Marokkaanse koning draait hervormingen terug.

Evrim Yildirim

Toen de Arabische revolutie uitbrak in 2011, reageerde de Marokkaanse koning Mohammed VI op de onrusten met diepgaande politieke hervormingen. De Marokkaanse grondwet werd hervormd en in 2012 weden democratische parlementaire verkiezingen gehouden. Toen een islamitische partij de verkiezingen won, werd de partij gevraagd om een nieuwe kabinet te vormen.

Marokko werd door het westen gezien als een voorbeeld voor andere Arabische monarchieën, zoals Jordanië en de Golfstaten.

Desalniettemin heeft Koning Mohammed, als staatshoofd en religieus leider, de controle over de rechterlijke macht en het leger.
Terwijl Egypte na de militaire coup tegen Morsi terugkeert naar autocratie, neigt ook de Marokkaanse koning terug naar oude autocratische trekjes.
De belangrijkste reden hiervan is de arrestatie en beschuldiging van terrorisme aan het adres van een van de belangrijkste Marokkaanse journalisten, die bekend staat als een criticus van Koning Mohammed VI.

De journalist, Ali Anouzla werd op 17 september in zijn woonplaats Rabat gearresteerd, na dat hij op zijn website een link publiceerde die verwees naar een artikel op de website van de Spaanse krant El Pais, die zijn beurt weer een link had naar een video.
De video betrof al-Qaide propaganda die de Marokkaanse koningshuis aanviel op haar vermeende machtsmisbruik en corruptie.
Anouzla die bekend staat voor zijn liberale ideeën kan een gevangenisstraf krijgen van maximaal 6 jaar voor het “aanzetten tot” en “materiële steun” voor terrorisme’’.

De Marokkaanse autoriteiten weten heel goed dat Anouzla geen vriend is van al-Qaida, maar een journalist die al jaren de grenzen van vrij meningsuiting zoekt.
Zo ook dit jaar, toen Anouzla de koning bekritiseerde op het vrijlaten van een Spaanse pedofiel die veroordeeld was voor verkrachting van kinderen. De vrijlating van de pedofiel zorgde voor veel opschudding en tot ongekende demonstraties tegen de monarchie.

De koning kan denken dat de politieke hervormingen kunnen worden teruggedraaid en dat de revolutie van 2011 tot het verleden behoort.
Ook koning Mohammed VI kan de veranderingen in de samenleving niet vermijden, alleen heersers zijn gedoemd, tenzij een overgang naar democratie kan worden gemaakt.
Als de koning zijn geloofwaardigheid als hervormer wil behouden zal hij journalisten zoals Anouzla moeten tolereren en vrijlaten.

Like Amazightimes op Facebook

Washingtonpost

Nederlands-Marokkaanse jongens drie keer vaker mishandeld door ouders

Marokkaans-Nederlandse jongens worden drie keer zo vaak mishandeld door hun ouders als autochtone jongens. Deze kindermishandeling is een van de verklaringen voor de oververtegenwoordiging van Marokkaans-Nederlandse jongens in de criminaliteit, zegt victimologe en kinderpsychologe Esmah Lahlah vandaag in NRC Handelsblad.

Lahlah schrijft in haar net verschenen proefschrift dat bijna een op de vijf autochtone jongens haar tijdens haar onderzoek vertelde als kind te zijn mishandeld. Bij Marokkaans-Nederlandse jongens was dat twee op de drie. Een op de vijf Marokkaans-Nederlandse jongens was seksueel misbruikt door een familielid, bij autochtone jongens meldde een op de twintig dat. Bijna de helft van de Marokkaans-Nederlandse jongens was getuige geweest van geweld tussen hun ouders, bij autochtone jongens was dat nog geen een op de vijf.

Volgens Lahlah is het niet zo dat de etnische achtergrond zelf een risicofactor is voor kindermishandeling:

“Wel komt onder Marokkaans-Nederlandse gezinnen armoede en werkloosheid vaker voor, en daardoor is de kans op kindermishandeling weer groter.”

Ze heeft 477 jongens tussen de 15 en de 18 jaar geworven op middelbare scholen en via de reclassering. Lahlah:

“De 113 jongeren die we via de reclassering vonden, zijn niet representatief voor de hele groep Marokkaans-Nederlandse jongens. Maar we wilden jongens vragen stellen die ook echt iets op hun kerfstok hadden.”

Eerder onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen die in hun jeugd zijn mishandeld een grotere kans hebben later zelf ook geweld te gebruiken. Dat Marokkaans-Nederlandse jongens vaker mishandeld worden is volgens Lahlah dan ook “een belangrijke factor” waarom ze zoveel vaker gewelddelicten plegen.

