door Redactie | okt 28, 2012 |
Van 2 tot en met 4 november 2012 wordt de 7de editie van CINEMAR, het Marokkaans Filmfestival te Rotterdam, gehouden. In Cinerama Filmtheater worden zeven Marokkaanse topfilms van de afgelopen twee jaar gepresenteerd. Een unieke kans dus voor de echte filmliefhebbers om kennis te maken met een selectie van recente Marokkaanse films. Bovendien is er ook de mogelijkheid om in gesprek te gaan met regisseurs, acteurs, producers en journalisten uit Marokko, die ook op deze dagen aanwezig zullen zijn.
De 7de editie van CINEMAR vertoont zeven korte en lange films. Het gaat om films, die op verschillende festivals binnen en buiten Marokko al volop bekroond zijn: films die vaak een eenvoudig verhaal en opzet kennen, maar zoals dat in veel Marokkaanse films het geval is, zit er een indringende dubbele laag in aan
informatie, een kritische benadering van sociale en maatschappelijke ontwikkelingen of juist een gebrek aan die ontwikkeling.
Dat blijkt ook uit de recente film van regisseur Az Larabe Alaoui “Androman”, die als openingsfilm is geselecteerd. In deze film worden oude traditionele normen en waarden in besloten gemeenschappen aan de kaak gesteld. ‘Androman’ laat niet alleen de moeilijke levensomstandigheden van vrouwen in het plattelandsgebied zien, maar vooral ook de sociale en politieke achterstandspositie, die vrouwen daarbij vaak moeten ondergaan. Ze worden beroofd van hun recht op erfenis. Een man, die alleen maar dochters heeft, wordt door de gemeenschap vaak verguisd.
Alle films, te zien op CINEMAR 2012 zijn voorzien van ondertiteling in het Engels en beleven in Rotterdam hun Nederlandse “première”. Naast ‘Androman’ zullen de volgende films vertoond worden:
‘Korte leven’ van Adil Fadili,‘Klik en De klik’ van Abdelilah Eljaouhary,
‘Izoran’ van Az Larabe Alaoui,
‘De Moskee’ van Daoud Aoulad Syad,
‘Larbi, of het lot van een groot voetballer’ van Driss Lmrini, en
‘Nhar tzad tfa dow’, de nieuwste film van Mohamed Karrat.
De locatie van CINEMAR 2012 is het alom vertrouwde Cinerama Filmtheater aan de Westblaak 18, 3012 KL Rotterdam.
Het openingsprogramma vind plaats op vrijdag 2 november om 19:00 uur. Het hele festivalprogramma is te vinden op de site cinemar.nl.
door Redactie | okt 28, 2012 |
Op 29 oktober a.s. stromen delegaties van Marokkanen vanuit alle Europese windstreken toe naar Parijs om te herdenken dat op diezelfde dag in oktober 1965 Ben Barka bij daglicht in de Franse hoofdstad werd ontvoerd en gedood.
Na 47 jaar tasten zijn familie en de rest van de Marokkanen in het duister over de ware toedracht van zijn verdwijning en fysieke liquidatie. Generaal de Gaulle, de toenmalige Franse president, wist het wel. Hij wees meteen naar het regime van toenmalige koning Hassan II van Marokko als dader en stak zijn woede in zijn richting niet onder stoelen of banken.
Inmiddels weten we – dankzij het speurwerk van verschillende Franse journalisten, auteurs, filmregisseurs en onderzoeksrechters iets meer van deze bloedige affaire: de gedwongen ontvoering werd, in opdracht van Hassan II, uitgevoerd door verschillende hoge Marokkaanse militairen en ambtenaren en met de logistieke steun van een aantal duistere figuren uit de Franse politie en onderwereld en de Israëlische geheimdienst Mossad.
Ook de steun voor deze operatie van de Amerikaanse geheimdienst CIA wordt hierbij genoemd. Volgens Ahmed Boukhari, een oud agent van de Marokkaanse geheime dienst, die overigens zonder de instemming van de nieuwe Marokkaanse koning deze verklaringen onmogelijk kon doen, werd het lichaam van Ben Barka met behulp van de CIA in zoutzuur opgelost. Vanwaar deze bijzonder brede coalitie om Ben Barka van de aardbodem te laten verdwijnen?
