Marokko kent het op één na hoogste aantal atheïsten

Marokko heeft het op één na hoogste aantal atheïsten binnen Noord Afrika, aldus een nieuw rapport uitgebracht door het Egyptische Dar Al-Ifta( Fatwa Houes)

Volgens het rapport staat Marokko op de tweede plaats met een geschat aantal van 325 atheïsten. Egypte staat op de 1e plaats met 866 atheïsten, terwijl Tunesië met zo’n 320 mensen die ontkennen dat er een hoger wezen bestaat op de derde plaats uitkomt.

Het rapport verkent de redenen achter het groeiende fenomeen van atheïsme onder de jonge bevolking van Islamitische landen, vooral die landen in de Arabische regio die politieke en sociale verandering door maken.

Het door terroristische groepen verstoorde beeld van de islam is volgens het rapport de belangrijkste reden waarom jonge moslims zich van de Islam afkeren met daaraan toegevoegd de wijze waarop geweld, moord en de schending van mensenrechten als onderdeel van de leer van de Islam worden gepresenteerd.

Daarnaast geeft het aan dat de verspreiding van het atheïstische fenomeen een gevolg is van de extreme lezing verkondigd door de strenge islamitische groepen.

De auteurs wijzen ook op de media die in hun programma’s niet gekwalificeerde en geen specialisten religieuze zaken laten behandelen waarbij zij vaak moedwillig de religie beledigen door onjuiste informatie te verschaffen.

Het rapport benadrukt dat sociale media platforms, een veilige haven bieden voor jonge atheïsten zodat zij hun mening en hun zienswijze met betrekking tot de afwijzing van het geloof kunnen verkondigen.




Nieuwe zeeroute tussen Sète en Al Hoceima

De Spaanse rederij Balearia plant de lancering van een nieuwe zeeroute voor Riffijnen tussen het Franse Sète en Al Hoceima.

Een overeenkomst over de nieuwe zeeweg werd eerder deze week door de baas van Balearia, Adolfo Utor, en de voorzitter van de regio Tanger-Tetouan-Al Hoceima, Ilyas El Omari, ondertekend. Tijdens de ontmoeting tussen de twee mannen ook de oprichting van een nieuwe rederij besproken.




Woede groeit in achtergestelde Rif

Riffijnen demonstreerden op 4 november 2016 in de noordelijke stad Al Hoceima voor gerechtigheid voor een visverkoper, wiens gruwelijke dood, toen hij vermorzeld werd in een vuilniswagen, tot een landelijke woede uitbarsting leidde.




In de Rif achtergestelde regio, waar het afgelopen jaar tot een woede uitbarsting en een schreeuw voor rechtvaardigheid kwam, naar aanleiding van de gruwelijke dood van een visverkoper, is een basisbeweging ontstaan die banen en ziekenhuizen eist.

Mouchcine Fikri, 31, werd in oktober vermorzeld in een vuilniswagen in de noordelijke stad Al Hoceima toen hij probeerde te protesteren tegen het inbeslagnemen en vernietigen van zwaardvis, die in die tijd van het jaar niet gevangen mocht worden.

Zijn dood in de Rif, een qua etniciteit Amazigh regio, dat lang werd gemarginaliseerd en het hart vormde van de protestbeweging 2011 die hervormingen eiste, zorgde kort voor landelijke protesten, die zich voegden bij de aloude klachten in zijn geboortestad.

‘Wij zijn de zonen van de armen, eenvoudige mensen die de straat opgaan om nee te zeggen tegen tirannie. Wij vragen niets bijzonders, alleen de rehabilitatie van onze verwoeste regio’. Aldus activist Nasser Zefzafi.

Met het online uitzenden van zijn gepassioneerde speeches in het lokale Tarifit vanaf de straat en vanuit huis, is deze 39 jarige werkloze het gezicht geworden van de nieuwe beweging, die de economische aansluiting eist van de Rif.