Like Amazightimes op Facebook

NRC

Opgelicht in Marokko?

Door Boudewijn van Houten

Ik zag op een Belgische zender een aflevering van Oplichters in het buitenland van Kees van der Spek. Er werd ditmaal opgelicht in Marokko. Mag je daar nu pas over praten? En is het wel oplichten?

We kregen te zien hoe toeristen op het bekende plein Djemaa el Fna worden verleid om mee te gaan naar een winkel ‘van mijn broer’, waar alles speciaal voor hen natuurlijk extra goedkoop zal zijn. Kopen ze daar wat, dan krijgt de bemiddelaar (die beslist geen broer is) al gauw zo’n vijftig procent van het bestede bedrag. In de restaurantbuurt gaat het net zo. Is het geen schande?

Handel drijven
Tja. Men heeft er wel lang over gedaan het te ontdekken. Ik woonde en werkte precies vijftig jaar geleden, een halve eeuw dus, in Marokko. Ik werkte ook nog in het toerisme, als chauffeur en gids. Ik heb precies hetzelfde ervaren als deze rechercheur Van der Spek heeft blootgelegd. En ik denk dat als ik 500 jaar eerder in Marokko was geweest, een half millennium dus, dat ik dan ook hetzelfde ervaren had. Het is gewoon een oosterse manier van handel drijven.

Oorspronkelijk hadden natuurlijk alleen oosterlingen ermee te maken en die leden er beslist niet onder: ze wisten wat ze verwachten konden. Pas als er contact met een andere cultuur kwam, deden zich problemen voor. En mijns inziens berust hierop een groot deel van de jodenhaat uit de afgelopen eeuwen. Bij ons in Alphen aan de Rijn kwam geen enkele oosterling behalve dan misschien een jood. En die paste dan zijn systeem toe. En de Alphenaar was verontwaardigd. Hij ging die manier van handel drijven met joden associëren en vandaar dus het bestaan van termen als ‘jodenstreek’, die nu met veel excuses in de Grote Van Dale staan. Was er een Marokkaan naar Alphen aan de Rijn gekomen, dan was het een ‘marokkanenstreek’ geworden. Maar eeuwenlang kwamen er alleen joden vanuit het Nabije Oosten naar onze streken. Ze kregen de schuld van iets dat in hun eigen ogen waarschijnlijk hoogst normaal was.

Oosterse trucs
Je kunt natuurlijk zeggen dat ze zich maar hadden moeten aanpassen. Dat ze hadden moeten integreren. Je kunt ook zeggen dat ze die oosterse trucs misschien toch nog bitser toepasten dan andere volkeren uit het Nabije Oosten, want ook daar zijn pogroms geweest. En ik geloof niet dat die alleen door hun andere geloof, hun rijkdom, hun intelligentie of hun artisticiteit veroorzaakt werden. Uiteindelijk kunnen de Palestijnen het nu toch ook niet echt goed met de joden vinden en hebben ze daar soms wel reden toe. Maar dit slechts terzijde.

Toen ik gids was in Marokko, merkte ik dat je in een stad het best maar een plaatselijke gids erbij nam. Anders bleven de kandidaten maar om je heen zwermen. Zo nam ik in Fès, mijn favoriete stad, een oude man in dienst die in zijn djellaba en met een bril van potglazen ernstig naast me voortstapte en volgens de afspraak zijn mond hield. Wel gingen we met de toeristen altijd naar een winkel die hij van harte had aanbevolen. We kregen er thee en er werden tapijten uitgerold – nieuwe en ‘antieke’. Soms kwamen de toeristen me vragen of ze een bepaald kleed moesten kopen. Ik zei altijd dat ze het zeker moesten doen. Na een half uur of zo zetten we onze tocht door de labyrintische medina voort. Ik zei nog eens dat ze mij niet uit het oog moesten verliezen, want dat ik anders niet voor de gevolgen kon instaan. Een enkeling bleef toch staan om aan kruiden te ruiken, aan leerwerk te voelen of een foto te maken – en die kwam dan uren later bleek en onthutst bij ons hotel aan, want Frans spraken mijn toeristen zelden en ze bereikten slechts moeizaam de rand van de medina.

Commissie
Het bleek dat de Marokkaanse gids een commissie van de winkel kreeg en deze met mij wilde delen. Hij bleef dan ook altijd even achter als we de winkel verlieten. Met mij rekende hij uiteraard niet ter plaatse af. ’s Avonds, na het diner in het hotel, nam ik het VW-busje en reed naar het centrum van de Nieuwe Stad, waar mijn gids met de potglazen op een caféterras zat. Daar gaf hij mij tien procent van het bedrag dat door mijn toeristen was uitgegeven. Dat hij zelf nog zeker veertig procent overhield, wist ik niet en kon me ook niet zo veel schelen. De tien procent vond ik al geweldig, want dit was meer dan ik verdiende bij het reisbureau waarvoor ik werkte. Niet dat ik zo geil op geld was – voor mij was deze eerste kennismaking met de Arabische wereld een kleurrijk avontuur – maar ik wilde per se bij een kleermaker in Meknès een pak laten maken zoals koning Hassan II droeg, een pak in Italiaanse stijl, een beetje getailleerd.

