door Redactie | dec 7, 2017 |
Door: Sadika Aarab.
Vandaag om 15.00 uur Nederlandse tijd ging Ahmed Zafzafi, de vader van Hirak kopstuk Nasser Zafzafi in gesprek met commissie Buitenlandse Zaken. Hieronder een samenvatting van het gesprek.
Zafzafi is ontroerd door de ontvangst en het feit dat hij zijn verhaal kan doen voor leden van het Nederlands Parlement, dit is iets wat in Marokko ondenkbaar is. Zijn verhaal is dat van de politieke gevangenen en van mensenrechten. Hij benadrukt dat hij niet is gekomen om politiek te bedrijven, maar om morele steun te vragen voor de terechte eisen van de Hirak. Eisen waar de Marokkaanse overheid geen gehoor aan geeft. Deze eisen zijn voor alle Marokkanen in het algemeen en met name specifiek in de Rif van levensbelang. Het zijn eisen voor een menswaardig bestaan. Hij noemt de eisen op:
– Een oncologisch centrum; een eis die voor Zafzafi persoonlijk een pijnlijke noodzaak is met zes familieleden, waaronder zijn vrouw, die aan kanker lijden. Door de interventie van de Spanjaarden en Fransen die het gebied met gifgas bombardeerden in de jaren twintig, is het aantal gevallen van kanker in Noord-Marokko het hoogst van heel Noord Afrika. Voor de Riffijnen is de afstand naar de oncologische centra, die enkele honderden kilometers verder liggen, veel te groot. Vooral voor iemand die ernstig ziek is, is het niet te doen. Bovendien hebben veel zieke mensen de middelen niet om de reis af te leggen.
– Creëren van banen; de werkloosheid is erg groot, voornamelijk onder jongeren. 18.000 jongeren per jaar nemen daardoor de zeer gevaarlijke overtocht naar Europa in de hoop op een betere toekomst. Met alle gevolgen van dien.
– Een volwaardige universiteit in de Rif.
Zafzafi schetst voor de context de problematische relatie van de Marokkaanse overheid met de Rif. De overheid heeft een geschiedenis van het hard neerslaan van opstanden in de Rif. Dit gebeurde in 1958/59, in 1984 en in 2011; er is tevens nooit opheldering gekomen over de rol van de overheid aangaande de vijf verbrande jongens (jongens die verbrand zijn aangetroffen in een plaatselijke bank in de nacht volgend op de massale demonstraties van 20 februari 2011). Dit voorgenoemde is onderdeel van het collectieve geheugen van de Riffijnen. Ook nu ervaart de bevolking het harde optreden van het leger en de overheid, aangaande de opstanden, als het collectief straffen van de Riffijnen. De dood van Fikri heeft wederom de bewustwording van het aldoor aanwezige onrecht aangewakkerd en is de geboorte geweest van de vreedzame opstanden die bekendstaan als de Hirak. Het antwoord van de overheid op deze vreedzame volksbeweging is repressie. Eind mei van dit jaar zijn 500 (gedocumenteerde) demonstranten gevangen genomen. Deze zijn verspreid over de Marokkaanse gevangenissen. De kopstukken van de Hirak zijn gevangen gezet in Casablanca. Zafzafi vertelt dat zijn zoon Nasser is opgehaald door een helikopter en de hele weg naar de gevangenis door het arrestatieteam is gemarteld. De Overheid legitimeert haar repressieve acties door te beweren dat de gevangen demonstranten pleiten voor separatisme, wat een niet bestaande eis is van de Hirak. Dit is een tactiek van de overheid om de Hirak te criminaliseren. Zafzafi eindigt zijn verhaal met het uiten van dankbaarheid voor de solidariteit die de politieke gevangenen en hun familieleden bereikt en enigszins hun leed verzacht. Hij is ook blij met de aangenomen motie. Op 15 november 2017 is de motie van Karabulut aangenomen waarin wordt verzocht tot vrijlating van politieke gevangenen en eerlijke processen tegen demonstranten.
Zafzafi roept op om vreedzaam actie te blijven voeren en de druk op de Marokkaanse overheid uit te blijven oefenen. Na het verhaal van Ahmed Zafzafi kreeg elk commissielid van de Tweede Kamer de gelegenheid om vragen te stellen die door Zafzafi zijn beantwoord.
Samenvatting vraag en antwoord commissieleden:
Van Ojik – Groen Links:
Hij (Van Ojik) uit zijn respect voor de strijd en vraagt zich af: “Hoe nu verder met de gevangenen en de eisen?”
Antwoord: Zafzafi is pessimistisch omdat tot op heden de eisen niet zijn ingewilligd. Er zijn geen projecten gestart en er is nog steeds een massale aanwezigheid van de ME om de demonstranten te intimideren.
