door Redactie | feb 7, 2013 |
(Novum) – Op 1 januari van dit jaar telde Nederland bijna 16,8 miljoen inwoners, 48 duizend meer dan een jaar eerder. Dat blijkt donderdag uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). De bijdrage van de natuurlijke aanwas – geboorte min sterfte – aan de bevolkingsgroei was sinds 1871 niet zo laag. Ook kwamen minder mensen het land binnen.
De natuurlijke aanwas daalde in 2012 van 44 duizend naar 35 duizend. Het aantal levendgeborenen daalde met vijfduizend naar 175 duizend, het laagste aantal sinds midden jaren tachtig van de vorige eeuw. Het aantal overledenen steeg juist met vijfduizend naar 141 duizend personen. Deze hogere sterfte had volgens het CBS te maken met de strenge kou in februari en in mindere mate met de griepgolf in maart.
De immigratie daalde vorig jaar voor het eerst sinds 2006. Vanuit het buitenland kwamen er vorig jaar per saldo dertienduizend inwoners bij, zeventienduizend minder dan een jaar eerder. Er kwamen 156 duizend migranten naar Nederland en 143 duizend emigranten verlieten het land.
Er kwamen in 2012 vooral uit Azië en Afrika minder asielmigranten. Aan de stijging van de immigratie uit de Midden- en Oost-Europese landen kwam bovendien een eind. Per saldo kwamen er twaalfduizend Midden- en Oost-Europeanen bij, zesduizend minder dan in 2011. De immigratie uit Zuid-Europa nam verder toe, vermoedelijk door de economische crisis in deze landen. Het aantal immigranten uit de traditionele herkomstlanden – Turkije, Marokko, Suriname en de voormalige Nederlandse Antillen en Aruba – is in 2012 verder gedaald.
Vorig jaar vertrokken per saldo tienduizend tweedegeneratieallochtonen naar het buitenland, vijftienhonderd meer dan in 2011. Ook vertrokken per saldo bijna achtduizend autochtonen, bijna evenveel als een jaar eerder.
door Redactie | feb 7, 2013 |
Het villadorp Wassenaar is in shock. Aan de rand van een bos bij de duinen is donderdag het lichaam gevonden van de 13-jarige Anass Aouragh. De politie sluit een misdrijf niet uit. Anass was sinds woensdag vermist. Hij kwam niet thuis na het rondbrengen van folders.Na de verdwijning van Anass verstuurde de politie woensdagavond een Amber Alert. In de buurt van de Katwijkseweg in Wassenaar werd de fiets van de jongen gevonden. Donderdagochtend trok de politie het alarm in, kort na de vondst van het lichaam. Dat het echt om Anass ging, was toen echter nog niet helemaal zeker.
De bevestiging kwam aan het begin van de avond. Het onderzoek duurde lang, omdat rechercheurs in een wijde cirkel rondom het lichaam zochten naar sporen. Stapje voor stapje kwamen ze dichter bij het stoffelijk overschot. Pas toen ze klaar waren met zoeken, konden ze de identiteit vaststellen.
Onderzoek moet duidelijk maken wat Anass is overkomen. Een moeder zei donderdag op de regionale zender Omroep West dat haar zoon woensdagavond zag dat Anass met een man het bos in ging. De man zou er volgens de zoon ‘eng’ uitzien.
De onzekerheid leidt tot onrust in het doorgaans zo rustige Wassenaar. Burgemeester Jan Hoekema verklaarde ,,de vele speculaties op sociale media en in de pers” te begrijpen. Toen de bevestiging kwam dat Anass inderdaad dood was, zei Hoekema dat hij ‘geschokt en ontdaan’ is en meeleeft met de familie.
Anass zat op het Adelbert College in Wassenaar. De lessen op de school gingen donderdagmiddag niet door. ‘De onzekerheid op school is groot, en er is veel emotie’, aldus de schoolleiding. Op dat moment was nog niet bevestigd dat het inderdaad om Anass ging. Hulpverleners van de GGD waren donderdagmiddag op het college aanwezig.
Anass speelde in de C4 van de Wassenaarse voetbalclub rksv Blauw-Zwart. Ook zijn tweelingzus Inass is lid. ‘Het raakt je in het hart en in dat van de vereniging’, schreef voorzitter André van Herk. De club neemt zaterdag een minuut stilte in acht om stil te staan bij wat er is gebeurd. ‘We denken op deze wijze de juiste aandacht te geven aan dit verschrikkelijke voorval’, meldde de club. Alle trainingen en wedstrijden gaan gewoon door.
