Nieuwe zeeroute tussen Sète en Al Hoceima

De Spaanse rederij Balearia plant de lancering van een nieuwe zeeroute voor Riffijnen tussen het Franse Sète en Al Hoceima.

Een overeenkomst over de nieuwe zeeweg werd eerder deze week door de baas van Balearia, Adolfo Utor, en de voorzitter van de regio Tanger-Tetouan-Al Hoceima, Ilyas El Omari, ondertekend. Tijdens de ontmoeting tussen de twee mannen ook de oprichting van een nieuwe rederij besproken.




Woede groeit in achtergestelde Rif

Riffijnen demonstreerden op 4 november 2016 in de noordelijke stad Al Hoceima voor gerechtigheid voor een visverkoper, wiens gruwelijke dood, toen hij vermorzeld werd in een vuilniswagen, tot een landelijke woede uitbarsting leidde.




In de Rif achtergestelde regio, waar het afgelopen jaar tot een woede uitbarsting en een schreeuw voor rechtvaardigheid kwam, naar aanleiding van de gruwelijke dood van een visverkoper, is een basisbeweging ontstaan die banen en ziekenhuizen eist.

Mouchcine Fikri, 31, werd in oktober vermorzeld in een vuilniswagen in de noordelijke stad Al Hoceima toen hij probeerde te protesteren tegen het inbeslagnemen en vernietigen van zwaardvis, die in die tijd van het jaar niet gevangen mocht worden.

Zijn dood in de Rif, een qua etniciteit Amazigh regio, dat lang werd gemarginaliseerd en het hart vormde van de protestbeweging 2011 die hervormingen eiste, zorgde kort voor landelijke protesten, die zich voegden bij de aloude klachten in zijn geboortestad.

‘Wij zijn de zonen van de armen, eenvoudige mensen die de straat opgaan om nee te zeggen tegen tirannie. Wij vragen niets bijzonders, alleen de rehabilitatie van onze verwoeste regio’. Aldus activist Nasser Zefzafi.

Met het online uitzenden van zijn gepassioneerde speeches in het lokale Tarifit vanaf de straat en vanuit huis, is deze 39 jarige werkloze het gezicht geworden van de nieuwe beweging, die de economische aansluiting eist van de Rif.

‘Het martelaarschap Van Mouhcine Fikri, was het gevolg van een zelfde jarenlang overheidsbeleid en vormde de laatste druppel. De rechtszaak was een farce, en de uitspraak beschamend, ‘ aldus Zefzafi, leider van de Al-Hirak al-Shaabi, of ‘Popular Movement’.

‘Wij verzetten ons nu zes maanden … En wij blijven ons verzetten tot dat zij tegemoet komen aan onze eisen voor economische en sociale ontwikkeling van onze regio’, verklaart hij.

Geen geld, geen werk
Met zijn appartementen gelegen tegen de bergwanden en het centrale plein dat uitkijkt over de zee, lijkt Al Hoceima een normale stad aan zee, op de aanzienlijke aanwezigheid van politie in uniform en burgerkleding na.

Protesten in het weekend zijn gewoon in dit stadje van 60.000 inwoners, waar de politie onmiddellijk in beweging komt om de demonstranten te beheersen en hen te weerhouden om naar het centrum van de stad te marcheren.

Op een protest van middelbare school studenten na, eind maart, waren alle demonstraties vreedzaam.

De eisen zijn steeds weer dezelfde: banen, wegen, universiteiten, ziekenhuizen en investeringen.

Door lang geen onderdeel uit te maken van de ontwikkelingsplannen van de overheid en met een kleine landbouwproductie, is de Rif regio economisch verwoest.
Afdrachten van familie uit het buitenland zijn gestopt, overheidsoptreden heeft de cannabis productie bemoeilijkt en de mogelijkheden om te smokkelen naar de nabij gelegen Spaanse enclaves zijn afgenomen.

En de visserij één van de regio’s belangrijkste inkomensbronnen verkeert ook in crisis, aldus de demonstranten die zeggen dat de visserijhavens onder controle staan van de maffia.

