door Redactie | nov 3, 2012 |
Het Openbaar Ministerie (OM) heeft geen nieuw bewijs aangedragen tegen de van moord op twee de Venrayse Marokkanen Fouad Bendella en Karim Fourkour verdachte Lau G. Dat zei zijn raadsman Marcel Heuvelmans vrijdag.
De voormalige inwoner van Arcen, Lau G. werd deze week voor de tweede keer aangehouden voor de dubbele moord. Hij zit vast in een Duitse cel in afwachting van uitlevering. De reden waarom G. is aangehouden is niet anders dan in 2006, aldus Heuvelmans. G. werd in 2007 vrijgelaten omdat het OM het bewijs niet rond kreeg. Lau G. woont nu in het Duitse Brüggen.
De advocaat zet vraagtekens bij het uitleveringsverzoek. „Ik zie geen nieuwe elementen. Wat in het verzoek van het OM staat, kennen we allang.” De rechtbank in Düsseldorf buigt zich over 3 tot 6 weken over het uitleveringsverzoek.
Het verzoek om verlenging van het voorarrest van de tweede opgepakte verdachte werd vrijdag afgewezen. Het Openbaar Ministerie gaat in beroep tegen die uitspraak en de politie houdt de 38-jarige man uit Baarlo nog 3 dagen vast, aldus een woordvoerder.
door Redactie | okt 31, 2012 |
Op 1 november is er iets bijzonders te zien in ’t Arsenaal in Mechelen. Onder leiding van het Marokkaanse theatercollectief Dabateatr Citoyen maken Belgische acteurs en muzikanten een toneelstuk over een actueel vraagstuk: het woord ‘allochtoon’. Dinsdag was er al een avond over de blogactiviteiten van Dabateatr.
Zes jaar geleden richtte regisseur Jaouad Essouani het gezelschap Dabateatr op. Samen met toneelschrijver/journalist Driss Ksikès bedacht hij het concept Dabateatr Citoyen.
Voor Dabateatr Citoyen kneden Essouani en Ksikes de actualiteit tot een theaterstuk. Vaak maakt dat hevige reacties los en rennen woedende toeschouwers de zaal uit. De herintroductie van politiek op de toneelplanken zorgde voor een breuk in de Marokkaanse theatergeschiedenis die de voorbije jaren gedomineerd werd door braaf en burgerlijk theater dat wel mag entertainen maar nooit bruskeren of verontrusten.
Na elke voorstelling volgt een discussie met het publiek. De regisseur en schrijver gaan op het podium zitten en gaan de confrontatie aan met het publiek.
Ongeveer in diezelfde periode begon Essouani ook bloggers uit te nodigen in zijn theater. “We ontdekten dat Marokkanen heel actieve bloggers zijn. Beetje contradictorisch: een land met heel veel analfabetisme staat dan wel helemaal bovenaan op vlak van bloggers.”
De bloggers konden in het theater hun publiek ontmoeten. Het gebeurde allemaal in de maanden voor een groentenverkoper in Tunesië zichzelf in brand stak en zo de Arabische lente ontketende.
Volgens Essouani speelden de bloggers van Dabateatr een actieve rol in de oprichting van de 20 februaribeweging, het Marokkaanse luik van de Arabische revoluties. “Wij zijn artiesten, geen revolutionairen, maar soms ontstaan revoluties op onverwachte plaatsen”, zegt Essouani.
Marokkanen die echt willen weten hoe het er in hun land aan toegaat, moeten niet op de officiële mediakanalen beroep doen. “Wie wil weten wat de koning vandaag at, moet de officiële media volgen. Wie meer wil weten, kan terecht bij een breed scala van alternatieve media en blogs”, zegt Yassine Channouf, arabist, blogger (onder meer bij DeWereldMorgen.be) en 20F-activist.
Het gaat om websites als Mamfakinch.com (zo’n beetje de officiële 20F-website), Hespress.com en Lakome.com.
Deze media, Facebook, Twitter en een resem bloggers kregen veel volk op straat voor betogingen tegen de dictatuur in Marokko. Alleen lukte het niet om de koning tot aftreden te dwingen zoals wel gebeurde met Ben Ali in Tunesië en Moebarak in Egypte. De mening over die mislukking lopen uit één. Repressie speelde een grote rol. Ruim tweehonderd kopstukken van de beweging werden opgepakt. Op dit moment zitten er nog zowat 70 in de gevangenis.