Voordewind – Christen Unie:
“Wat kan de Nederlandse regering doen om de Marokkaanse regering te overtuigen de eisen in te willigen?”
Antwoord: “Lastige vraag”, zegt Zafzafi. Temeer omdat hij geen politicus is en geen politiek komt bedrijven. Hij benadrukt het belang van een moreel appel.
Menebhi geeft vanuit Rif Alert antwoord op de vraag: “Nederland heeft een goede samenwerking met Marokko, onder andere in het bestrijden van terrorisme en het voorkomen van economische vluchtelingen. Marokko heeft de verklaring van de rechten van de mens ondertekend. Marokko heeft een duidelijk signaal nodig en Nederland kan dat afgeven via de EU. Daarnaast moet Nederland de Marokkaans-Nederlandse burgers beschermen tegen intimidatie van de Marokkaanse overheid.”
Azarkan – DENK:
DENK wilt graag dat de Marokkaanse Overheid in gesprek gaat met de leiders van de Hirak en zij pleiten voor vrijlating van de politieke gevangenen. “Wat kunnen parlementsleden en Marokkaanse-Nederlanders doen?”
Antwoord: De Marokkaanse overheid moet werk maken van de eisen. Een complete universiteit, een goed functionerend ziekenhuis en werkgelegenheid creëren anders hebben jongeren geen ander alternatief dan te vertrekken.
Ploumen – PvdA:
Ploumen doet voorafgaand aan haar vraag de suggestie aan Zafzafi om ook met de Nederlandse Ambassade en de EU vertegenwoordiger in Marokko in gesprek te gaan. Zij vraagt: “Wat zij, de parlementsleden, als burgers voor Zafzafi kunnen doen?”
Antwoord: Zafzafi staat open voor elk gesprek maar hij erkent dat hij daarin beperkt wordt door zijn hoge leeftijd en matige gezondheid. Toch doet hij wat hij kan.
Roon – PVV:
Roon begint met de belachelijke opmerking dat het goed is te zien dat ook Marokkanen geven om hun zonen. Hij heeft twee vragen: 1. “Kunnen gevangenen [door iedereen] bezocht worden?”
2. “Waarom vestigen bedrijven zich niet in de Rif?”
Antwoord: in het antwoord op de tweede vraag zegt Zafzafi dat na de onafhankelijkheid er volop bedrijvigheid was in de Rif. Wie verantwoordelijk is voor de achterstelling, daar wil hij geen antwoord op geven omdat hij niet bij zijn zoon in de gevangenis wil eindigen.
Op de vraag of de gevangenen bezocht kunnen worden vertelt Zafzafi dat zijn zoon nu zes maanden in de isoleercel zit en behalve directe familieleden niemand mag ontvangen. Dit zelfde geldt voor de overige gevangenen.
Karabulut – SP:
Zij erkent dat het probleem niet is dat er geen welvaart is in Marokko, maar “hoe kan het dat de welvaart niet eerlijk wordt verdeeld? En hoe is de relatie tussen de Rif en de lokale en nationale overheid?”
Antwoord: Er is geen eerlijke verdeling, eerder een onttrekking van de welvaart uit de Rif. De Hirak heeft hier een slogan voor; “Wij grenzen aan twee zeeën en bulken van fosfaat, maar we leven in armoede”. Doelend op de rijkdom van de zee en fosfaat in Marokko terwijl er tegelijkertijd grote armoede heerst. Corruptie is het grote kwaad in Marokko.
Karabulut eindigt het gesprek met de notie dat zij Zafzafi’s pessimisme begrijpt maar zelf optimistisch is. Zeker na haar reis naar Marokko waar ze de kracht van de activisten heeft gezien. Met name de rol van de vrouwelijke demonstranten heeft erg veel indruk op haar gemaakt. Zij is ervan overtuigd dat de verandering van onderop zal worden bereikt en dat de Hirak op de steun van Nederland kan rekenen.
MVVN
door Redactie | dec 1, 2017 |
Op vrijdag 8 december wordt in het stadhuis van Utrecht een bijzondere fototentoonstelling geopend. De reizende fototentoonstelling ’50 jaar Marokkaanse migratie in Nederland’ is een expositie waarbij 50 jaar Marokkaanse migratie in Nederland ruime aandacht krijgt.
De eerste generatie Marokkaanse gastarbeiders hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan de opbouw van de Nederlandse economie. Inmiddels zijn de meeste van deze migranten gepensioneerd.
