door Redactie | mrt 23, 2018 |
De populariteit van de migratieroute vanuit Marokko naar Spanje neemt toe. Duizenden migranten wachten in het Noord-Afrikaanse land hun kans af om de oversteek naar Europa te maken. De westelijke route over de Middellandse Zee lijkt steeds meer in trek.
Politieagente Soukaina Ett stapt op een druilerige ochtend het roze kapperszaakje Africa Beauté binnen, in een flat voor migranten. In deze ”salon de coiffure” in de Marokkaanse hoofdstad Rabat bedient de Ivoriaanse Marina Ezoua vandaag haar klanten met scharen, kammen, kleuren, stijltangen, ontkroezers en complete pruiken.
Ezoua heeft in Marokko niets te vrezen van politieambtenaren, want Afrikaanse migranten mogen er reizen, verblijven en werken zonder visum. „Goedemorgen Marina, hoe gaat het met je?” vraagt Ett, terwijl ze haar lange haren losschudt.
Marokko staat onder druk van Europa, dat de toestroom van migranten uit Afrika wil stoppen. Maar de regering in Rabat haalt graag de banden in de regio aan en biedt migranten uit verschillende West-Afrikaanse landen daarom een visumvrij en legaal verblijf aan in het koninkrijk.
Zo’n 25.000 Afrikanen maakten al van die regeling gebruik en dat aantal loopt op nu de tocht naar Europa via Libië steeds gevaarlijker wordt. In dat land lopen migranten grote kans om te worden gemarteld, ontvoerd, bestolen, opgelicht, verkracht of afgeperst. Marokko kunnen ze langs legale weg bereiken, desnoods gewoon per vliegtuig.
Plastic bootjes
Marokko heeft stukjes Europa binnen de grenzen: de enclaves Ceuta en Melila in het noorden van het land. Migranten hopen die te bereiken en slaan rondom de enclaves massaal hun kamp op. De uitdaging is de 6 meter hoge muren te trotseren.
Anderen wagen hun sprong naar Europa via de Straat van Gibraltar, tussen Marokko en Spanje slechts 14 kilometer breed. Vanuit het Marokkaanse Tanger is Spanje met het blote oog te zien. De oversteek is te maken met de steeds snellere en grotere boten van smokkelaars, maar migranten doen ook pogingen met plastic bootjes.
Spanje is niet de enige bestemming vanuit Marokko. Italië krijgt de laatste maanden ook steeds meer te maken met migranten die het land via de westelijke Middellandse Zeeroute bereiken. Een krappe 40 procent bestond uit Algerijnen, Tunesiërs en Marokkanen, de rest kwam vanuit West-Afrika.
„Ik wil naar Zwitserland of Italië”, zegt de 36-jarige Ivoriaanse kapster Marina Ezoua beslist, terwijl ze de donkere haren van agente Soukaina Ett vlecht. Ezoua is een alleenstaande moeder. Haar tienjarige zoontje Ivan woont sinds november 2017 bij zijn grootmoeder in de Ivoriaanse stad Abidjan.
„Ik kan er weer mooi een paar weken tegenaan”, lacht Ett, die voor de twee uur durende kappersbehandeling 10 euro moet neertellen. „Kijk, dat ben ik in vol ornaat”, zegt ze tegen Marina Ezoua, terwijl ze een foto toont waarop ze trots met een impostante politiemotor poseert. Ezoua fluit bewonderend, terwijl ze haar klant in haar jas helpt.
Sparen
In Ivoorkust was Ezoua ook kapster en dat vak wil ze in Europa graag voortzetten. „Het liefst in Italië of Zwitserland, omdat daar familie van mij woont”, zegt ze. Ze hoopt dat haar familie een visum voor haar kan regelen. „Ik vind het mooi en prima in Marokko, maar ik wil hier niet blijven”, zegt ze stellig.
Ze piekert er niet over om met een boot de oversteek naar Italië te wagen. Dat wil ze doen met een officieel visum in een vliegtuig. Maar daarvoor moet ze nog wel even sparen. „Ik verdien op dit moment 500 euro per maand”, zegt ze. Dat is te weinig om van te leven, maar ze is er blij mee omdat ze nog maar net in Marokko is. „Ik hoop in de toekomst meer te verdienen, en geld te sparen om naar Europa te gaan.” Eenmaal in Italië kan ze haar zoon laten overkomen.
