door Redactie | dec 19, 2013 |
Raja Casablanca, de kampioen van Marokko, heeft zich woensdagavond verrassend geplaatst voor de finale van het WK voor clubs. In de halve finale won de Marokkaanse ploeg, die werd toegelaten met een wildcard, met 3-1 van het Braziliaanse Atlético Mineiro. In de finale (aanstaande zaterdag) zal de ploeg uit Casablanca het opnemen tegen Bayern München.
De Marokkaanse kampioen, die in de kwartfinale met 2-1 te sterk was voor het Mexicaanse Monterrey FC, stijgt op het WK voor clubs boven zichzelf uit. Nadat Raja Casablanca de eerste helft zonder schade wist door te komen, kwam het na vijftig minuten spelen op voorsprong door Mouhcine Iajour. Ronaldinho, de vedette van Atlético Mineiro, bracht de stand na ruim een uur spelen in evenwicht.
Maar Atlético Mineiro, dat evenals Bayern München pas in de halve finale instroomde, moest uiteindelijk toch het onderspit delven tegen de Marokkaanse kampioen. Mouhcine Moutouali verzilverde vijf minuten voor het einde van de wedstrijd een strafschop, alvorens Vianney Mabide de wedstrijd definitief in het slot wist te gooien: 3-1. Zodoende is Raja Casablanca de verrassende tegenstander van Bayern in de finale.
door Redactie | dec 13, 2013 |
Ibrahim Afellay heeft voor het eerst in maanden op het trainingsveld gestaan. Dat meldde donderdag zijn club FC Barcelona. De Nederlandse aanvallende middenvelder werd op 22 augustus geopereerd aan een chronische spierblessure in zijn rechterbovenbeen. Het is nog niet bekend wanneer hij zijn rentree in een wedstrijd kan maken.
Afellay is de afgelopen jaren achtervolgd door blessures. Vorig seizoen verhuurde Barcelona de 27-jarige oud-speler van PSV aan Schalke 04, maar in Duitsland kwam hij amper in actie. Het seizoen ervoor miste hij grotendeels door een gescheurde kruisband.
door Redactie | dec 10, 2013 |
Voor iedere wedstrijd op het WK voor clubteams in Marokko wordt applaus gevraagd voor de vorige week overleden Nelson Mandela. Dat heeft wereldvoetbalbond FIFA dinsdag bekendgemaakt. De FIFA, die samen met de Afrikaanse voetbalbond CAF en de Marokkaanse voetbalbond FRMF verantwoordelijk is voor het toernooi, spreekt van een ‘Mandela Moment’.
Vrijdag vroeg de FIFA bij de WK-loting ook al aandacht voor de boodschap die Mandela tijdens zijn leven uitdroeg. Voor de wedstrijden in het betaald voetbal werd dit weekeinde een minuut stilte gehouden voor de Zuid-Afrikaanse oud-president. In Engeland werd juist een minuut applaus gehouden.
Het WK voor clubteams gaat woensdag van start. De finale is op 21 december. In totaal worden er acht wedstrijden gespeeld. Het is de eerste keer dat het toernooi in Afrika wordt afgewerkt.
door Redactie | dec 8, 2013 |
De Riffijnse voetbalclub Chabab Rif Al Hoceima (CRA) heeft vanmiddag een mooie thuiswedstrijd tegen Wydad Casablanca (WAC) gewonnen. De Riffijnen blonken uit in het gezamenlijk verdedigen en snelle verrassingsaanvallen en hebben de wedstrijd gewonnen met 2-0.
Verwarring
Het resultaat werd al in de eerste helft bereikt waarbij er gescoord is uit 2 vrije trappen. Eerste doelpunt kwam van Omar Diop die al binnen de eerste 10 minuten uit een keiharde vrije trap scoorde. Net voor het einde van de eerste helft scoorde Abdessamed Lembarki uit een vrije trap waarbij de verwarring van de Casawiaanse erg meehielp.
‘niet in de hand’
Tijdens de wedstrijd werd de trainer van de mediterranen Ouchella van het veld gestuurd. Later verklaarde hij aan de fanclub dat hij van het veld werd gestuurd omdat hij zichzelf niet in de hand had. Dit zou komen door dat spelers zich niet hielden aan het plan van de trainer. Het ontbreken van de trainer pakte echter niet nadelig uit.
Buitenlander te veel
De wedstrijd kende tijdens de tweede helft ook protest van CRA omdat WAC 4 buitenlandse spelers heeft ingezet. Volgens de Marokkaanse mogen er op ieder wedstrijd maximaal 4 buitenlanders voor de club uitkomen. Deze ‘fout’ maakte CRA vorig week ook en het kwam de club op een strafpunt te staan.