Atlas Cultureel Centrum laat met deze expositie zien hoe de eerste generatie gastarbeiders erin slaagde een toekomst voor zichzelf en later ook hun gezin op te bouwen. De Marokkaanse cultuur in Nederland wordt in de expositie, in beeld gebracht met prachtige foto’s met thema’s zoals werk, gezinshereniging, cultuur, sport, politiek en niet te vergeten religie. Hoe zagen de gastarbeiders er toen uit? Hoe leefden ze? Raakten ze snel gewend? Al deze vragen worden beantwoord aan de hand van bijzondere foto’s en prachtige verhalen. Aan de tentoonstelling hebben zowel Marokkaanse gastarbeiders mee gewerkt, alsook Nederlandse werkgevers, docenten, vrijwilligers en kerken.
Initiatiefnemer Sahin Yildirim, van Atlas Cultureel Centrum, zegt het volgende hierover: “We wilden deze expositie graag laten zien om hiermee meer onderling begrip tot stand te brengen. En misschien helpt de expositie een beetje om de discriminatie op de arbeidsmarkt terug te dringen, zodat iedereen zoveel mogelijk kan meedoen. En het zou natuurlijk ook mooi zijn als de huidige generatie wat opsteekt van de ervaringen van hun ouders. Ik hoop van harte dat dit project bijdraagt aan kennis van onze gemeenschappelijk geschiedenis en erfgoed. En ik hoop dat dit project ook bijdraagt aan de dialoog met elkaar en aan onderlinge verbondenheid. Atlas Cultureel Centrum heeft de taak op zich genomen om onze collectieve geschiedenis vast te leggen en over te dragen aan de nieuwe generaties. Diversiteit is geen zwakte, het is een kracht die we moeten benutten om ons land sterker te maken.”
De tentoonstelling wordt om 17.00 uur geopend door wethouder Kees Diepeveen. Daarna volgt de lezing ‘Van Marokkaanse migrant tot ‘echte’ Nederlander’ van Dr. Herman Obdeijn. Ook worden twee gastarbeiders uit die tijd geïnterviewd en kan het publiek vragen stellen.
De expositie is tot en met woensdag 28 december, vrij te bezichtigen. Daarna reist de tentoonstelling door naar een aantal andere steden. Voor de opening op 8 december kan men zich, tot uiterlijk 4 december, aanmelden via info@atlascultureelcentrum.nl.
Meer informatie: www.atlascultureelcentrum.nl
Vrijdag 8 december | 17.00 U | Stadhuis Utrecht | Korte Minrebroederstraat 2
door Redactie | nov 6, 2017 |
Ajouad El Miloudi beschuldigt de Imazighen hater Youness Ouaali van afpersing. De Kaaskop of Mocro-presentator heeft aangifte gedaan.
Volgens De Telegraaf kregen El Miloudi en Imazighen hater Youness Ouaali afgelopen weekend ruzie nadat de vlogger kritiek had geuit op het programma “De Kaaskop of Mocro” van de KRO-presentator.
“Hij noemde hem onder meer een vieze jood en iemand die een podium geeft aan ongelovige honden. Er ontstond een discussie, het was geen vriendschappelijk gesprek”, verklaarde de advocaat van Ajouad El Miloudi, Khalid Kasem aan De Telegraaf.
Na de ruzie zou de Imazighen hater Youness Ouaali 5000 euro van de presentator hebben geëist. Betaalde hij niet dan zou hij hem in zijn vlogs gaan exposeren. Toen Ajouad weigerde te betalen publiceerde Ouaali een valse sms waarin hij door de presentator wordt bedreigd.
door Redactie | nov 6, 2017 |
Tamazight talen zijn in Noord-Afrika lange tijd uit het openbare leven verbannen, maar dat is drastisch veranderd. Taalonderzoek levert nieuwe inzichten op over het verre verleden en de Nederlandse Marokkanen van nu. Dat stelt Maarten Kossmann, de enige hoogleraar Tamazightstudies in Nederland. Oratie op 13 november.
In zijn oratie wijst Kossmann op een spectaculaire verandering. Het Berber, dat onder te verdelen is in diverse Tamazight talen en in de eigen taal Tamazight heet, was bijna dertig jaar geleden uit het openbare leven verbannen. Kossmann werkte toen in Marokko aan zijn promotieonderzoek. Wie het tifinagh Tamazight schrift gebruikte riskeerde zelfs gevangenisstraf en aan de universiteit was de taal weggemoffeld in colleges Arabisch of Frans. ‘De situatie is volstrekt veranderd’, constateert hij.
Berberschrift prominent in openbare ruimte
Zowel in Marokko als in Algerije is het Tamazight nu een officiële taal en het Tamazight schrift is prominent aanwezig in de openbare ruimte. Een groot aantal universiteiten biedt tegenwoordig Tamazight studies aan; de Algerijnse universiteiten tellen maar liefst 900 eerstejaars Berberstudies. De opmars is te danken aan een beweging die begon bij Algerijnse intellectuelen in Frankrijk en sindsdien Berbers in heel Noord-Afrika inspireert.
