door Redactie | mei 26, 2014 |
DEN BOSCH – De aanpak van risicojongeren van Marokkaanse komaf lijkt langzaam zijn vruchten af te werpen in Den Bosch. Dat blijkt uit cijfers die de gemeente Den Bosch vrij heeft gegeven. Zo verlaten minder Marokkaanse jongeren voortijdig de Bossche scholen.
Bij de laatste meting door de gemeente, eind 2012, bleek dat van de nieuwe schoolverlaters 4,2 procent van Marokkaanse komaf was. Een jaar eerder was dat nog 6,9 procent. Den Bosch zit landelijk onder het gemiddelde (5,5 procent).
Hoge werkloosheid
Wel blijven de werkloosheidscijfers van Marokkaanse Bosschenaren onverminderd hoog. In 2013 was 10,2 procent van de werklozen in de gemeente Marokkaans. Dat is iets meer dan een jaar eerder (9,8 procent).
De criminaliteit onder Marokkaanse jongeren (12 tot 24 jaar) zal in onze hoofdstad ook een speerpunt blijven. In een op de tien zaken had de verdachte de Marokkaanse etniciteit.
Samenwerking
In oktober 2009 ondertekende de gemeente Den Bosch met nog 21 andere gemeenten de intentieverklaring gemeentelijke aanpak Marokkaans-Nederlandse risicojongeren. Dit was de start voor een landelijk samenwerkingsverband tussen Rijk en gemeenten om de problematiek en de achterstandspositie van Marokkaans-Nederlandse risicojongeren gezamenlijk aan te pakken.
door Redactie | mei 19, 2014 |
Vanaf het moment dat hij vol schrik zijn bed uit rolt, gaat alles mis. Het begint met een sok die kwijt is, even later zit zijn vinger ergens klem en daarna zelfs een hele arm. Paniek, zweet parelt op zijn voorhoofd, hij ademt zwaar. Hij heeft zich verslapen en dat is een ramp, want hij is portier en nu kan niemand het gebouw in. Wat nu.
Jack Wouterse is de portier, in regie van Yahya Gaier, die ook meespeelt in Samurai, waarmee het Ro Theater het fenomeen van de lunchvoorstelling alhier introduceert (op zondagen en Hemelvaart met thé dansant na).
Wouterse ontpopt zich meteen als aanstekelijk performer: Samurai begint woordenloos en blijft dat een tijdje, maar wat is het lachen met die grote man die zichzelf voortdurend klemzet. En tegelijkertijd gaat er ook iets angstaanjagends uit van de haast tomeloze paniek die hem bevangt en die doet vrezen dat hij elk moment kan ontploffen.
Samurai is geschreven door de Duitse Dea Loher, die door de succesvolle ensceneringen van artistiek leider Alize Zandwijk van het Ro ook in Nederland bekendheid verwierf. Ditmaal ging Gaier met een tekst van haar aan de slag en het resulaat is een vervreemdend, heel grappig en beklemmend stuk tegelijk.
Want hoe erg kan het zijn, je verslapen? Heel erg, als je deze portier bent. Een nachtmerrie. Alles verliest hij door deze faux pas. Uit zijn baan haalt hij zijn zelfrespect, sterker, hij maakt zichzelf belangrijker dan hij feitelijk is, veel belangrijker; zonder portier geen bedrijf. Maar die verantwoordelijkheid weegt zwaar, loodzwaar. Niets mag je fout doen.
Faalangst en overmoed, de wens tot conformisme en aanpassingsproblemen; het verenigt zich makkelijk in één borst, of het nu die is van de portier of van de acteur. Gaier houdt ook dat op spitsvondige wijze in het midden. Hij treedt zelf aan als ondersteunend personeel bij de voorstelling én als reddende engel van de portier erin.
Bron, de Volkskrant, 19 mei 2014
door Redactie | mei 19, 2014 |
Op weg naar de tweede druk van ‘Gebed zonder eind’, het onlangs verschenen boek van Nederlandse Amazighschrijver Asis Aynan, was de titel van een bijzonder aangename literair feest gisteren in de Tolhuistuin, Amsterdam-Noord. Deze bijeenkomst was georganiseerd door Uitgeverij Jurgen Maas in Samenwerking Stichting Literaire Activiteit Amsterdam.
Rasvertellers
De avond begon traditioneel met dankbetuigingen aan verschillende mensen die het mogelijk hebben gemaakt deze avond te organiseren. Jurgen Maas heeft het niet nagelaten een ode te brengen aan Asis door hem literair flink in de zeik te nemen. Daarna kon het programma beginnen. Verschillende collega-auteurs en hijzelf hebben stukjes uit Gebed zonder eind voorgelezen. Rasvertellers Christine Otten en Said El Haji brachten het publiek in ontroering.