Met de winst van deze sterkte rivaal komt CRA op de 8ste oplaats van de Marokkaanse eredivisie.
door Redactie | dec 5, 2013 |
Is een goede opleiding en ruime werkervaring garantie voor het zoeken naar en vinden van een passende baan? Niet als je een Marokkaanse Nederlander bent. In een crisis als waar we in zitten, lijkt etniciteit bij veel werkgevers ook een rol te spelen naast opleiding en werkervaring. Was er een tijd dat werkgevers keken naar competenties, kijken ze nu ook naar je naam en daarmee je etnische achtergrond. Je bent eerst allochtoon en daarna de rest.Natuurlijk zijn er vele voorbeelden van Marokkanen die een achterstelling niet hebben meegemaakt. Of misschien moet ik zeggen nog niet hebben meegemaakt. Steeds vaker echter, hoor je verhalen van allochtonen en Marokkanen in het bijzonder over een racistische en nepotistische houding jegens niet-autochtonen.
Gun mij een uitstapje naar een moment dat mijn ogen hebben geopend ten aanzien van het slechte imago dat Marokkaanse Nederlanders in Nederland hebben.
Ik solliciteerde in december 2011 bij een woningcorporatie in Rijswijk. Van de 37 sollicitanten eindigde ik bovenaan. Er volgden drie hiërarchische gespreksronden met toekomstige directe collega’s tot en met de directeur. Deze gesprekken werden door betrokken partijen als plezierig ervaren en sterkte de organisatie in de keuze voor mijn aanstelling die aanstonde was. Slechts een test, wat een formaliteit was, alvorens we konden overgaan tot het ondertekenen van de contractstukken.
Vijf jaar eerder werkte ik bij een corporatie in Den Haag. Na twee jaar besloot ik het dienstverband met hun te beëindigen, wat bij de organisatie als een schok aankwam. Mijn besluit werd gevoed door de racistische en amateuristische houding van de teamleider tegen mij en andere allochtone medewerkers. Ik besloot de eer aan mijzelf te houden en mijn kennis en kunde ergens anders in te zetten. In het exitgesprek dat daarna volgde, gaf ik aan wat mijn motivatie was voor mijn vertrek.
Nu vijf jaar later verwachtte ik een telefoontje van de organisatie waarmee ik een dienstverband aan zou gaan om een datum overeen te komen om de test te doen. Ik hoorde de telefoon overgaan en ik nam op. Het was de manager waarmee ik een aantal weken eerder een plezierig gesprek mee had. “Een externe, die hier een paar dagen per week werkt heeft ons ongevraagd verteld dat jij je beter voordoet dan dat je bent en dat je werkafspraken niet nakomt.’ Voor een moment stond ik als versteend aan de grond genageld. De manager noemde ook de naam van de externe. Toen vielen alle puzzelstukjes in elkaar. Het was een vriend van de teamleider waar ik vijf jaar eerder een aanvaring mee had. Deze externe of lasteraar was een zichtbare en trotse PVV-er die continu ‘grapjes’ maakte over allochtonen en de daarmee gemoeide vooroordelen. Ook het feit dat hij geen titel voor of achter zijn naam had staan en ik wel, zat hem dwars, hoorde ik later van ex-collega’s. Mijn laatste woorden aan de telefoon met de manager waren: ‘Ik bedank u voor het aanvankelijke gestelde vertrouwen in mij, maar betreur de gang van zaken die rieken naar nepotisme en amateurisme”. Trekt ‘de Marokkaan’ aan het kortste eind? Soms wel. Wil dit nu zeggen dat iedereen racistisch is en tegen Marokkanen is? Mijn inziens niet. Ik vind het een uitdaging om juist dit soort mensen te trotseren en te laten zien dat het beeld dat zij van ‘de Marokkaan’ hebben een vertekende is. Een ware meester toont zich in de beperking.
Mourad El Haji (38), geboren in Marokko, emigreerde op 7 jarige leeftijd in het kader van gezinshereniging met zijn moeder, broers en zus naar Nederland . Hij studeerde Bouwkunde aan de Haagse Hogeschool/TH Rijswijk en is eigenaar van ‘MEH vastgoed advies en beheer’. Naast bouwkundige is hij vader van twee kinderen en woont in Berkel en Rodenrijs.
