door Redactie | mrt 27, 2018 |
Noureddine Adherbal
Het monsterproces tegen de activisten van de Riffijnse volksbeweging gaat een een nieuwe fase in aangezien het nu aan de beurt is aan de leiders, die de symbolen vormen van de beweging en die de drijvende kracht zijn achter de protesten.
Rabi3 Alablaq noemde de aanklachten jegens hem totaal overdreven ( zo groot als een berg). De journalist van badil.info zei ook “dat er wel degelijk een samenzwering gaande is, één waarvan hij weliswaar geen deel van uitmaakt, het is namelijk een samenzwering van de Staat tegen de activisten.”
Verder tegen Rechter Ali Tarshi :” ik ben om twee redenen gearresteerd. De eerste is omdat ik weigerde Nasser in de val te lokken, wat mij bevolen werd door agenten van de geheime dienst. De andere reden is omdat ik een telefoongesprek had met Hamid Elmahdaoui over Ibrahim Elbouazzati. Een half uur na dat gesprek ben ik gearresteerd.”
Hij vertelt ook over zijn arrestatie…”mijn hoofd werd bedekt en er werd een pistool tegen mijn hoofd gehouden. De agent bedreigde mij “ als je nog een woord zegt schiet ik een kogel in je moer.”
“Ze vroegen mij ook naar waar Nasser zich bevindt? Ik zei hun dat hij in Melilla is. Geen nood zeiden ze morgen bevindt hij zich op het bureau van de gerechtelijke politie naast jou, we hebben hem zo lang laten doen omdat wij zoveel mogelijk mensen wilden oppakken”
door Redactie | mrt 26, 2018 |
Noureddine Adherbal
Ahmed Alkhattabi oftewel 3izi Hmed omarmd opnieuw de vrijheid en is deze morgen vrijgelaten na 5 maanden gevangenisstraf!
De zaak van deze icoon van de Riffijnse Volksbeweging werd beslecht in de Strafkamer van het Hof van eerste aanleg van Tetouan.
In eerste aanleg werd de activist veroordeeld tot 8 maanden effectief, waarna het in beroep verlaagd is tot 5 maanden cel.
Hij werd veroordeeld op beschuldiging van burgerlijke ongehoorzaamheid, ophitsing, gebruik van geweld op de ordetroepen, aanzetting om hen met stenen te bekogelen tijdens een niet-vergunde demonstratie.
Ahmed Alkhattabi is een vijftiger uit Tamasint, omgeving Alhoceima, enorm populair bij de Riffijnen en is vandaag vrijgelaten na maandenlange vrijheidsberoving!
door Redactie | mrt 24, 2018 |
De Marokkaanse Nederlander Mahmoud El Hajaji, activist voor de Riffijnse volksbeweging, werd gisteren in de haven van Tanger aangehouden en ondervraagd door de politie. Zo meldt Rif Alert, meldpunt voor Marokkaanse Nederlanders die zich bedreigd of geïntimideerd voelen door ‘de lange arm’ van Rabat.
De feiten deden zich gisteren voor. El Hajaji zou normaal rond half acht ’s avonds lokale tijd de oversteek van de stad Tanger naar het Spaanse Algeciras maken. Maar daar kwam de activist niet aan toe. Hij werd door de Marokkaanse autoriteiten in de haven tegengehouden. Na een uur wachten werd hij mee naar het politiebureau genomen voor verhoor. Er zouden negen politiefunctionarissen aanwezig geweest zijn tijdens de ondervraging van El Hajaji. De ondervraging zou gaan over zijn activiteiten en uitingen op Facebook en over zijn relatie met de Hirak-activisten in Europa.