Bekering tot de islam
Kossmann zet uiteen hoe de Arabische overheersing vanaf de 7e eeuw ervoor zorgde dat het Berber een minderheidstaal werd. Voor de Romeinse tijd sprak waarschijnlijk vrijwel iedereen in Noord-Afrika Berber of een verwante taal. Over deze vroege periode was weinig bekend. Taalonderzoek leidt tot meer inzicht in die geschiedenis: van de landbouw tot de bekering van Berbers tot de islam.
Creaties in het Berber
Voor de vijf dagelijkse gebeden uit de islam bestaan naast de Arabische woorden ook Tamazight varianten. Kossmann: ‘Ze zijn geen leenvertalingen maar volledig eigen creaties in het Tamazight. De brede verspreiding van deze termen wijst op een vroege bekeringsmissie die het Tamazight als voertaal gebruikte en die niet speciaal gericht was op een snelle Arabisering van de nieuwe gelovigen.’ Het Wolof bijvoorbeeld, de grootste taal van Senegal, bevat een groot aantal islamitische basistermen die niet op het Arabisch gebaseerd zijn maar uit het Berber komen, waaronder ook de namen van de gebeden.
Mengelmoes Nederlands-Berber-Arabisch
De hoogleraar doet ook onderzoek naar het taalgebruik van hedendaagse Marokkaanse Nederlanders. Er zijn zo’n 400.000 Marokkaanse Nederlanders en de meerderheid hiervan spreekt Berber. Hij analyseerde de conversaties op Marokkaans-Nederlandse internetfora en de verweving van Marokkaanse woorden in het Nederlands. Opvallend genoeg vermengen jongeren met een Marokkaans-Arabische achtergrond ook Tamazight woorden met het Nederlands en andersom gebruiken Tamazight taligen Arabische woorden. Zo worden in de zin: “wash ben je gek geworden nigh?” (ben je gek geworden?) drie talen ingezet: Nederlands voor de hoofdmededeling, Arabisch aan het begin en Tamazight aan het einde. ‘Dit soort mengvormen van Arabische en Berberse uitdrukkingen zijn ondenkbaar in Marokko en vormen een unieke creatie van de Nederlandse Marokkanen.’
Recht doen aan verscheidenheid Marokkaanse gemeenschap
Kossmann hoopt dat hij kan bijdragen aan een genuanceerder beeld van de Marokkaanse gemeenschap in Nederland. ‘Het publieke discours lijkt blind te zijn voor de bonte verscheidenheid die juist deze gemeenschap kenmerkt. Eén van de taken van een hoogleraar Amazigh lijkt me om recht te doen aan die verscheidenheid.’
universiteitleiden
door Redactie | okt 28, 2017 |
Duizenden Riffijnen hebben zich zaterdagmiddag op het Schouwburgplein in Rotterdam verzameld om te demonstreren tegen de wantoestanden in de Rif.
Het is een jaar geleden dat het volk in de zrif in opstand kwam voor een betere behandeling.
De organisatie van het protest in Rotterdam, het comité Mohsin Fikri-Nederland, spreekt van naar schatting 6000 betogers.
De betogingen tegen corruptie, discriminatie en economische malaise in de Rif hebben zich uitgebreid na de dood van de vishandelaar Mohsin Fikri in oktober vorig jaar. Ze mondden uit in de volksbeweging.
Volgens het comité zijn er sinds het begin van de opstand zo’n vierhonderd mensen onrechtmatig gevangen gezet. Een deel van de gevangenen is al langere tijd in hongerstaking.
Vandaag waren er ook demonstraties in verschillende steden in EU in.
Video klik hier
door Redactie | jun 29, 2017 |
De Riffijnse Nederlander en activist Saïd C. is aangehouden naar aanleiding van een Marokkaans uitleveringsverzoek. De kwestie rond C. leidde afgelopen week tot een diplomatieke rel.
Volgens het ministerie van Veiligheid en Justitie donderdag heeft Marokko garanties gegeven over zijn vervolging. Daar waren harde eisen over gesteld door Nederland.
Zo zal C. alleen worden berecht om zijn vermeende betrokkenheid bij drugshandel en niet voor zijn politieke activiteiten in verband met de huidige onrust in de Rif. Ook kan hij zijn mogelijke straf in Nederland uitzitten.
Nederland neemt het uitleveringsverzoek, dat dateert uit 2015, nu op de gebruikelijke manier in behandeling. Het zal via het Openbaar Ministerie naar de rechtbank gaan, die erover beslist. Hierna kan nog C. nog in beroep.
