door Redactie | feb 12, 2014 |
Masterclass Amazigh muziek en geschiedenis
Het talentontwikkelingsprogramma van MUSIC GENERATIONS verbindt jongeren onder de 25 en ouderen boven de 50 met elkaar door middel van muziek. MUSIC GENERATIONS brengt de authentieke stijlen van de ervaren generaties vanaf 50 samen met de urban stijlen van de jongeren onder de 25.
Optreden voor prinses Beatrix
Ambassadeurs van de landelijke campagne van Music Generations zijn Numidia en Rachid El Morebet. De Marokkaans-Nederlandse Numidia en haar vader treden vaak samen op met prachtige Amazigh (Berber) liedjes. Numidia stond zaterdag 1 februari in een volle Ahoy met een optreden voor prinses Beatrix, ter ere van haar afscheid. Vader Ba Rachid is in Nederland en Marokko bekend als zanger van de Roermond/Venlose formatie Ijdi. Zanger Rachid Elmorabet bezingt met passie en bevlogenheid het lot van de Berberse bevolking met als hoofdthema en sleutelwoord ‘Vrijheid’. Op vrijdag 21 februari zullen Numidia en haar vader ook een rol spelen bij de audities en masterclass in Theater Zuidplein.
Auditie
Vrijdag 21 februari | Theater Zuidplein | 13:00 uur – 15:00 uur
MUSIC GENERATIONS zoekt nieuwe deelnemers voor de nieuwe muziektheaterproductie waarmee we vanaf het najaar mee door Nederland toeren. Tijdens de audities luisteren we naar de stemmen en horen we graag wat de motivatie is om mee te willen doen aan de programma’s van MUSIC GENERATIONS. Een wederzijdse kennismaking met muziek o.l.v. Conny Groot en muzikaal leider Paul Mayer.
Workshop Amazigh cross-overs
Vrijdag 21 februari | Theater Zuidplein | 16:00 uur – 18:00 uur
De workshop start met de geschiedenis over de Amazigh cultuur. Daarna is er veel aandacht voor de ritmes en de zang. De workshop wordt gegeven door zanger en frontman Mohamed Allati, van de band Imetlaâ en afgesloten met de cross-overs van verschillende muziekgenres en Amazigh muziek. De eeuwenoude Izran; een kostbare, oude en artistieke schat uit het cultureel erfgoed van het Rifgebied die van generatie tot generatie wordt overgedragen, wordt door vele Amazigh bands en zangers vertolkt en in stand gehouden.
Aanmelden audities en workshops in Rotterdam: info@ext-ra.nl of via www.musicgenerations.nl
door Redactie | feb 12, 2014 |
SCHAGEN – De Marokkoweken op het Clusius College Schagen, met als speciale gast Tweede Kamerlid Ahmed Marcouch (PvdA), begonnen deze week met een uitgebreid feestontbijt met veel Marokkaanse zoetigheden, pannenkoekjes, vijgen, dadels, noten, kaas, honing en de onvermijdelijke muntthee. De vriendelijke Marcouch nuanceerde dat dit niet het dagelijks ontbijt van de gemiddelde Marokkaan was. Alleen voor speciale dagen.
“Ik ga naar Clusius College in Schagen met vmbo-leerlingen ontbijten en verhalen delen over prachtig Marokko”, aldus het twitterbericht van Marcouch op weg naar de Noordkop. Marcouch is momenteel druk bezig met de voorbereidingen op de komende verkiezingen, maar maakte graag tijd vrij voor een bezoekje aan het Clusius College in Schagen.
“Wonen er in Schagen ook Marokkanen? Wie is er wel eens in Marokko geweest?” Marcouch maakte snel contact met de jeugd van het Clusius College en legde van alles uit over Marokko en de situatie van de Marokkanen in Nederland. “Dit is een geweldig initiatief”, zei het Tweede Kamerlid over de Marokkoweken in Schagen. “Want wanneer we veel van elkaar weten, kunnen we elkaar beter begrijpen. Zo kunnen we Nederland sterker maken.” Wijze woorden van Marcouch, die liever wilde ontbijten tussen de leerlingen in plaats van aan een tafeltje achteraf bij de docenten. Het tekent de instelling van het PvdA kopstuk.
