Lessen Tamazight stimulans voor leren Nederlandse taal

De lessen Tamazight die Afgelopen woensdag georganiseerd werden door de stad Kortrijk, zijn voor jonge kinderen net een stimulans voor het leren van de Nederlandse taal. Dat benadrukt N-VA Kortrijk in een reactie aan SCEPTR nadat Vlaams Belang de lessen Tamazight had aangeklaagd. “Uit wetenschappelijke hoek is aangetoond dat hun talenrijkdom geen struikelblok is, maar juist een bron voor het leren”, klinkt het.

Afgelopen woensdag organiseerde de stad Kortrijk een sessie ‘taaldraad’ voor kinderen tussen 3 en 8 jaar. “Taaldraad is een voorleesuurtje en komt telkens in 2 talen: het Nederlands en een wereldtaal”, klinkt het op de website van de stad Kortrijk. Woensdag was die wereldtaal Tamazight. Een brug te ver volgens Vlaams Belang Kortrijk.

“Na halalvoeding in de kinderopvang en gratis lessen Arabisch is dit een zoveelste stap achteruit. Kortrijk moet zowat de eerste stad wereldwijd zijn die het Tamazight erkent als ‘wereldtaal’”, aldus een verontwaardigde Wouter Vermeersch, lijsttrekker van Vlaams Belang in Kortrijk. Het feit dat bevoegd schepen An Vandersteene (N-VA) is, legt voor Vlaams Belang opnieuw het verschil bloot tussen de woorden en de daden van N-VA, klonk het.

“Omgekeerde doel en effect”

Maar volgens de lokale N-VA-afdeling slaat Vlaams Belang de bal volledig mis. “Het project waaraan Vlaams Belang Kortrijk refereert heeft net het omgekeerde doel en effect, en stimuleert Nederlands bij anderstalige nieuwkomers, in een origineel en zeer effectief concept waarbij ouders samen met hun kinderen spelenderwijs in het Nederlands worden ondergedompeld”, aldus woordvoerder Steven Lecluyse.

Volgens N-VA kan de thuistaal van kinderen immers net een grote hulp zijn bij het leren van de Nederlandse taal. “Steeds meer kinderen worden in een andere thuistaal dan het Nederlands opgevoed. Uit wetenschappelijke hoek is aangetoond dat hun talenrijkdom geen struikelblok is, maar juist een bron voor het leren en een onmisbaar startpunt voor het snel en efficiënt verwerven van het Nederlands als school en bij uitbreiding vrijetijdstaal.”

Bovendien zouden de kinderen zich erkend voelen in hun identiteit, waardoor hun betrokkenheid bij de lessen hoger is en ze bijgevolg ook gemotiveerder zijn. “Wie de rijkdom van de kinderen en hun talige en culturele achtergrond erkent en benut, kan in zijn werking zoveel meer bereiken: naast hun motivatie om (Nederlands) te leren, voelen kinderen zich erkend in hun identiteit en is hun betrokkenheid hoog.”

Opstand in de Rif: Hoe nu verder?

Over deze vraag vond in een uitverkochte zaal in De Balie op 22 september een debat plaats over de strijd voor sociale rechten in de Rif, in Noord Marokko.
De protestbeweging is in oktober 2016 ontstaan naar aanleiding van de tragische dood van visverkoper Mohsin Fikri. De beweging kon ander halfjaar regelmatig protestbijeenkomsten organiseren tot mei 2017, toen besloot de overheid enkele honderden demonstranten te arresteren. Velen van hen zijn gemarteld en tot hoge straffen veroordeeld, waaronder de leider Zefzafi tot twintig jaar.

Rachid Benhammou, cultureel ondernemer en freelance journalist, ging als eerste het gesprek aan met Asis Aynan, Riffijn en publicist en filosoof Maarten Doorman over de vraag; of het streven naar een onafhankelijke Rif, slechts een romantisch streven is of een reëel toekomst perspectief. Naar mening van Maarten Doorman, stamt het idee dat volk en staat samenvallen van de filosoof Jean Jacques Rousseau( Du contrat social) en staat de houdbaarheid van dit idee al geruime tijd ter discussie. Doordat volkeren zeker tegenwoordig pluriform zijn en vele identiteiten kennen, lijkt het hem niet het juiste antwoord. Naar zijn idee, zou er een onderscheid gemaakt moeten worden tussen het streven naar autonomie en het streven naar een onafhankelijke staat. Erkenning van cultuur, taal enz. en het streven naar zelfbeschikking vormen wel de motor van de sociale beweging.
Aynan typeerde de verhouding tussen de Koning en zijn elite en het volk, zeker het Riffijnse volk als ‘een mislukte date’. ‘De klik is er niet en die is er nooit geweest’. Sterker nog de Koning heeft het volk laten zitten en kwam menig maal niet opdagen. Toch probeert men net als in het programma “First Date’ steeds weer met een volgende date de situatie te verbeteren. Volgens Aynan werkt dat niet en zal het Riffijnse volk zijn eigen weg moeten gaan. Zij zijn te vaak verraden; er is oorlog tegen hen gevoerd, zij zijn gebombardeerd, opstanden zijn neergeslagen, zij worden tot op de dag van vandaag onderdrukt en gemarteld. Zij hebben het recht nu voor zichzelf te kiezen. Op de opmerking dat Zefzafi en de Hirak, deze eis nooit heeft verwoord, antwoordde Aynan, dat hij dan geen twintig maar 40 jaar had gekregen.

