door Redactie | jul 15, 2015 |
In de categorie ‘dubieuze eretitels’ kan die van Naziha, de hoofdrolspeelster uit de documentaire ‘Naziha’s lente’ (links op de foto, naast haar dochter), behoorlijk tellen. De Nederlandse van Marokkaanse afkomst werd een kleine tien jaar geleden nog in verschillende kranten opgevoerd als ‘moeder van één van de grootste Marokkaanse probleemgezinnen van Amsterdam’.
Haar zonen, negen in totaal, vormden de schrik van de Amsterdamse wijk Slotervaart en Naziha zelf was naar verluidt zo’n onbekwame moeder dat ze niet eens boterhammen voor haar kinderen kon smeren. Tot documentairemaakster Gülșah Doğan besloot dat gemediatiseerde beeld eens van naderbij te bekijken – en bij te stellen. Op de jongste editie van het Nederlandse documentairefestival IDFA werd ze daarvoor beloond met de publieksprijs. De eerste keer in dertien jaar dat die prijs nog eens naar een Nederlandse film ging, nota bene.
door Redactie | jul 11, 2015 |
Van de tien verdachten die vorige maand zijn aangehouden in het drugsonderzoek naar voormalig Marokkaans parlementslid en oud-coffeeshophouder Saïd Chaou (50) uit Roosendaal, zitten nog vier mensen in de cel.
Zes anderen, onder wie een broer van de hoofdverdachte, zijn vrij. Ze blijven wel verdachten. Drie growshops annex tuinierwinkels in Etten-Leur en twee horecazaken in Roosendaal die volgens het Openbaar Ministerie met de drugshandel en witwasserij te maken hebben, zijn nog open. De gemeenten bekijken of ze de zaken kunnen sluiten.
Wie is Saïd Chaou?
Aan regeltjes die fors geldelijk gewin en een luxe leventje in de weg staan, had Saïd Chaou vroeger al lak. Als mede-eigenaar van coffeeshop Galaxy aan de Stationsstraat in Roosendaal kruiste hij eind jaren ’90 aan de lopende band de degens met gemeente en justitie en haalde hij bijna wekelijks de krant.
Internationale drugshandel
Bij ontelbare controles bleek dat Saïd, zijn broers en mede-exploitant Miloud B. veel meer hasj en hennep verkochten aan Franse en Belgische drugstoeristen dan de maximaal toegestane 5 gram. Ook toen al bestond het sterke vermoeden bij de recherche dat Chaou grote partijen drugs verkocht aan Franse afnemers.
In 1998 was de gemeente Roosendaal de overtredingen zo beu dat ze de zaak sloot, ondanks verzet van Chaous bekende advocaat mr. Piet Doedens.
Na de sluiting vertrok Saïd Chaou naar zijn vaderland Marokko. Een kort avontuur in de politiek en een zware verdenking van internationale drugshandel later, vluchtte hij in 2010 terug naar Roosendaal. Het was er voor C. kennelijk al snel business as usual.
Gouden kranen
Als het Openbaar Ministerie gelijk heeft, onderhield de Roosendaalse clan de afgelopen jaren een lucratieve drugslijn op Frankrijk. De omzet van het ‘familiebedrijf’ was kennelijk zo groot dat de ‘directieleden’ geldtelmachines gebruikten om de kasstromen bij te houden. De apparaten werden aangetroffen bij de aanhoudingen en invallen op 9 juni op 24 adressen in Roosendaal, Etten-Leur en omgeving. Ook ontdekte de politie die dag vuurwapens, 140.000 euro cash en een hennepplantage. Op een voor 7 ton aangekochte villa ‘met gouden kranen’ aan de Robijndijk in Roosendaal werd beslag gelegd, net als op een Bentley en een appartement in Zuid-Spanje.
door Redactie | jul 8, 2015 |
Roland van den Akker, fractiemedewerker voor Hilversum1, heeft zaterdagavond zijn Marokkaanse buurman bedreigd met een stiletto van 25 tot 30 centimeter lang. Hij verzette zich daarna hevig tegen zijn aanhouding op de Gomarushof, meldt de Gooi- en Eemlander.