‘Het martelaarschap Van Mouhcine Fikri, was het gevolg van een zelfde jarenlang overheidsbeleid en vormde de laatste druppel. De rechtszaak was een farce, en de uitspraak beschamend, ‘ aldus Zefzafi, leider van de Al-Hirak al-Shaabi, of ‘Popular Movement’.

‘Wij verzetten ons nu zes maanden … En wij blijven ons verzetten tot dat zij tegemoet komen aan onze eisen voor economische en sociale ontwikkeling van onze regio’, verklaart hij.

Geen geld, geen werk
Met zijn appartementen gelegen tegen de bergwanden en het centrale plein dat uitkijkt over de zee, lijkt Al Hoceima een normale stad aan zee, op de aanzienlijke aanwezigheid van politie in uniform en burgerkleding na.

Protesten in het weekend zijn gewoon in dit stadje van 60.000 inwoners, waar de politie onmiddellijk in beweging komt om de demonstranten te beheersen en hen te weerhouden om naar het centrum van de stad te marcheren.

Op een protest van middelbare school studenten na, eind maart, waren alle demonstraties vreedzaam.

De eisen zijn steeds weer dezelfde: banen, wegen, universiteiten, ziekenhuizen en investeringen.

Door lang geen onderdeel uit te maken van de ontwikkelingsplannen van de overheid en met een kleine landbouwproductie, is de Rif regio economisch verwoest.
Afdrachten van familie uit het buitenland zijn gestopt, overheidsoptreden heeft de cannabis productie bemoeilijkt en de mogelijkheden om te smokkelen naar de nabij gelegen Spaanse enclaves zijn afgenomen.

En de visserij één van de regio’s belangrijkste inkomensbronnen verkeert ook in crisis, aldus de demonstranten die zeggen dat de visserijhavens onder controle staan van de maffia.

De ontgoocheling is tastbaar onder de bewoners van de stad die het gebrek aan werk beu zijn.
In een regio die zich traditioneel verzet tegen de centrale macht, voelen de bewoners van de Rif zich in toenemende mate achtergesteld en daardoor kwaad op de staat.

‘De jeugd vormt de kern van de beweging, maar vindt weerklank bij veel mensen door de economische crisis, speciaal onder handelaren en vissers.’ aldus Zefzafi.

Geen separatisten
Faycal Aoussar, een lokale activist bij de Marokkaanse Associatie voor Mensen Rechten, stemt daarmee in.
‘De eisen van de jeugd zijn redelijk en rechtvaardig, de hele Rif steunt ze, zo verklaart hij.
‘De mensen zijn erg vastberaden … de beweging gaat door zolang de sociale en economische problemen niet zijn opgelost’, aldus Aoussar

Maar de beweging, zo zeggen Zefzafi and Aoussar, strijdt niet voor onafhankelijkheid van de regio, alhoewel de demonstranten de vlag voeren van de Rif Republiek, die maar kort bestaan heeft. Zij werd opgericht in 1922 door de lokale held Abdelkrim el-Khattabi.

‘De vlag van de Rif is onze identiteit, de erfenis van onze regio’, aldus Aoussar.
Zefzafi onderschrijft dit: ‘Wij zijn geen separatisten… Onze eisen zijn economisch en sociaal van aard. En het ging nooit over het creëren van een onafhankelijke staat’.
De Marokkaanse overheid heef geworsteld met het vinden van antwoorden op de eisen.

De gouverneur van Al-Hoceima is eind maart ontslagen, en een bombarie aan ministers heeft de laatste maanden de stad bezocht en projecten toegezegd die de lokale economie zullen versterken.

De lokale overheid: ‘de instellingen doen hun werk en luisteren naar de burgers’, aldus de lokale ambtenaar Nourredine Boughrane.

‘Veel projecten gaan van start. We doen er alles aan om investeerders aan te trekken. En de vissers zullen direct hulp krijgen, zo voegt hij toe. Deze provincie heeft een schitterende toekomst’.

