door Redactie | jul 3, 2018 |
Dinsdagavond zijn de kopstukken van de Riffijnse protestbeweging Hirak Al Chaabi (Beweging van het Volk) in Casablanca veroordeeld tot straffen van één tot twintig jaar. Ze zitten ondertussen al één jaar in hechtenis. Veel families waren niet aanwezig omdat het vonnis pas laat in de avond werd uitgesproken. De afstand om van Al Hoceima naar Casablanca te gaan is 700 kilometer. De Antwerpse Riffijnen maken zich zorgen.
In de Oukacha gevangenis in Casablanca zitten maar liefst rond de 50 activisten die zijn opgepakt voor hun deelname aan de volksbeweging in de Rif, de streek in het noorden van Marokko. Die beweging ontstond in oktober 2016 na de dood van visverkoper Mohcine Fikri in de stad Al Hoceima. De dood van Fikri was de druppel die de emmer deed overlopen. Mensen kwamen massaal de straat op en eisten een menswaardig bestaan. Ze willen een toekomst opbouwen in hun eigen land en niet illegaal de oversteek naar Europa maken. De activisten worden veroordeeld voor onder andere het in gevaar brengen van staatsveiligheid.
Opvallende periode
De uitspraak valt op een bizar moment, juist na de goede wedstrijd van Marokko tegen Spanje op het WK voetbal. Een tijd waarin de Marokkanen euforisch zijn. Sommige vragen zich daarom af of dit opzettelijk is gedaan om opstanden te vermijden.
Uit liefde voor het land
Zoals viel te verwachten krijgt protestleider Nasser Zefzafi de zwaarste straf. Hij moet 20 jaar de cel in. Drie anderen, waaronder Nabil Ahamjik, de rechterhand van Zefzafi, krijgen dezelfde straf. De andere activisten krijgen een straf tussen de één en vijftien jaar. Sommigen krijgen er nog een geldboete van een paar honderd euro bovenop. Een aantal activisten hadden al vanaf het begin van de opstand het gevoel dat ze opgepakt gingen worden. De journalist Mohamed El Asrihi – veroordeeld tot vijf jaar – zei op Facebook voor zijn arrestatie: “Wat ik nu doe, zal tot mijn gevangenschap leiden, omdat wij in een land leven waar degenen die liefde voor hun land voelen, gearresteerd worden.”
Meer vluchtelingen?
Boosheid onder de mensen zorgt voor heftige gesprekken en emoties die oplopen. De mensen begeven zich op de straten en het ziet er naar uit dat de protesten opnieuw zullen toenemen. Zowel de diaspora in Europa als de Riffijnen in Marokko zien dit als een aanslag op hun identiteit. Zorgt dit voor alleen meer vluchtelingen, of richt de woede zich naar de staat?
Ook in België zijn de Riffijnen ontevreden: “Ik betreur dat de ingeslagen weg van Marokko naar meer openheid bruusk wordt verstoord door een ongeziene onderdrukking van een legitieme sociale volksbeweging”, vertelt Antwerps opiniemaker Khalid El Jafoufi.
© 2018 – StampMedia – Yassin Akouh
door Redactie | jul 3, 2018 |
Wafi Kajoua (36), beter bekend als Rifi Dumar, is op vrijdag 29 juni in Marokko veroordeeld tot één jaar cel en een geldboete van ongeveer 250 euro. Hij wordt beschuldigd van ongeautoriseerd protest en gewapend verzet en het bedreigen van de interne integriteit van de staat. Kajoua beschikt zowel over de Belgische als de Marokkaanse nationaliteit.
Enkele weken geleden was Kajoua in de Spaanse enclave Melilla om er op 20 juli een protest te organiseren. Dat is op de dag van de Slag om Annual in Noord-Marokko en dus een historische datum voor de Riffijnen. Op het moment dat Kajoua de Marokkaanse grens overstak, arresteerde de Marokkaanse politie hem.
