door Redactie | nov 29, 2012 |
Het kabinet wil dat Marokkanen die in Nederland hebben gewerkt en later weer terugkeren in de toekomst geen uitkering meer ontvangen. Een voorstel van minister Asscher van Sociale Zaken daarover wordt volgens RTL Nieuws morgen in de ministerraad besproken.
De maatregel geldt niet voor mensen mensen die recht hebben op AOW, maar wie bijvoorbeeld een ziektekostenverzekering heeft raakt die wel kwijt. Het stopzetten van de uitkeringen moet volgens RTL tien miljoen euro opleveren.
Voor mensen die hun uitkering willen meenemen naar een land binnen de EU gelden Europese afspraken. Met sommige landen buiten de EU heeft Nederland een verdrag afgesloten. Met Marokko wil Nederland dat verdrag nu opzeggen, aldus RTL.
Bijstandsuitkeringen worden sinds 1996 al niet meer aan Nederlandse uitkeringsgerechtigden in het buitenland verstrekt.
door Redactie | nov 27, 2012 |
AMSTERDAM – De Nederlands-Marokkaanse actrice Nabila Marhaben wordt het nieuwe gezicht van het hippe modemerk Izi-Fes.
Het bedrijf, dat laarzen verkoopt die handgemaakt worden in het Marokkaanse stadje Fes, vindt dat de 28-jarige actrice ,,de Marokkaanse roots en de internationale orientatie van het bedrijf” verpersoonlijkt.
Miss
Marhaben is geboren en getogen in Purmerend en werd in 2006 verkozen tot Miss Marokko-Nederland. Daarna vertrok zij naar Marokko, waar zij ruim twee jaar in de hitserie Yak Hna Jirane (The Neighbours) te zien was. Gemiddeld stemden op de afleveringen meer dan 35 miljoen islamitische kijkers af.
De actrice speelt in de reeks, die vertelt over een stel vrienden in een flatgebouw in Casablanca, een Nederlands-Marokkaanse vrouw. Zij kan in Marokko nauwelijks over straat zonder dat hordes fans haar belagen.
De actrice was in Nederland eerder te zien in de serie AlexFM en de film Hitte/Harara. Ook presenteerde de 28-jarige schone de Kids Top 20 op zender Jetix.
door Redactie | nov 24, 2012 |
Aran de Jong, die zaterdag werd doodgeschoten in Eindhoven, had 200.000 euro schuld bij een Marokkaan en 500.000 euro bij een Turk. Dat schrijft Misdaadjournalist. De eisers zouden allebei in Brabant wonen. Mogelijk is de schuld aanleiding voor de liquidatie van zaterdagmorgen.
De Jong is vrijdag in besloten kring in Oisterwijk begraven. Daar ging een afscheidsdienst in de Sint Joriskerk in Eindhoven aan vooraf. Bij de dienst waren ongeveer tweehonderd bezoekers aanwezig, meldt Omroep Brabant. Daarbij spraken ook zijn drie kinderen, van wie er twee op de basisschool zitten. Zij noemden hem ‘de beste papa, maar ook een gekke vader’.
De Jong werd door de politie verdacht van het leiding geven aan een criminele organisatie die handelde in hasj en wiet, dat voornamelijk werd geëxporteerd naar Italië en Engeland. Ook is bekend dat zijn organisatie waarschijnlijk 3040 kilo hasj uit Pakistan invoerde. Die lading werd onderschept in Werkendam. Volgens de politie was De Jong niet direct bij de transporten betrokken, maar werd er regelmatig geld afgeleverd bij zijn woning in Eindhoven. In december zou De Jong voor de rechter moeten komen.
Eerder werd al gemeld dat De Jong bevriend zou zijn met Youssef Sabbahi, die deze maand op een kickboksgala in Zijtaart werd doodgeschoten. Of de twee moorden iets met elkaar te maken hebben, is nog niet duidelijk.
door Redactie | nov 23, 2012 |
Wat eerst de oplossing was, is nu het probleem. Migrantengroepen die banden onderhouden met het land van herkomst. Historica Nadia Bouras onderzocht 50 jaar betrokkenheid van Marokkanen met hun moederland. ‘De migrant zien als individu’, bepleit ze.
Bouras bestudeerde de ontwikkeling in Marokko en in het Nederlandse beleid tussen 1960 en 2010, en de verandering van het leven van migranten zelf in die periode. Migrantengroepen kregen in de jaren zeventig subsidie van de Nederlandse overheid voor hun eigen organisaties, hun tradities, rituelen en feesten. De Nederlandse overheid moedigde het aan om banden te onderhouden met het land van herkomst, waarnaar ze weer zouden terugkeren. Die eigen identiteit en cultuur bleek in de jaren negentig geen oplossing meer voor maatschappelijke achterstand of een springplank voor integratie. Integendeel, de eigen identiteit werd beschouwd als oorzaak voor die achterstand en dus het probleem van de mislukte multiculturele samenleving.
