door Redactie | mei 31, 2015 |
In de Rif klinkt de laatste jaren de roep naar een bepaalde mate van zelfbeschikking of decentralisatie steeds harder. Verschillende vormen van zelfbeschikking passeerden de revue. Verschillende uitersten worden ook flink bediscussieerd. Naast de roep om autonomie kennen we ook de administratieve decentralisatie die de Marokkaanse autoriteiten hebben voorgesteld. Het onderwerp leeft ook onder de Marokkaanse gemeenschap in Nederland en België waarvan een groot deel uit de Rif komt.
De Benelux afdeling van De Beweging voor Autonomie in de Rif organiseert op 6 juni een politiek debat om 19:00 aan de grote kerkplein 9 in Rotterdam. Waarom streeft deze beweging naar deze bestuursvorm en waarom ziet zij deze als de beste vorm? Tijdens het debat zullen ook andere bestuursvormen besproken worden, zoals het Belgische federale systeem en de autonomie in zuid-Koerdistan. Hoe verhouden deze bestuursvormen zich met het centrale gezag en waarin verschillen zijn deze van elkaar?
Sprekers:
Abdelilah Stitou is bestuursvoorzitter van de Riffijnse beweging voor autonomie MAR (Mouvement pour l’autonomie du Rif). Stitou zal vertellen over de ontstaansgeschiedenis van de beweging en de relatie hiervan met de jarenlange marginalisatie van de Rif.
Fauzaya Talhaoui is oud kamerlid en gemeenteraadslid voor de SP.A in Antwerpen. Zij zal een introductie geven over de structuur van het Belgische federale systeem en de verhoudingen hiervan op zowel nationaal als internationaal niveau.
Sheruan Hassan is vertegenwoordiger van de Koerdische partij PYD (Democratische Unie Partij) in Nederland. Hij zal een introductie geven over de verschillende Koerdische autonomieën in zuid Koerdistan (Noord-Irak en Syrië). Hij zal tevens spreken over hoe de partijvisie m.b.t. autonomie zich verhoudt met het Koerdisch ideaal van een verenigd land.
Na het politiek debat zal de Benelux-afdeling van de Riffijnse beweging voor autonomie aan het publiek gepresenteerd worden. De avond wordt afgesloten met Koerdische en Riffijnse live muziek.
Voor meer info:NL- Natij Benseddik +31681845060
BE- Noureddine Adherbal +32498705780
zaterdag 6 juni 2015 | 19.00 U | Grotekerkplein 5, 3011 GC Rotterdam | toegang: gratis
door Redactie | mei 29, 2015 |
De Tunesische autoriteiten hebben een Marokkaan gearresteerd die betrokken zou zijn geweest bij de bloedige terreuraanslag op het Bardo Museum van afgelopen maart in Tunis. De man werd zondag al aan de grens met Libië in de kraag gevat. Dat verklaarde een woordvoerder van het Tunesische ministerie van Binnenlandse Zaken donderdag in Tunis. “Er was een opsporingsbevel uitgevaardigd tegen de Marokaan door de Tunesische veiligheid en justitie”, voegde hij eraan toe.
Nadere bijzonderheden noemde de zegsman niet. Terroristen van de islamitische Staat (IS) hadden bij de aanslag van maart 21 buitenlandse toeristen, onder hen een 61-jarige Belgische vrouw, en een Tunesische politieagent vermoord.
Ruim een week geleden hadden de autoriteiten in Italië een 22-jarige Marokkaan opgepakt, die logistieke taken had in samenhang met de aanslag. Tunesië heeft zijn uitlevering gevraagd.
door Redactie | mei 29, 2015 |
Bijna tachtig in Frankrijk werkende filmregisseurs en -producenten, onder wie aan Belgische zijde de broers Dardenne en Lucas Belvaux, hebben vrijdag de Marokkaanse ‘censuur’ van de jongste film van de Frans-Marokkaanse filmer Nabil Ayouch aangeklaagd.
Much Loved, onlangs nog vertoond in Cannes, mag in Marokko niet in de bioscopen draaien. De film, aldus de Marokkaanse regering, overtreedt de morele waarden en tast de waardigheid van de Marokkaanse vrouw aan.
De film behandelt het thema prostitutie in Marokko, in het bijzonder in Marrakech, via een reeks vrouwenportretten.
In hun petitie laken de ondertekenaars behalve het ‘conservatieve’ standpunt van de Marokkaanse overheid ook de doodsbedreigingen op sociale netwerken aan het adres van Ayouch en Abidar. De overheid in Rabat ‘weigert de realiteit onder ogen te nemen’, luidt het voorts.
Andere ondertekenaars van de klacht zijn Arnaud Desplechin, Laurent Cantet, Pascale Ferran, Costa-Gavras, Michel Hazanavicius, Riad Sattouf en de Tsjadiër Mahamat-Saleh Haroun. Hun petitie steunt de regisseur en hoofdactrice Loubna Abidar.
Much loved is overigens nog nergens in de zalen uitgebracht.
door Redactie | mei 29, 2015 |
“vertaling van het artikel van Ahmed Assid, verschenen op 26 mei 2015”
Rani Kaddouri
Antropologie of mensleer introduceerde gelijkheid van talen en culturen als hoogste menselijke waarde. De ideeën uit deze leer zijn de basis voor de universele mensenrechten zoals deze nu in de wereld gangbaar zijn. Ze openden de deur voor culturele diversiteit en rekenden af met de het principe van het streven naar absolute homogeniteit en eenheidsdenken.