Later op de dag was er nog een optreden van een Marokkaanse stand-up comedian voor de tweedeklassers van het Clusius College. De komende weken staan de lessen van de onderbouw in het teken van Marokko. Een deel van de kantine is speciaal ingericht en zo nu en dan zijn er Marokkaanse hapjes te eten.
door Redactie | feb 10, 2014 |
Bij de Marokkaanse jongerenstichting Argan is vrijdagmiddag een dreigbrief bezorgd.
In de brief zijn zinnen te lezen als: ‘Het is over en uit, stelletje varkens dat zijn jullie’, ‘de Nederlanders haten jullie tot op het bot’ en ‘stelletje profiteurs, Kut Marokkanen!’
Een woordvoerder van Argan laat weten geen idee te hebben waar de brief vandaan komt. ‘Misschien uit extreem-rechtse hoek? Of het is gewoon een domme brief van een stel racisten. Hoe dan ook, het is natuurlijk niet fijn om zoiets te krijgen.’
Aangifte
De stichting heeft een afspraak gemaakt met de politie om aangifte te doen. Argan wordt niet vaak geconfronteerd met dergelijke brieven. ‘Na de moord op Theo van Gogh hebben we een tijdje brieven gekregen. Maar de laatste vier, vijf jaar niks meer’, stelt een woordvoerder.
door Redactie | feb 8, 2014 |
De essaybundel ‘Sta op en leef, vader’ Van Said El Haji geeft een verbluffend eerlijk en vaak ontroerend kijkje achter de schermen van opvoeding, religie en schaamte.
Wat is er toch aan de hand met Marokkaanse jongeren dat zij zo onhandelbaar zijn? Overlast, criminaliteit, radicalisering, waar komen zij vandaan? Voor wie worstelt met deze vragen is de essaybundel ‘Sta op en leef, vader’ van de Marokkaans-Nederlandse schrijver Said El Haji een absoluut bindende leestip. Zelden heb ik een boek voor ogen gekregen waarin de auteur zo meedogenloos de heilige huisjes van zijn afkomst, cultuur en religie sloopt.
Het is de opvoeding, stupid! El Haji beschrijft zijn jeugd, zijn autoritaire vader, de schaamtecultuur en hypocrisie binnen zijn familie en gemeenschap en zijn worsteling met religie met wat de Angelsaksen brutal honesty noemen. Een onmarokkaanse eerlijkheid, zou ik zelfs zeggen. Dat is geen racistisch vooroordeel, ik heb in mijn jaren in Marokko met eigen ogen gezien hoe de norm is dat je zwijgt over dit soort zaken. Dit blijkt ook wel uit de verwijten die El Haji (maar recent ook Mano Bouzamour na zijn debuutroman ‘De belofte van Pisa’) vanuit de Nedermarokkaanse gemeenschap naar het hoofd kreeg en krijgt geslingerd: verrader, nestbevuiler, zelfhater.
Kun je een nest bevuilen dat nooit schoon is geweest? El Haji legt zijn familie onder een microscoop en niets of niemand ontsnapt. Zijn moeder, vier broers en zus verdienen hierbij een bijna even groot compliment als de schrijver zelf, want – zoals El Haji in de verantwoording vertelt – alle hebben erin toegestemd zich bloot te geven voor ‘Sta op en leef, vader’. En naakt staan zij daar: Said als winkeldief, moeder Zoeliga’s uithuwelijking, de psychosen van oudste broer Farid en – het meest schokkend – de moordpoging van vader El Haji op zijn dochter Nouria.