Volgens het slachtoffer stond Van den Akker ineens in zijn tuin, na het late avondmaal in verband met de ramadan. ‘Ga terug je varkenshok in!’, zou het Hilversum1-lid herhaaldelijk hebben geroepen. Daarop heeft de buurman hem in zijn kruis geschopt. Van den Akker ontkent de aantijgingen en spreekt van ‘karaktermoord’.
De Hilversumse politicus hangt een gevangenisstraf van maximaal twee jaar boven het hoofd, voor bedreiging met een misdrijf tegen het leven danwel zware mishandeling
door Redactie | jul 8, 2015 |
In 2011 initieerde Stichting Petit Maroc ‘Elk Kind Een Schooltas’. Een initiatief van de Rotterdamse Fatima Talbi met als doel om 150 wees- en kansarme kinderen in Marokko te voorzien van een gevulde schooltas, zodat deze kinderen met een glimlach en zonder zorgen het nieuwe schooljaar kunnen starten.
Ruim een jaar geleden ging de Facebook-pagina “Elk kind een schooltas” de lucht in. Wat begon als een sinds 2011 terugkerende actie, waarbij zo’n 150 schooltassen voor kansarmen kinderen in verschillende streken van Marokko werden ingezameld, groeide daarmee in een paar dagen uit tot een grootse actie. Vorig jaar werden er in zo’n twee weken tijd ruim 6.500 gevulde schooltassen opgehaald.
Naastenliefde
Dit jaar streven de vrijwilligers naar meer en staat iedereen er weer klaar voor, vooral ouders steunen dit initiatief enorm. Zij zien dit als een stukje opvoeding die ze proberen mee te geven aan hun kinderen: naastenliefde. Vorig jaar was er een heuse concurrentiestrijd losgebarsten tussen de steden. Wie de meeste tassen zou inzamelen. Dit jaar is er vooral veel samenwerking.
Zo hebben de Amsterdammers en de Utrechters de handen ineen geslagen en zijn samen de straten opgegaan in Amsterdam en in Utrecht om aandacht te vragen voor het project.
“Een strijd is leuk, maar dat was vorig jaar spontaan ontstaan en dat kun je niet nog eens nadoen. Dit jaar willen we er een groots project van maken en allerlei groepen die onze samenleving rijk is, aan het project verbinden. Het was ontroerend om te zien dat in het winkelcentrum van Kanaleneiland heel veel Nederlandse ouders samen met hun kinderen een schooltasje, schoolspullen of een geldbedrag kwamen doneren. Dit is waar de kracht ligt van het project, namelijk: elk kind, waar ook ter wereld, heeft recht op goed onderwijs en de juiste middelen”, aldus Karim Boulidam, coördinator Utrecht.
Team Amsterdam, onder leiding van Rabia, is er helemaal klaar voor: “Liefdadigheid hoeft niet zo moeilijk te zijn. Houd het simpel en betaalbaar voor jezelf. Een schooltas kopen, vullen met schoolgerei en je hebt al een mooie daad verricht. Bovendien is het voor velen ook een mooie gedachte dat de door hen uitgekozen schooltas voor een glimlach op het gezicht van een wees- of kansarme kind zou kunnen zorgen”, zegt Rabia op haar beurt.
Het gaat niet alleen om hulp die we deze kinderen willen bieden, maar ook om de bewustwording die gecreëerd wordt én de verbinding die ontstaat tussen de verschillende mensen die bij deze actie betrokken raken. En met dit doel voor ogen hopen ze dit jaar minimaal 10.000 tassen op te kunnen halen!
