De vijf invloedrijkste Amazigh personen in de wereldgeschiedenis

De gehele geschiedenis kent talloze miskende helden die meer erkenning en waardering verdienen. Vijf opmerkelijke Amazigh personen, waarvan wij geloven dat zij de grootste impact hebben gehad op de wereldgeschiedenis, hebben wij nader bekeken.

Lucius Apuleius
( c.123/125- c.180) was een Numidische schrijver van proza en filosoof, die in Noord Afrika, in het Romeinse rijk leefde en vooral wordt herinnerd als de schrijver van karakteristieke en ontuchtige roman, Metamorfoses, ook wel bekend als De Gouden Ezel. (Aussinus Aureus)

Terence Terentius
1 vKHDPvU1UuXvs4ePM174Vg

( geboren 125 voor Christus, in Carthago, Noord Afrika, nu Tunesië, overleed 159? ,voor Christus in Griekenland of op zee) was één van de grootste schrijvers van komische drama’s in het Romeinse Rijk en was de auteur van zes strofige kluchten die model stonden voor het zuivere Latijn. Terence’s toneelstukken vormen de basis van de moderne zedenkomedies

De Heilige Augustinus van Hippo
augustinus 200 HR philippe de champaigne

De heilige Augustinus of ook wel genoemd de heilige Augustinus van Hippo, originele Latijnse naam Aurelius Augustinus ( geboren 13 november 354 na Christus in Tagaste, Numidië ( nu Souk in Algerije) overleed op 28 augustus 430 in Hippo Regius (nu Annaba, Algerije), feestdag 28 augustus, Bisschop van Hippo van 369 tot 430, één van de Latijnse Kerkvaders en één van de vormgevers van de Kerk en waarschijnlijk één van de meest belangrijke Christelijke denkers na Paulus, Augustinus toepassing van het klassieke denken op de christelijke leer leidde tot een theologisch systeem met veel macht en blijvende invloed. Zijn talrijke geschriften, waarvan ‘Belijdenissen’ en ‘De stad van god’ de belangrijkste zijn, hebben de Bijbel exegese gevormd en hebben mede de basis gelegd voor een groot deel van het middeleeuwse en moderne christelijke gedachtegoed.

Averroes (Ibn Rushd)
645x344 ibn rushd the scholar who forged the knowledge of east in west 1544995955809

Averroës ook wel Inbn Rushd genoemd werd in 1126 in Cordoba( Spanje) geboren en kwam in 1198 te overlijden in Marrakech. Hij was een Noord Afrikaans jurist, natuurkundige, astronoom en een productief schrijver, wiens interpretaties van Aristoteles een belangrijke bron vormde voor het begrijpen van die denker gedurende de 13e en 14e eeuw. Een terugkerend thema in zijn werk is dat er geen onverenigbaarheid is tussen geloof en filosofie als beide op de juiste wijze begrepen worden.

Armen Firman
download

Armen Firman staat ook bekend als Abbas Ibn Firnas ( 810-887 na Christus) was een universalist; uitvinder, natuurkundige, chemicus, ingenieur, vliegtuigbouwkundige, Andalusische musicus en Arabisch talige dichter van Amazigh afkomst, Armen staat bekend als een van de eerste ontwerpers van de luchtvaarttechniek en de principes van vliegen.

Open brief aan Farid Azarkan

U maakt vermoed ik onrustige tijden mee. De recente verkiezingsuitslagen op provinciaal en Europees niveau vielen zwaar tegen. De boycot van DENK door Riffijnse Nederlanders, die allang aan de gang was, werd groter als gevolg van de krankzinnige uitlatingen van uw partijgenote Nadia El Ouahdani. Veel Riffijnse Nederlanders voelen zich niet meer thuis bij DENK. En terecht!

Op geen velden en wegen was u te bekennen toen bezorgde Riffijnse Nederlanders om actieve steun zochten. Misschien heeft u achter de schermen iets geprobeerd, wat ik niet uitsluit. Per slot van rekening, u was onzichtbaar. We zien vooral politici van andere partijen.
Dit is intussen breed te constateren. U lijk opgeslokt te zijn door de Turkse Bermudadriehoek: Öztürk, Kuzu en Tonça. Op sociale media oogst u alleen likes van Erdogan sympathisanten.

Met een zetel die u vooral aan de Marokkaanse gemeenschap te danken heeft, had u de schendingen van mensenrechten in Marokko zich wel moeten aantrekken. Niet alleen vanwege uw Riffijnse achtergrond, maar ook om de morele verantwoordelijkheid: opkomen voor mensenrechten! Helaas heeft u gekozen voor de luwte en stilte.