Over de invloed die andere landen, zoals Nederland en de EU kunnen aanwenden om de situatie in de Rif te verbeteren, ging Rachid in gesprek met Lilian Ploumen, oud minister en momenteel 2e Kamerlid van de PvdA. Haar verhaal over haar reis naar Marokko samen met Europarlementariër Kati Piri, illustreert deze verhouding. Als politici uit andere landen al belangstelling tonen voor de situatie in Marokko en het bijzonder in de Rif, worden zij niet serieus genomen en in het geval van Ploumen en Piri niet toegelaten. Nederland heeft bij monde van Stef Blok laten weten dat de straf voor de demonstranten in de Rif wat zwaar leken uit te vallen. Door deze toch zeer voorzichtige woorden, werd de ambassadeur in Marokko op het matje geroepen. Nederland is daarmee het enige land in Europa, die zich over de situatie in de Rif heeft uitgelaten.

Ploumen is van mening dat de EU de mensenrechtenschendingen bij een bevriende natie, waarmee zij handelsbetrekkingen heeft en verdragen sluit over veiligheid en migratie, dient aan te kaarten. Het is de PvdA echter niet gelukt om zelfs in de eigen Sociaal Democratische fractie daar de handen voor op elkaar te krijgen. Vooral in Spanje en Frankrijk is de stilte oorverdovend. Wel is de mensenrechten prijs, ‘De Sacharov prijs’ voor Zefzafi aangevraagd, deze aanvraag diende door 40 medeparlementariërs worden ondertekend. Dit is gelukt. Ook wordt er een lobby gevoerd om meer EU fondsen ten goede van de Rif te laten komen onder voorwaarde dat deze gecontroleerd worden door de EU en de bevolking van de Rif.

Doordat er zoveel verschillende belangen spelen, is het moeilijk om in de EU resultaten te boeken. Op een vraag uit de zal wat daaraan gedaan kan worden, antwoordde Ploumen, dat demonstraties zoals in Brussel en Den Haag helpen om de zichtbaarheid te vergroten. Ook zouden gesprekken met alle fracties van het Europees parlement kunnen helpen.

Na een intermezzo van Choukri el Bouchahati, dat veel bijval uit de zaal kreeg, werd het laatste gesprek gevoerd met Btisam Akarkach, sociologe en redactrice van de publicatie ‘Opstand in de Rif’ en Abdennatij Benseddik webredacteur van AmazighTimes.nl. Zij gingen nader in op wat de Hirak doet met de Riffijn in Europa vooral bij de jongere Riffijn. Beiden benadrukten het gebrek aan informatie, geen kennis van de geschiedenis, de oudere generatie heeft om heel begrijpelijke redenen er niet over verteld. En op de jaarlijkse vakantie na, was men niet of nauwelijks bezig met hun roots. Op een kleine groep na, was men zich dan ook niet bewust van de Amazigh achtergrond. Daar heeft de Hirak wel verandering in gebracht. Jongeren van Marokkaanse herkomst ervaren volgens Bitsam een leegte, door een onduidelijk beeld van de eigen geschiedenis en door bijvoorbeeld taalverlies, men spreekt geen Arabisch en ook de taal van de ouders niet. Deze leegte werd voor een deel van de jongeren door religie gevuld maar nu ook door hun culturele achtergrond. Deze vorm van emancipatie is van groot belang. Zij zijn dan ook naarstig op zoek naar informatie en dan wel in het Nederlands, vandaar de publicatie, waar Zefzafi zelf het voorwoord voor heeft verzorgd. Ook de Hirak in de Rif werd geconfronteerd met het gebrek aan kennis bij de jongeren in de Diaspora. Maar men kan wel concluderen dat De Hirak leidt tot een grotere eigenwaarde onder de Riffijnen in Marokko en in Europa.

Natij beaamt wat Bitsam naar voren brengt. Amazigh Times is opgericht na de opstand van 20 februari in 2011, tijdens de zogenaamde Arabische lente. Deze opstand die ook zeer gewelddadig werd neergeslagen, leidde tot ook veel vragen onder de jeugd in Nederland en Vlaanderen. En omdat de media in Marokko een zeer eenzijdig beeld schetsen, waren de oprichters van Aamzigh Times van mening, dat ook de demonstranten aan het woord moesten komen. Op de vraag hoe je kan voorkomen, dat Trollen aan het woord komen of dat er fake news wordt verspreid, antwoordde Natij, dat zij veel, vooral tijdens de protesten van de Hirak met live-stream werken, wat je ziet is ‘what you get’. Dat is de functie van de burgerjournalist in de Rif, je ziet direct wat zich afspeelt. Het publiek dat de site Amazigh Times.nl bezoekt is tussen de 13 en 35 jaar. Na vragen en commentaar uit de zaal werd de avond afgesloten met de opmerking dat voor een vervolg gezorgd zal worden en zorgde Choukri voor een muzikaal uitgeleide.