Migratie naar Spanje
In 2017 registreerden de Spaanse autoriteiten ruim 28.700 migranten en asielzoekers die vanuit Noord-Afrika Spanje bereikten. Van hen kwam 78 procent over zee, en het overige deel via de in Marokko gelegen enclaves Ceuta en Melilla.
Het is fors meer dan het aantal migranten dat in 2016 in Spanje aankwam (14.558) en een recordaantal sinds het Europese grensagentschap Frontex in 2009 begon met het systematisch verzamelen van migratiegegevens.
Volgens cijfers van de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) bereikten vorig jaar in totaal 186.768 migranten Europa.
door Redactie | mrt 23, 2018 |
Waar is Lalla Salma en wat is er met haar gebeurd? De echtgenote van de Marokkaanse koning Mohammed VI is wereldwijd het onderwerp van speculatie en geruchten nadat Spaanse media meldden dat de koning (54) en zijn prinses-gemaal (39) gescheiden zijn.
Hola!’, het Spaanse zusterblad van het Britse ‘Hello!’, schreef gisteren: “Koning Mohammed VI, 54 jaar, en prinses Lalla Salma, 39 jaar, zijn gescheiden volgens meerdere bronnen dicht bij het paleis.” Wellicht geen toevallig gekozen datum voor het als ‘scoop’ gepresenteerde nieuws, want het koningspaar was gisteren 16 jaar getrouwd.
De Marokkaanse regeringswoordvoerder Mustapha El Khalfi wilde echter geen antwoord geven op vragen over Lalla Salma die een correspondent van het Spaanse persbureau EFE stelde.
Het paleis reageerde tot nu toe niet op de berichtenstroom, in bevestigende noch ontkennende zin. Marokkaanse media branden hun vingers er niet aan.
Hartoperatie
De speculaties over Lalla Salma begonnen toen de prinses-gemaal eind vorige maand niet aan het bed van haar man zat nadat hij in Parijs een hartoperatie had ondergaan. Haar afwezigheid viel extra op omdat het Marokkaanse hof, tegen de gebruiken in, een foto verspreidde van de geopereerde koning omringd door zijn broer, zussen en twee kinderen. Dat riep meteen vragen op. Op social media werd gesuggereerd dat Lalla Salma de foto wellicht had genomen en daarom niet op het beeld stond. Maar dat bleek niet het geval te zijn.
Lalla Salma werd tijdens de ziekte van Mohammed VI ook geen enkele keer in Parijs gezien, terwijl op Marokkaanse websites negatieve berichten over haar verschenen. Dat is opmerkelijk, want in Marokko is de berichtgeving over de koninklijke familie streng gereguleerd. Buitenlandse media merkten intussen ook op dat Lalla Salma sinds vorig najaar niet meer in het openbaar is verschenen. Ook niet voor evenementen die te maken hadden met haar stichting voor kankeronderzoek.
Burgermeisje
Het burgermeisje Salma Bennani trouwde op 21 maart 2002 met de Marokkaanse koning, die haar de titel van prinses-gemaal gaf. Uit het huwelijk werden twee kinderen geboren: kroonprins Moulay Hassan (14) en prinses Khadija (11). Lalla Salma was de eerste echtgenote van een Marokkaanse vorst die in het openbaar werd gezien en haar man ook in het buitenland vertegenwoordigde.
door Redactie | mrt 22, 2018 |
Kinderrechtenorganisaties in Marokkozijn niet tevreden met de straf die door de rechtbank in Fez tegen de Franse pedofiel Robert Mula werd uitgesproken.
De rechtbank veroordeelde de Fransman tot 8 jaar gevangenisstraf en een schadevergoeding van 30.000 dirham voor de slachtoffers. Meerdere kinderrechtenorganisaties hebben beroep gedaan tegen het besluit en eisen de doodstraf. Dat bericht l’Economiste
De Fransman wordt ervan beschuldigd vier meisjes tussen 9 en 13 jaar te hebben misbruikt. Hij was op 2 januari in de medina van Fez door de menigte omsingeld nadat hij met de meisjes in een naaiatelier was betrapt.
door Redactie | mrt 22, 2018 |
Samenvatting eerste verklaring Elbouchattaoui na vertrek uit Marokko!!!
