Marokkaanse politie mishandeld Migranten

Een dertigtal illegale migranten afkomstig uit Senegal, Kameroen, Guinee en Mali zouden door de Marokkaanse politie bij de grens met Algerije zonder water noch eten zijn achtergelaten.




De anti-racistische groepering voor de defensie en steun aan buitenlanders en migranten (GADEM) stelt in een verklaring dat zich twaalf kinderen onder de migranten bevinden. Allen zijn geblokkeerd in het no man’s land tussen Marokko en Algerije.

Een van de migranten zou aan de organisatie hebben verklaard dat hij op 2 maart bij een bushalte was gearresteerd. Hij was eerst naar het politiebureau gebracht voor een identiteitscontrole en vervolgens naar een kamp nabij de Algerijnse grens vervoerd alvorens in het no man’s land te worden achtergelaten. Ik heb bijna niets gegeten in 8 dagen en ik moet vechten om een beetje water te vinden, aldus de migrant.

Een andere slachtoffer vertelde een gelijkaardig verhaal. Hij woonde al ruim een jaar in Oujda en werd op 8 maart gearresteerd. Na twee dagen in een politiekazerne te zijn vastgehouden werd hij op vrijdag 10 maart bij de grens achtergelaten. Volgens hem werd hij door soldaten bedreigd.

Anderen vertelden aan de vereniging dat ze door de Marokkaanse veiligheidsdiensten waren mishandeld. Een van hen stelt zelfs met een scherp voorwerp in het gezicht te zijn gesneden.

Bij het groepje bevinden zich meerdere mensen die een legaliseringsaanvraag hebben ingediend. Marokko heeft onlangs een massa regularisatie van migranten gestart.




Een muziektheatervoorstelling van Rajae i.s.m. Urban Myth en Laaktheater

PERSBERICHT

Op 26 maart gaat de onderzoeksvoorstelling Thuis, Ontheemd van Rajae El Mouhandiz in première in Laaktheater in Den Haag, haar eerste muziektheater-project binnen de nieuwe makersregeling van het Fonds Podiumkunsten en het nieuwe makerstraject van theatergroep Urban Myth.




Als zangeres timmert Rajae al heel wat jaren aan de weg. Dit jaar presenteert zij, begeleid door regisseur Jörgen Tjon A Fong, haar eerste muziektheatervoorstelling Thuis, Ontheemd. Leer haar kennen terwijl zij je, aan de hand van verhalen en muziek vertelt over haar leven tot nu toe. Zij reflecteert op de uitdagingen die ze op haar weg is tegengekomen, het leven tussen twee culturen en religies en het maatschappelijk debat over identiteit. Humor en zelfspot gaat zij daarin niet uit de weg. Haar wilskracht, verlangen naar vrijheid en een gevoel van thuis zijn, komen duidelijk naar voren tijdens de voorstelling waarin muziek, net als in haar leven, de rode draad is. Ondanks de beproevingen die zij heeft doorstaan blijft de liefde voor Nederland en de verbondenheid met Marokko en Algerije, het thuis van haar (voor)ouders. Ontheemding en je anders voelen zijn van alle tijden en culturen. In het verhaal van Rajae zal iedereen, jong en oud, zich herkennen.

Muziek als rode draad
Vanaf haar zevende volgt Rajae een opleiding klassieke muziek en op haar elfde debuteert ze in orkesten en bij muziek ensembles. Dit alles resulteert in de onvermijdelijke stap naar het conservatorium waar ze haar studie Franse hoorn op haar zestiende start, maar al snel wisselt ze die in voor de richting zang en muziekcompositie. Geheel op koers naar een professioneel leven in de muziek richt ze haar eigen platenlabel op en heeft zij tot nu toe 2 albums en een EP afgeleverd. Het derde album verschijnt later dit jaar. Vertelde ze haar verhalen eerder aan de hand van muziek, nu is het die muziek die de verhalen aan elkaar verbindt.