“De koning heeft na 400 jaar dynastie ook meer ervaring dan iemand als Khadaffi. De beweging heeft ook nooit klare eisen gesteld”, zegt Jaouad Essouani.
Yassine Channouf blijft optimistisch. “Het regime heeft de eerste ronde gewonnen. Door de islamisten de verkiezingen te laten winnen, speelde de koning meteen zijn laatste troef uit. Als die falen is er geen enkel schaamlapje meer.”
’t Arsenaal zette daarna ook enkele jonge mensen die bloggen over België op de planken. Samira Azabar bijvoorbeeld die al jaren op mission impossible is tegen de negatieve beeldvorming in de media. “Door zelf te schrijven laat ik een andere stem horen. Als we het laten afhangen van VRT of VTM komen we nergens.”
Orlando Verde wist een tijd geleden schrijfster Saskia De Coster mee te lokken in een woord en wederwoord. “De houding is nog altijd dat wij dankbaar moeten zijn omdat we hier mogen zijn. Als we protesteren of onze ontevredenheid laten blijken over iets, tonen we eigenlijk onze ondankbaarheid”, aldus Orlando Verde die met zijn blogberichten die clichés probeert te doorbreken.
De avond over bloggen was een initiatief van ’t Arsenaal/Gen2020, Moussem en DeWereldMorgen.be en werd in goede banen geleid door journaliste Keltoum Belorf.
Amazightimes:christophe callewaert
door Redactie | okt 28, 2012 |
Op 29 oktober a.s. stromen delegaties van Marokkanen vanuit alle Europese windstreken toe naar Parijs om te herdenken dat op diezelfde dag in oktober 1965 Ben Barka bij daglicht in de Franse hoofdstad werd ontvoerd en gedood.
Na 47 jaar tasten zijn familie en de rest van de Marokkanen in het duister over de ware toedracht van zijn verdwijning en fysieke liquidatie. Generaal de Gaulle, de toenmalige Franse president, wist het wel. Hij wees meteen naar het regime van toenmalige koning Hassan II van Marokko als dader en stak zijn woede in zijn richting niet onder stoelen of banken.
Inmiddels weten we – dankzij het speurwerk van verschillende Franse journalisten, auteurs, filmregisseurs en onderzoeksrechters iets meer van deze bloedige affaire: de gedwongen ontvoering werd, in opdracht van Hassan II, uitgevoerd door verschillende hoge Marokkaanse militairen en ambtenaren en met de logistieke steun van een aantal duistere figuren uit de Franse politie en onderwereld en de Israëlische geheimdienst Mossad.
Ook de steun voor deze operatie van de Amerikaanse geheimdienst CIA wordt hierbij genoemd. Volgens Ahmed Boukhari, een oud agent van de Marokkaanse geheime dienst, die overigens zonder de instemming van de nieuwe Marokkaanse koning deze verklaringen onmogelijk kon doen, werd het lichaam van Ben Barka met behulp van de CIA in zoutzuur opgelost. Vanwaar deze bijzonder brede coalitie om Ben Barka van de aardbodem te laten verdwijnen?
Een belangrijke verklaring hiervoor ligt in het feit dat hij niet alleen de meest radicale opponent van Koning Hassan II was, maar ook een uitgesproken tegenstander van Israel en tegelijk de voorzitter van de “Tricontinentale”: een bundeling van landen en bewegingen in Afrika, Azië en Latijns- Amerika met een linkse en revolutionaire signatuur, die zich afzetten tegen het kolonialisme en de imperialistische invloed van de V.S. in deze drie continenten.
De Franse justitie onder de Gaulle heeft snel gehandeld en veroordeelde in 1967 één van de hoge militairen en de machtigste man van Marokko in die tijd bij verstek tot gevangenisstraf wegens de moord op Ben Barka. Dat was generaal Oufkir, in 1972 zelf door Hassan II om het leven gebracht vanwege een mislukte staatsgreep door het leger, onder zijn leiding.
