Marokkaanse gemeenschap is ook blij als Afellay voor Oranje scoort

Middenin een periode met zorgen over de toekomstige aanwas voor het Nederlands elftal, geeft een groep jonge Marokkaanse voetballers kleur aan de Eredivisie. Hakim Ziyech, Anwar El Ghazi, Oussama Tannane; ze kunnen voor Oranje kiezen, maar óók nog voor een interlandcarrière bij Marokko. Hoe gaat de KNVB daarmee om?

Wat is wijsheid, ook vanuit de KNVB geredeneerd? In hoeverre moet bondscoach Danny Blind handelen zoals zijn collega Marc Wilmots in België?

Wilmots liet Zakaria Bakkali in 2013 na twee spectaculaire wedstrijden bij PSV meteen debuteren bij de Rode Duivels. Het knulletje amper 17 mocht kort invallen en prompt was hij voor eens en voor altijd voetbal-Belg. De worst die Wilmots Bakkali voorhield was het WK van 2014 in Brazilië. Maar voor dat toernooi kwam hij nooit in beeld. Al lag dat natuurlijk ook aan Bakkali zelf die hopeloos verdwaalde bij PSV.

Verkapte wurgcontracten
Blind is geen man voor dergelijke verkapte wurgcontracten. Hij vertelde Ziyech afgelopen weekeinde eerlijk hoe de vlag erbij hangt. Ziyech is in beeld voor Oranje, nu zelfs meer dan pakweg een maand geleden, want hij speelt bij Twente nu weer als middenvelder en niet meer als tweede spits. Blind gaf Ziyech echter geen garantie op een uitverkiezing voor de komende interlands.

Fred Grim stelt dat hij ook zo te werk gaat bij Tannane: ,,Ik wil graag uitleg geven, maar ik ga zo’n jongen niet een bepaalde kant op manipuleren. Het is altijd een keuze van hoofd en hart. Stel dat ik jongens een toekomst in Oranje voorspiegel en ze worden uiteindelijk geen international, dan kijken ze mij erop aan.”

Rif-gebied
Kenners van de Marokkaanse cultuur zeggen dat KNVB als voordeel heeft dat driekwart van de Marokkaanse voetballers in Nederland uit het Rif-gebied komt. Die zijn helemaal niet nationalistisch ingesteld, stammen vaak af van families die in vroeger tijden zijn onderdrukt door de Marokkaanse regering. Sowieso zien die kenners ook dat er minder druk vanuit de Marokkaanse gemeenschap is op jonge voetballers om voor het geboorteland te gaan. Men is net zo blij als Afellay voor Oranje scoort als pakweg Mbark Boussoufa dat doet voor Marokko. Bij Turken is die druk er veel meer.

Een interessante vraag kan wel worden: geeft een keuze voor Oranje de eerstkomende jaren nog steeds automatisch meer kans op het bereiken van een WK dan een keuze voor Marokko? En hoe nadelig is het spelen van een Afrika Cup voor je speelkansen bij grote Europese clubs. ,,De kalenders van Afrika en Europa lopen nog steeds niet helemaal gelijk natuurlijk,” ziet ook Fred Grim. ,,De Afrika Cup is in de wintermaanden, internationals van Afrikaanse landen zijn zomaar vijf, zes weken weg.”

CCME organiseert bijeenkomst over verdrag Marokko Nederland

Op het hoofdkantoor van CCME in Rabat heeft een bijeenkomst plaatsgevonden over het verdrag van sociale zekerheid. Nederland is van plan om het verdrag in 2016 stop te zetten. Aan deze bijeenkomst die op vrijdag 18 september werd gehouden, hebben verschillende deelnemers van Marokkaans-Nederlandse organisaties deelgenomen.

In zijn openingstoespraak heeft de secretaris-generaal van de CCME de heer Abdullah Boussouf bevestigd dat ruimte voor open en transparant debat moet kunnen. Maar het debat moet niet de diplomatieke betrekkingen tussen Marokko en Nederland beschadigen.

De heer Boussouf wees er op dat de kwestie Sociale zekerheid begon als een technische onderhandeling tussen Marokko en Nederland. Helaas hebben sommige politieke partijen hier een politieke kaart van gemaakt. Boussouf: “we vonden het jammer dat deze kwestie een politieke wending heeft gekregen. De CCME zal zich nooit mengen in de soveriniteit van de landen. Onze taak is belangen behartigen en middels het open debat de rechten van Marokkanen in buitenland verdedigen.”

De CCME ziet in het bewandelen van de juridische procedures de meest effectieve manier om de verschillen over de standpunten te vermijden. Boussouf: “een oplossing voor deze kwestie ligt in de juridische weg en dient zorgvuldig bewandeld te worden om de belangen van beide landen evenredig te behartigen.”
Boussouf gaf ook aan dat een eenzijdige annulering of aanpassing van het verdrag heeft negatieve gevolgen op de geloofwaardigheid van andere verdragen.