Een belangrijke verklaring hiervoor ligt in het feit dat hij niet alleen de meest radicale opponent van Koning Hassan II was, maar ook een uitgesproken tegenstander van Israel en tegelijk de voorzitter van de “Tricontinentale”: een bundeling van landen en bewegingen in Afrika, Azië en Latijns- Amerika met een linkse en revolutionaire signatuur, die zich afzetten tegen het kolonialisme en de imperialistische invloed van de V.S. in deze drie continenten.
De Franse justitie onder de Gaulle heeft snel gehandeld en veroordeelde in 1967 één van de hoge militairen en de machtigste man van Marokko in die tijd bij verstek tot gevangenisstraf wegens de moord op Ben Barka. Dat was generaal Oufkir, in 1972 zelf door Hassan II om het leven gebracht vanwege een mislukte staatsgreep door het leger, onder zijn leiding.
Maar na de Gaulle is de Franse Justitie zowel door de Franse autoriteiten als de Marokkaanse op alle mogelijke manieren gehinderd in zijn pogingen om de waarheid over de affaire Ben Barka naar boven te halen en alle verantwoordelijken voor deze gedwongen ontvoering te berechten. Zo heeft president Pompidou, de opvolger van de Gaulle, amnestie verleend aan Antoine Lopez, die tot acht jaar gevangenisstraf werd veroordeeld voor zijn medewerking aan de ontvoering van Ben Barka. President Giscard D’Estaing, de opvolger van Pompidou was te nauw bevriend met zijn “makker” Koning Hassan II om steun te verlenen aan een actieve vervolgingsaanpak door de Franse justitie.
Onder president Jacques Chirac kregen de vriendschapsbanden met koning Hassan II bijna familietrekjes. Na de dood van Hassan II in 1999, gedroeg Chirac zich dan ook als een soort politieke stiefvader van zijn zoon Mohamed VI, de huidige koning Van Marokko. Sarkozy ging zelfs nog verder en wilde niet alleen de – in zijn ogen – te onafhankelijk en autonoom opererende onderzoeksrechter in deze zaak, Patrick Rafaël, laten verwijderen door de vereniging van rechtspraak, maar – naar aanleiding hiervan- zelfs de functie van onderzoeksrechter uit het Franse justitieel systeem schrappen. Met andere woorden: vanwege één boom die niet bevalt, het hele bos kappen!
Maar de vereniging had de politieke zet van Sarkozy door en hield stand. Patick Ramaél bleef aan. Ondanks het feit dat Frankrijk –onder Sarkozy- de arrestatiebevelen tegen een aantal hoge Marokkaanse militairen in 2009 heeft ingetrokken, beet onderzoeksrechter Patrick Ramaël door in deze zaak. Laatst nog heeft hij, generaal Hosni Benslimane –één van de verdachten in deze zaak- in London proberen te laten arresteren. De generaal heeft snel de benen genomen naar Marokko. Onderzoeksrechter Ramaël laat dus zijn verantwoordelijkheid niet los in de affaire Ben Barka. Sarkozy is inmiddels adviseur van de Marokkaanse koning voor buitenlandse zaken en geniet van een prachtige paleis in Marrakech!
Het is duidelijk dat de Franse belangen in Marokko de waarheid over de zaak Ben Barka zwaar in de weg zitten. Ondanks alle retoriek blijkt de onafhankelijkheid van de rechter allerminst gegarandeerd in de Franse democratie!!
In Marokko is de doofpot over deze misdaad van hoger hand de dominante strategie. Bij het aantreden van de huidige koning Mohamed VI in 1999, leek hij schoon schip te willen maken over de misdaden van zijn vader. Een door hem ingestelde “Commissie voor Gerechtigheid en Verzoening” – voornamelijk bestaande uit Marokkanen die terugkwamen uit ballingschap of uit de kerkers van zijn vader Hassan II – kreeg in 2003 de opdracht om het licht te werpen op meer dan 700 gedwongen ontvoeringen.
