door Redactie | mei 20, 2015 |
De Italiaanse politie heeft in de buurt van Milaan een 22-jarige Marokkaan aangehouden in verband met de bloedige aanslag in maart op het Bardomuseum in Tunis. Door de aanslag in de Tunesische hoofdstad kwamen 25 mensen om het leven, onder wie twintig toeristen..
Onder de doden waren ook de twee terroristen die de aanslag pleegden. De terreurdaad werd later opgeëist door Islamitische Staat. De twee Tunesische daders waren geronseld in moskeeën in Tunesië en opgeleid in een jihadistenkamp in buurland Libië
door Redactie | mei 19, 2015 |
Marokkanen die in België geboren zijn, integreren zich moeilijker in de Belgische samenleving en raken daardoor gedemoraliseerd waardoor ze zich een reactieve etnische identiteit gaan aanmeten. Dat blijkt dinsdag uit een studie naar Marokkaanse en Turkse Belgen in opdracht van de werkgroep ‘Integratie en Migratie’ van de Koning Boudewijnstichting.
Onderzoeksgroepen van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) en de Université Libre de Bruxelles (ULB), onder leiding van Ilke Adam (VUB) en Corinne Torrekens (ULB), hebben een sociaal-demografisch profiel geschetst van de Marokkaanse en Turkse gemeenschap in België door een rondvraag bij 700 mensen.
Opvallend is dat Belgische Marokkanen geboren in België (de tweede en derde generatie) gedemoraliseerd zijn omdat ze niet dezelfde kansen krijgen als de Belgo-Belgen. Hoewel ze meer kans maken op een diploma hoger onderwijs, krijgen ze af te rekenen met meer discriminatie en minder arbeidskansen.
Dit creëert een ontgoocheling en demoralisering, die uitmondt in het ontwikkelen van een reactieve etnische identiteit. Bij Belgische Turken manifesteert zich dit minder sterk omdat sociale mobiliteit binnen het eigen netwerk gemakkelijker is binnen deze gemeenschap.
Stijgend inkomen
De studie bracht ook positieve integratie-effecten aan het licht. Zo is het inkomen van Belgische Marokkanen en Turken in de loop der jaren sterk gestegen. Een kwart van de Belgische Marokkanen verdient maandelijks minder dan 1.500 euro (tegenover 46 pct in 2009). Bij de Belgische Turken behoort een op de vijf tot de laagste inkomenscategorie (tegenover 34 pct in 2007).
De waarden van de Belgische samenleving op het vlak van democratie, vrijheid van meningsuiting en scheiding kerk en staat worden in grote mate gedeeld door de Belgen met Marokkaanse en Turkse achtergrond. Tegenover euthansie en homoseksualiteit staat 60 pct van de ondervraagden weigerachting.
Invloed van moskee
De onderzoekers zoemden daarnaast in op de plek van de islam in België en de interactie tussen integratie en religiositeit. Dat religie geen impact heeft op de inclusie en participatie in de samenleving is volgens de onderzoekers ‘contra-intuïtief’.
De studie gaf ook een profielschets van de Belgische moslim. Daaruit blijkt dat de meerderheid van de Belgische moslims zijn geloofspraktijken ‘bij elkaar knutselt’. En dat de invloed van de moskee op de religieuze vorming laag is.
door Redactie | mei 11, 2015 |
Een Marokkaans F16-gevechtsvliegtuig dat deelnam aan de luchtaanvallen in Jemen wordt vermist. Dat heeft het Marokkaanse leger maandag gezegd. Dinsdag wordt in Jemen een vijfdaags humanitair bestand van kracht.
Het is vooralsnog niet duidelijk wat er precies is gebeurd met het toestel. Volgens het leger verdween het toestel zondag rond 17.00 uur. De sjiitische rebellen in Jemen, die doelwit zijn van de luchtaanvallen, en hun bondgenoten gebruiken geregeld luchtafweergeschut tegen de gevechtsvliegtuigen die de bombardementen uitvoeren.
Het Jemenitische staatspersbureau SABA, dat op de hand van de rebellen is, heeft niets gemeld over de verdwijning. Ook door andere Jemenitische media werd niets gemeld. Het Marokkaanse persbureau MAP meldde op basis van een verklaring van het leger dat de piloot van een tweede toestel niets heeft gezien.
Marokko heeft zes vliegtuigen ingezet voor de strijd in Jemen. De toestellen zijn gestationeerd in de Verenigde Arabische Emiraten.
door Redactie | apr 17, 2015 |
Aan de Marokkaanse ambassade in Etterbeek werd woensdagochtend een verdacht pakketje gevonden. Er werd een veiligheidszone ingesteld en de ontmijningsdienst van Defensie (DOVO) kwam ter plaatse. Uiteindelijk bleek het pakket niets verdacht te bevatten, zo maakte de politiezone Montgomery (Sint-Lambrechts-Woluwe, Sint-Pieters-Woluwe en Etterbeek) bekend.
Een personeelslid van de Marokkaanse ambassade ontdekte het pakket rond 10.00 uur en verwittigde de politie. De ambassade en de gebouwen binnen de veiligheidszone werden geëvacueerd.