Lezersactie! stuur en een mail naar Amazightimes en ontvang de kortingscode voor het concert van Khalid Izri in Theater Zuidplein en maak gebruik van de €5 korting!
door Redactie | feb 6, 2013 |
Vandaag ben ik Ziyaan
Het is vandaag, 6 februari 2013, vijftig jaar geleden dat de grote Riffijnse held Abd el-Kariem al-Khattabi stierf. Wie was hij? Wat bezielde hem? Wat is zijn erfenis? In het onderstaande gedicht van Ahmed Essadki gaat Ziyaan op zoek naar antwoorden op deze vragen. Het is een ode aan een van de grootste 20ste-eeuwse vrijheidsstrijders.
Ziyaan graaft naar zijn wortels
Ziyaan, een jongeling met een scherp verstand,
ging graven naar zijn wortels,
probeerde zijn afstamming te achterhalen
en de gebeurtenissen van de voorbije tijd.
Hij vroeg de imams,
maar hun antwoord begreep hij niet.
Hij vroeg de scholieren en de studenten.
‘De boeken zijn leeg,’ zeiden ze,
‘in de boeken staat de geschiedenis van de Fransen en de Duitsers,
van Engelsen en Amerikanen,
en de geschiedenis van de trollen van deze tijd:
een geschiedenis die van een haan een kiekendief maakt.
O Ziyaan, dit is alles wat er is, deze geschiedschrijving:
ze maakt geen gewag van Abd al-Kariem,
ze wijdt geen woord aan Anoual of Dhar Oubarran.’
Ziyaan begreep niets van al hun gepraat.
Stad en land ging hij af,
geen plaats hield hem vast
alsof hij een doorn in zich droeg!
Hij ging de mensen langs om hen te vragen
Over de gebeurtenissen van de voorbije tijd.
Zijn grootouders waren erbij!
Naar hen ging hij toe met de vraag:
Wie is Abd el-Kariem?
Wat is er gebeurd in Anoual en in Dhar Oubarran?
Zijn grootmoeder sprak, haar lippen trilden.
Tranen als granaatappelkorrels vielen uit haar ogen
en kwamen samen op haar kin.
‘Abd el-Kariem, mijn kleinzoon, was een klaproos
die groeide in de harten van de mensen.
Abd el-Kariem, mijn kleinzoon, was de maan
temidden van de sterren.
Abd el-Kariem, mijn kleinzoon, was een heldere bron
waaruit ouderen, jongeren en kleine kinderen drinken.’
Tranen beletten haar het spreken en grootvader nam het woord:
‘Abd el-Kariem, mijn kleinzoon, was een boom
en wij waren de wortels.
Abdel el-Kariem, mijn kleinzoon, was een imam,
en wij waren zijn leerlingen.
Hij heeft ons de wegen onderwezen die leiden naar het goede leven.
Abd el-Kariem, mijn kleinzoon, is niet een van die hedendaagse imams
die op hun buik kruipen als slangen,
hun aandacht op hun bord gericht,
op datgene waarmee zij hun darmen kunnen vullen.
Abd el-Kariem, mijn kleinzoon, gaf zijn leven
voor het recht van de armen,
op iedere plaats, waar zij zich ook maar bevinden.
Abd el-Kariem, mijn kleinzoon, is niet als die hedendaagse trollen:
met in de ene hand een dolk, in de andere de Koran
hakken ze handen af voor het stelen van een stukje brood.
Zelf roven ze het vloeibare goud.
Hun pelgrimage voert hen naar het Zwarte Huis
dat zich in Amerika bevindt.
Ze melken het bloed van de broederschap en drinken het in glazen.
Ze gaan huwelijksbanden aan met Amerikanen en zionisten.
Abd el-Kariem, mijn kleinzoon, nam het niet
dat ons land werd verdeeld door de vijanden van over zee,
de Spanjaarden, de Fransen en de Italianen.
Ga, mijn kleinzoon, vraag het de sterren!
Ga, mijn kleinzoon, vraag het de bergen, vraag het de dalen!
Zij hebben alles gezien, zij zijn getuige geweest,
Zij hebben het meegemaakt.
Zij hebben Abd el-Kariem gezien op zijn paard
met zijn geweer aan zijn borst.
Zijn kinderen stonden op,
verenigden zich als de vingers aan een hand
en zij kwamen toegesneld. Alom rezen zij op, van jong tot oud.
