door Redactie | dec 13, 2018 |
De imam en valse raki van Berkane blijft in de gevangenis. De rechter heeft dinsdag besloten om de zaak tot 15 januari uit te stellen.
Volgens Alyaoum24 wordt de imam vervolgd voor “overspel, chantage en kwakzalverij”. Hij was enkele dagen geleden gearresteerd na de publicatie van pornografische video’s met één van zijn “patiëntes”. De man was in de regio bekend voor het verrichten van “Roqya Char3iya” (problemen met zwarte magie, boze oog).
Dinsdag bekende de man voor de rechter dat hij geslachtsgemeenschap had gehad met “zijn patiëntes” en dat hij helemaal niets kende van het Roqya dat hij pas sinds Eid ul-Fitr verrichte.
Tijdens een huiszoeking bij de oplichter werden meerdere compromitterende video’s gevonden met verschillende, soms getrouwde vrouwen.
Volgens de moeder van de imam had haar zoon een uitstekende reputatie in België en besloot hij zich een tijdje terug in Marokko te vestigen. Ze houdt vol dat ze niets van zijn activiteiten af wist.
door Redactie | dec 13, 2018 |
Als eerste wil ik erop wijzen dat deze brief toebehoort aan Nasser Zafzafi, die in Marokko wordt vastgehouden, en dat ik het namens hem voor lees.

Dames en heren, Europarlementariërs en de rest van de nobele aanwezigen. Als Riffijn-zijnde en zoals gedicteerd wordt door de waarden en principes van het gezin waarin ik opgroeide en de Riffijnse beschaving die mij geleerd heeft wat ik niet wist, stuur ik de warmste felicitaties uit het diepste van mijn hart aan de heer Oleg Sentsov ter gelegenheid van de Sacharovprijs voor de vrijheid van denken voor het jaar 2018 die uitgereikt wordt en hem geschonken is door het Europees Parlement. Tevens wens ik dat hij vrij wordt gelaten omdat de bitterheid van gevangenschap alleen bekend is bij degenen die het geproefd hebben.
Dames en heren, omdat het vanzelfsprekend is dat dit het resultaat is van initiatiefnemers heb ik de eer om vanaf dit podium de grootste dank en waardering over te brengen, die voortkomt uit het geweten van een ten onrechte vastgehouden activist vanwege zijn betrokkenheid bij de Volksbeweging in Arif. De (Volks)beweging die alle vijf continenten heeft verbijsterd door haar vredelievendheid en beschaafdheid. Ik maak ook een buiging uit respect voor de afgevaardigden van de Europese naties met al hun verschillende ideologische voorkeuren, zowel degenen die op mij hebben gestemd als degene die het niet hebben gedaan. Voor enkelen draag ik ook een warm hart toe. Dit zijn degenen die meermaals genoemd werden door mijn vader tijdens het bezoek in de gevangenis, in het bijzonder:
Kati Piri
Kathleen van Brempt
Bart Staes
Marie Christine Vergiat
Judith Sarghentini
Pascal Durand
Bodil Valero
Miguel Urban
Lola Sanchez
Ana Miranda
Ik bied alvast mijn excuses aan voor degenen die ik vergeten ben op te noemen.
