Amazigh sprookjes in een fijn boekje

De Amazigh/Berber sprookjes in het fijne kleine boekje ‘Noenja en de geit’ heeft de schrijver en samensteller Hamid Boussedra op de meeste authentieke manier verkregen. Namelijk van Fatima, zijn moeder en Yamna, zijn oma. De schrijver heeft besloten de sprookjes in het Nederlands uit te brengen zodat alle Nederlandse kinderen van kunnen genieten.

De grote keutel
De sprookjes die allemaal een wijsheid of boodschap bevatten zijn ondanks dat ze soms hard en rauw zijn vooral erg geestig en leuk.  Volwassenen zullen bij het sprookje waarbij het kleine maar zichzelf overschattende musje dood ging door een keutel van een grote kameel de lach nog net kunnen inhouden, maar kinderen zal het waarschijnlijk wel de schatterlach kunnen bezorgen.

De dromedaris kameel
Dat de tekenaar Abttoy alle sprookjes voorzag van mooie kleurentekeningen  geeft  de sprookjes een belangrijke en aangename toevoeging. Fantasieloze volwassenen hebben hierdoor eindelijk beeld bij de sprookjes die oma en opa eens vertelden. Dat de vos in het sprookje ‘De domme ezel en de valse vos’ verdacht veel lijkt op een wolf en dat het verhaal spreekt van een kameel in plaats van een dromedaris zal waarschijnlijk voer voor de alerte kinderen zijn. Want mist de kameel nou een bult op het plaatje of bedoelden Yamna en Fatima eigenlijk een dromedaris?  Het biedt in ieder geval genoeg gespreksstof voor ouder en kind.

Het ontbreekt het verder zeer goed vertaalde boekje niet aan afwisseling in tempo en leuke woordspellingen. Zoals toen Youba, de halfmens, die de kip in het bos moest gaan ‘kakelen’. Een opname in De Grote Van Dale van het woord ‘kakelen’ (het zoeken en halen van een kip) zou misschien z’n gek idee niet zijn?

Het boekje ‘Noenja en de geit’ is via Boek Scout  voor een aangename prijs te bestellen.

Jonge moslims willen in Nederland begraven worden

Jonge Nederlanders van Turkse en Marokkaanse afkomst willen liever in Nederland worden begraven. Door de vraag is er een groeiende behoefte aan islamitische begraaffaciliteiten voor soennitische moslims. Die zijn er op dit moment onvoldoende. Dit concludeert Forra de Jong in haar masterthesis die ze schreef in opdracht van de Werkgroep Islamitische Begraafplaatsen (ISBP).

Uit het onderzoek van De Jong blijkt dat 22 procent van de geïnterviewden in West-Brabant toch liever in Nederland begraven wil worden. Zij voelen zich thuis in Nederland en stellen dat het voor de nabestaanden een praktischer oplossing is dan repatriëring. De meeste ondervraagden denken dat de behoefte voor begrafenissen in Nederland dan ook zal toenemen. Voorwaarde voor de groep moslims is dat de begrafenis volgens islamitisch gebruik geschiedt. Sinds 1991 is er bij wet bepaald dat er aan bepaalde voorschriften voldaan mag worden.

Hoewel de mogelijkheden tot islamitisch begraven dus aanwezig zijn, zijn maar weinig moslims ervan op de hoogte en denkt een meerderheid van 80 procent dat aan de religieuze voorwaarden niet voldaan kan worden in Nederland. Dit klopt niet.

Voor een islamitische begrafenis is een aantal voorschriften van belang: de begrafenis dient plaats te vinden binnen 36 uur na overlijden; het lichaam moet in een lijkwade worden begraven in plaats van een kist en op de rechterzijde gelegd te worden met het gezicht naar Mekka en de grafrust moet ‘eeuwig’ zijn.

 

Asscher maakt zich hard tegen huwelijksdwang en achterlating

Om achterlating en gedwongen huwelijk in het land van herkomst te voorkomen is het kabinet met nieuwe maatregelen gekomen. De maatregelen staan in een actieplan dat minister Asscher van Sociale Zaken gisteravond aan de Tweede kamer stuurde.

In het actieplan van de minister is de gemeente een grotere rol toegeschreven in de signalering. Vrouwen en tieners (ouder dan 12 jaar) zich voortaan persoonlijk moeten melden bij de gemeente als zij zich willen uitschrijven. Nu is het mogelijk dat de vader/echtgenoot zijn eigen vrouw of dochter kon uitschrijven. Ondanks dat ambtenaren formeel niet mogen vragen naar de motieven van de uitschrijving mogen zij indien ze vermoeden hebben van achterlating of huwelijksdwang het steunpunt huiselijk geweld inschakelen. Het steunpunt is dag en nacht bereikbaar op het nummer 0900 126 26 26.

In toch sprake van achterlating of een gedwongen huwelijk in het land van herkomst dan dient de Nederlandse ambassade altijd hulp bieden. Aks de veiligheid van de personen in het geding is moet het Ministerie van Buitenlandse Zaken direct ingrijpen door, identiteitspapieren en de thuiskomst in Nederland te regelen. Voor degene die zich schuldig maken aan huwelijksdwang is de strafmaat opgehoogd van 9 maanden naar 2 jaar.