De ontgoocheling is tastbaar onder de bewoners van de stad die het gebrek aan werk beu zijn.
In een regio die zich traditioneel verzet tegen de centrale macht, voelen de bewoners van de Rif zich in toenemende mate achtergesteld en daardoor kwaad op de staat.

‘De jeugd vormt de kern van de beweging, maar vindt weerklank bij veel mensen door de economische crisis, speciaal onder handelaren en vissers.’ aldus Zefzafi.

Geen separatisten
Faycal Aoussar, een lokale activist bij de Marokkaanse Associatie voor Mensen Rechten, stemt daarmee in.
‘De eisen van de jeugd zijn redelijk en rechtvaardig, de hele Rif steunt ze, zo verklaart hij.
‘De mensen zijn erg vastberaden … de beweging gaat door zolang de sociale en economische problemen niet zijn opgelost’, aldus Aoussar

Maar de beweging, zo zeggen Zefzafi and Aoussar, strijdt niet voor onafhankelijkheid van de regio, alhoewel de demonstranten de vlag voeren van de Rif Republiek, die maar kort bestaan heeft. Zij werd opgericht in 1922 door de lokale held Abdelkrim el-Khattabi.

‘De vlag van de Rif is onze identiteit, de erfenis van onze regio’, aldus Aoussar.
Zefzafi onderschrijft dit: ‘Wij zijn geen separatisten… Onze eisen zijn economisch en sociaal van aard. En het ging nooit over het creëren van een onafhankelijke staat’.
De Marokkaanse overheid heef geworsteld met het vinden van antwoorden op de eisen.

De gouverneur van Al-Hoceima is eind maart ontslagen, en een bombarie aan ministers heeft de laatste maanden de stad bezocht en projecten toegezegd die de lokale economie zullen versterken.

De lokale overheid: ‘de instellingen doen hun werk en luisteren naar de burgers’, aldus de lokale ambtenaar Nourredine Boughrane.

‘Veel projecten gaan van start. We doen er alles aan om investeerders aan te trekken. En de vissers zullen direct hulp krijgen, zo voegt hij toe. Deze provincie heeft een schitterende toekomst’.

Maar een lokale notabele, die gevraagd heeft anoniem te blijven, verklaarde dat de huidige inzet van de staat niet voldoet.

‘de autoriteiten zijn in beweging gekomen, maar het is niet voldoende. Zij zullen directe resultaten moeten laten zien, om de revolte te doen stoppen. En zij dienen banen te creëren’

50 jaar Marokkaanse migratie in Nederland

De eerste generatie Marokkaanse gastarbeiders hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan de opbouw van de Nederlandse economie. Zo gingen zij hier in de jaren zestig bij bijvoorbeeld de Philipsfabriek, Fordfabriek, Melkunie en Compaxo Vleeswaren werken. Zonder hen was de Nederlandse economie nooit sterk zoals het nu is.




Inmiddels wonen er ongeveer 380.000 Marokkanen in Nederland en zijn de meeste van deze migranten gepensioneerd. In verhouding is er in deze gemeenschap sprake van meer gezondheidsproblemen, ontvangen zij relatief vaker een uitkering en/of leven vaker in relatieve armoede.

In Nederland wonen tegenwoordig meer dan 180 verschillende nationaliteiten. Ze hebben allemaal hun eigen gebruiken, gewoonten en achtergronden. Iedereen die hier woont, heeft zo zijn eigen reden waarom hij of zij naar Nederland is gekomen. De grote culturele verscheidenheid van het hedendaagse Nederland is historisch geworteld. De identiteit en stadscultuur van Rotterdam, Utrecht, Den Haag en Amsterdam zijn nauw verweven met het arbeidsverleden. Dat zien we terug in hoe ze wonen, het familieleven, het taalgebruik en sociaal-culturele diversiteit.