Beste aanwezigen, ik zal proberen, heel erg kort samengevat, u de situatie te schetsen waarin ik ben gearresteerd. Ik behoor tot een gebied dat Arif heet en dat gelegen is in het Noorden van Marokko. Deze Arif heeft geleden, lijdt en zal lijden door de permanente marginalisering die opzettelijk opgelegd wordt om armoede, werkloosheid, ongeletterdheid en andere negatieve zaken teweeg te brengen. Wanneer een inwoner van dit gebied protesteert tegen het bovengenoemde grijpt de staat in op een barbaarse manier door middel van haar leger, de gendarmerie, de hulptroepen en de politie. Dit is van toepassing als wij het hebben over de recente repressieve operaties. Dan zwijgen we over wat er in 1818 gebeurde, of in 1898 toen een complete stam werd uitgeroeid in de provincie Al Hoceima. Dan zwijgen we over de gebeurtenissen tussen 1921 en 1926 of de gebeurtenissen van 1958 toen een koninklijk decreet tegen Arif werd uitgevaardigd waarin de provincie Al Hoceima op 24 november 1958 tot een militaire zone werd verklaard, een decreet dat tot de dag van vandaag nog steeds van kracht is. In dat jaar greep het leger in met allerlei soorten wapens die gebruikt zijn voor het plegen van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid in het gebied: Massamoorden, verkrachtingen op grote schaal, buiken van zwangere vrouwen die open gescheurd werden, woningen die gesloopt werden terwijl hun inwoners zich erin bevonden, eigendommen die geplunderd werden en boomgaarden die verbrand werden. We mogen het bloedbad van 1984 niet vergeten noch het jaar 2011 waarin vijf jongeren gedood werden in een politiebureau, waarna hun lichamen strategisch geplaatst werden in een bankgebouw om deze dan in de vlammen te laten opgaan samen met de lichamen van de vijf jonge lui.
In deze context van systematische criminele feiten werd de visboer Mohsine Fikri vermalen in een vuilniswagen op 28 oktober 2016. Deze leidde tot het ontstaan van een Volksbeweging waarvan het epicentrum in Al Hoceima ligt, en daarna alle gebieden van Arif bereikte door middel van demonstraties en protestmarsen op een beschaafde manier. Dit werd aangetoond aan de hand van betogers die kaarsen en bloemen droegen en de protestmarsen omringden door menselijke kettingen om overheidsgebouwen en prive eigendommen te beschermen, om vervolgens de openbare ruimte netjes achter te laten na afloop van het protest. Een van de mooiste gebaren getoond door de demonstranten is dat deze hun voedsel deelden met de repressietroepen.
In die tijd riep ik tijdens de protestmarsen en sit-ins op om het eisenpakket, met zijn drie hoofdcomponenten, te implementeren: Een universiteit, de bouw van ziekenhuis gespecialiseerd in kankerbehandeling en de creatie van werkgelegenheid. Ook heb ik opgeroepen tot bestrijding van corruptie en gepleit voor mensenrechten en de oorzaken van illegale migratie aan te pakken. Dit hebben wij samengevat in de leus: ”Vrijheid, waardigheid en sociale rechtvaardigheid”.
Ik heb ook opgeroepen tot de consolidatie van de waardigheid van de Riffijnse vrouw waar zij door de eeuwen heen bekend om staat. Omdat de Riffijnse vrouw alle respect en waardering verdient. Vanuit deze plek herhaal ik wat ik altijd al scandeerde:
Een strijdbare groet aan de grote Riffijnse vrouw wiens voorhoofd ik eerbiedig kus, omdat zij in grote getale aanwezig was tijdens de protestmarsen en sit-ins van de vreedzame volksbeweging in Arif en omdat zij een symbool is van respect voor de Riffijnen.
Wij liepen in vreedzame marsen en vroegen om het implementeren van het eisenpakket. Zeven maanden later, op 26 mei 2017, kwam de reactie van de staat om dezelfde eerder genoemde repressieve acties te herhalen. Het begon met het overvallen van mijn huis, in mijn afwezigheid, op een barbaarse manier door de politie nadat de buitendeur kapot werd gemaakt. Deze daad was zonder wettelijke toestemming om vervolgens mijn moeder aan te vallen waarbij zij het bewustzijn verloor en mijn vader haar moest overbrengen naar het ziekenhuis.
