door Redactie | jul 3, 2015 |
België en Marokko gaan nauwer samenwerken in de strijd tegen georganiseerde criminaliteit en terrorisme. De ministerraad heeft daarvoor vandaag een wetsontwerp goedgekeurd. Het gaat in de eerste plaats om de uitwisseling van informatie, maar ook om technische bijstand bieden, praktische ervaringen uitwisselen en samenwerken rond opleiding.
Het wetsontwerp geeft uitvoering aan een samenwerkingsverdrag dat België en Marokko in februari vorig jaar sloten. Dat akkoord zal pas definitief in werking treden na ratificatie door het parlement in beide landen.
De goedkeuring kaderde in een ruimer pakket verdragen en akkoorden dat vandaag groen licht kreeg. Zo stemde de ploeg-Michel ook in met een overeenkomst met China over wederzijdse rechtshulp in strafzaken en met een overeenkomst met Panama over de wederzijdse bevordering en bescherming van investeringen. In augustus reist minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders overigens af naar het Centraal-Amerikaanse land.
door Redactie | jul 3, 2015 |
In Kenitra staat een vrouw terecht in een van de meest vreemde zaken ooit in Marokko.
Assabah maakt melding van een proces waarin een vrouw terecht staat voor een bijzondere vorm van fraude. Ze trouwde namelijk met haar dode verloofde om recht te hebben op zijn erfenis. Het trouwen vond twee dagen na de dood van de man plaats. Naast de vrouw zou de politie graag een medeplichtige willen spreken. Hij deed zich voor als de verloofde om het huwelijk te voltooien.
De echte verloofde kwam bij een verkeersongeval om het leven. De jonge vrouw ging naar zijn begrafenis en deed zich voor als zijn weduwe. De broer van het slachtoffer kreeg echter argwaan en deed aangifte bij de politie. Hij wist dat zijn broer wilde trouwen maar stelt dat het huwelijk nog niet was gesloten.
In een poging om zich te verdedigen toonde de jonge vrouw een huwelijksakte aan de familie van het slachtoffer. Behalve dan dat volgens de datum op de akte, het huwelijk twee dagen na het overlijden van de echtgenoot zou zijn gesloten
door Redactie | jul 2, 2015 |
Gangster Anass El Azouzi, die dinsdag werd veroordeeld tot 20 jaar cel in België , is op de vlucht. Maar toch is hij makkelijk te vinden. Anass is volgens zijn Facebook op vakantie in Marokko. De kans dat hij daar wordt gearresteerd, is vrijwel nihil. Marokkaanse criminelen weten dat en kunnen zo jaren onderduiken.
Marokkaanse criminelen maken handig gebruik van hun dubbele nationaliteit. Dat blijkt nog maar eens na de veroordeling van Anass El Azouzi. De 26-jarige Marokkaans/Belgische crimineel kreeg gisteren twee keer 10 jaar cel voor twee schietpartijen in het drugsmilieu in Borgerhout. Anass bleef afwezig op zijn proces en daarom staat hij nu internationaal geseind. Maar zich echt verstoppen doet Anass niet. Hij had de bui al zien hangen en reisde enkele dagen geleden af naar Marokko. Daar postte hij op Facebook onder meer selfies vanuit zijn favoriete restaurant Luigi’s in Tanger. Hij polste ook bij de vrienden en vriendinnen wanneer zij deze vakantie naar Tanger zouden komen.
Dinsdag viel het verdict en dat kwam toch wel zwaar aan bij Anass. Amper enkele uren na de uitspraak postte hij een foto onder de titel “Man veroordeeld tot 20 jaar cel voor twee moordpogingen”. Het Antwerpse gerecht heeft volgens Anass weer met twee maten en gewichten gewogen. Hij schrijft: “Belgische justitie: pedo’s en kindermoordenaars krijgen korting, maar als Belg natuurlijk.”
Zijn advocaat Frederic Thiebaut, die wel op het proces aanwezig was, weet naar eigen zeggen niet waar Anass nu verblijft. “Mijn clïënt had het openbare ministerie gevraagd om verschillende dossiers samen te voegen. Dat werd geweigerd. Daarom is mijn cliënt niet naar zijn proces gekomen. Maar waar hij nu verblijft, daar heb ik geen idee van”, zegt de advocaat die verder geen commentaar geeft.
De politie en het Antwerpse gerecht weten natuurlijk ook wel waar Anass El Azouzi naartoe is. Toch zullen zij weinig kans maken om de Marokkaanse gangster in Marokko te laten arresteren. De Marokkaanse justitie levert geen onderdanen uit, net als België trouwens.
Kans afwachten
Een betrouwbare bron bij justitie zegt: “Marokko zou Anass El Azouzi kunnen oppakken en hem in Marokko een nieuw proces geven voor de twee schietpartijen waarvoor hij in België tot 20 jaar is veroordeeld. Maar de Belgische justitie is daar niet happig op. België wacht liever rustig haar kans af tot El Azouzi ergens aan de grenzen van Europa wordt opgepakt en aan België kan worden uitgeleverd.”
Marokkaanse criminelen treffen mekaar elke zomer in badsteden als Nador en Tanger. Onder meer de Nederlandse journalist Wouter Laumans deed daarover verslag in zijn boek “Mocro-maffia”. Hij toont daarin foto’s van de Antwerpse criminelen op vakantie. Vooral in Nador rijden zij rond in hun BMW’s en Porsches, luieren ze aan het zwembad of verpozen ze op een zonnig terrasje.