Broeders en zusters salaam alaikoem
Ik wil eerst en vooral iedereen die mijn activistische strijd volgen en steunen geruststellen dat ik het goed maak en dat ik mij bevind in een van de europese landen, en dit nadat ik Marokko verlaten heb.
Deze beslissing heb ik genomen na goed nagedacht te hebben, analyse van de laatste gebeurtenissen en informatie die ik heb en na raad verkregen van vrienden die ik vertrouw, ook in mijn professionele omgeving, en die mij gesteund hebben sinds het begin.
Door de toenemende bedreigingen en intimidaties vooral onder de vorm van de versnelde procedure in het Hof van Beroep van Alhoceima, afwijkend van andere vergelijkbare strafzaken en de dagvaarding die ik heb ontvangen op bevel van de Procureur. Dit ervaar ik als intimidatie en een vorm van uitlokking omdat dit gebeurt is op internationale vrouwendag 8 maart, waarbij ze mijn gezin lieten schrikken terwijl iedereen weet dat ik op dat moment altijd op kantoor ben.
Het gaat ook om een politiek proces…ik wordt vervolgd omwille van mijn mening,persoonlijke ideeën en principes en omwille van mijn rol als lid van het verdedigingscollectief voor de Riffijnse activisten van de Volksbeweging. Als bv de rechter (eerste aanleg Alhoceima) je ondervraagt omwille van fb posts, die mijn mening representeren en geschiedkundig correct zijn, dan heeft dit toch niets te maken met de aanklachten jegens mij… dan is het toch een politiek proces.
Daarbij komt ook nog dat ik overtuigd ben dat de rechterlijke macht niet onafhankelijk is. Hier waren andere partijen mee betrokken. Ik ben slachtoffer van een hele reeks intimidaties waaronder een klacht van de minister van binnenlandse zaken, persoonlijk ondertekent door hem. Ik werd ook gedagvaard bij de onderzoeksrechter in Alhoceima in een zaak waarin ik totaal niks mee te maken heb.
Dit heb ik dan ook tijdens mijn verhoor aan de onderzoeksrechter duidelijk gemaakt. Deze zaak gaat om een man die ongetwijfeld gestuurd werd en die ik ken naar aanleiding van een fb post waarin ik schreef dat ik “onderweg ben naar Imzouren” op de dag dat Imad Elattabi stierf. Hij maakte misbruik van de situatie en bemachtigde mijn telefoonnummer. Hij belde mij op op 9 augustus, de dag dat ik hem eerst sprak. Daarna maakte hij misbruik van ons contact door later geld te vragen (1400DH) om een kankerpatiente te helpen om een operatie te ondergaan, wat uiteindelijk niet waar blijkt te zijn. De man had zich versproken en dit gesprek heb ik opgenomen.
Deze man zat ondertussen in voorhechtenis in de gevangenis en werd bedreigd om mij in de zaak te betrekken zodat hij vrijuit zou gaan. Hierna werd ik dus opgeroepen als getuige in die zaak waar ik, gezien de aanklachten tegen deze persoon, niks mee te maken heb. Wat zeer verontrustend is en waar ik enorm van schrok is het feit en zonder voorgaand precedent, en dit staat op de oproepingsbrief dat ik ontvangen heb, dat ik dezelfde aanklachten krijg aangesmeerd als ik niet opdaag als getuige.
Er zijn pogingen om mij zwart te maken op met alle middelen. Door mensen met strafblad en oplichters te gebruiken. Ik werd opgeroepen om te getuigen in een zaak waar ik niets mee te maken hem en de persoon ik kwestie ken ik helemaal niet.
Ik werd gezegd als ik niet ga om te getuigen dan word ik wettelijk vervolgt. De rechterlijk macht is niet onafhankelijk en wordt gebruikt om met mensen zoals ik af te rekenen. Ik was doelwit op mijn kantoor… de handlangers van het regime verspreiden geruchten over mij zoals dat ik aangehouden ben en dat ik naar de gevangene zal worden gezet, dus mijn taak op mijn bureau werd uitleg geven aan mijn klanten… ieder klant zegt we hebben gehoord dat jij geen advocaat meer bent en dat jij naar de gevangenis gaat..
meer dan dat, er zijn klanten de deur van mijn kantoor politieagenten in burger zagen.