Nu uw geloofwaardigheid en draagvlak -en die van uw partij- onder druk staan, is het tijd dat u de ingeslagen weg radicaal wijzigt. Politiek bedrijven zonder ethiek is zinloos. Een politiek leider wordt uiteindelijk herinnerd om zijn/haar moed en deugd.

Ik wens u veel wijsheid toe.

Een bezorgde Riffijnse Nederlander

Farid Azarkan

Farid Azarkan

De betrokkenheid van de Marokkaanse staat bij de nationaal en internationaal terrorisme

Ali Lahrouchi

De Marokkaanse autoriteiten hebben bekend gemaakt en brachten naar boven zo snel dat de zelfmoordaanslagen in Casablanca op 16 mei 2003, waarbij 33 burgers en twaalf terroristen omkwamen, werden gepleegd door de Salfia Jihadia. Deze onbekende beweging wordt gelinkt aan al Qaida. De Marokkaanse autoriteiten zeggen ook dat de terroristen zelf een islamitisch motief hadden. Daardoor werden tien duizend en twee honderd islamieten gearresteerd, drie duizend van hun gemarteld, mishandeld ,verkrachten en beoordeelden tot een lange gevangenis straf , en zeven duizend en twee honderd van hen zijn ook gemarteld, verkrachten en mishandeld voordat ze vrij gelaten werden. Maar de mastermind erachter is terug te voeren naar de Marokkaanse veiligheidsdiensten. Dat kwam naar buiten in een interview met de tweede man van de vorige koning, Hassan II; Driss Basri. Basri was de vroegere minister van Binnenlandse Zaken. Hij was bovendien twintig jaar hoofd van de geheime dienst van Hassan II geweest. Ooit had hij carrière gemaakt dankzij de gevreesde hoogste officieren en martelaars onder Hassan II: Generaal Oufkir en Ahmed Dlimi, hoofd van de geheime politie. Die twee zouden onder verdachte omstandigheden om het leven komen. Er bestaat geen twijfel over dat Hassan II hier de hand in had gehad. Driss Basri werd uit zijn functie gezet toen de zoon van Hassan II, Mohammed VI, aan het bewind kwam. Daarna was Basri naar Frankrijk gevlucht. Daar gaf hij een interview aan het internationale tv station Al Jazeera en aan de internationale krant Al-Quds Alarabie. Hij kondigde aan dat hij een boek ging schrijven in Frankrijk. In dat interview met Al Jazeera zei hij ook dat de aanslagen in Casablanca in Marokko werden gepleegd vanwege een interne afrekening tussen de Marokkanen zelf en niet door de islamieten of door iemand ander buiten Marokko. Hij zei ook dat hij zou over alles in de toekomst zou praten als een belediging en een waarschuwing aan het Marokkaanse regime zelf. Het was duidelijk een interne afrekening van de Marokkaanse geheime diensten. Die hadden de aanslagen opzettelijk laten plegen op toeristen en Joden om de suggestie te wekken dat er islamisten achter zaten. Er bestaan in Marokko verschillende geheime diensten; van de militairen, de gendarme, de politie, en van de koning zelf. Tussen die diensten zijn altijd conflicten. ( zie hierover het boek Notre ami le roi ) waarin stond dat de terreur en fraude zijn hoofdfundamenten van Hassans bewind, schrijft Gilles Perrault.

Niet veel later zou Driss Basri overlijden in een Frans ziekenhuis. De omstandigheden waren verdacht en men vroeg zich af of de Fransen erbij betrokken waren geweest in hun samenwerking met de Marokkaanse geheimdiensten. Maar bewezen werden nog niet bekend gemaakt.

Ook de onwettige halfbroer van Mohammed VI, Hicham El-Mandari, zou onder verdachte omstandigheden om het leven komen. Dat gebeurde in Spanje. El-Mandari had een belangrijke rol gespeeld in het regime van Hassan II. Hij stond bekend als de ‘speciale adviseur’ van Hassan II. Toen hij in 1999 verdacht werd van fraude en vervalsing, vluchtte hij het land uit, naar verluid met veel cheques, geld en compromitterende documenten. Hij had gezegd: ‘Als ik een crimineel zou zijn, dan ken ik er nog wel een paar.’ El-Mandari kende iedereen die er toe deed aan het Alawietenhof rondom de koninklijke familie. Hij wist van alles over wist alles over de rol van de maffia, de huurmoordenaars. Zijn leven eindigde op een parkeerplaats in de Spaanse plaats Mijas. Hij was bezig met de voorbereiding van een Al Jazeera achtig internationaal tv kanaal waarmee hij het regime van Mohammed VI wilde bestrijden.

