preventief elke vorm van protest neer te slaan, dikwijls met knuppels. “Ze geven er niet om of je jong, oud, man of vrouw bent – als je een van de betogers bent, vallen ze je aan.”
Er vallen vaak gewonden en soms ook doden, maar dan ontkent de politie elke betrokkenheid. Ook Human Rights Watch kan erover mee spreken. In 2010 werd een van hun onderzoekers ineengeslagen op klaarlichte dag. De organisatie noemde de aanval een typisch voorbeeld van de straffeloosheid voor politiegeweld.
De feitelijke leider van Coördinatie Gdeim Izik, Lahib Salhi, verwoordt het zo: “We leven hier altijd onder toezicht, onder de knuppels van de Marokkanen. De internationale gemeenschap moet doen wat ze beloofd heeft: het referendum organiseren en ons de kans geven om te leven zoals we dat willen.”
Palestina
Er zijn gelijkenissen te trekken tussen de situatie in de Westelijke Sahara en Palestina, menen sommigen. Uit beide gebieden zijn gewezen grootmachten weggetrokken en kwamen er troepen van buitenaf in de plaats, op beide plaatsen wordt de inheemse bevolking onderdrukt en houden de permanente leden van de VN-Veiligheidsraad het status-quo in stand.
Maar terwijl het Israëlisch-Palestijnse conflict een van de meest gemediatiseerde verhalen ter wereld is, weten weinig mensen wat er in de Westelijke Sahara gaande is.
Veel Sahrawi geven de internationale gemeenschap de schuld. “De Marokkanen leggen beslag op ons land omdat ze dat kunnen, omdat ze sterk zijn en de steun hebben van Frankrijk, de VS en Groot-Brittannië. Maar ze weten dat hun claim vals is. Hoe lang nog zal de wereld dit onrecht pikken?”, vraagt Salhi zich af.
door Redactie | jan 3, 2013 |
Chabab is vandaag warm onthaald op vliegveld Casablanca in Marokko. De topklasser uit Amsterdam West is op trainingskamp voor acht dagen en werd even na 14.00u ontvangen met muziek en veel bekijks. Na een half uurtje foto’s maken, dansen en zingen namen de spelers en begeleiders plaats in de bus en ging men op weg naar Campus Kahrama. Dat de buschauffeur de weg niet wist werd hem snel vergeven. Met een kleine vertraging kon iedereen naar zijn bungalow.
Dat de reis ook bedoeld is als voorbereiding op de tweede seizoenshelft bleek wel uit het feit dat er door Chabab om 18.00u pittig werd getraind op het veld naast de campus. Met het nodige korte sprint en loopwerk waren de spelers de reis heel snel vergeten. Assistent trainer Patrick Koppenaal zal deze week de trainingen leiden. Hoofdtrainer Alami Ahannach kon niet mee op deze trip wegens verplichtingen bij zijn andere werkgever Telstar. 
Vanavond is er een diner voor het gehele reisgezelschap van Chabab. Daarna kan iedereen nog even het nachtleven in Casablanca gaan bekijken. Morgen wacht de eerste van in totaal drie oefenwedstrijden. In Sale wordt er om 15.00u gespeeld tegen Ass, uitkomend in de elite 2. Chabab zal met een bijna geheel fitte selectie aan de wedstrijd beginnen.
De eerste dag van het trainingskamp is dus vlotjes verlopen en met een verwachte temperatuur van zo’n 20 graden deze week is het goed toeven voor de spelers. In de loop van de week zal duidelijk worden wat de plannen zijn voor de spitspositie bij de topklasser. De plaats van deze centrale aanvaller lijkt vacant te zijn. Het Amsterdamsche Voetbal, ook aanwezig in Marokko, hoopt hier de komende acht dagen meer over te weten te komen.
Word vriend van de Amazightimes op Facebook
door Redactie | dec 27, 2012 |
De Marokkaanse bondscoach Rachid Taoussi heeft vier spelers met Nederlandse roots opgenomen in de selectie voor de Afrika Cup. Nordin Amrabat, Karim El Ahmadi, Mounir El Hamdaoui en Oussama Assaidi behoren tot de 24-koppige groep, meldt de Marokkaanse bond woensdag. De Leeuwen van de Atlas nemen het in de poulefase op tegen gastland Zuid-Afrika, Angola en Kaapverdië.
Amrabat, El Ahmadi, El Hamdaoui en Assaidi hebben allen een verleden in de Eredivisie, maar zijn inmiddels buiten de landsgrenzen actief. Zo spelen Assaidi en El Ehmadi in Engeland voor respectievelijk Liverpool en Aston Villa. El Hamdaoui komt uit voor het Italiaanse Fiorentina, terwijl Amrabat de Turkse topclub Galatasaray dient. Oud-Feyenoorder El Ahmadi is met achttien interlands de meest ervaren Marokkaanse international met een Nederlandse achtergrond.