De agenten bleven het huis doorzoeken en controleerden elk voorwerp, alsof ze naar iets zochten maar niet juist weten wat het is. Ze haalden alles overhoop, terwijl zij vernieling zaaiden in het huis. Hierna begonnen de invallen op de huizen van de overige activisten en de ontvoeringen uit hun slaapkamers. Sommigen naakt voor de ogen van hun vrouwen en jonge kinderen. Het totale aantal arrestaties oversteeg de duizend. Het merendeel werd berecht in Al Hoceima om vervolgens verspreid te worden over de gevangenissen van heel het land. Dit veroorzaakte vreselijk lijden voor de families van de gedetineerden tijdens hun bezoeken en het lijden van deze vaak arme families duurt tot de dag van vandaag voort.
Op 29 mei 2017 ben ik ontvoerd geweest vanuit een plek aan de kust nadat het gebied belegerd werd door oorlogsschepen, militaire helikopters en militaire voertuigen gepaard met grote aantallen zwaargewapende militairen. Dit allemaal om een ongewapende man te ontvoeren.
Hier werd ik onderworpen aan de ergste vormen van foltering: Geslagen met scherpe voorwerpen, metalen voorwerpen en knuppels, wat resulteerde in ernstige bloedingen. Ik werd ook onderworpen aan fysieke, verbale en morele marteling en de extreemste vorm van foltering: Verkrachting. Dit gebeurde allemaal toen we nog aan land waren. Het geweld ging onverminderd door in de lucht terwijl ik getransporteerd werd aan boord van een helikopter van Al Hoceima naar Casablanca 620 km verderop. Terwijl ik hevig bloedde en mijn hoofd afgedekt was. 50 agenten martelden mij om de beurt. In het bureau van de ‘Brigade Nationale’ hebben de agenten mij naakt gefilmd en die video gepubliceerd op de nieuwssite barlamane.com.
Een schandaal waarvan de dader nog steeds vrijuit gaat.
Daarna hebben zij ernstige beschuldigingen verzonnen tegen mij waarop de doodstraf staat.
Samen met de 52 mede-activisten kregen wij een schijnproces gedurende zeven maanden. Tijdens dit schijnproces werd ik 15 maanden lang opgesloten in een plek onleefbaar voor zelfs de meest geharde dieren. Uiteindelijk werd ik veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf. Niet vanwege een misdaad maar omwille van mijn wens om op een dag te ontwaken in een wapenloze wereld, waarin de grenzen opgeheven zouden zijn en dat de mensheid in vrede leeft op deze prachtige blauwe planeet. Ik werd echter wakker van het geluid van de cipier die mij eraan herinnert dat ik de komende 20 jaar achter de tralies zal doorbrengen. Op dat moment verloor ik alle hoop maar desondanks roep ik alle vrije mensen in deze wereld op om te streven naar die ene droom in mijn donkere cel.
Ik groet jullie en duizendmaal dank aan allen.
door Redactie | dec 13, 2018 |
Het koninkrijk Nekor was een emiraat in het Rif gebied, met als hoofdstad Temsaman en later Nekor. Het is het eerste onafhankelijke emiraat in Noord-Afrika na de revolutie tegen de gouverneurs van de Banu Umayya oftewel de Omajaden.
Het emiraat is in het jaar 710 opgericht door Salih I ibn Mansur al-Himyari. Hij bekeerde de lokale Amazigh-stammen tot de islam, die al snel genoeg hadden van de beperkingen die de religie oplegde.
Zij zetten hem af ten gunste van az-Zaydi van de Nafza stam, maar daarna veranderden ze van gedachten en nam Salih I terug, en zijn dynastie, de Banu Salih, regeerde de regio nog 3 eeuwen tot het jaar 1019.
In 859 vielen de Vikingen met 62 schepen het koninkrijk binnen, versloegen het Moorse leger en plunderden het. Na acht dagen gingen ze terug naar Spanje en vervolgden hun reis aan de oostkust.
Het koninkrijk Nekor strekt zich uit over een deel van de Rif en omvat de stammen Zouagha en Djeraoua van ibn Abi l-‘Ays, ‘ongeveer vijf dagen reizen van Nekor’. Het grenst aan het grondgebied van de Matmata, Kebdana, Mernissa, Ghassasa van de berg Herek en Qulu’ Jarra die tot de Ayt Urtendi behoren.