Het is wel zeker dat de oosterlingen elkaar net zo ‘belazeren’ als ze ons doen. Alleen zien ze het niet als belazeren. Ze zien verkopen als een kwestie van vraag en aanbod – wat het uiteindelijk ook is. Dus ze vragen een onmogelijke prijs en kijken dan waartoe jij bereid bent. Dit moeten we niet vergeten. Ik vergat het onlangs nog. In Brussel heb je bij het Noordstation de Brabantstraat, evenwijdig aan de Aarschotstraat met de hoeren. De Brabantstraat is de soek van Brussel geworden, met de ene Marokkaanse of Turkse winkel naast de andere. Een vriendin van me wilde een feest met een Arabisch tintje geven en we gingen inkopen doen in deze straat. We vonden 35 euro wel veel voor zo’n blikken theepot. En dit vertelde ik de volgende dag aan een Tunesische vriendin. “Maar je had ook moeten afdingen, sukkel”, zei ze.

Sukkels
Sukkels zijn natuurlijk ook heel wat toeristen op het plein Djemaa el Fna. Maar is er na een halve eeuw toerisme naar Marokko niet enig inzicht gekweekt? Ik denk van wel. Alleen mocht daar kennelijk in het verleden niet al te veel over gesproken worden, zeker niet op de televisie. In Nederland gebeurt dus niet alles pas vijftig jaar later, ze durven de dingen ook pas na vijftig jaar bij de naam te noemen.

En hoe staat het met de oplichters in het binnenland? Zijn wij fatsoenlijker? Ik geloof er niets van. Ik moet de eerste Nederlander nog tegenkomen die als hij zijn auto verkoopt, zelfs tegenover zijn beste vriend niet de verborgen gebreken van die auto verzwijgt. En was dat maar alles.

‘Labyad na akkoord over lager salaris terug in selectie Sporting’

Zakaria Labyad heeft mogelijk weer een toekomst bij Sporting Portugal. De Marokkaanse middenvelder werd deze zomer verbannen naar het tweede elftal omdat hij te zwaar op de begroting zou drukken. Inmiddels lijkt er schot in de zaak te komen: Labyad zou volgens A Bola akkoord gaan met een salarisverlaging.

Sporting verkeert al enige tijd in financiële nood en besloot mede daarom fiks wat spelers van de hand te doen. Ook Labyad, die dit seizoen twee miljoen euro zou opstrijken, moest vertrekken. Om een vertrek van de voormalig PSV’er te forceren zette de clubleiding van Sporting Labyad uit de selectie.

Het kwam ondanks interesse van diverse clubs niet tot een vertrek, waarop Labyad bij het tweede elftal bleef. Onlangs zou de clubleiding van Sporting een verzoeningsgesprek hebben gepland in een poging Labyad voor de club te behouden. De Marokkaan zou instemmend hebben gereageerd en zou volgens diverse bronnen openstaan zijn salaris te verlagen.

Like Amazightimes op Facebook

Landelijke moslimpartij? Dat gaat lukken

In Rotterdam zijn serieuze plannen voor een lokale moslimpartij. De partij zou willen meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar. Moslims reageren positief, maar zijn wel kritisch.

De moslimpartij is een initiatief van Mohamed Talbi. Hij is oud-raadslid van de Partij van de Arbeid. Daarnaast is hij directeur van de koepelorganisatie voor islamtische basisscholen in Brabant. Talbi hoopt op één tot drie zetels in de Rotterdamse gemeenteraad.

Op straat in Delfshaven reageren veel moslims voorzichtig positief. Toch kijken veel mensen nog even de kat uit de boom. ‘’Ik wil natuurlijk eerst weten wat ze willen bereiken. Ik ga natuurlijk niet zomaar op een partij stemmen omdat ik zelf moslim ben,’’ klinkt het.

Wat moslimkiezers verlangen van de partij blijkt nogal te verschillen. ‘’De crisis oplossen. Voor iedereen,’’ vertelt een potentiële aanhanger van de partij. Een jonge vrouw zegt het goed te vinden dat een partij voor de moslims opkomt. ‘’Omdat veel mensen het niet met de moslims eens zijn,’’ legt ze uit

Like Amazightimes op Facebook