De door de koning gekortwiekte commissie mocht wel de slachtoffers of hun nabestanden voor schadeloosstelling in aanmerking laten komen, maar de namen van de beulen en opdrachtgevers tot deze misdaden mochten niet bekend gemaakt worden. Berechting van deze schenders van mensenrechten was absoluut niet aan de orde. De zaak Ben Barka werd aldus in de kiem gesmoord! Immers de vader van de koning was daarbij zelf in het geding! Het resultaat is beschamend: alle hoge en lage militaire en civiele functionarissen met bloed aan hun handen bleven in functie! Hun misdaden werden met geld afgekocht!
Toen een paar jaar geleden de Franse onderzoeksrechter bovengenoemde Ahmed Boukhari in Frankrijk wilde verhoren, naar aanleiding van zijn openbaringen over de zaak Ben Barka, mocht hij Marokko niet verlaten. Later ging onderzoeksrechter Ramaël zelf naar Marokko om een aantal hoge militairen te ondervragen over hun betrokkenheid bij de affaire Ben Barka. Hij kreeg geen enkele medewerking van de Marokkaanse autoriteiten. De Marokkaanse regering liet hem weten dat ze niet wist waar deze hoge militairen – die allemaal hoog in de boom zitten van het veiligheidsapparaat van de staat-.…… wonen!!!
Één van hen, namelijk generaal Hosni Benslimane is al sinds 1972 de sterkste man van het regime, want hoofd van de marechaussee. Dit militaire korps is, sinds de doelbewuste verwaarlozing door Hassan II van het officiële leger vanwege twee couppogingen tegen hem, de belangrijkste militaire organisatie in het land.
Patrick Ramaël heeft aldus onverrichter zaken Marokko verlaten. In Frankrijk zijn inmiddels alle ondernomen pogingen gesneuveld om de hand te leggen op de vertrouwelijke regeringsdocumenten over de affaire Ben Barka. De reden: de staatsveiligheid.
Kortom: de doofpot is de regel aan beide kanten van de oceaan. Ook in de zaak Ben Barka is duidelijk dat, in de confrontatie tussen politieke belangen en het recht, dit laatste de eerste slachtoffer is.
Zal de nieuwe socialistische Franse president Hollande deze vloek op de Franse democratie uitwissen? Ik betwijfel het. Immers, vóór hem heeft ook een andere socialist – president Mitterand- zich aan de Franse belangen in Marokko geaccommodeerd.
Maar volgend jaar zal opnieuw de 48ste herdenking van de moord op Ben Barka georganiseerd worden. En het jaar daarop ook. De waarheid heeft een langere adem dan de autoritaire regimes.
door Redactie | okt 25, 2012 |
Miljoenen moslims in de wereld vieren morgen het Offerfeest, ofwel het AR3id Damimoun in het Tamazight,Eid El Adha in het Arabisch en Kurban Bayramı in het Turks. Traditioneel wordt op deze dag een schaap, geit of rund ritueel geslacht. Het vlees wordt verdeeld onder armen, buren en familieleden.
Met het Offerfeest, dat drie dagen duurt, herdenken moslims het offer van Ibrahim (Abraham). In de Koran staat het verhaal dat Allah aan Ibrahim vroeg om zijn zoon Ismaël te offeren om te laten zien dat hij trouw en gelovig was. Toen Ibrahim zijn zoon met een mes wilde doodsteken, kwam er een engel die zei dat een schaap de plaats van Ismaël mocht innemen. Zo viel uiteindelijk niet Ibrahims zoon, maar een schaap onder het mes.
Hadj
Het Offerfeest wordt gevierd aan het einde van de hadj, de jaarlijkse bedevaart naar Mekka in Saudi-Arabië. Dat is precies 70 dagen na de Ramadan. Naar schatting drie miljoen moslims nemen deel aan de bedevaart.
Voedselbank
Veel moslims in Nederland doneren net als de afgelopen jaren een deel van het vlees van de dieren die voor het feest worden geslacht, aan de armen. Zo zijn er ook dit jaar weer in Nederland een aantal initiatieven waarbij islamitische families, bedrijven en moskeeën de voedselbanken vlees geven.