door Redactie | nov 24, 2013 |
Door: Fouad Gandoul
Het klopt dat de Belgisch-Marokkaanse gemeenschap in de media vooral tot uiting komt in deprimerende statistieken over schoolachterstand, over discriminatie op de werkvloer en tal van islam-gerelateerde thema’s die voor spanning zorgen in de maatschappij. Er is echter een groeiende groep van jonge en minder jonge Belgen met Marokkaanse roots die het wél goed doen
Mohamed Tahkim. De naam zegt u niets? Dat verrast me niet. Tot gisteren had ik ook nooit over deze Marokkaanse scheikundige bolleboos gehoord die erin slaagde een milieubewuste procédé te bedenken voor de ontginning van fosfaat. Een erts dat essentieel is voor de productie van kunstmest. Vandaag staat deze talentvolle scheikundige aan het hoofd van Ecophos NV. Mohamed Tahkim is een witte raaf. Althans in verhouding tot de socio-culturele groep waartoe hij behoort.
Het klopt dat de Belgisch-Marokkaanse gemeenschap in de media vooral tot uiting komt in deprimerende statistieken over schoolachterstand, over discriminatie op de werkvloer en tal van islam-gerelateerde thema’s die voor spanning zorgen in de maatschappij. Er is echter een groeiende groep van jonge en minder jonge Belgen met Marokkaanse roots die het wél goed doen. Die er wel in slagen om door de mazen van het net te glippen en op basis van pure wilskracht, overtuiging en een portie geluk de hoogste toppen te scheren.
Zo kan je in Brussel niet langs de zeer sterk georganiseerde en groeiende hogere middenklasse Belgo-Marokkanen kijken. Je zou vandaag perfect een universitair ziekenhuis kunnen bemannen met alle mogelijke specialisaties in de medische sector maar dan exclusief door Belgen met Marokkaanse roots. De groep jonge ondernemers groeit gestaag. Deels omdat de discriminatie op de arbeidsmarkt aanzet tot risico’s nemen om te vermijden in de lange wachtrij van werkzoekenden te belanden en deels omdat de zin voor ondernemerschap stilaan wijder verspreid geraakt.
Een praktijkvoorbeeld van hoe het moet is de jaarlijkse hoofdevent van vzw ABPM (Association Belge des Professionels Musulmans). Elk jaar organiseren zij hun ‘Journée du Déclic” in Tour&Taxi. Meer dan 1500 leerlingen uit Brussel en omgeving maken kennis met hoogopgeleide Belgen met diverse achtergronden (Turks, Marokkaans…). Het feit dat die hoogopgeleide allochtonen vaak uit dezelfde achtergestelde wijken komen en dat ze alsnog anesthesist, oncoloog, ondernemer, advocaat of universiteitsprofessor zijn geworden is maatschappelijk van onschatbare waarde. Ze kunnen immers als de beste zich inleven in de moeilijke omstandigheden waarin de jongeren vandaag opgroeien en hen alsnog de nodige moed inspreken om alles te geven voor een betere toekomst.
Net als Mohamed Tahkim bevinden de meeste Belgische ondernemers met Marokkaans roots zich in Franstalig België en in Brussel. De taal zal er zeker voor iets tussen zitten. De opportuniteiten die zich bieden voor de Belgische economie met ondernemers van eigen bodem, weliswaar met dat tikkeltje extra, zijn aanzienlijk. De Marokkaanse economie groeide de afgelopen jaren gestaag (3.6% in 2010; 5% in 2011). Voor Turkije waren de groeicijfers de afgelopen jaren ronduit spectaculair (9.2´in 2010; 8.5 in 2011). Ondanks de diepgaande economische crisis die de EU kent slagen beide landen er alsnog in een groei van boven de 2.5% te behouden. Gelet op de nauwe economische banden van beide landen met de EU is dat geen sinecure.
We hebben nood aan veel meer Mohamed Tahkims. We hebben nood aan projecten gedragen door de diverse industrieën die systematisch op zoek gaan naar ’the next best idea out there’ en die de zin voor ondernemerschap sterk willen promoten in gemeenschappen waarvan de landen van oorsprong economische groeipolen zijn.
Vanzelfsprekend blijft de urgentie op het gebied van de 2de democratisering van het onderwijs naar alle minderheden toe belangrijk. Uiteraard moeten we blijven hameren op gelijke kansen op onderwijs en arbeid. Maar diegenen die er alsnog in slagen om minstens één diploma hoger onderwijs te behalen en die daar bovenop de kans krijgen en grijpen om te excelleren in hun vakgebied moeten eveneens hun verantwoordelijkheid opnemen. Hun rol als inspiratiebron is van cruciaal belang voor de komende generaties. Inspiratie en motivatie zijn basisingrediënten bij uitstek voor succes.
De toekomst behoort uiteindelijk aan diegenen die zich er het best op voorbereiden, ondanks de omstandigheden.