Uiteindelijk bleek het loos alarm en werd de veiligheidszone om 11.30 uur opgeheven.
door Redactie | apr 16, 2015 |
Jamal Benomar heeft op Facebook aangekondigd met onmiddellijke ingang te stoppen als gezant van de Verenigde Naties in Jemen. De 58-jarige Riffijn ziet geen kans meer de strijdende partijen dichter bij elkaar te brengen. Tijdens de Arabische Lente van 2011 slaagde hij wel in die opzet, maar het resultaat bleek slechts tijdelijk.
In Jemen woedt een felle strijd waarbij de Houthi-rebellen met steun van Iran president Hadi hebben verdreven. Sinds een paar weken heeft ook Saoedi-Arabië zich gemengd in de oorlog en dat land voert luchtaanvallen uit. In opdracht van Ban Ki-moon, secretaris-generaal van de Verenigde Naties, probeerde Benomar de strijdende partijen te bewegen een akkoord te sluiten.
Ervaren diplomaat
Jamal Benomar werd in april 1957 geboren in Rif en staat bekend als een zeer ervaren diplomaat en als een deskundige op het gebied van mensenrechten. Van 1976 tot 1983 was hij een politieke gevangene in Marokko en daarna studeerde hij aan de University of London.
Benomal begon zijn carrière als wetenschappelijk medewerker aan de universiteit van Parijs waar hij zich bezighield met de politieke verhoudingen in het Midden-Oosten en in Afrika. Hij werd lid van Amnesty International en was de Afrika-specialist bij deze organisatie. Begin jaren negentig werkte hij ook enige tijd in de Verenigde Staten. Samen met voormalig president Jimmy Carter bestudeerde hij daar kwesties op het gebied van mensenrechten en bemiddeling.
In 1994 kreeg Benomar een baan bij de Verenigde Naties. Namens de VN organiseerde hij in 2004 de National Dialogue Conference in Irak. Later was Benomar ook actief in Afghanistan en sinds 2011 concentreert hij zich vooral op de strijd in Jemen.
door Redactie | apr 10, 2015 |
‘Statistieken zijn cijfers die interpretatie, nuancering en contextualisering genoodzaken om begrepen te kunnen worden’, schrijft Fouad Gandoul.
Het is altijd opletten geblazen wanneer een politicus, ongeacht de ideologische stroming, statistieken debiteert om een situatie te schetsen die voordelig is voor (een deel van) zijn achterban. Statistieken zijn cijfers die interpretatie, nuancering en contextualisering genoodzaken om begrepen te kunnen worden.
'Belgische Marokkanen in de criminaliteitscijfers: de statistieken vertellen niet alles'
Toen N-VA-voorzitter en burgemeester van Antwerpen Bart De Wever stelde dat burgers van Marokkaanse origine vaker in de criminaliteitscijfers opduiken vergeleken met Aziaten deed hij niets meer dan de statistieken weer te geven. Dat is inderdaad wat de cijfers, indien je ze niet contextualiseert en nuanceert, weergeven. De deductie dat omdat 80% van de Marokkanen in België Berber zijn ook de meerderheid van de Marokkaanse criminelen Berber moeten zijn steunt louter op intuïtie en niet op cijfers aangezien er geen (sub)etnische onderverdeling in de statistieken bestaat.
Onvolledig cijfermateriaal
De Wever volgt de lijn van onderzoekster Marion Van San die in haar studie ‘Criminaliteit en criminalisering: allochtone jongeren in België’ (2001) suggereerde dat Marokkaanse jongeren tussen 14 en 24 jaar meer criminele feiten pleegden dan hun Turkse leeftijdsgenoten. De stelling dat Marokkaanse jongeren criminogener gedrag vertonen dan Turkse jongeren vloeit bewust of onbewust als een evidentie uit die stelling.
Wat De Wever al te graag negeert is de terechte en massale kritiek die op dat onderzoek is verschenen omdat de onderzochte gegevens selectief en onvolledig waren (enkel de centrale databank van de toenmalige Rijkswacht werd onderzocht).
'De problematiek van etnische profilering is een plaag die nog te weinig academische nieuwsgierigheid geniet'
Daarenboven registreert de politie meer dan bewezen criminaliteit. Er werd trouwens geen rekening gehouden met het optreden van de politie zelf. De problematiek van etnische profilering is een plaag die nog te weinig academische nieuwsgierigheid geniet. Ten slotte werd de etnisch-culturele achtergrond vaak tot de nationaliteit gereduceerd. Dat het onderzoek van Van San en de politieke recuperatie door De Wever geen steek houdt bewijzen tal van criminologische onderzoeken in binnen- en buitenland.
Zo blijkt, onder meer, uit de studie ‘Verstedelijking, sociale uitsluiting van jongeren en straatcriminaliteit’ (FDWTC: 2000) dat niet de afkomst maar de maatschappelijke kwetsbaarheid aan de basis van delinquent gedrag zou liggen. De variabele afkomst blijft volgens Johan Ackaert (Gekleurde steden: 2009) ondergeschikt aan de sociaaleconomische status en loopbaanfactoren. Hij levert geen extra meerwaarde op voor de verklaring van delinquentie. De afkomst is wel een element dat de kwetsbaarheid ten aanzien van andere factoren kan doen toenemen.