Samenwerking Urban Myth en Laaktheater
Sinds 2017 is Rajae El Mouhandiz opgenomen in de nieuwe makersregeling van het Fonds Podiumkunsten en het nieuwe makerstraject van theatergroep Urban Myth. Tijdens dit tweejarige traject zal zij begeleid worden door Laaktheater in Den Haag, Urban Myth in Amsterdam en door partners in Marokko en de Verenigde Staten. In haar werk zal muziek, verhalen vertellen en een sterke drang om de community te betrekken bij haar werk, centraal staan. Haar vooronderzoek i.s.m. fotograaf Sander Stoepker resulteerde in een serie van portretten van bewoners uit stadsdeel Laak (Den Haag), die Rajae geïnterviewd heeft over thuis voelen en ontheemding.

Na de première in Laaktheater is ‘Thuis, Ontheemd’ in april en mei nog te zien in Amsterdam en Rotterdam. In seizoen ’17/’18 volgt er een landelijke tour.




We trekken liever ten strijde tegen de hoofddoek dan na te gaan hoe we elkaar kunnen vinden

Turken en Marokkanen die in ons land wonen, hebben vaak de dubbele nationaliteit. En dat om de heel simpele reden dat ze hun Turkse of Marokkaanse nationaliteit nooit kunnen verliezen. Zo wil de nationaliteitswetgeving van Turkije en Marokko het. Geboren met een Turkse of Marokkaanse vader en/of moeder blijft men Turk of Marokkaan. Zelfs wanneer men dat niet meer zou willen en liever alleen Belg zou zijn, wegens hier geboren en getogen.




Omdat we van hieruit de Turkse en Marokkaanse nationaliteitswetgeving onmogelijk kunnen wijzigen, stelt de N-VA bij monde van Sarah Smeyers voor om de Belgische nationaliteitswetgeving te verstrengen. Wie naast Turk of Marokkaan ook Belg wil zijn, zou een burgerschapsexamen moeten afleggen waarin hij of zij aantoont dat hij of zij een goede Belg is en onze waarden en normen aanvaardt. Pas nadat men tussen zijn 18de en 28ste geslaagd is in dit examen, kan men Belg worden. Overigens, en dit ter aanvulling, dat burgerschapsexamen zou niet alleen voor Turken of Marokkanen gelden, maar ook voor pakweg Nederlanders die naar hier komen en Belg willen worden. Want er mag niet gediscrimineerd worden.

Eerlijk gezegd, we vinden dit maar niets. Het zal ook niet helpen. Want het zal voor elke Turk of Marokkaan die Nederlands of Frans spreekt perfect mogelijk zijn om in dat burgerschapsexamen te slagen. Om zich daarna niets meer aan te trekken van onze waarden en normen, van hoe wij met elkaar omgaan, van wat we samen doen, van wat dan ook. De feiten zijn de feiten. En die zijn dat de Marokkaanse gemeenschap zich meer en meer integreert terwijl de Turkse gemeenschap voor een goed stuk een gesloten gemeenschap blijft met eigen winkels, eigen organisaties, eigen media en nu ook eigen scholen. Ze spreken Turks, ze volgen de Turkse politiek en ze supporteren voor Turkse voetbalclubs. Generatie na generatie.

Kortom, we leven naast elkaar. Het is hun fout. Ze hangen vast aan hun thuisland, ze vinden het er allemaal beter, ze zijn heel nationalistisch ingesteld. Men kan zich zelfs afvragen waarom ze nog hier blijven. Maar het is ook onze fout. Omdat we ze te lang als tweederangsburgers hebben behandeld. Omdat we nog altijd discrimineren op de arbeidsmarkt. En omdat we liever ter strijde trekken tegen bepaalde symbolen zoals de hoofddoek dan na te gaan hoe we elkaar kunnen vinden. Vroeger droegen onze nonnen hoofddoeken, daar hadden we geen problemen mee. We hebben ook weinig problemen met tulbanden. Waarom hebben we dan wel problemen met hoofddoeken?

door Eric Donckier
hbvl.be

Hallo ik ben een Marokkaan

De Marokkaanse presentator Sahil – niet de Marokkaan uit Dinkelland – verbaasde zich over de uitslag van een peiling. Uit onderzoek van I&O Research onder 1.200 Tukkers bleek dat de PVV in Twente de grootste partij is. In totaal 13 procent van de stemmers gaf aan op de partij van Geert Wilders te willen stemmen. Omgerekend goed voor bijna 24 zetels.