Marokko liep decennialang achterstand op wetenschappelijke ontwikkelingen. In deze periode zijn generaties opgevoed met de ideologie van streven naar eenheidsdenken, dat nauw is gerelateerd aan de traditionele rol van de centraal gestuurde staat. Om die reden is erkenning van diversiteit in het land erg laat op gang gekomen. Diversiteit als zaak is pas recentelijk een rol gaan spelen.
De lange lijdensweg van de Amazigh-taal onderweg naar erkenning wordt weerspiegeld in de discussies binnen de Marokkaanse Hoge Raad voor het Onderwijs. Deze raad benadert nog steeds de Amazigh-zaak vanuit het traditionele perspectief van uitsluiting en miskenning. De verworvenheden van de laatste 12 jaar worden door de raadsleden compleet genegeerd.
Dat zien we terug in de besluiten van de raad om het Tamazight (Amazigh-taal) niet in te voeren in het algemeen onderwijs en niet gelijk te stellen aan het Arabisch. Ook blijft een objectieve agenda en plan uit om onderwijs in Tamazight geleidelijk in te voeren in het voorbereidend en voortgezet onderwijs. Dit beleid kan maar een ding betekenen; uitvoering van een grondwettelijk recht treiteren en de implementatie van het onderwijs in het Tamazight tot het oneindige dwarsbomen.
Vreemde genoeg heeft de voorzitter van deze raad, de heer Azziman, bij de presentatie van de strategische visie van zijn raad voor de koning, het over “een beleid dat verzoening en gelijkheid van kansen nastreeft”. Deze tegenstrijdigheid in visie en beleid binnen de raad bestaat bij gratie van de heersende discriminerend mentaliteit binnen de raad. Als het gaat om Tamazight vermeed de raad alle gangbare formuleringen en besluiten waarin de staat verplicht werd het Tamazight te activeren binnen bepaalde termijnen. Ook gaf de raad zich niet thuis wanneer het sprak over ‘Duidelijkheid in Taalkeuzes’. De discussie over het Tamazight zal met deze benadering en woordkeuze helaas onbeslecht blijven, deze zal telkens weer tot het oneindige herstart worden. De raad had dit dossier van recht op taal en cultuur krachtens de grondwet definitief kunnen afhandelen. Pas dan zou Marokko hierin echt voor de omringende landen als model fungeren.
Discriminatie is de drijfveer achter deze mentaliteit die overloopt van minachting en gene voor alles wat diepgeworteld en op traditie berust is. Het is ook een nalaatschap uit een koloniale tijdperk waarin de dogma van eenheidsdenken en de Jacobijnse nationale staat bepalend is. Deze heersende mentaliteit is tot op de dag van vandaag verantwoordelijk voor het mislukken van menig nationale programma en verhinderde nationale onderwijs projecten. De aanhangers hiervan wanen zich boven alle ideologieën en onpartijdige deskundigen, die in het landsbelang denken. In werkelijkheid zijn het ideologisch gedreven demagogen die geen oog hebben voor verworvenheden, die Marokkanen in staat stelt onderling dichter bij elkaar te brengen en in vrede met elkaar samen te leven.
De Marokkaanse Hoge Raad voor Onderwijs is het niet gelukt om Tamazight die status te geven die het verdient in het nationale onderwijssysteem. Deze fout dient hersteld te worden wanneer de regering haar plannen ontvouwt over de Activeringswet van het Tamazight als officiële taal. Hierin zal duidelijk, nauwkeurig en transparant worden bepaald welke stappen ondernomen zullen worden om het Tamazight in het algemeen onderwijs op te nemen en op alle onderwijsniveaus. Pas dan kunnen we objectief deze stap evalueren, de verantwoordelijken ter verantwoording roepen en daarmee een einde maken aan discriminatie tegen de oorspronkelijke taal van alle Marokkanen
door Redactie | mei 28, 2015 |
De omstreden Belgisch-Marokkaanse imam Tarik Chadlioui, ook wel Tarik Ibn Ali genoemd, is dit weekeinde een van de gastsprekers op een benefietconferentie in het Nederlandse Almere-Buiten. Hij is uitgenodigd door de moskee Omar Ibn Al Khattab. Dat staat te lezen op de Facebookpagina van Moslimjongeren Almere, die een flyer van de bijeenkomst hebben geplaatst.
Of de gemeente Almere de komst van de imam toestaat, is onbekend. Vandaag was niemand bereikbaar voor inhoudelijk commentaar.
Broeder Tarik ibn Ali is veelbesproken omdat hij geldt als de inspirator van het inmiddels opgedoekte Sharia4Belgium, een radicale moslimorganisatie die oproept tot haat jegens niet-moslims. In een rechtszaak tegen de voormalige voorman van de beweging zei de rechter eerder dit jaar dat Sharia4Belgium zelf geen aanslagen pleegt, maar die wel nastreeft. Tarik Ibn Ali zou ook banden hebben met jihadstrijders in Syrië.
Hij kwam in het nieuws toen fikse ophef ontstond over een benefietgala in Rijswijk. Dat stond gepland voor 8 maart van dit jaar, maar werd uiteindelijk afgeblazen, onder meer vanwege de komst van Tarik Ibn Ali. Critici spraken van “haatpredikers”.
Op de website van de moskee Omar Ibn Al Khattab staat de komst van Tarik Ibn Ali niet letterlijk vermeld. Er worden -naast broeder Aziz Al Bah- twee “zeer toonaangevende gastsprekers” aangekondigd. Welke dat zijn, is een “verrassing”.