Maar na de Gaulle is de Franse Justitie zowel door de Franse autoriteiten als de Marokkaanse op alle mogelijke manieren gehinderd in zijn pogingen om de waarheid over de affaire Ben Barka naar boven te halen en alle verantwoordelijken voor deze gedwongen ontvoering te berechten. Zo heeft president Pompidou, de opvolger van de Gaulle, amnestie verleend aan Antoine Lopez, die tot acht jaar gevangenisstraf werd veroordeeld voor zijn medewerking aan de ontvoering van Ben Barka. President Giscard D’Estaing, de opvolger van Pompidou was te nauw bevriend met zijn “makker” Koning Hassan II om steun te verlenen aan een actieve vervolgingsaanpak door de Franse justitie.
Onder president Jacques Chirac kregen de vriendschapsbanden met koning Hassan II bijna familietrekjes. Na de dood van Hassan II in 1999, gedroeg Chirac zich dan ook als een soort politieke stiefvader van zijn zoon Mohamed VI, de huidige koning Van Marokko. Sarkozy ging zelfs nog verder en wilde niet alleen de – in zijn ogen – te onafhankelijk en autonoom opererende onderzoeksrechter in deze zaak, Patrick Rafaël, laten verwijderen door de vereniging van rechtspraak, maar – naar aanleiding hiervan- zelfs de functie van onderzoeksrechter uit het Franse justitieel systeem schrappen. Met andere woorden: vanwege één boom die niet bevalt, het hele bos kappen!
Maar de vereniging had de politieke zet van Sarkozy door en hield stand. Patick Ramaél bleef aan. Ondanks het feit dat Frankrijk –onder Sarkozy- de arrestatiebevelen tegen een aantal hoge Marokkaanse militairen in 2009 heeft ingetrokken, beet onderzoeksrechter Patrick Ramaël door in deze zaak. Laatst nog heeft hij, generaal Hosni Benslimane –één van de verdachten in deze zaak- in London proberen te laten arresteren. De generaal heeft snel de benen genomen naar Marokko. Onderzoeksrechter Ramaël laat dus zijn verantwoordelijkheid niet los in de affaire Ben Barka. Sarkozy is inmiddels adviseur van de Marokkaanse koning voor buitenlandse zaken en geniet van een prachtige paleis in Marrakech!
Het is duidelijk dat de Franse belangen in Marokko de waarheid over de zaak Ben Barka zwaar in de weg zitten. Ondanks alle retoriek blijkt de onafhankelijkheid van de rechter allerminst gegarandeerd in de Franse democratie!!
In Marokko is de doofpot over deze misdaad van hoger hand de dominante strategie. Bij het aantreden van de huidige koning Mohamed VI in 1999, leek hij schoon schip te willen maken over de misdaden van zijn vader. Een door hem ingestelde “Commissie voor Gerechtigheid en Verzoening” – voornamelijk bestaande uit Marokkanen die terugkwamen uit ballingschap of uit de kerkers van zijn vader Hassan II – kreeg in 2003 de opdracht om het licht te werpen op meer dan 700 gedwongen ontvoeringen.
De door de koning gekortwiekte commissie mocht wel de slachtoffers of hun nabestanden voor schadeloosstelling in aanmerking laten komen, maar de namen van de beulen en opdrachtgevers tot deze misdaden mochten niet bekend gemaakt worden. Berechting van deze schenders van mensenrechten was absoluut niet aan de orde. De zaak Ben Barka werd aldus in de kiem gesmoord! Immers de vader van de koning was daarbij zelf in het geding! Het resultaat is beschamend: alle hoge en lage militaire en civiele functionarissen met bloed aan hun handen bleven in functie! Hun misdaden werden met geld afgekocht!
Toen een paar jaar geleden de Franse onderzoeksrechter bovengenoemde Ahmed Boukhari in Frankrijk wilde verhoren, naar aanleiding van zijn openbaringen over de zaak Ben Barka, mocht hij Marokko niet verlaten. Later ging onderzoeksrechter Ramaël zelf naar Marokko om een aantal hoge militairen te ondervragen over hun betrokkenheid bij de affaire Ben Barka. Hij kreeg geen enkele medewerking van de Marokkaanse autoriteiten. De Marokkaanse regering liet hem weten dat ze niet wist waar deze hoge militairen – die allemaal hoog in de boom zitten van het veiligheidsapparaat van de staat-.…… wonen!!!
