‘El Hamdaoui verhuurd aan Malaga’

Mounir el Hamdaoui wordt dit seizoen door Fiorentina verhuurd aan Malaga. De Spaanse club heeft ook een optie tot koop bedongen op de Marokkaanse aanvaller. Dat berichten Spaanse media vrijdag. In de geruchtenmolen werd El Hamdaoui al enige tijd aan Malaga gekoppeld.

El Hamdaoui speelde een seizoen bij Fiorentina, maar kon bij de Serie A-club geen basisplaats veroveren. In negentien competitieduels in Italiaanse dienst scoorde de Marokkaans international drie keer. Fiorentina had El Hamdaoui transfervrij opgehaald bij Ajax, waar hij in ongenade was gevallen bij trainer Frank de Boer.

De Rotterdammer speelde eerder ook voor Excelsior, Tottenham Hotspur, Derby County, Willem II en AZ. De afgelopen weken zou ook Feyenoord interesse in El Hamdaoui hebben getoond, maar hij zou te duur zijn geweest voor de nummer drie van afgelopen seizoen.

‘Achter de Voordeur’ van twee sterke vrouwen Hoda en Kristin

Wat is het verhaal van de buren in je straat? Weet jij wie je buren écht zijn? En klopt het wel wat je van hem of haar denkt?

In het NCRV-programma ‘Achter de Voordeur’ nemen buren een kijkje in elkaars huis en leven. Gaandeweg ontstaat er begrip en groeit het contact. In deze achtste aflevering het verhaal van Hoda Hamdaoui in Utrecht en Kristin Schrot in Amsterdam Buitenveldert.

Hoda is geboren in Marokko. Haar vader komt als gastarbeider naar Nederland, en zij komt later met haar moeder ook deze kant op. Als kind voelt ze zich meer Nederlands dan Marokkaans, maar na de moord op Fortuyn en Van Gogh gaat ze zich steeds meer in haar roots verdiepen. Ze begint een eigen Fashion en Lifestyle magazine voor Marokkaans Nederlandse vrouwen. Het blad heet Hoda, zoals zijzelf, wat “Gids” betekent. Het wordt in kleine oplage gedrukt en tot nu toe betaalt ze het uit eigen zak. Iedereen, van fotograaf tot journalist werkt gratis mee. Ze denkt dat er behoefte is aan positieve rolmodellen, de Marokkaanse gemeenschap komt al vaak genoeg in een negatief daglicht te staan. Het eerste nummer van het blad verschijnt in het jaar dat haar vader overlijdt. Er staat een ode in aan haar vader, de liefde voor hem geeft Hoda de kracht om door te gaan.

Kristin is geboren in Oberweissbach in voormalig Oost-Duitsland. Haar moeder wilde dat ze verpleegster zou worden maar ze kiest haar eigen weg, tegen alle adviezen in. Ze wordt ontdekt als fotomodel en reist de hele wereld over. In Amsterdam komt ze in aanraking met de muziekwereld en als ze op een avond in Club Panama draait zijn er toevallig allemaal belangrijke figuren uit de muziekwereld aanwezig. Dat betekent haar internationale doorbraak als DJ en ze treedt meer in het buitenland op dan in Nederland. De DJ-scene is een echte mannenwereld en ze heeft als vrouwelijke DJ moeten knokken om een plekje te veroveren. Maar ondanks alle successen mist ze haar moeder in Duitsland, ze bellen dagelijks met elkaar. De buurvrouw die bij haar komt kijken herkent haar verhaal, ze is zelfstandig ondernemer en weet wat het is om risico’s te nemen en ergens voor te gaan.

‘Achter de Voordeur’, zaterdag 24 augustus om 19.35 uur op Nederland 2

Marokkaanse Buurtvaders hebben na vijf jaar de nodige successen geboekt

De Marokkaanse Buurtvaders lopen reeds vijf jaar hun rondjes door Zaltbommel, en dan met name woonwijk De Vergt. Op een zomerse zaterdagavond liep De Toren een rondje mee.

