Hulpverleners maken zich zorgen om groep Marokkaanse meisjes met gedragsproblemen

Omdat Marokkaanse jongeren regelmatig met politie en justitie in aanraking komen, en daardoor ook veel aandacht is voor hun probleem, lijken Marokkaanse meisjes een vergeten groep wanneer het gaat om crimineel gedrag. Crimescene publiceerde in februari het artikel ‘Marokkaanse meisjes steeds gewelddadiger’ omdat deze meisjes steeds meer betrokken waren bij gewelds- en vermogensdelicten. Dat Marokkaanse meisjes er graag op los timmeren werd destijds duidelijk uit cijfers van onderzoeken. Marokkaanse meisjes zijn overigens ook twee keer zo vaak veelpleger ten opzichte van autochtone meisjes.

Dat Marokkaanse meisjes een vergeten groep zijn wanneer het gaat om crimineel gedrag is ten onrechte want hun aandeel in de criminaliteit is de afgelopen decennia toegenomen. Sinds enkele jaren verschijnen er ook in de media steeds vaker berichten over delict- of probleemgedrag van deze meisjes. De problemen die aan dat gedrag ten grondslag liggen lijken steeds complexer te worden. Criminaliteit door meisjes in het algemeen is tussen 1996 en 2012 procentueel meer gestegen dan bij jongens. Bij meisjes gaat het voornamelijk om lichte geweldscriminaliteit. Uit onderzoek van het CBS en het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) blijkt dat de criminaliteit door meisjes de laatste jaren weer afneemt, maar deze afname is minder groot dan bij jongens.

Volgens het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum komen meisjes op jongere leeftijd in contact met de politie dan jongens en plegen ze ook op jongere leeftijd delicten. Meisjes maakten zich voornamelijk schuldig aan winkeldiefstal, maar tegenwoordig worden ze ook veroordeeld voor zwaardere delicten. Over de etnische achtergrond van de aangehouden meisjes is nauwelijks informatie bekend. De politie registreert alleen de nationaliteit en – in tegenstelling tot criminele allochtone jongens – is er nauwelijks onderzoek gedaan naar de relatie tussen etniciteit en crimineel gedrag van meisjes.

Bij Marokkaanse meisjes die crimineel gedrag vertonen zijn ook familiefactoren belangrijk: problemen thuis, de betrokkenheid van ouders of een delinquente vader verhogen de vatbaarheid. Onderzoek van de Vrije Universiteit wijst uit dat vooral de opvoedkundige rol van de moeders van belang is bij het probleemgedrag. Hoe meer de moeder controleert en hoe minder ze emotionele steun biedt, des te groter is de kans dat de meisjes ernstig delinquent gedrag gaan vertonen. Een falende schoolcarrière is ook een risicofactor.

Bij Marokkaanse meisjes bestaat over het algemeen een positief beeld van meisjes die het goed doen op school en weinig problemen veroorzaken. Bij de tweede generatie Marokkaanse meisjes zijn de onderwijsprestaties inderdaad beter alsmede de ambities voor een maatschappelijke carrière na school ten opzichte van de eerste generatie Marokkaanse meisjes. Deze tweede generatie is ambitieus. Ze maken ook regelmatig de keus voor beroepen zoals politieagent en zijn niet bang deze ambities te verduidelijken. Omdat veel Marokkaanse meisjes vanuit hun opvoeding te weinig bagage meekrijgen hebben ze wel problemen om zich vrijelijk in het publieke domein te begeven. Ze vertonen regelmatig ook dominant gedrag.

Opvallend is dat Marokkaanse ouders minder vaak psychische problemen bij hun dochters constateren dan dat de meisjes zelf aangeven, en leraren van school juist méér problemen waarnemen. Gedragsproblemen bij Marokkaanse meisjes uiten zich vaak in risicogedrag en criminaliteit. Marokkaans-Nederlandse meisjes zijn oververtegenwoordigd in de criminaliteit. Het gaat dan vooral om vermogensdelicten en minder om geweldsdelicten.

Hulpverleners maken zich zorgen over de steeds groter wordende groep Marokkaanse meisjes die zij in de problemen zien komen. Ze spijbelen meer, plegen meer winkeldiefstallen. Omdat ze er gewend aan raken om dingen stiekem te doen, verborgen voor hun familie, gaan ze steeds verder in hun verkeerde gedrag. Marokkaanse meisjes blowen meer en komen door hun grenzeloze gedrag vaker in de prostitutie terecht. Omdat de aandacht vrijwel alleen gaatnaar de Marokkaanse probleem jongeren blijven de problemen van de meisjes redelijk onzichtbaar.

Marokkaanse meiden in Nederland groeien op in twee culturen. Voor sommige meisjes is dat juist een belasting. Marokkaanse meisjes van de tweede generatie hebben daardoor regelmatig problemen in de huiselijke omgeving: de autonome rol waar ze naartoe willen groeien is strijdig met de traditionele afhankelijke rol van vrouwen in Marokkaanse gezinnen. Bovendien zijn er in de samenleving veel vooroordelen en negatieve oordelen over Marokkanen in Nederland. Ook daar tegen moeten de meisjes zich bewijzen. Op het moment dat een meisje volgens haar omgeving in de fout gaat, wordt ze door de Marokkaanse gemeenschap al snel afgeschreven en bestempeld als ‘slecht meisje’. Maar eenmaal ‘afgeschreven kan het meisje ervoor kiezen nog ‘slechtere keuzes’ te maken zoals weglopen, diefstallen plegen, of zelfs in de prostitutie gaan werken.

Veel Marokkaanse meisjes hebben identiteitsvragen, soms psychosociale problemen en leven geïsoleerd van de samenleving onder behoorlijke druk van de gezins verplichtingen. Ze maken regelmatig gebeurtenissen mee zoals geweld in het gezin. Van hun gezin ondervinden de meisjes weinig steun en ze zoeken dan ook vaak hun toevlucht tot leeftijdsgenoten omdat ze nergens anders terecht kunnen met hun problemen. Marokkaanse meisjes hebben weinig vrijheden – in tegenstelling tot hun broertjes – en moeten vaak na afloop van school direct weer naar huis.

Maar zoals eerder gezegd ontwikkelen Marokkaanse meisjes van de tweede generatie zich goed. Van de Marokkaanse jongeren gaan aanmerkelijk meer meisjes dan jongens naar de universiteit of hogeschool. Maar onder Marokkaanse meisjes zijn extreem verschillende groepen te onderscheiden. De laatste jaren groeit de categorie problematische Marokkaanse meiden, die spijbelen, agressief zijn of crimineel. Marokkaanse meisjes hebben bovendien geen goed beeld van hoe Nederlandse jongeren omgaan met hun vrijheid. Ze hebben het meestal het idee dat Nederlandse meisjes alles mogen en alles doen. Dat Nederlandse meisjes wel degelijk grenzen hebben ontgaat hen ontgaat hun Marokkaanse leeftijdsgenoten. Bijvoorbeeld met seks gaan Marokkaanse meisjes soms veel verder dan hun Nederlandse leeftijdsgenoten.

Marokkaanse ouders zullen met problemen zelden naar de hulpverlening gaan omdat ze bang zijn voor een slecht imago. Ouders zijn vaak bang dat hun problemen bij anderen bekend worden. De meningen zijn overigens wel verdeeld of de hulpverlener zelf ook Marokkaans moet zijn of Marokkaans moet kunnen spreken. De taal kan namelijk een barrière zijn in het hulpverlenerscontact.

crimescene

Comments

comments

Share