In het kader van gouden jubileum (50 jaar) Marokkaanse migratie heeft Atlas Cultureel Centrum vorig jaar het boek ‘Een halve eeuw in Nederland’ in de beste bibliotheek van Nederland aan een groot publiek gepresenteerd. Op dit moment is het bestuur druk bezig met voorbereidingen van een reizende foto-expositie en diverse lezingen.

Voor de expositie worden er in totaal 50 mensen (25 Marokkaanse gastarbeiders en hun vrouwen en 25 Nederlanders) professioneel gefotografeerd. De foto’s worden later door zwart-wit foto’s en een korte quote vormgegeven. Hiermee wil Atlas Cultureel Centrum een recente foto met zwart- wit foto van 50 jaar geleden en tekst combineren om uiteindelijk de verandering van afgelopen 50 jaar te laten zien.

De tentoonstelling 50 jaar Marokkaanse migratie in Nederland ontrafelt samen met bezoekers de identiteit van Nederland. Dit doen we aan de hand van verschillende thema’s (werk, gezinshereniging, cultuur, politiek en religie) die in elkaar over lopen.

De gekozen presentatievorm, het ontwerp, maar ook de randprogrammering hebben als uitgangspunt dat Nederlanders hun eigen expertise en ervaringen kunnen inbrengen in de expositie.

Daarnaast is er landelijk een campagne gestart om de spullen/documenten van de autochtone Nederlanders en gastarbeiders (zoals bijvoorbeeld een dag schrift, werkcontract, koffers, paspoorten, werkkleding etc.) te verzamelen. De goederen zullen in bruikleen worden tentoongesteld als onderdeel van de expositie in verschillende steden in Nederland.

De expositie is vrij te bezichtigen tot en met woensdag 6 juni.
Persbericht

Marine Marokko en Spanje houden training in Rif

De marines van de twee landen houden van 3 tot 10 mei gemeenschappelijke trainingsoefeningen met het Marokkaanse fregat Mohammed V en de Spaanse Navarra, met een helikopter aan boord in Rif.




Het doel van deze manoeuvres is de ontwikkeling in Rif en van bilaterale samenwerking en interoperabiliteit tussen de maritieme krachten van Marokko en Spanje.

De eerste fase van de oefening zal plaatsvinden met de twee schepen die zijn afgemeerd in de haven van Cadiz en de tweede fase zal worden voortgezet in de wateren van de baai voordat de oefening met het binnenkomen van de twee boten in Alhoceima zal eindigen.

Homoseksualiteit in Marokko decriminaliseren is onmogelijk

Mustapha Ramid is niet meer de minister van Justitie, maar blijft zijn mening over (bijna) alles geven. Als nieuwe minister van de Mensenrechten sprak hij met MFM radio over de dossiers die hij moet behandelen.

De bewindsman stelt dat het op dag van vandaag onmogelijk is dat homoseksualiteit in Marokko legaal wordt. “Alle politieke partijen en eender welke regering is tegen de decriminalisering van homoseksualiteit. We zijn een islamitisch land onder leiding van de Leider der Gelovigen. De decriminalisering van homoseksualiteit staat in strijd met de essentie van de staat en zijn instellingen.”

Volgens Ramid kan zelfs Koning Mohammed VI dat niet aanvaarden. “Zijne Majesteit de Koning kan dat niet aanvaarden. Hij kan dat niet accepteren! Moest een wetsvoorstel in die zin worden ingediend, dan mag je er zeker van zijn dat alle politieke partijen zich ertegen zullen verzetten.”

De voormalige minister van Justitie maakt ook geen geheim van zijn polygaam huwelijk. “Ik ben niet pretentieus. Ik ben met twee vrouwen getrouwd in overeenstemming met een wet dat unaniem door het parlement werd gestemd. De kritiek die ik krijg is dus ongegrond. Men hoeft enkel de wet af te schaffen. Dan pas zal men de polygame minister kunnen bekritiseren.”

Mustapha Ramid sprak ook over het alcoholgebruik, buitenechtelijke relaties en andere onderwerpen die in Marokko veelbesproken worden. Video!