Voor Lange Kadda, Abdelkader Rahmuni, is dat luilekkerleven na drie jaar ten einde. Vorige week werd hij gearresteerd toen hij vanuit Marokko met een vals paspoort via Spanje naar België wilde komen. De federale politie gaat Lange Kadda vandaag ophalen in Spanje en brengt hem over naar de gevangenis in de Begijnenstraat. Hij moet in België nog 40 maanden cel uitzitten
door Redactie | jul 2, 2015 |
Sinds 2005 loopt er een opmerkelijk initiatief in Marokko: vrouwen worden er opgeleid tot religieuze leiders om een tolerante versie van de Islam te verkondigen. Over drie van die vrouwen is nu een film gemaakt.
In mei 2003 werd Marokko opgeschrikt door enkele zelfmoordaanslagen van moslimfundamentalisten waarbij 45 mensen omkwamen. Sinds dan zet de Marokkaanse overheid veel in op het herscheppen van het religieuze landschap. Een van de initiatieven was het innovatieve en controversiële programma waarbij vrouwen tot religieuze leiders (of Morchidat) worden opgeleid.
Traditie vs. religie
Na hun opleiding, waar de vrouwen een tolerante versie van de Islam leren, krijgen de Morchidat een moskee toegewezen. Daar kunnen ze een belangrijke rol spelen in de plaatselijke samenleving en kunnen ze laten zien dat een vrouw ook een centrale positie kan bekleden. Hun opdracht: mensen de Islam aanleren en hen de scheiding laten inzien tussen bepaalde restrictieve tradities en religie. Een gigantische uitdaging, zeker als je weet dat 40 % van de Marokkaanse vrouwen (en zelfs 80 % in rurale gebieden) niet kan lezen of schrijven.
Over die uitdaging hebben de dames nu een film gemaakt. Drie jaar lang volgde regisseur Rosa Rogers drie Morchidat tijdens hun werk. Bekijk de trailer hier:
door Redactie | jul 2, 2015 |
Spelen met een vrijwel naakt lijf – dat is beachvolleybal. Marokkaanse speelsters bedekken de pikante plekken.
Wat te doen als islamitische vrouw in de sport die bekendstaat om z’n sexy imago? De Marokkaanse debutanten Ikram Ettayfi en Mahassine Siad vallen op tijdens het WK beachvolleybal in het Nederlandse Rotterdam. Niet om hun spel, maar om hun kleding. Zwarte hemdjes onder een bikinitopje en een broekje verbergen buik, billen en decolleté.
Voor publiek spelen met een vrijwel naakt lijf, het hoort bij het imago van de sport, maar Ettayfi en Siad zien het springen in de kleine kledingstukken niet zitten. Na elk punt hanteren ze dinsdagmiddag een vast ritme: ze geven een high five of omhelzen elkaar en sjorren vervolgens vlug hun zwarte broekspijpjes naar beneden. Pas als het broekje laag genoeg zit wordt er weer gespeeld.
Versoepelde kledingvoorschriften
Een paar jaar geleden waren broekjes met pijpjes verboden in het beachvolleybal, de stof van bikinibroekjes mocht op de heup niet breder zijn dan twee centimeter. Alles voor het sexy imago, vond de internationale volleybalbond FIVB. Met als gevolg dat kledingstukken bij vrouwen steeds kleiner werden. Totdat de FIVB het beachvolleybal wilde promoten bij Arabische landen en de kledingvoorschriften versoepelde.
Als die regels niet waren veranderd, hadden Ettayfi en Siad dit jaar niet meegedaan. Ze zijn het enige Marokkaanse team op dit WK. Hun kleding wordt niet door de Marokkaanse bond bepaald, het is een eigen initiatief. Dat hun concurrenten er in niet meer dan een bikini bij lopen is aan hun. “Maar ik schaam me ervoor om zelf zo in het veld te staan met al die mensen op de tribune. Dat ben ik niet gewend en wij zijn hier ook voor het eerst”, zegt Ettayfi.
Ramadan
Bovendien is het ramadan, het past niet om tijdens die periode te veel naakt te tonen, vinden zij. Hun Canadese concurrenten proppen na hun eerste setwinst op de Marokkaanse vrouwen snel een stukje banaan in hun mond, Siad moet het doen met water, dat ze voornamelijk over haar gezicht giet. “De combinatie van ramadan en het WK was misschien wel wat makkelijker geweest als het kouder was in Nederland. Maar het niet eten overdag zijn we wel gewend.”
Sporters kunnen tijdens de ramadan dispensatie krijgen, maar Ettayfi en Siad kiezen ervoor zich aan de regels te houden. Daarom is het buffet op het cruiseschip de SS Rotterdam, dat dient als sportershotel, ’s avonds langer open en wordt ook om drie uur ’s nachts nog een keer eten geserveerd.
Het valt op als concurrenten afwijken. “Iedereen keek in eerste instantie en dacht: huh? Wat hebben zij aan”, zegt de Nederlandse Michelle Stiekema. Maar tegelijkertijd begrijpt ze hun bezwaar voor het tonen van hun lijf. Elk jaar, als het nieuwe seizoen begint en ze de winterperiode uitkomt, denkt Stiekema: oh, ja. We moeten die bikini weer aan. “Het is toch een drempel die ik even over moet, maar daar ben je vervolgens zo aan gewend.”
De drempel is voor haar geen reden zich te kleden als de Marokkaanse vrouwen. Het hoort erbij, vindt Stiekema. “Het imago van deze sport is nou eenmaal die van lekkere wijven die staan te ballen. Maar ondertussen laten we wel zien dat het topsport is.”