Chansonnière
Deze literaire hoogstandjes zijn afgewisseld met de geweldige chansonnière uit het vlakke land Samira Dainan. Zij heeft het publiek getrakteerd op ontroerende chansons. Onder begeleiding van de zinderende loud bracht zij chansons in drie verschillende talen ten gehoor. Het maak niet uit in welke taal ze zong, wat uit die machtige keel kwam zuivere stembandendans. Van deze jongedame gaan we nog meer horen.
Feest
Huistattooist van Asis en kenner van de Berbertatoeages Henk Schiffmacher schitterde deze avond met afwezigheid. Maar dat heeft de pret niet mogen bederven. Het veel aanwezige publiek dat in grote getallen is afgekomen op de voorstellingen sloot de avond in gezamenlijkheid af op de dansvloer en ging met een boek tevreden naar huis.
door Redactie | mei 18, 2014 |
België: Onder een stralende zon ging de tweede editie van dit multicultureel evenement op zaterdag 18 mei door. Gefocust op de 50ste verjaardag van de Turkse en Marokkaanse migratie. Naast eten en drinken waren er workshops en demonstraties voor jong en oud: henna, Marokkaanse dans, gipssnijwerk en kalligrafie. De kinderen konden in een rustig hoekje luisteren naar Marokkaanse verhalen. Met folkloregroepen om kennis te maken met dans en muziek uit Turkije en Marokko.
In het oud stadhuis was er het slotweekend van de tentoonstelling ‘Souvenirs van 100 karaat’. Ninoofse Maghrebijnen lieten zich portretteren met een typisch voorwerp dat hen nauw aan het hart ligt en vertellen over leven, werken en dromen in Ninove. Op deze tentoonstelling werden ook twee filmportretten vertoond, ‘Merhaba, Ninof!’ en ‘Marokkaanse Gemeenschap’.
door Redactie | mei 18, 2014 |
België: Onder een stralende zon ging de tweede editie van dit multicultureel evenement op zaterdag 18 mei door. Gefocust op de 50ste verjaardag van de Turkse en Marokkaanse migratie. Naast eten en drinken waren er workshops en demonstraties voor jong en oud: henna, Marokkaanse dans, gipssnijwerk en kalligrafie. De kinderen konden in een rustig hoekje luisteren naar Marokkaanse verhalen. Met folkloregroepen om kennis te maken met dans en muziek uit Turkije en Marokko.
In het oud stadhuis was er het slotweekend van de tentoonstelling ‘Souvenirs van 100 karaat’. Ninoofse Maghrebijnen lieten zich portretteren met een typisch voorwerp dat hen nauw aan het hart ligt en vertellen over leven, werken en dromen in Ninove. Op deze tentoonstelling werden ook twee filmportretten vertoond, ‘Merhaba, Ninof!’ en ‘Marokkaanse Gemeenschap’.
door Redactie | mei 16, 2014 |
Vanaf het moment dat hij vol schrik zijn bed uit rolt, gaat alles mis. Het begint met een sok die kwijt is, even later zit zijn vinger ergens klem en daarna zelfs een hele arm. Paniek, zweet parelt op zijn voorhoofd, hij ademt zwaar. Hij heeft zich verslapen en dat is een ramp, want hij is portier en nu kan niemand het gebouw in. Wat nu.
Jack Wouterse is de portier, in regie van Yahya Gaier, die ook meespeelt in Samurai, waarmee het Ro Theater het fenomeen van de lunchvoorstelling alhier introduceert (op zondagen en Hemelvaart met thé dansant na).
Wouterse ontpopt zich meteen als aanstekelijk performer: Samurai begint woordenloos en blijft dat een tijdje, maar wat is het lachen met die grote man die zichzelf voortdurend klemzet. En tegelijkertijd gaat er ook iets angstaanjagends uit van de haast tomeloze paniek die hem bevangt en die doet vrezen dat hij elk moment kan ontploffen.
Samurai is geschreven door de Duitse Dea Loher, die door de succesvolle ensceneringen van artistiek leider Alize Zandwijk van het Ro ook in Nederland bekendheid verwierf. Ditmaal ging Gaier met een tekst van haar aan de slag en het resulaat is een vervreemdend, heel grappig en beklemmend stuk tegelijk.
Want hoe erg kan het zijn, je verslapen? Heel erg, als je deze portier bent. Een nachtmerrie. Alles verliest hij door deze faux pas. Uit zijn baan haalt hij zijn zelfrespect, sterker, hij maakt zichzelf belangrijker dan hij feitelijk is, veel belangrijker; zonder portier geen bedrijf. Maar die verantwoordelijkheid weegt zwaar, loodzwaar. Niets mag je fout doen.
Faalangst en overmoed, de wens tot conformisme en aanpassingsproblemen; het verenigt zich makkelijk in één borst, of het nu die is van de portier of van de acteur. Gaier houdt ook dat op spitsvondige wijze in het midden. Hij treedt zelf aan als ondersteunend personeel bij de voorstelling én als reddende engel van de portier erin.
Bron, de Volkskrant, 19 mei 2014