Bijzonder Berbers boek over jeugd in Marokko

Door: Matthijs Daniels

GORINCHEM – De herinneringen aan zijn jeugd, aan de streek waarin hij opgroeide. Geliefd thema voor schrijvers van alle tijden. De eerste roman van Gorcumer Ali Oulad Saddik heeft hetzelfde eeuwenoude thema, maar is toch bijzonder. Een boek in de Riffijns-Berberse taal door een Nederlands-Marokkaanse auteur, dat is een zeldzame combinatie. 

De dagelijkse wandeling van twee, drie kilometer naar school langs de rails. Met een lift achterop een fosfaattrein als die toevallig passeerde. Of de jacht met de hond op hazen en vogels. Of, nog veel indrukwekkender: de eerste terugkeer naar huis van zijn naar Nederland geëmigreerde vader. Herinneringen als deze schreef Ali Oulad Saddik op onder zijn pseudoniem Ali Amazigh, naar het Noord-Afrikaanse woord voor Berbers. ‘Ik trof mijn vader toen ik vlak bij school was, maar ik herkende hem niet. Hij was naar Nederland gegaan toen ik één jaar was. We kenden elkaar niet, maar toch moet ik iets bekends hebben gezien. Ik ben hem gevolgd en toen hij dat in de gaten kreeg, draaide hij zich om en gaf hij me een snoepje. Toen ik later die dag thuis kwam, was hij daar ook en zagen we elkaar als vader en zoon.’ Druppels die niet opdrogen. Zo luidt vertaald de titel van Oulad Saddiks roman. Oftewel: herinneringen die niet vergeten worden. Herinneringen aan Nador, de streek waar de roots liggen van zoveel van de Nederlandse Marokkanen. De auteur Ali Amazigh woonde er veertien jaar. Daarna werd zijn gezin met zijn vader herenigd in Gorcum, waar hij werkte. De schrijver werkt zelf bij Purac Biochem en brengt nu zijn tweede boek uit. Het eerste was een dichtbundel. Eveneens geschreven in Riffijns-Berbers. De bundel werd in het Nederlands vertaald door zijn Papendrechtse kennis Khalid Mourigh, werkzaam aan de Universiteit van Leiden en kenner van de Berberse taal. ‘Die heeft geen schriftcultuur’, vertelt Mourigh. ‘De literatuur bestaat er vooral uit legendes en sprookjes. Pas de laatste dertig jaar heeft de geschreven literatuur een grote ontwikkeling doorgemaakt. Maar het staat nog steeds in de kinderschoenen.’ Ali Amazigh schrijft zelf in het oude tifinagh-schrift. Khalid Mourigh vertaalde de eerdere dichtbundel, maar de roman is voorlopig alleen in Riffijns-Berberse taal verkrijgbaar. ‘Voor Nederlandse Marokkanen zijn dit de herinneringen die ze zelf ook hebben. Er wordt bijna niet op deze manier in deze taal geschreven’, besluit Mourigh. ‘Misschien is Ali wel de eerste.’

Marokkaan uit Oudenbosch krijgt geen geboortedatum

OUDENBOSCH – Een man uit Oudenbosch krijgt geen geboortedatum. Dat is geoordeeld door de Raad van State. De man is 55 of 56 jaar en kwam in de jaren ’70 vanuit Marokko naar Nederland. Omdat zijn geboortedatum niet precies bekend is, kwam in zijn paspoort te staan dat hij op NUL – NUL – 1957 is geboren. Jarenlang procedeerde hij om een volledige datum.

Zijn advocaat betoogde dat het een fundamenteel mensenrecht is om een naam te hebben en ook een geboortedatum, maar de rechter gaat daar niet in mee. Praktisch gezien heeft het geen gevolgen voor de man. Het ging hem enkel om het gevoel.

In Nederland zijn meer mensen die naar Nederland geëmigreerd zijn en geen volledige geboortedatum in hun paspoort hebben staan. Soms leidt dat tot uitkeringsproblemen met instanties als de gemeente, het UWV of de Sociale Verzekerings Bank.

Like Amazightimes op Facebook

‘Uitkeringenstop naar Marokko kost nu €’

        Asscher: “Je laat het wel netjes achter, hè?”. Kamp denkt: “P-p-p-pokerface, p-p-pokerface.”
Minister Lodewijk Asscher (Sociale Zaken) krijgt te kampen met een tegenvaller in de begroting, die nog een restant is van het kabinet Rutte-I. Dat probeerde op de valreep haastig de export van uitkeringen naar landen als Marokko te stoppen, maar de wetgeving deugt niet op juridisch vlak. 300 miljoen euro moet toch worden overgemaakt.

Dat bericht de Volkskrant. Asscher trekt de conclusie na een serie verloren rechtszaken. De kosten gaan alleen maar hoger oplopen als hij blijft procederen, dus gaat het ministerie nu op betalen over. Het betreft een bonus voor oudere belastingplichtigen die Nederlandse belastingmaatregelen compenseert.

De bonus was bedoeld om de koopkracht van ouderen niet te hard achteruit te laten gaan. Asschers voorganger Henk Kamp besloot de bonus niet langer uit te betalen aan ouderen van wie minder dan 90 procent van hun ‘wereldinkomen’ in Nederland belast wordt.