Het wordt de vijftiende deelname van Marokko aan de Afrika Cup. Eenmaal wisten de Noord-Afrikanen het toernooi te winnen, in 1976.
De Afrika Cup wordt van 19 januari tot en met 10 februari gehouden in Zuid-Afrika. Het is het tweede Afrikaanse titeltoernooi in twee jaar na de editie van begin dit jaar in Gabon en Equatoriaal Guinea. Vanaf volgend jaar wordt het toernooi in de oneven jaren gespeeld om zo uit het vaarwater van EK’s en WK’s te blijven. Zambia is titelhouder.
door Redactie | dec 18, 2012 |
De voorzitter van de Algerijnse voetbalbond, Mohamed Raouraoua, heeft volgens het Algerijnse medium Echourouk telefonisch contact gehad met de voorzitter van de Marokkaasne voetbalbond, Ali Fassi Fihri. Volgens het Algerijnse medium wil de Algerijnse voetbalbond graag een oefenwedstrijd spelen tegen Marokko.
De mogelijke oefenwedstrijd zal dan in Zuid-Afrika worden gespeeld. Het is echter nog niet bekend of Fassi Fihri heeft ingestemd met het voorstel van zijn Algerijnse collega.
Het staat al vast dat Marokko in Zuid-Afrika twee oefenwedstrijden zal spelen, ter voorbereiding op de Afrika Cup 2013. De tegenstanders zijn Zambia (8 januari) en Ethiopië (12 januari).
Marokko zal op 19 januari de eerste groepswedstrijd spelen tegen Angola. De overige landen in Groep A zijn het gastland Zuid-Afrika en Kaapverdië.
Word vriend van de Amazightimes op Facebook
door Redactie | dec 12, 2012 |
Door: Said Bouddouft
Het is december 1982, welke dag precies weet ik niet. De precieze datum en tijd waren toen nog onbelangrijk! Wij hadden tijd en een klok hadden we niet nodig. De vertrekplaats was natuurlijk bekend, maar de eindbestemming was onbekend en dat maakte het heel erg spannend. ‘Wat en hoe zal het daar zijn?’ Was een vraag die voortdurend in mij opkwam.
De vertrekplaats was een dorp in het noorden van Marokko. De bestemming was ook een dorp in het noorden, maar dan van Nederland! Het is inmiddels 30 jaar geleden! In 30 jaar tijd vergeet je natuurlijk heel veel, maar sommige dingen vergeet je nooit: de auto van pa, Peugeot 505, waarin ik de tocht van duizenden kilometers aan een stuk door heb gemaakt. Dat was natuurlijk de beste auto van de hele wereld! De toename van netheid. Hoe noordelijk wij kwamen, hoe schoner de omgeving werd. Bij de Nederlandse grens, ging je je zelf afvragen of je je schoenen uit moest doen! De straatverlichting! Ik kende al straatverlichting natuurlijk in Marokko, maar daar was het zo dat als je het centrum van een stad uit bent, het weer donker werd! Hier leek het alsof het hele koninkrijk van staartverlichting was voorzien! Alleen de snelwegen waren toen nog niet eens verlicht.
Wat ik nooit zal vergeten is het verschil in de houding van politie met Marokko. In Marokko was (nu nog steeds eigenlijk) de politie alles behalve jouw vriend. Ik was dan ook aangenaam verrast toen wij in de omgeving van Breda (dat het in de omgeving van Breda was heb ik pas achteraf kunnen vaststellen) door de Nederlandse politie werden geholpen! Het ging zo: wij kwamen Nederland binnen bij nacht. Na de grens te zijn overgegaan is mijn vader gaan tanken bij de benzinepomp ‘De Benzinepomp’ (Marokkaanse migranten die met auto naar Marokko reizen, zullen weten welke benzinepomp ik bedoel.). Daar waren 2 politieagenten op de motor. Ze moesten wel van de rijkspolitie zijn, die had je namelijk toen nog. (Ook dit stelde ik achteraf vast). Toen vader de auto startte en wil vertrekken, kregen we een stopteken van een van die agenten! Bij het zien van het teken, denk je al snel aan het ergste! Maar nee hoor, de agent kwam dichterbij en deed de deur van de auto goed dicht (mijn broer had de deur niet goed dichtgeklapt). En de agent wenste ons een prettige reis, volgens de vertaling van pa dan!.