De sfeer van complotten, martelingen, onderdrukking en corruptie, wordt toegedicht aan Hassan II. Niemand twijfelt daar nog aan. Maar vaak wordt gezegd dat zijn opvolger, Mohammed VI, ‘anders’ is. Daar klopt niets van. Ik noemde al de aanhoudende verhalen over de link tussen de Marokkaanse geheime diensten en de aanslag in Marrakash in 2003. Maar er zijn ook relaties tussen de Marokkaanse geheime diensten en de aanslagen in Madrid op 11 maart 2004. Ook Frankrijk speelde daarin een rol.

Het was een bijzonder gecompliceerde operatie. Er ontploften tien bommen binnen een kwartier in vier forenzentreinen. Daarbij kwamen 191 mensen om en er waren maar liefst 2050 gewonden, waarvan veel ernstig. Het is de grootste terroristische aanslag in Europa sinds de aanslag op het vliegtuig dat neerstortte bij Lockerbie. De aanslagen in Madrid werden toegedicht aan de Abu Hafs al-Masri Brigades, een mysterieuze organisatie die verbonden zou zijn aan Al Qaida. Er werd een aantal Marokkanen voor gearresteerd en veroordeeld. Ook zou er een Syriër bij betrokken zijn geweest. En ook was er een relatie met Marokkaanse drugshandel. Twee verdachten waren in verband met drugshandel bovendien informanten van de Spaanse politie. Volgens de Spaanse krant El Pais was er een relatie tussen de aanslagen in Madrid en die in Casablanca. Maar de Spaanse rechters kwamen tot de conclusie dat er geen mastermind achter de aanslagen zat, net zo min als een rechtstreekse link naar Al Qaida kon worden aangetoond.

Er bleven echter onthullingen komen over de rol van het Marokkaanse regime bij de aanslagen in Madrid. Er was op dat moment sprake van een slechte relatie tussen Spanje en Marokko. Twee jaar voor ‘Madrid’ was dat tot uiting gekomen in een conflict om Isla Perejil (‘Peterselie eiland’), in het Arabisch Jazeerat Leila (‘Nacht eiland’),een onbewoond eilandje, een enorme rots eigenlijk meer, voor de kust van Marokko, dat zowel door Marokko als door Spanje werd opgeïst. Op 11 juli 2002 had de Marokkaanse politie het eiland bezet, en een week later werd het door een overmacht van het Spaanse leger weer ‘terug veroverd.’ De EU schaarde zich achter Spanje, maar achter de schermen speelde Frankrijk samen met Marokko een ander spel, zo bleek uit documenten die gepubliceerde werden in 2006 een gepubliceerd boek, Quand le Maroc sera islamiste, (‘ wanneer Marokko islamitisch worden’) van de Franse journalisten Nicolas Beau en en Catherine Graciet. Hierover publiceerde onder andere de Spaanse krant El Pais op 30 november 2006. Binnen 24 uur na de ‘terugverovering’ van Isla Perejil door het Spaanse leger, vertrok de zuster van Mohammed VI,Mariam, naar Parijs voor overleg met president Jacques Chirac. Volgens gelekte notities werd er toen door beide landen een strategie uitgedacht om terug te slaan. De Franse en Marokkaanse geheime diensten werkten samen. Door de top van de Marokkaanse veiligheidsdienst werd een bericht met de Franse veiligheidsdienst gedeeld dat Spanje een opstand van de Rif Berbers aan het aanwakkeren was. Frankrijk maakte zich zorgen over de uitbreiding van de Spaanse invloed, die in zou gaan tegen een stilzwijgende overeenkomst tussen beide Europese landen dat Spanje macht kon blijven uitoefenen in Zuid-Amerika en Frankrijk in Noord Afrika. Mohammed VI besloot tot een herbewapeningsprogramma en kocht onder andere twaalf Mirage straaljagers van Frankrijk.