Namenlijst Europese Rif-activisten
Vorig jaar deed een verhaal de ronde dat er een lijst zou zijn opgesteld door de Marokkaanse overheid. Op de lijst zouden 102 namen staan van Marokkanen uit allerlei Europese landen. Verschillende mensen die betrokken zijn bij de beweging hadden daarom hun vakantie deze zomer afgelast. Dit uit vrees dat ze in de gevangenis zouden belanden. De Marokkaanse staat zou deze 102 mensen verdenken van subversieve activiteiten. Er is nog steeds veel onduidelijkheid of de lijst echt bestaat of enkel een gerucht is. Daar denkt Rif Alert anders over. “Een ding is duidelijk geworden: de Marokkaanse overheid beschikt wel degelijk over namenlijsten van Europese activisten die gemonitord worden en het risico lopen in Marokko gearresteerd te worden”, aldus Rif Alert.
Arrestatiebevelen tegen Marokkaanse Belgen
Er zouden ook arrestatiebevelen zijn uitgevaardigd in januari tegen Europese activisten. Het Marokkaans Openbaar Ministerie heeft aangegeven arrestatiebevelen uit te willen vaardigen voor twee Marokkanen woonachtig in België. Hun namen werden genoemd in de rechtbank van Casablanca. Ze zouden betrokken zijn bij de rechtszaak tegen de leiders van de Hirak.
Yassin Akouh
Stampmedia.be
door Redactie | mrt 23, 2018 |
Munir El Haddadi zal niet met Marokko aan het WK-2018 in Rusland deelnemen. Dat heeft de wereldvoetbalbond FIFA besloten.
De Marokkaanse voetbalbond werd door de FIFA op de hoogte gebracht van het besluit dat een einde maakt aan een procedure van ruim een jaar.
Munir El Haddadi, die momenteel bij Deportivo Alavés speelt, koos op 8 september 2014 om voor Spanje uit te komen. Hij werd toen door Vicente del Bosque opgeroepen voor een wedstrijd van het Europees Kampioenschap. Hij speelde toen slechts 13 minuten met Spanje dat met 5-1 won.
Del Bosque, voormalige bondscoach van Spanje, had enkele maanden terug zijn steun aan El Haddadi geuit en geoordeeld dat de FIFA hem toestemming zou moeten geven om van voetbalnationaliteit te veranderen.
door Redactie | mrt 23, 2018 |
Noureddine Adherbal
Aan het begin van de zitting waren er drie afwezigen waaronder Ibrahim Bouziyan, Hoessein Idrissi en Jamal Naimi. Deze afwezigheden werden ook gestaafd met een doktersattest aan de vertegenwoordiger van het OM.
Tijdens de zitting werden Rabi3 Alablaq en Samir Ighid onwel door maagklachten.
De verdediging uitte haar bezorgdheid wegens de vele gelijktijdige ziektegevallen, en eiste de inzage van de doktersattesten.
Het OM wilde hier niet op ingaan en wilde deze discussie niet voeren in de rechtbank.
Het OM:” Deze ziektegevallen zijn normaal en geen reden tot bezorgdheid.”
door Redactie | mrt 23, 2018 |
De populariteit van de migratieroute vanuit Marokko naar Spanje neemt toe. Duizenden migranten wachten in het Noord-Afrikaanse land hun kans af om de oversteek naar Europa te maken. De westelijke route over de Middellandse Zee lijkt steeds meer in trek.
Politieagente Soukaina Ett stapt op een druilerige ochtend het roze kapperszaakje Africa Beauté binnen, in een flat voor migranten. In deze ”salon de coiffure” in de Marokkaanse hoofdstad Rabat bedient de Ivoriaanse Marina Ezoua vandaag haar klanten met scharen, kammen, kleuren, stijltangen, ontkroezers en complete pruiken.
Ezoua heeft in Marokko niets te vrezen van politieambtenaren, want Afrikaanse migranten mogen er reizen, verblijven en werken zonder visum. „Goedemorgen Marina, hoe gaat het met je?” vraagt Ett, terwijl ze haar lange haren losschudt.