Iftar
Utrecht en Amsterdam hebben samen een warmhartige iftar georganiseerd op donderdag 9 juli in Amsterdam Osdorp. Op een sfeervolle locatie, met plek zowel binnen als buiten, zullen de gasten gezamenlijk het vasten verbreken en ruim kunnen genieten van heerlijke gerechten en allerlei hapjes, drankjes en smoothies. Het enige dat de organisatie vraagt is om drie schooltasjes mee te nemen óf een donatie van € 15.00.
De gehele opbrengst wordt geheel gebruikt voor het project Elk kind een schooltas. Locatie iftar: Oude lucasschool (Lucascommunity) Notweg 32 Amsterdam-Osdorp. Inloop: 21:00
Wil jij ook een bijdrage leveren met geld of schooltasjes neem dan contact op met de regiocoördinator bij jou in de buurt. Kijk voor informatie hierover op de Facebookpagina
door Redactie | jul 8, 2015 |
Er is weer zicht op uitzetting van vreemdelingen binnen een redelijke termijn naar Marokko. Daarom mocht de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie een Marokkaanse man in zogenoemde vreemdelingenbewaring stellen.
Dit blijkt uit een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van vandaag (8 juli 2015) op het hoger beroep van de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tegen een uitspraak van de rechtbank Den Haag. Zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn is een voorwaarde voor de staatssecretaris om een vreemdeling die geen verblijfsrecht heeft in Nederland in bewaring te mogen stellen. Tegen de uitspraak is geen hoger beroep mogelijk.
Toezegging Marokkaanse autoriteiten
Uit een brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 6 mei 2015 aan de Tweede Kamer blijkt dat de Marokkaanse autoriteiten hebben toegezegd per direct te zullen meewerken aan de gedwongen terugkeer van Marokkaanse vreemdelingen. Vervolgens zijn enkele vreemdelingen gepresenteerd bij de Marokkaanse autoriteiten, die hebben laten weten hun aanvragen voor een laissez passer in onderzoek te nemen. Zo’n laissez passer is bij een vreemdeling zonder paspoort nodig om hem te kunnen uitzetten. Naar het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak verlenen de Marokkaanse autoriteiten hiermee weer medewerking aan het verkrijgen van de documenten die voor uitzetting nodig zijn.
Gewijzigde omstandigheden
Onder deze omstandigheden is er weer zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn naar Marokko. Begin april jl. lag de situatie nog anders. Toen oordeelde de Afdeling bestuursrechtspraak nog dat geen vreemdelingen konden worden uitgezet.
door Redactie | jul 6, 2015 |
© Nationale Zorggids
Autochtone kinderen slikken hun ADHD-medicatie trouwer dan kinderen van Turkse of Marokkaanse komaf. Dit blijkt uit onderzoek van Altrecht GGZ. De kans dat Turkse en Marokkaanse kinderen stoppen met het slikken van de medicatie is ook significant hoger. Dit meldt Vakblad Vroeg.
79 procent van de autochtone Nederlandse kinderen slikt de gegeven ADHD-medicatie. Onder Turkse en Marokkaanse kinderen is dit percentage lager; 58 procent van de Turkse kinderen en 68 procent van de Marokkaanse kinderen slikken de pillen. Na drie jaar is 73 procent van de autochtone kinderen nog therapietrouw. Onder Turkse kinderen is dit percentage 54 procent. Dit concludeert onderzoeker Else van de Ban van Altrecht GGZ na cohortonderzoek onder 817 ADHD-patiënten jonger dan 19 jaar.
Volgens het onderzoek starten autochtone en Turkse kinderen vaak voor een officiële diagnose al met het slikken van ADHD-medicatie. De onderzoekers stellen dat er mogelijk een verschil is in de toegang tot zorg of dat de verwijzingspatronen anders zijn. De meeste kinderen worden rond hun tiende levensjaar gediagnosticeerd met ADHD. In de onderzoeksgroep zaten meer jongens dan meisjes.
Volgens de onderzoekers zijn de uitkomsten reden tot zorg. Het risico op nadelige uitkomsten in het latere leven is onder allochtone kinderen volgens hen namelijk groter dan voor autochtone kinderen.