Één van hen, namelijk generaal Hosni Benslimane is al sinds 1972 de sterkste man van het regime, want hoofd van de marechaussee. Dit militaire korps is, sinds de doelbewuste verwaarlozing door Hassan II van het officiële leger vanwege twee couppogingen tegen hem, de belangrijkste militaire organisatie in het land.
Patrick Ramaël heeft aldus onverrichter zaken Marokko verlaten. In Frankrijk zijn inmiddels alle ondernomen pogingen gesneuveld om de hand te leggen op de vertrouwelijke regeringsdocumenten over de affaire Ben Barka. De reden: de staatsveiligheid.
Kortom: de doofpot is de regel aan beide kanten van de oceaan. Ook in de zaak Ben Barka is duidelijk dat, in de confrontatie tussen politieke belangen en het recht, dit laatste de eerste slachtoffer is.
Zal de nieuwe socialistische Franse president Hollande deze vloek op de Franse democratie uitwissen? Ik betwijfel het. Immers, vóór hem heeft ook een andere socialist – president Mitterand- zich aan de Franse belangen in Marokko geaccommodeerd.
Maar volgend jaar zal opnieuw de 48ste herdenking van de moord op Ben Barka georganiseerd worden. En het jaar daarop ook. De waarheid heeft een langere adem dan de autoritaire regimes.
door Redactie | okt 25, 2012 |
De kans is groot dat Anouar Kali (21) ook de komende jaren speler van FC Utrecht is. De verdedigende middenvelder, die zich dit seizoen heeft opgewerkt tot belangrijke basiskracht, is momenteel met de clubleiding in gesprek over een nieuw contract.
De Utrechtse Marokkaan speelde vier jaar in de jeugdopleiding van Ajax, waarna hij na een tussenjaar bij Elinkwijk, op zijn dertiende door FC Utrecht in de jeugdopleiding werd opgenomen. Het contract van Kali loopt aan het einde van het seizoen af.
‘De gesprekken lopen momenteel, en ik sta zeker open voor een langer verblijf’, aldus Kali. ‘Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat FC Utrecht mijn club is en dat ik me nog perfect verder kan ontwikkelen. Momenteel is mijn zaakwaarnemer Søren Lerby met de club in gesprek.
door Redactie | okt 18, 2012 |
De toekomst van Lionel Messi en Ronaldinho lijkt verzekerd. De 14-jarige Marokkaanse jongen Hachim Mastour tovert het ene na het andere technische hoogstandje uit zijn sloffen. De aanwinst van AC Milan is ook de duurste jeugdspeler ooit.
Mastour is een Italiaan van Marokkaanse origine. AC Milan kocht hem vorige zomer over van Reggina voor zo’n 500.000 euro en hij is daarmee de duurste speler van onder 16 jaar ooit in Italië.
Tegen Albinoleffe maakte hij zijn eerste opwachting in het truitje van de Rossoneri. Op het veld toonde hij een geweldige balbeheersing, waardoor de vergelijkingen met Messi en Ronaldinho niet lang op zich lieten wachten.
door Redactie | okt 18, 2012 |
Een aantal spelers van het Nederlands Elftal zou zich in Roemenië hebben vermaakt met een aantal dames van lichte zeden. Dat meldt de Roemeense krant Click. Op de foto’s zijn onder andere Nigel de Jong, Robin Van Persie en Ibrahim Afellay te zien.
Volgens Click zouden de heren zich eerst vermaakt hebben in Tiffany Piano Club tijdens het feest ‘Club Boekarest’ samen met twee spelers van het Roemeense elftal. Om vier ‘s nachts vertrokken de spelers vervolgens naar het Hilton Hotel. Niet veel later arriveerde er ook een aantal van ‘dames van plezier’ bij het hotel: “die de lift zijn ingestapt om vervolgens uit te stappen op de verdieping waar het Nederlands Elftal verbleef” aldus de krant (vrij vertaald uit het Roemeens). Volgens de krant zullen de spelers hun tripje aan Roemenië nog lang herinneren en niet alleen omdat ze de wedstrijd met 1-4 hebben gewonnen.