ZALTBOMMEL – Zet een bericht over woonwijk De Vergt op Twitter, en het regent cynische opmerkingen. De inwoners van de wijk die actief zijn in de sociale media hebben voldoende gezien de afgelopen jaren, en sarcasme is wat resteert. Maar is het echt zo erg? Misschien wel, en de Marokkaanse Buurtvaders sluiten er de ogen niet voor. Wel benadrukken ze met graagte wat in de afgelopen vijf jaar is bereikt; wat moeten ze anders? Tijdens het rondje van ruim twee uur dat we maken langs winkelcentrum De Portage en kriskras door De Vergt, kunnen we dat met eigen ogen zien. In mijn kielzog loopt mee VVD-raadslid Jan van Engelen. Vele raadsleden en bestuurders maakten het rondje met de buurtvaders en iedereen is het er over eens: ze doen nuttig werk. Hun spreekbuis is Amar Rahou. Vol lof is hij over wethouder Ton van Balken die overal zijn gezicht laat zien. Ook de gebiedsverantwoordelijke ambtenaren en de mensen van Woonlinie krijgen een pluim. De burgemeester echter ligt minder goed in de gemeenschap. “Dat komt door het schimmenspel van de justitiële driehoek, die roept over namen en rugnummers maar er niet naar handelt. Als je weet wie hier onrust veroorzaakt, berg ze dan op!”
De tocht met de Marokkaanse Buurtvaders voelt soms als een zegetocht. Ik kan het objectief vaststellen, want vijf jaar geleden maakte ik al eens hetzelfde rondje. “We hebben toen gesproken over spreiding in de wijk”, weet Amar nog. “Alleen op het Bachplein had je een fatsoenlijke speelplaats, het ging bijna ten onder aan het eigen succes zoveel jeugd kwam er op af. Maar nu er meer gelegenheid is hoeven kinderen niet meer de hele wijk door en wordt het rustiger.” Een recent geopend pannaveld aan de Gisbert Schairtweg is inderdaad populair, en ook een speelplaatsje naast de Aldi in De Portage trekt veel jeugd. Maar kennelijk ook overlast. Bewoners hebben geklaagd over troep en herrie. Nu hangt er een bordje dat verbiedt dat er gespeeld wordt. Het verbod gaat in om 18.30 uur. “Een belachelijk tijdstip, om half zeven kom je net van het avondeten. Dat kan toch ook anders? En de troep… als er een prullenbak wordt neergezet kun je veel oplossen”, vertelt Amar.
Said Kaaouass sluit halverwege de rondgang aan, als we inmiddels rond het nieuwe winkelcentrum De Portage struinen. De enorme hoeveelheid zwerfafval is hem een doorn in het oog. “Moet je kijken in die sloot, en dan valt het nu nog mee. Aanstaande zaterdag gaan we een opruimactie houden. Samen houden we het schoon.” Het VVD-raadslid maakt foto’s om de situatie met het zwerfafval aan te kaarten bij hogere instanties.
Samen is een woord dat onze Marokkaanse stadsgenoten regelmatig in de mond nemen. In vijf jaar tijd is dankzij samenwerking met bewoners en Woonlinie vrijwel geen onveilig brandgangetje meer te vinden. Overal goede verlichting, en dankzij initiaven van woningbezitters veel degelijke hekwerken. “Alleen jammer dat sommige bewoners dan de hekken richting garageboxen open laten staan. Dan nodig je inbrekers gewoon uit”, merkt Amar op als we door de Westlanderstraat lopen.
Op het Bachplein treffen we de jeugd, die vertelt over het speelplaatsje bij De Portage. “Niemand heeft daar last van ons, maar er is één meneer die altijd een beetje dronken overkomt, die op ons loopt te schelden.” Tja, soms is er ondanks alle begrip en communicatie zoiets als overmacht. Sommige mensen willen gewoon niet leven volgens het ‘leven en laten leven’ principe. Daarnaast ondervindt elke bevolkingsgroep de moeilijkheid van onze huidige maatschappij. Amar vertelt: “Huurspreiding is een wens, maar als de huren in andere wijken dan De Vergt veel hoger zijn loop je al snel tegen je grens op. Iets wat we heel erg missen is bijvoorbeeld de huiswerkbegeleiding van Orion. Nu kost je dat 200 euro per jaar, per kind. Je wilt je kinderen een goede opleiding bieden, dat kost geld. Stageplekken zijn ook een probleem, die zijn er veel te weinig. En dan heb ik het nog niets eens over de sociale druk; ieder kind wil mooie kleding, anders worden ze gepest. Mij maakt het niet uit als ik op schoenen van de Bristol loop, maar een stoere jongen van 10 jaar wel.” Said Kaaouass sluit af: “Problemen in De Vergt zijn landelijke problemen, maar toch, kijk om je heen: zoveel groen, brede straten, verlichting. In wijken van grote steden is het echt niet zo goed als hier, en over die toestanden in Egypte zeg ik maar helemaal niets. We moeten gelukkig zijn!”
Aan het einde van onze wandeling worden we de ‘Ambassade van De Vergt’ ingetrokken. Wijkbewoonster Greet schenkt gul glazen limonade, ook al is het al laat en is de zon onder gegaan. In vijf jaar tijd is De Vergt veranderd. De saamhorigheid is toegenomen. Door op deze weg, volhouden, dat is de conclusie!

Door: Tom Van Engelen

Tighadouini weken zoet met hamstringblessure

Vitesse-trainer Peter Bosz kan voorlopig niet beschikken over Adnane Tighadouini. De 20-jarige aanvaller raakte maandag bij Jong Vitesse geblesseerd aan de hamstring. Woensdag kwam bij een MRI-scan een scheurtje in zijn hamstring aan het licht. De herstelperiode voor een dergelijke blessure is normaliter drie tot zes weken. Dat meldt de Arnhemse club woensdag op zijn website.

Tighadouini kwam dit seizoen nog niet in actie voor Vitesse. De Nederlandse Marokkaan zal slechts een keer bij de selectie van de Arnhemmers: in de uitwedstrijd bij Petrolul Ploiesti. Tot speelminuten kwam het toen niet.

Afgelopen seizoen werd Tighadouini verhuurd aan Cambuur Leeuwarden. In dienst van de Friezen kwam hij tot 22 wedstrijden en 7 doelpunten.

Afellay moet donderdag opnieuw geopereerd worden.

Er komt maar geen einde aan het blessureleed van Ibrahim Afellay. De middenvelder van FC Barcelona moet donderdag opnieuw geopereerd worden.

El Mundo Deportivo meldt dat Afellay aan zijn rechter bovenbeen geopereerd wordt. De ingreep vindt plaats in een ziekenhuis in Barcelona. Daarna wordt duidelijk hoe lang Afellay uit de roulatie is.
De voormalig PSV’er komt niet voor in de plannen van de nieuwe trainer Gerardo Martino. Afellay kreeg niet eens een rugnummer toegewezen.