Pijn, frustratie, vervreemding en schaamte
Waar de auteur keer op keer laat zien hoe de familie wegkeek en zweeg toen deze drama’s zich tijdens zijn jeugd afspeelden, heeft hij als volwassene gekozen te beschrijven, te delen, conclusies te trekken. En ook die gaan ver: Said El Haji heeft islam de rug toegekeerd. Sterker, hij gelooft niets eens meer in de liefde. Ik krijg de indruk dat de wonden uit zijn jeugd nog lang niet zijn genezen en dat zijn boeken en stukken in de Volkskrant nog steeds als verband dienen. De pijn, frustratie, vervreemding en schaamte druipen van de pagina’s. Tegelijkertijd heeft de breuk met zijn cultuur van El Haji een man gemaakt, meer dan de autoritaire opvoeding van zijn vader ooit had kunnen bewerkstelligen.
De stijl is iets te gekunsteld (“terwijl ze zat te bidden, placht hij kiezelsteentjes naar haar te gooien”) en doet af en toe verlangen naar wat meer literaire pretentie, maar aan de andere kant past het soms aandoenlijke woordgebruik ook wel bij het gevoel van eenzaamheid en de ontroerende isolatie van (vooral) de jonge Said. De jongen die zo graag ergens bij wil horen, die zich nog geen Nederlander maar ook allang geen echte Marokkaan meer voelt. Die geen idee heeft hoe met meisjes, laat staan met vrouwen, om te gaan.
Als El Haji zich aan het einde van het boek probeert te verzoenen met zijn dode vader, komt dit geforceerd en ongemakkelijk over. De schrijver vraagt zich hoopvol af of vader zijn huidige levenswijze – ongelovig en ongetrouwd samenwonend met een Nederlandse vrouw – geaccepteerd zou hebben, maar na 150 pagina’s weet de lezer wel beter. De kloof tussen de generaties is te groot (Said bekent dat hij als kind erover fantaseerde zijn vader te vermoorden), waarbij het verontrustend is te zien dat El Haji beschrijft hoeveel Marokkanen om hem heen als volwassenen op hun vaders gaan lijken. Hoe kan zo ooit die spiraal van autoritaire, liefdeloze opvoeding en het hierdoor veroorzaakte dubbelleven vol schaamte van de kinderen worden doorbroken?
Het is onmogelijk te zeggen dat de El Haji’s model staan voor de gemiddelde Nedermarokkaanse familie, maar veel van de problemen in het gezin zie je keer op keer terugkomen in analyses over Marokkaanse jongeren. Bij wie zich interesseert in deze problematiek en geen genoegen wenst te nemen met oppervlakkige, populistische antwoorden of met politiek correct wegkijken en goedpraten, mag ‘Sta op en leef, vader’ absoluut niet ontbreken in de boekenkast. Het is niet alleen een must-read over, maar zeker ook vóór Marokkaanse jongeren. Dat zij El Haji lezen, herkennen en dezelfde conclusies durven te trekken is misschien wishful thinking, maar het zou een reuzenstap in de juiste richting zijn.
door Redactie | feb 6, 2014 |
Nederlanders van Marokkaanse afkomst lijken een relatief grote kans te lopen om behandeld te worden voor de psychiatrische ziekte schizofrenie, terwijl zij die ziekte niet hebben.
Dat schrijft de Volkskrant woensdag. De conclusie wordt getrokken in een onderzoek waarop psychiater Tekleh Zandi deze week promoveert aan de Universiteit van Amsterdam.
Marokkanen in Nederland krijgen vier à vijf keer vaker dan autochtone Nederlanders de diagnose schizofrenie, terwijl daar vooralsnog geen goede verklaring voor is. Volgens het promotieonderzoek worden verkeerde diagnosen gesteld, want als rekening wordt gehouden met de culturele achtergrond, blijken Marokkanen in Nederland geen verhoogd risico te hebben.
De essaybundel ‘Sta op en leef, vader’ Van Said El Haji geeft een verbluffend eerlijk en vaak ontroerend kijkje achter de schermen van opvoeding, religie en schaamte.