Oververtegenwoordiging van Marokkaanse mannen
Er is onmiskenbaar een overtegenwoordiging van Marokkaanse mannen in de statistieken. Uitvoerig en systematisch wordt die oververtegenwoordiging door tal van onderzoeken gelinkt aan het socio-economisch profiel van de delinquenten. Een recent onderzoek van Walter de Pauw (Justitie onder invloed, 2009: VUB), gebaseerd op statistieken van de correctionele rechtbank in Brussel, legt de vinger op de wonde. De oververtegenwoordiging is beperkt tot het mannelijk geslacht wat wijst op socialiseringsverschillen tussen Marokkaanse meisjes en jongens. Marginaliteit gaat volgens de auteur hand in hand met het gerechtelijk profiel.
Uit de geanalyseerde cijfers blijkt dat de instroom van Marokkanen op de correctionele rechtbank in Brussel verviervoudigt op enkele jaren tijd (van 8% in 1976 tot 29% in 1981). Die curve volgt dezelfde stijgende lijn als die van de (landelijke) curve van de werkloosheid. Dat de naturalisatie geen effect heeft op dat aandeel blijkt uit het feit dat de genaturaliseerde Marokkanen of Belgen geboren uit Marokkaanse ouders de ‘oorspronkelijke’ Marokkanen gewoon vervangen. Terecht wijst De Pauw dat een dramatischere illustratie van een structureel probleem nauwelijks te verzinnen is. Uit de cijfers blijkt eveneens dat de recidive bij Marokkaanse beklaagden veel hoger ligt dan bij de Belgen (50% vs. 32%).
'Tal van auteurs waarschuwen voor onvoorzichtige en veralgemenende interpretaties van criminaliteitsstatistieken'
De Pauw stelt vast dat er sprake is van een sterke socio-pathogene situatie is waarbij problemen cumuleren over generaties en waardoor zou gelden dat wie de pech heeft er gemakkelijk in te geraken er moeilijk uit geraakt. Ook hier waarschuwt de onderzoeker dat je altijd voorzichtig moet zijn met cijfers omdat ze een selectie zijn van de beschikbare gegevens waardoor je systematisch een uitvergroting krijgt van een deel van de demografische realiteit. De oververtegenwoordiging tegen de achtergrond van de sociopathogene situatie mag niet verwonderen.
Volgens De Pauw wijst internationaal en nationaal onderzoek aan dat afwijkend sociaal gedrag en finaal de criminaliteit van minderheidsgroepen een functie is van de uitzichtloze situatie waarin ze verkeren. Tal van auteurs waarschuwen voor onvoorzichtige en veralgemenende interpretaties van criminaliteitsstatistieken. Het zou de voorzitter van de grootste partij sieren om zich niet te laten verleiden tot rudimentaire recuperaties van al bij al halfslachtige onderzoeksresultaten die zeker niet de consensus vormen in het desbetreffende vakgebied.
Angstbeeld in contrast met de realiteit
Finaal komt het (alweer) neer op een maatschappelijk vraagstuk waar het antwoord niet ligt in de criminalisering van een bevolkingsgroep noch in het voeden van een angstbeeld dat in schril contrast staat met de wetenschappelijke literatuur ter zake. De Pauw stelt terecht dat minderheden door de meerderheid vanuit een specifiek referentiekader worden gedefinieerd en als exogeen fenomeen worden uitgesloten. Het vreemde komt meer als bedreiging over voor de gesloten persoonlijkheid en/of maatschappij dan voor de open persoonlijkheid en/of maatschappij.
De maatschappijvisie van De Wever lijkt daar een bevestiging van te zijn. Het sluit uit in plaats van te verbinden en het ent zich op een etnische-culturele invulling van burgerschap. Het gevolg is dat je een maatschappij bestendigt waarin de sociale segregatie de etnische stratificatie in de maatschappij versterkt. Dat die etnische stratificatie ook tastbaar is op de arbeidsmarkt en in het onderwijs zou De Wever moeten verontrusten omdat het de voornaamste verklarende variabele is van deviant gedrag.
Ondergang van Rome
In het antieke Rome was het mogelijk voor een Noord-Afrikaan (Septimius Severus, 193-211 AD) om keizer te worden van het imperium. Diversiteit was een meerwaarde en versterkte het imperium! De ondergang van Rome kwam op gang door sektarisch geweld, een beklemmend identiteitsgevoel en uitsluitingsmechanismen jegens minderheden (in het bijzonder de Germaanse barbaren).
Als de toekomst vervat zit in het de lessen uit het verleden dan is de grote vraag welke toekomst Bart De Wever ziet voor Vlaanderen. De harde realiteit van de demografie krijgt finaal het laatste woord, zoals dat in het verleden altijd het geval is geweest.