De een bracht geweren mee, de ander sikkels.
De Spanjaarden werden in het nauw gedreven en omsingeld.
De vrouwen susten de geschrokken kleintjes
en bereidden schalen tarwegries.
Ze repten zich jubelend over de velden
en zongen verzen over de strijders van Dhar Oubarran.
Ga, mijn kleinzoon, vraag het de sterren!
Ga, mijn kleinzoon, vraag het de bergen! Vraag het de dalen!
Zij hebben alles gezien, zij zijn getuige geweest,
zij hebben het meegemaakt, overal.
Vraag de berg van Anoual die zich verheft in Temsaman.
Hij beleefde een grote krijg!
Bij duizenden werden de Spanjaarden
door een handvol mensen ingemaakt.
Daar is het dat Silvestre verbijsterd stond en zijn officieren met hem.
Wie ze te pakken kregen wachtte een graf,
wie vluchtte werd opgeslokt door de ravijnen.
Ga, mijn kleinzoon, vraag het de sterren!
Ga, mijn kleinzoon, vraag het de bergen, vraag het de dalen!
Zij hebben alles gezien, zij zijn getuige geweest,
Zij hebben het meegemaakt!
door Redactie | feb 6, 2013 |
Diverse Marokkaanse media melden vandaag dat bondscoach Rachid Taoussi het helemaal heeft gehad met Montpellier middenvelder Younes Belhanda. De 22-jarige middenvelder zal voorlopig niet meer worden opgeroepen voor de nationale ploeg als hij zijn instelling niet veranderd
Belhanda speelde volgens de technische staf van de nationale ploeg een dramatische Afrika Cup en was met zijn hoofd niet bij de nationale ploeg.
Het is niet de eerste keer dat heren botsen. Belhanda was na zijn wissel tijdens de Afrika Cup 2013 kwalificatiewedstrijd tegen Mozambique (4-0) woedend op de bondscoach, maar kon op tijd in bedwang worden gehouden door assistent-bondscoach Walid Regragui. Belhanda bood achteraf nog wel zijn excuses aan bij de bondscoach.
Belhanda is niet de eerste speler met wie Taoussi problemen heeft. De Marokkaanse bondscoach kan het verder ook niet goed vinden met Adel Taarabt (QPR) en Marouane Chamakh (West Ham United), die allebei nog steeds weigeren om de bondscoach te woord te staan. Verder hebben Mbark Boussoufa (Anzhi) en Michael Basser (Bursaspor) nog geen uitleg gekregen van de bondscoach waarom zij niet werden geselecteerd voor de Afrika Cup 2013.
door Redactie | feb 5, 2013 |
Opinie door: c.e. yildirim
Vervolgd sinds de tijd van de kruistochten tot aan het einde van de Ottomaanse tijdperk, door sommige moslims beschouwd als ketterse sekte, de Alawieten ondanks zij een kleine minderheid vormen in Syrië, regeert deze minderheid Syrië bijna al een halve eeuw.
Terwijl al-Assad’s troepen de soennitische opstandelingen en Al-qaida gelieerde milities (die inmiddels een prominent plek in het conflict veroverd hebben) met het harde hand neerslaan, pleegt de pro-regerings militie de ‘shabiha’ een ware slachting aan onder de Syrische burgerbevolking.
Van een Arabische lente is absoluut geen sprake. De Oorlog veranderd in een sektarisch conflict, een soennitische gewapende oppositie ten opzichte van een Alawitische regime. Veel leden van de gemeenschap zijn bang dat ze zullen worden gemarginaliseerd als de Soennitische meerderheid de macht grijpt. Gezien hun ervaringen van onderdrukkingen in de geschiedenis, heeft de oppositie hun angsten alleen maar aangewakkerd.
Een veel voorkomende leus van demonstranten: ‘Alawieten in het graf en Christenen naar Beiroet’.
De Alawieten zijn een halve eeuw aan de macht in Syrië, hier lijkt een snel einde aan te komen. Sektarische oorlogen hebben hoge prijzen, het zwaarste wordt altijd betaald door minderheden.
De voormalige Amerikaanse ambassadeur Peter W. Galbraith, die getuige was van de etnische zuiveringen in het voormalige Joegoslavië, maakte een voorspelling. “De volgende genocide in de wereld”, zei hij, “zal waarschijnlijk tegen de alawieten in Syrië plaatsvinden.”
De ijzingwekkende werkelijkheid van het midden oosten.