Marokko staat onder druk van Europa, dat de toestroom van migranten uit Afrika wil stoppen. Maar de regering in Rabat haalt graag de banden in de regio aan en biedt migranten uit verschillende West-Afrikaanse landen daarom een visumvrij en legaal verblijf aan in het koninkrijk.
Zo’n 25.000 Afrikanen maakten al van die regeling gebruik en dat aantal loopt op nu de tocht naar Europa via Libië steeds gevaarlijker wordt. In dat land lopen migranten grote kans om te worden gemarteld, ontvoerd, bestolen, opgelicht, verkracht of afgeperst. Marokko kunnen ze langs legale weg bereiken, desnoods gewoon per vliegtuig.
Plastic bootjes
Marokko heeft stukjes Europa binnen de grenzen: de enclaves Ceuta en Melila in het noorden van het land. Migranten hopen die te bereiken en slaan rondom de enclaves massaal hun kamp op. De uitdaging is de 6 meter hoge muren te trotseren.
Anderen wagen hun sprong naar Europa via de Straat van Gibraltar, tussen Marokko en Spanje slechts 14 kilometer breed. Vanuit het Marokkaanse Tanger is Spanje met het blote oog te zien. De oversteek is te maken met de steeds snellere en grotere boten van smokkelaars, maar migranten doen ook pogingen met plastic bootjes.
Spanje is niet de enige bestemming vanuit Marokko. Italië krijgt de laatste maanden ook steeds meer te maken met migranten die het land via de westelijke Middellandse Zeeroute bereiken. Een krappe 40 procent bestond uit Algerijnen, Tunesiërs en Marokkanen, de rest kwam vanuit West-Afrika.
„Ik wil naar Zwitserland of Italië”, zegt de 36-jarige Ivoriaanse kapster Marina Ezoua beslist, terwijl ze de donkere haren van agente Soukaina Ett vlecht. Ezoua is een alleenstaande moeder. Haar tienjarige zoontje Ivan woont sinds november 2017 bij zijn grootmoeder in de Ivoriaanse stad Abidjan.
„Ik kan er weer mooi een paar weken tegenaan”, lacht Ett, die voor de twee uur durende kappersbehandeling 10 euro moet neertellen. „Kijk, dat ben ik in vol ornaat”, zegt ze tegen Marina Ezoua, terwijl ze een foto toont waarop ze trots met een impostante politiemotor poseert. Ezoua fluit bewonderend, terwijl ze haar klant in haar jas helpt.
Sparen
In Ivoorkust was Ezoua ook kapster en dat vak wil ze in Europa graag voortzetten. „Het liefst in Italië of Zwitserland, omdat daar familie van mij woont”, zegt ze. Ze hoopt dat haar familie een visum voor haar kan regelen. „Ik vind het mooi en prima in Marokko, maar ik wil hier niet blijven”, zegt ze stellig.
Ze piekert er niet over om met een boot de oversteek naar Italië te wagen. Dat wil ze doen met een officieel visum in een vliegtuig. Maar daarvoor moet ze nog wel even sparen. „Ik verdien op dit moment 500 euro per maand”, zegt ze. Dat is te weinig om van te leven, maar ze is er blij mee omdat ze nog maar net in Marokko is. „Ik hoop in de toekomst meer te verdienen, en geld te sparen om naar Europa te gaan.” Eenmaal in Italië kan ze haar zoon laten overkomen.
Migratie naar Spanje
In 2017 registreerden de Spaanse autoriteiten ruim 28.700 migranten en asielzoekers die vanuit Noord-Afrika Spanje bereikten. Van hen kwam 78 procent over zee, en het overige deel via de in Marokko gelegen enclaves Ceuta en Melilla.
Het is fors meer dan het aantal migranten dat in 2016 in Spanje aankwam (14.558) en een recordaantal sinds het Europese grensagentschap Frontex in 2009 begon met het systematisch verzamelen van migratiegegevens.
Volgens cijfers van de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) bereikten vorig jaar in totaal 186.768 migranten Europa.
