De namen van omgekomen kinderen in Gaza.

door Redactie | jul 29, 2014 | 0 Reacties

‘Achter elke terrorist staan tientallen mannen en vrouwen, zonder hun zou hij niet kon deelnemen aan de strijd. Het zijn allemaal vijandelijke strijders, en hun bloed zal vloeien. Ook de moeders van martelaren, die ze naar de hel sturen met bloemetjes en kusjes. De moeder zouden hun zonen naar de hel moeten volgen, dit zou gerechtigheid zijn, de huizen waarin zij opgroeien moeten worden vernietigd, kleine slangen moeten niet de kans krijgen om op te groeien.’

Dit zijn de woorden van Ayelet Shaked, een jonge vrouwelijke Israëlische politicus die de Joodse Thuis partij vertegenwoordigt in de Israëlische parlement. Dit soort taal is van een meedogenloze (politieke) cultuur die nul sympathie heeft voor de onschuldige mensen levens, zelfs niet voor die van kleine kinderen. De definitie van deze haatdragende taal is “fascisme”, helaas lijkt het er op dat heel wat Israëliërs dit standpunt deelt.

Gideon Levy een prominente linkse Israëlische journalist, publiceerde recent een artikel in de krant Haaretz over het gebrek aan medeleven van zijn landgenoten over de burgerslachtoffers onder wie kinderen in Gaza. Een paar quotes die Gideon Levy van een Israëlische website heeft gehaald:

Shani Moyal: “Het kan me niet schelen of Arabische kinderen worden gedood, jammer dat het er niet meer zijn. Goed gedaan door het Israëlische leger. ”

Sharon Avishi: “Slechts vier kinderen dood? Jammer. We hoopten op meer. ”

Daniela Turgeman: “Geweldig. We moeten al hun kinderen doden. ”

Chaya Hatnovich: “Er is niets mooiers dan beelden van dode Arabische kinderen.”

Tami Mashan: “Zo veel mogelijk kinderen moeten sterven.”

Meer dan 1000 Palestijnen zijn gedood tijdens de gevechten in Gaza tot nu toe, waaronder honderden kinderen. De Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem heeft een lijst gepubliceerd met de namen (indien bekend) van Palestijnse kinderen onder de 15 jaar die gedood zijn sinds het begin van de conflict.

Marokkaanse Festivals als machtsinstrument‏

door Redactie | jul 21, 2014 | 0 Reacties

Het festivalseizoen is geopend! Gnaoua Festival, Fes Festival en Festival Mawazine. Het is een greep in de vele festivals die Marokko tegenwoordig in aanbod heeft. Ze bieden podium aan zowel lokale artiesten als internationale grootheden. Rihanna, Shakira, Elton John, Bjork noem het maar op of ze zijn er geweest. Ook artiesten die zich voornamelijk in de controversiële hoek -voor Marokkaanse begrippen- bevinden, tonen acte de présence.

De boodschap die uitgedragen wordt (dient te worden) is: Marokko is een openminded en tolerant land dat meegaat met zijn tijd. Dit imago heeft naast economische (internationale steun, toerisme etc) ook politieke doeleinden. Door Marokko als zodanig te rebranden wordt continuïteit en stabiliteit van de monarchie beoogd. Het establishment wil het liefst zo lang mogelijk blijven zitten. Dit is ook de boodschap die de strenggelovigen en radicalen moeten krijgen. Ook zij zijn immers een gevaar voor het establishment.

Daar waar maatschappijkritiek volledig neergeslagen werd, is het nu welkom op de podia tijdens deze festivals. In het ene optreden wordt corruptie in Marokko en onwetendheid in hoge posities afgekeurd. Het andere is anti-autoritair, antireligieus of pro-imazighen. Zelfs de rechten van de vrouw worden bezongen en bepleit. Doch. De tolerantie kent grenzen. De rapper El Haqed, die deel uitmaakte van de 20 februari beweging is vanwege het overschrijden van die grens tot persona non grata gemaakt. In zijn muziek veroordeelt hij de cosmetische ingreep   die koning Mohamed VI deed om het Marokkaanse volk te sussen ten tijde van de Arabische Lente. Zijn macht zou ingeperkt zijn, maar in de praktijk is hij nog altijd een absolute monarch.

De festivals moeten bovendien als bliksemafleider dienen. De talloze mensenrechtenschendigen die nog altijd aan de orde van de dag zijn, worden zo voor de buitenwereld verdoezeld. Het eigen volk wordt met de festiviteiten eveneens beziggehouden, als het niet op locatie aanwezig is dan wel via de vele televisieprogramma’s die gemaakt worden. Het deel van het volk dat niet ligt te slapen, heeft kritiek op de geldslurpende festivals. Die gelden kunnen immers betere bestemmingen krijgen, zoals breed de ontoegankelijke gezondheidszorg of de kleine lokale culturele initiatieven.

Tenslotte heeft de rebranding van Marokko onlangs Nederland bereikt. Het Twiza festival   dat begin juni plaats heeft gevonden ontving  volgens ingewijden een aanzienlijk bedrag van CCME, de Marokkaanse migrantenadviesraad (deze valt onder de Marokkaanse staat). Zo heeft de Marokkaanse staat zich verzekerd van de export van het nieuwe imago maar ook van de massage van de diaspora. Een deel van de Marokkaanse economie leunt immers op de portemonnee van deze groep. De banden warm houden is in dat geval van cruciaal belang.

Nieuwe apartheid van Suhayb Salam en Nourdeen Wildeman

door Redactie | jul 20, 2014 | 0 Reacties

Voor predikers van het salafistische signatuur zoals Suhayb Salam  en Nourdeen Wildeman  is demonstreren haram. In hun ziekelijke hang naar zedelijkheid, gaan zij over lijken. Mannen en vrouwen mogen niet hand in hand, tegen het onrecht protesteren. Het volk van Gaza heeft nog een vijand bij. En de Zionisten lachen in hun vuistje!

De zieke ideologie van deze heren komt uit Saoedi-Arabië. Eerder hebben we gezien wat deze apartheid met vrouwen  doet. Liever branden dan gered worden.

Arme Palestijnen! Arme vrouwen!

BA3ISH
Ba3ish is de nieuwe huiscolumnist van Amazightimes. Columnist BA3ISH zal met enige regelmaat een blik werpen op de actualiteit.

Lees ook
De andere wedstrijd op het Malieveld
Jihadisme, alarmisme en opportunisme