Inwerkingtreding militaire dienstplicht in Marokko bekend

Regeringswoordvoerder El Khalfi gaf een verklaring over de inwerkingtreding van de militaire diensplicht in Marokko.

In een exclusieve verklaring aan Le360 legt regeringswoordvoerder Mustapha El Khalfi het pad uit dat het wetsontwerp betreffende de militaire dienst zal nemen. Hij kondigt ook de theoretische datum van inwerkingtreding aan.

“Er is een proces dat moet worden gerespecteerd voordat deze wet van kracht wordt”, zei Mustapha El Khalfi, terwijl hij eraan toe voegde dat “de tekst eerst door de parlementaire commissie voor wetgeving moet gaan en vervolgens door de eindstemming van de twee Huizen van het Parlement [red. Huis van Afgevaardigden en Huis van Raadsleden]”.

“Dit alles zal enkele maanden in beslag nemen. Wanneer gestemd en gepubliceerd in het officiële Staatsbulletin, zal de regering de teksten van de toepassing van deze wet onder de loep moeten nemen. Zodra dit bruikbare teksten zijn, zullen we ze moeten toepassen.” 

“Maar er is een tijdspad en technisch gezien zal de inwerkingtreding van deze wet waarschijnlijk plaatsvinden in de tweede helft van 2019, of zelfs de laatste vier maanden van volgend jaar”, zei El Khalfi.

Gevraagd of deze wet bepaalde categorieën van de samenleving, met name de “zonen en familieleden van ministers” zal uitsluiten, ontkende El Khalfi de geruchten en zei hij dat “de zonen van ministers niet zullen worden uitgesloten van deze verplichte militaire dienst”.

Marokko beschuldigt Iran ervan wereld-Marokkanen te indoctrineren

Marokko heeft zijn diplomatieke betrekkingen met Iran verbroken vanwege de banden van het land met de Polisario maar ook de pogingen van Iran om Marokkanen in Europa te indoctrineren.

Volgens minister Nasser Bourita van Buitenlandse zaken probeert Iran de wereld-Marokkanen te beïnvloeden, voornamelijk in België. “Marokkanen die de gematigde Marokkaanse islamzouden moeten volgen worden nu door Afghanen, Iraniërs of andere mensen de islam onderwezen. We hebben in België aanvallen op steden en de oprichting van de eerste Marokkaanse vereniging voor sjiitische islam in Brussel meegemaakt”, aldus de bewindsman in een interview met Breitbart.

Bourita beschuldigt de Iraniërs er tevens van hetzelfde in Noord-Afrika te willen doen. “Vandaag proberen zij (de Iraniërs) hetzelfde te doen in andere landen van Noord-Afrika. Ze trekken een deel van onze jonge mensen aan door beurzen toe te kennen.”, zegt de minister, die het voorbeeld geeft van de Iraanse culturele attaché in Rabat.

“We hadden een Iraanse culturele attaché in Rabat die kleine steden in Marokko bezocht en ’boekfestivals’ organiseerde. Hij deelde boeken uit. Hij was in elk klein stadje aanwezig. We vroegen ons af waarom hij ginder Iraanse boeken uitdeelde en we ontdekten dat hij studiebeurzen toekende. Eerste waren het er 10 maar plots hadden 120 mensen beurzen ontvangen.”, aldus Bourita.

Het Amazigh Wereld Congres van oktober 2018 in Tunis.

Nadat de Algerijnse autoriteiten weigerden het congres te ontvangen, besloot: ‘Het Amazigh Wereld Congres ‘, om haar achtste conferentie in Tunis te houden op 26 tot en met 28 oktober. Op die datum bestaat het Congres 23 jaar, zij werd namelijk in de zomer van 1995 opgericht als een non-gouvernementele organisatie dat zich ten doel stelt de Imazighen te vertegenwoordigen en haar belangen te verdedigen.

 

Het idee van een Amazigh Wereld Congres ontstond in de zomer van 1994 in Douarnenez ( Groot Brittannië, Frankrijk), toen Imazighen van heel de wereld elkaar onverwacht ontmoetten tijdens ‘ Het internationale Filmfestival van Douarnenez’, dat opgedragen werd aan het Amazigh volk. Artiesten, onderzoekers, experts op het gebied van de Amazigh wereld, mensenrechten activisten, evenals activisten van de Amazigh beweging kwamen bijeen in een zeer harmonieuze en solidaire sfeer en bespraken de problemen met betrekking tot de Amazigh cultuur. Tijdens deze bijeenkomsten zijn de eerste stappen gezet voor deze historische bijeenkomst. In oktober 1994 en officieel op 22 maart is het CFPCMA ( Committee in France for the Preparation of the Amazigh World Congress) in het leven geroepen, wat uiteindelijk tot het oprichtingscongres heeft geleid.