In het westen omvat het de Ayt Marwan van Ghomara en de Ayt Humayd en grenst aan de Mestassa en Senhaja.
Daarachter lagen de Awraba, de groep van Ferhun, de Ayt Walid, de Zenata, de Ayt Irnian en de Ayt Merasen van de groep van Qāsim, Heer van Sa.
In het noorden werd het koninkrijk begrensd door de zee, zo’n vijf mijl van Nekor.
In 1080 is het koninkrijk Nekor verwoest door de Almoraviden van Yusuf ibn Tashfin, tijdens zijn verovering van de Rif.
Temsaman is de naam van een regio in de Rif, en de naam van de hoofdstad was vanaf Nekor confederatie vanaf 710 tot 760.
Er zijn verschillende betekenissen van Temsaman:
Timessi d w aman: vuur en water
Tames aman: raakt water (aan)
Bron: Wikipedia
door Redactie | dec 13, 2018 |
In de eerste week van december nam het aantal verkeersongevallen aanzienlijk toe, waarbij 27 mensen om het leven kwamen en 68 mensen ernstig gewond raakten.
Van 3 tot 9 december stierven 27 mensen en 2023 anderen liepen verwondingen op bij 1500 verkeersongevallen in stedelijke gebieden in Marokko.
In een verklaring zei het directoraat-generaal voor de Nationale Veiligheid (DGSN) dat de verkeersongevallen voornamelijk te wijten waren aan het verlies van controle over voertuigen, buitensporige snelheidsoverschrijdingen en voetgangers- en bestuurdersfouten. Andere oorzaken waren dat bestuurders de STOP-borden en verkeerslichten negeerden, in een verboden richting reden en rijden onder invloed van alcohol.
Van de vele gewonden door de verkeersongevallen vorige week, meldde DGSN dat 68 van hen zwaar gewond zijn geraakt.
De verklaring voegde toe dat de politie 4673 voertuigen in beslah nam en 5399 registratiedocumenten introk.
© REDACTIE 2018
door Redactie | dec 13, 2018 |
Taoufik Bouachrine, baas van het blad Akhbar Al Yaoum, is door de Marokkaanse justitie tot een schadevergoeding van 1,4 miljoen dirham veroordeeld.
De journalist werd door het hof van beroep in Casablanca veroordeeld voor laster tegen twee ministers. Dat vernam persagentschap AFP van zijn advocaat.
Twee klachten waren tegen de journalist ingediend door ministers Aziz Akhannouch van Landbouw en Mohamed Boussaid van Economie en Financiën, die in augustus door Koning Mohammed VI werd ontslagen.
De klachten volgden op de publicatie van een artikel waarin Akhannouch en Boussaid ervan werden beschuldigd de wet te hebben hervormd zodat Akhannouch de controle zou krijgen over het Fonds voor plattelandsontwikkeling, dit ten koste van de toenmalige premier Abdelilah Benkirane.
Taoufik Bouachrine was in eerste aanleg tot een schadevergoeding van 450.000 dirham veroordeeld. De journalist was vorige maand tevens tot een gevangenisstraf van 12 jaar veroordeeld voor seksuele misbruik.
door Redactie | dec 10, 2018 |
Nieuwe reddingsoperatie voor de Marokkaanse marine, die in de nacht van 6 op 7 december 185 migranten, waaronder 23 vrouwen, uit zee heeft gered.
Een militaire bron vertelde aan persagentschap MAP dat alle migranten uit landen van sub-Sahara afkomstig zijn.
De migranten kregen aan boord van boten van de marine de eerste zorgen en werden vervolgens naar de havens van Nador en Tanger gebracht. Allen verkeren in goede gezondheid.
In de afgelopen dagen werden honderden migranten, voornamelijk afkomstig uit sub-Sahara Afrika, uit zee gered door boten van de koninklijke marine. Allen probeerden de Spaanse kust te bereiken