Rijk en arm, man en vrouw
oor haar onderzoek nam Bouras niet alleen de politieke situatie van toen mee, maar ook de visie van nu op de band van migranten met Marokko. Maar dan zonder zich te laten gijzelen door het huidige debat, waarin de verbondenheid met het herkomstland sterk geproblematiseerd wordt. Ze besteedde ook aandacht aan klassenverschillen. Zo is bijvoorbeeld banden onderhouden met het herkomstland een dure aangelegenheid; migranten met een kleine portemonnee zijn minder vaak in staat om naar Marokko af te reizen of om regelmatig geld te sturen. Ook zijn er verschillen tussen mannen en vrouwen in interesse voor Marokko. Vrouwen komen vanuit een achterstandssituatie en richten ze zich op een beter leven in Nederland. Daar maken ze een inhaalslag die hen zichtbaarder maakt in de samenleving. Mannen die hun baan verloren tijdens de massawerkloosheid van de jaren tachtig proberen hun statusverlies te compenseren door zich te richten op Marokko of de eigen organisaties.
Verantwoordelijkheid afschuiven
Sinds de jaren negentig worden banden met het land van herkomst en de eigen cultuur niet meer aangemoedigd, maar bestreden. ‘Een probleem maken van banden maakt het mogelijk om de verantwoordelijkheid af te schuiven’, gaat Bouras dieper op de kwestie in. ‘Want banden onderhouden is immers een keuze van migranten. Als de integratie als gevolg daarvan faalt, is dat dus eveneens een keuze. De Nederlandse overheid of de samenleving hoeft in dat geval niets te doen: het zijn de migranten zelf die hun best moeten doen om te integreren, en wel door de banden met het land van herkomst te verbreken.’
Met de kennis van nu
Bouras zou willen zeggen tegen migranten dat ze zich niets moeten aantrekken van het verhitte politieke debat. Politici echter zouden zich de geschiedenis wel wat meer kunnen aantrekken, bijvoorbeeld om een visie te ontwikkelen over een lange termijn. En tegen migrantenorganisaties zou Bouras willen roepen: ‘Hou op met dat groepsdenken. Dat is niet meer van deze tijd en bovendien schiet het zijn doel voorbij. Want dan ligt het toch weer aan de cultuur, terwijl er grote verschillen zijn binnen migrantengroepen. Het gaat om het individu.
Bron: Persbericht
door Redactie | nov 23, 2012 |
GORINCHEM- Rivas Zorggroep houdt iedere dinsdagavond van 19.00 tot 21.00 uur een apart telefonisch spreekuur in het Turks en Berbers. Tijdens het spreekuur kunnen inwoners bellen met Rivas Zorglijn voor antwoord op hun algemene vragen over de (mogelijkheden) van zorg. Ze worden dan te woord gestaan door Turks- en Berberssprekende medewerkers.
Drempel verlagen
Door de invoering van het spreekuur hoopt Rivas de drempel voor inwoners van niet-Nederlandse afkomst te verlagen. ‘Zorg is soms complex’, vertelt Barbara Burgmeijer, teamleider Rivas Zorglijn. ‘Als iemand een zorgvraag heeft, proberen we hem een zo goed mogelijk beeld te geven van de mogelijkheden en daarbij te adviseren. Desondanks zijn er veel vragen. Je kunt je voorstellen dat als je niet of onvoldoende Nederlands spreekt, het nog moeilijker is. Hoe zeer beide partijen ook hun best doen.’ Iedere dinsdagavond zijn daarom twee medewerkers aanwezig die inwoners in hun moedertaal te woord kunnen staan.
Goede voorlichting, minder zorg
De Turks- en Berberssprekende medewerkers beantwoorden uiteenlopende vragen over zorg en de mogelijkheden daarvan bij Rivas. Barbara: ‘Goede voorlichting is belangrijk. Als mensen weten dat ze met een beetje hulp nu iets op kunnen lossen, kan dat grotere problemen in de toekomst voorkomen.’
Contactgegevens
Het spreekuur vindt iedere dinsdagavond plaats van 19.00 tot 21.00 uur bij Rivas Zorglijn 0900-8440 (lokaal tarief). Rivas Zorglijn is daarnaast 24 uur per dag bereikbaar voor meer informatie over en het aanvragen van zorg en andere diensten van Rivas.
door Redactie | nov 19, 2012 |
UTRECHT – Blijdschap bij het Utrechtse gezin Bonebakker: de Marokkaanse nationaliteit van hun kind kan namelijk worden geschrapt. Het nieuwe kabinet stopt met het registreren van de tweede nationaliteit in het bevolkingsregister.
Christiaan Bonebakker uit Utrecht kreeg een kind met zijn half-Marokkaanse vrouw en streed jaren tegen het dubbele paspoort van zijn dochter. Daarbij werd hij gesteund door onder meer burgemeester Wolfsen van Utrecht die een brandbrief naar de minister stuurde.
Het kabinetsvoorstel om het tweede paspoort te schrappen, gaat nu voor advies naar de Raad van State.