Miljonair, Marokkaan en heel eenzaam. Zó leeft voetballer Mbark Boussoufa in Moskou

Mbark Boussoufa staat in Quote’s lijst van best verdienende ’vergeten’ voetballers. Maar sinds donderdagavond zijn we hem iets minder vergeten. De speler van Lokomotiv Moskou woont in een buitenwijk van de Russische hoofdstad in een belachelijk grote villa met zwembad, die hij zelf weinig subtiel omschrijft als een ’Tony Montana huis’.

Wat hij daar doet? Boussoufa doodt zijn tijd met bellen, trainen, zwemmen en skypen met zijn ouders in Amsterdam. Het leven van de Marokkaans-Nederlandse voetballer Mbrak Boussoufa is eigenlijk één langgerekt cliché. De dartele middenvelder heeft te veel geld, te weinig vrienden en geen vriendin (een grote zorg voor zijn vader).

‘Voetbalmiljonair uit Oost’ is een tragikomisch beeldportret van een jongen uit de Amsterdamse Molukkenstraat die ooit ‘Boradonna’ werd genoemd en bij Ajax nog in de jeugd speelde met Sneijder en Van der Vaart. Wat vooral opvalt is Boussoufa’s hunkering naar liefde. In het eindshot van de film kijkt hij met zijn vader hand in hand voetbal in de ouderlijke woning in Amsterdam.

Volgens bronnen van deze site consumeert hij de liefde heus wel, maar heeft dat nog niet geleid tot een huwelijk. De 31-jarige speler wil eerst zijn carrière beëindigen, vertelt documentairemaakster Carin Goeijers aan Quote.

Waar dát moet gebeuren is nog niet duidelijk. Boussafa probeerde recent terug te keren naar Anderlecht, waar hij successen vierde, maar hij vroeg te veel geld. Nu flirt hij -net als die andere ex-Ajax Ryan Babel, met woestijndollars

Franse spoormaatschappij veroordeeld voor discriminatie Marokkaanse arbeiders

De Franse spoorwegmaatschappij SNCF is veroordeeld wegens discriminatie tegenover honderden spoorarbeiders met de Marokkaanse nationaliteit of van Marokkaanse origine. Dat heeft de rechtbank voor arbeidsconflicten laten weten. De arbeiders waren begin jaren 70 aangeworven en zijn nu allemaal met pensioen of bijna gepensioneerd.

Er waren meer dan 800 klachten ingediend. De spoorarbeiders meenden dat ze geblokkeerd waren in hun carrière en benadeeld bij hun pensioen vanwege hun nationaliteit.

Ze waren in dienst genomen als contractuelen met een privécontract. Meestal konden ze niet genieten van het speciale en meer voordelige statuut voor spoorarbeiders in Frankrijk, dat voorbehouden is voor Europese onderdanen en nieuw aangeworvenen.

Negen op de tien kregen gelijk. Zij krijgen tussen de 150.000 en 230.000 euro schadevergoeding. De klagers hadden gemiddeld elk 400.000

VS sturen gevangene van Guantánamo naar Marokko

De Verenigde Staten schieten bij de sluiting van het omstreden detentiecentrum in Guantánamo op Cuba slechts langzaam op. De 47-jarige Younis Chekkouri, die in 2002 als vermoedelijke islamistische strijder uit Afghanistan naar het kamp kwam, werd volgens een mededeling van het Pentagon vandaag overgedragen aan zijn geboorteland Marokko. Volgens de Miami Herald werd hij al in 2009 vrijgegeven voor vrijlating en tijdens zijn 13 jaar gevangenschap nooit aangeklaagd. Na deze transfer blijven nog 115 gevangenen in Guantánamo Bay over.

De Britse organisatie Reprieve, die zich inspant voor de rechten van gevangenen, meent dat Chekkouri in Marokko vastgehouden wordt op een onbekende plaats en heeft hij geen contact met zijn advocaat. Reprieve sprak van een duidelijke schending van het Marokkaans recht.

Punt van Obama
De sluiting van Guantánamo behoort tot de belangrijkste doelen van president Barack Obama, wiens ambtstermijn over 16 maanden achter de rug is. Vooral Republikeinen in het Congres zijn gekant tegen de overplaatsing van gevangenen in de VS. Bij de transfer naar derdelanden vrezen critici dan weer dat gevangenen na hun vrijlating zich weer bij de terroristen aansluiten.

Het kamp op de Amerikaanse marinebasis werd in 2002 na de aanslagen van 11 september 2001 en het begin van het militair offensief in Afghanistan geopend. Doel was terreurverdachten zonder status van krijgsgevangene daar vast te houden. In het kamp bevonden zich tijdelijk 800 gevangenen. Aanklachten of processen waren zeldzaam in Guantánamo, de meeste gevangenen werden en worden zonder gerechtelijke procedure of rechtsbijstand vastgehouden.