Ook zijn er klanten van mijn door de politie om verklaring gevraagd, ze zegen tegen mij dat de politie hun hen vroeg wat ze bij mij doen, wat ze op wachten.
Helaas zijn er intimidaties en belemmeringen. Ik begon klanten kwijt te raken, ze haalden hun zaken bij mij weg.
Ik ben overtuigd dat niets is veranderd in Marokko en net of de verzoening commissie voor niets is geweest.
Dit zijn de reden waarom ik Marokko heb verlaten. Dat is niet voorgoed want de Rif heeft een special plek bij mij, dus mijn vertrek uit Marokko is om de strijd voor de rechtstaat voort te zetten,
de veiligheidsbenadering en de mond van het volks snoeren is het grootst gevaar voor Marokko.
Dus mijn vertrek uit Marokko is voor het belang van het land en dat is o.a. respecteren van de mensenrechten en de protestbeweging gevangenen vrijlaten en andere gewetensgevangenen in Marokko. Deze klucht met stopen, deze rechtszaak van Casablanca doet ons denken aan de vervolging van de jaren 80, de jaren van lood. Jaren van de grove schending van de messenrechten.
De berechting van de gevangenen van de volksbeweging is absolute niet rechtvaardig.
Dit ze we in het vervolg laten zien met argumenten en bewijzen.
Hoe kan dat dat de gevangenen zeggen dat ze gemarteld en gefolterd zijn, er zijn getuigen en dat staat ook vermeldt in de proces verbalen. Er zijn verdachten die getuigen over hoe andere verdachten zijn mishandeld en dan zegt de procureur generaal dat dat past in het recht van de verdachte om te liegen. Hoe gaat Marokko om met de internationale verdragen die getekend zijn.
Ik eis dat sommige functionarissen ophouden met deze oude methodes van omgaan met mensen.
En de vrijlating van alle gedetineerden, herhaal niet het oude liedje van het is een eerlijk proces, bemoei er niet met de rechtspraak. Deze is er helemaal niet! De rechtspraak is niet onafhankelijk!
Misschien wel in familie-, huur-geschillen en andere zaken maar in de zaal van de volksbeweging is die niet onafhankelijk!
Toen ik voor de rechter stond wegens mijn Facebook berichten, heb ik hem uitgelegd wat ik er mee bedoeld heb en hij heeft het heel goed begrepen maar ik werd verrast toen ik tot 20 maanden gevangenisstraf werd veroordeeld, tijden het uitspreken van de straf was de tekst in pdf van 51 pagina’s al klaar. Dat betekent dat er een een team achter de zaak ziet die eraan werkt.
Ik ga verder met de strijd, ik ben niet definitief weg uit het land. Ik wil dat men wijs wordt en dat men aan de echte toekomst van het land denkt. Het belang van het land is tegenstrijdig met de belangen van sommige functionarissen die op een illegaal manier rijk zijn geworden zoals corruptie en plundering. Maar het belang van de staat is boven het belang van individuen.
Ik bedank alle mensen die solidair en met mij waren, ik vertel hun dat ik door zal gaan met verdedigen van de rechten en vrijheden van de gewetengevangenen in het bijzonder de gevangene van de volksbeweging in de Rif. We hopen een op beter toekomst. Dat ik weg ben uit Marokko betekent niet dat bang ben voor de gevangenis, maar niemand heeft belang erbij zowel de gevangenen als ik persoonlijk, dit heeft me aangezet om het land te verlaten.
Tekst: Noureddine Adherbal en Adra Ghedu
door Redactie | mrt 21, 2018 |
kroonprins Hassan bood gisteren een diner aan in Rabat ter ere van de voormalige Franse president, François Hollande.
Mohammed VI was hier zelf niet bij, hij is sins zijn operatie aan een hartritmestoornis niet meer gezien in het openbaar. Het diner werd daarom voorgezeten door zijn zoon, kroonprins Moulay El Hassan.
Op uitnodiging van de Nationale Musea-stichting gaf François Hollande een lezing in het Mohammed VI-museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst in Rabat over het thema “Cultuur, verbinding van volkeren.