Maar een lokale notabele, die gevraagd heeft anoniem te blijven, verklaarde dat de huidige inzet van de staat niet voldoet.

‘de autoriteiten zijn in beweging gekomen, maar het is niet voldoende. Zij zullen directe resultaten moeten laten zien, om de revolte te doen stoppen. En zij dienen banen te creëren’

Marine Marokko en Spanje houden training in Rif

De marines van de twee landen houden van 3 tot 10 mei gemeenschappelijke trainingsoefeningen met het Marokkaanse fregat Mohammed V en de Spaanse Navarra, met een helikopter aan boord in Rif.




Het doel van deze manoeuvres is de ontwikkeling in Rif en van bilaterale samenwerking en interoperabiliteit tussen de maritieme krachten van Marokko en Spanje.

De eerste fase van de oefening zal plaatsvinden met de twee schepen die zijn afgemeerd in de haven van Cadiz en de tweede fase zal worden voortgezet in de wateren van de baai voordat de oefening met het binnenkomen van de twee boten in Alhoceima zal eindigen.

Homoseksualiteit in Marokko decriminaliseren is onmogelijk

Mustapha Ramid is niet meer de minister van Justitie, maar blijft zijn mening over (bijna) alles geven. Als nieuwe minister van de Mensenrechten sprak hij met MFM radio over de dossiers die hij moet behandelen.

De bewindsman stelt dat het op dag van vandaag onmogelijk is dat homoseksualiteit in Marokko legaal wordt. “Alle politieke partijen en eender welke regering is tegen de decriminalisering van homoseksualiteit. We zijn een islamitisch land onder leiding van de Leider der Gelovigen. De decriminalisering van homoseksualiteit staat in strijd met de essentie van de staat en zijn instellingen.”

Volgens Ramid kan zelfs Koning Mohammed VI dat niet aanvaarden. “Zijne Majesteit de Koning kan dat niet aanvaarden. Hij kan dat niet accepteren! Moest een wetsvoorstel in die zin worden ingediend, dan mag je er zeker van zijn dat alle politieke partijen zich ertegen zullen verzetten.”

De voormalige minister van Justitie maakt ook geen geheim van zijn polygaam huwelijk. “Ik ben niet pretentieus. Ik ben met twee vrouwen getrouwd in overeenstemming met een wet dat unaniem door het parlement werd gestemd. De kritiek die ik krijg is dus ongegrond. Men hoeft enkel de wet af te schaffen. Dan pas zal men de polygame minister kunnen bekritiseren.”

Mustapha Ramid sprak ook over het alcoholgebruik, buitenechtelijke relaties en andere onderwerpen die in Marokko veelbesproken worden. Video!

Kerk Marokko krijgt christelijke elementen terug

De voormalige Heilig Hartkerk in het Marokkaanse Casablanca krijgt weer christelijke elementen terug.



De voormalige rooms-katholieke kerk is sinds de jaren zeventig niet meer als zodanig in gebruik. De kerk wordt omgebouwd tot multifunctioneel cultureel centrum.

De architect Abderrahim Kassou –projectleider van de verbouwing– heeft christenen uit Casablanca eerder deze week opgeroepen foto’s, video’s en objecten die met de kerk te maken hebben met hem te delen. Kassou wil de christelijke historie van het gebouw weer een plaats geven in het opvallende monument.

De ”kathedraal” –zoals de kerk vaak wordt genoemd– werd in de jaren dertig van de vorige eeuw gebouwd door de Franse architect Paul Tournon. Het was de hoofdkerk van Casablanca gedurende de tijd van het Franse protectoraat van 1912 tot 1956. In 1970 werd de kerk ontwijd toen de meerderheid van christenen de stad had verlaten. De kerk wordt sindsdien gebruikt voor culturele activiteiten.

Eerder deze maand vroegen Marokkaanse christenen om meer vrijheden en rechten.