Deze duistere manipulaties kregen weer een nieuwe draai toen een vroegere commisaris bij de Spaanse geheime dienst, José Villarejo, in 2019 naar de rechter stapte met nieuwe documenten waaruit zou blijken dat de aanslagen in Madrid georganiseerd werden vanuit een oud Frans kasteel dat in bezit was van Mohammed VI. Hierover verscheen op 22 maart 2019 een bericht in de Spaanse krant El Espanol. Villarejo beweerde daarin te beschikken over de berichten van twee Franse spionnen, die waren onderschept door de Spaanse geheime dienst. Er vond voor de aanslagen in het Franse kasteel van Mohammed VI intensieve communicatie plaats tussen de broer – Rachid – en zuster – Meriam – van de koning en de Marokkaanse geheime diensten. In een ander bericht in El Espanol, van 8 maart 2019, stond dat de Franse geheime diensten in Syrië betrokken waren geweest bij het verduisteren van sporen die zouden leiden naar de opdrachtgevers van de aanslagen in Madrid.

De Herdenking van de marteldood van Muhand Amezynan

Vandaag herdenken wij het 107de jaar van de marteldood van Mohamed Ameyzan of Cherif Muhan Ameyzan (1859-1912), die de eerste leider was van het Riffijnse verzet tegen de Spaanse bezetting van de Rif regio in Noord Marokko. Zijn acties en oorlogen vonden voornamelijk plaats in het oosten van de Rif regio in de nabijheid van de provincie Nador, een regio waar het Spaanse leger vernederende verliezen leed tegen de wilskrachtige en vatberaden ‘Imjahdin’, krijgers, onder leiding van Mohamed Ameyzan. Mohamed Amezyan werd tijdens een veldslag op 15e mei van 1912 gedood door de Spaanse kolonialen en zijn lichaam werd naar Melilla gebracht, gelegen op de noordelijke oevers van de mediterrane kust van Marokko, waar hij vervolgens werd overgedragen aan zijn broeders om op de begraafplaats van zijn geboorteplaats Sagangan ter aarde gesteld te worden, een stad in de nabijheid van Nador.

60340155 10214165588553071 6696280255608389632 n

Marokkaanse dictatuur regime bedriegt ook de kunstenaars

Ali Lahrouchi

Abdellatif Zeraïdi is een Marokkaanse politiek vluchteling in Frankrijk. Hij schildert en tekent de politieke karikaturen en schilderijen en zijn exposities vinden plaats op de verschillende galerijen in Frankrijk. Nadat hij op de Nationale School voor Schone Kunsten van Tetouan in Marokko in 1980 gestudeerd heeft, trad hij in 1988 toe tot de Franse stad Dijon School voor Fine Arts. Na zijn studie dacht hij dat hij zijn leven in zijn vaderland Marokko kan bouwen. Maar de omstandigheden in het leven brachten hem om opnieuw naar Frankrijk te emigreren. Daarna naar Luxemburg, op zoek naar het werk.

Na de dood van de dictator Hassan II geloofde de kunstenaar een ogenblik dat hij eindelijk van de prachtige zon van zijn vaderland Marokko kon genieten, dus keerde hij terug in het jaar 2004 om daar met zijn kinderen te leven. Hij investeerde al zijn spaargeld in een huis dat hij in de Marokkaanse stad Sale gebouwd heeft. Helaas, leed hij aan een echte vervolging: plundering van zijn eigendom, agressie, bedreigingen, opsluiting, enz. Een echte afdaling in de hel die hem terugbracht naar ballingschap, met niets, zoals in het begin.

Na 15 jaar van eindeloze gerechtelijke procedures, deed hij een beroep op de koning Mohamed 6 om gerechtigheid te eisen. Want hij is wettelijk de enige verantwoordelijk over de justitie in Marokko als de President van de hoge raad van justitie.

Vandaar krijgt de kunstenaar een reactie op zijn klacht van de machthebber Ali El Himma ( ofwel Mohamed 7 zoals de Marokkanen hem noemen ) , de adviseur van de dictator M6. Daarna van de minister Moustapha Ramid en Hicham Naciri (paleisadvocaat) om dit probleem te dragen tot een oplossing zo snel mogelijk aan toe te komen. Het was echter slechts een enscenering om de kunstenaar te bedriegen en hem een ​​valse verklaring te laten ondertekenen waardoor hij de hoed zou hebben gedragen! Het is een gebeurtenis die aan een film lijkt te zijn.

Onlangs de bedreigingen dat hij vanuit verschillende leden van de georganiseerde dictatuur maffia in Marokko krijgt, geeft hij niet aan toe. Hij gaat door met zijn politieke kunst in hoop dat de Marokkanen waker zullen worden om een revolutie tegen de dictator M6 en zijn maffia regime te starten.