Verbod ritueel slachten
Het leek er even op dat in 2011 het Offerfeest mogelijk voor het laatst op de oude manier gevierd zou worden in Nederland, vanwege een mogelijk verbod op ritueel onverdoofd slachten. Het wetsvoorstel dat de Partij voor Dieren in 2011 indiende is echter gestrand in de Senaat en om die reden kan er dit jaar nog steeds onverdoofd geslacht worden.
AmazighTimes wenst iedereen die het Offerfeest viert een fijn Offerfeest! Ar3id Damimoun.Eid Moubarak, Kurban Bayramınız kutlu olsun!
door Redactie | okt 25, 2012 |
De kans is groot dat Anouar Kali (21) ook de komende jaren speler van FC Utrecht is. De verdedigende middenvelder, die zich dit seizoen heeft opgewerkt tot belangrijke basiskracht, is momenteel met de clubleiding in gesprek over een nieuw contract.
De Utrechtse Marokkaan speelde vier jaar in de jeugdopleiding van Ajax, waarna hij na een tussenjaar bij Elinkwijk, op zijn dertiende door FC Utrecht in de jeugdopleiding werd opgenomen. Het contract van Kali loopt aan het einde van het seizoen af.
‘De gesprekken lopen momenteel, en ik sta zeker open voor een langer verblijf’, aldus Kali. ‘Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat FC Utrecht mijn club is en dat ik me nog perfect verder kan ontwikkelen. Momenteel is mijn zaakwaarnemer Søren Lerby met de club in gesprek.
door Redactie | okt 24, 2012 |
Een Marokkaanse fontein, lichtreclame voor een tandarts uit Qatar en Amsterdammers in de kleuren van de Jamaicaanse vlag. Uit de hele wereld zijn objecten gehaald om het gebied Superkilen in de Deense hoofdstad Kopenhagen aan te kleden. Over een lengte van 750 meter is een veelkleurige publieke ruimte ontstaan die de omringende multiculturele wijk representeert en activeert.
De buurt, gelegen in stadsdeel Nørrebro, kan volgens Nederlandse maatstaven worden aangeduid als een krachtwijk. De inwoners zijn voornamelijk allochtoon, de wijk heeft te kampen met verpaupering en er heersen de nodige sociale problemen. Ook was de buurt een van de brandhaarden tijdens de protesten tegen de Mohammed-cartoons.
Om de wijk een impuls te geven, besloot Kopenhagen een lint openbare ruimte te vernieuwen. Architectenbureau BIG kwam samen met de landschapsarchitecten van Topotek1 en kunstenaarsgroep Superflex met een opmerkelijk plan. De zestig nationaliteiten uit de buurt zouden worden vertegenwoordigd met een object uit het land van herkomst.
Deze volgens BIG surrealistische collectie van wereldwijde culturele diversiteit is verspreid over een lint, dat de buurt verbindt. Het plan Superkilen voorziet in nieuwe fietspaden en een verbeterde verkeersinfrastructuur, maar er is vooral een nieuwe ontmoetingsruimte ontstaan. Bewoners kunnen er rondhangen, sporten en spelen.
Rode Plein
Superkilen is verdeeld in drie zones. Het Rode Plein vormt een uitbreiding in de buitenlucht van de Nørrebrohal, waar vooral gesport wordt. De vloer is onderverdeeld in verschillende kleurvlakken, die de sport-, speel- en ook marktfuncties markeren. Doordat de kleuren zijn doorgetrokken over de gevels van gebouwen, krijgen ze een derde dimensie.
Het Zwarte Plein is de stedelijke huiskamer van Superkilen. Bewoners kunnen er ontspannen bij de Marokkaanse fontein, een spelletje doen of een buurtbarbecue houden. Ook zijn er een Braziliaanse bar (onder Chinese palmbomen), een Japans speelobject in de vorm van een octopus en een Noorse fietsenstalling.
Het Groene Park is eveneens bedoeld voor sport en spel, maar dan meer voor groepssporten als hockey en spelen in het groen. Bewoners kunnen er verder picknicken, wandelen of fietsen. Superkilen is geheel in overleg met de bewoners tot stand gekomen. Zij beslisten mee over het ontwerp en de culturele objecten die er moesten komen.
Met de realisatie van Superkilen was een bedrag van omgerekend 7,7 miljoen euro gemoeid.
zie Foto’s…