Uiteindelijk is Kajoua veroordeeld tot één jaar cel en een geldboete. Veel activisten vinden dat onterecht en zeggen dat de staat de dossiers van de activisten manipuleert. Ze worden onder andere aangeklaagd voor de berichten die ze posten op Facebook. Binnen de Hirak-beweging doet al een tijd het gerucht de ronde dat de Marokkaanse autoriteiten over een zwarte lijst van Europese Hirak-activisten beschikken. Voor velen is de arrestatie en veroordeling van Kajoua de bevestiging dat die lijst wel degelijk bestaat.
Hulp van België
Volgens de Antwerpse advocaat Ali Acer kan de Belgische staat weinig doen als een Marokkaanse onderdaan de grens met Marokko oversteekt. De band tussen België en Marokko is goed, dus zal België zich niet met de zaak bemoeien. Frankrijk is een ander voorbeeld. Dat land heeft veel investeringen in Marokko en gaat eerst de eigen belangen vrijwaren. Nadien zullen ze pas een Riffijnse volksbeweging steunen. “De Europese landen zitten in een comfortabele positie, daarom dat er ook weinig media aandacht is voor de zaak”, aldus Acer. De Europese Unie kan Marokko wel op de vingers tikken.
Andere oplossingen?
Via de Belgische ambassade kan er eventueel een advocaat geregeld worden. Kajoua kan ook een overplaatsing naar België vragen. Dan moet hij zijn straf hier uitzitten. Voor activisten en familieleden is het belangrijk om contact te houden met de ambassade. Daarnaast zijn sociale media belangrijk om de zaak onder aandacht te brengen.
“Spijtig genoeg zal enkel een bloederige revolutie invloed hebben op de Riffijnse zaak. Ze gingen tot nu toe op een vreedzame manier de straat op en worden toch opgepakt”, vertelt Acer.
© Yassin Akouh
© stampmedia
door Redactie | mei 22, 2018 |
Silya Ziani gaat trouwen. De bekende activiste van de Hirak beweging in Al Hoceima, heeft op social media haar verloving aangekondigd.
De jonge vrouw deelde het goed nieuws op Facebook en Instagram. Haar verloofde is Berrajjal Faf, een cabaretier uit Nador.
Het huwelijk zal kort na de Ramadan worden gevierd volgens Silya Ziani, die meerdere weken in de Oukacha gevangenis doorbracht alvorens door Koning Mohammed VI te worden gepardonneerd.
Silya Ziani is één van de figuren van de protestbeweging in de Rif. Ze verscheen herhaaldelijk samen met Nasser Zefzafi en was zeer actief tijdens demonstraties en op social media. Sinds haar vrijlating zet ze zich in voor de vrijlating van de Hirak-gevangenen en geeft regelmatig conferenties in het buitenland, met name in Frankrijk en Nederland.
door Redactie | mei 22, 2018 |
Na maandenlang te zijn ontvlucht vanwege de protesten, trekt Al Hoceima opnieuw toeristen aan.
Volgens de provinciale raad voor toerisme steeg het aantal toeristen in Al Hoceima met 23% in het eerste kwartaal van het jaar. In totaal bezochten 5564 binnen- en buitenlandse toeristen de stad tegen 4539 een jaar geleden.
Meer in detail steeg het aantal buitenlandse toeristen naar 1005 bezoekers, 39% meer dan in het eerste kwartaal van 2017. Spanjaarden vormen de grootste groep buitenlandse toeristen, gevolgd door Fransen, Nederlanders, Duitsers, Belgen, wereld-Marokkanen, Amerikanen, Britten en mensen uit het Midden-Oosten.
Ondanks deze relatief goede cijfers blijft de bezettingsgraad in hotels in Al Hoceima extreem laag met slechts 11% en 7% op jaarbasis.
door Redactie | mei 16, 2018 |
Adra Ghedu
De Riffijnse activist Abdelghani Ababou wijst in een Live-Stream op zijn Facebook-pagina op de wijziging van de houding van Marokko ten opzichte van de toestand in de Rif. Tot voor kort hield Marokko er aan vast dat wat er in de Rif gebeurt een binnenlandse aangelegenheid is. Maar Marokko stuurt Driss El-Yazami naar het Europees Parlement om te spreken over de mensenrechten situatie in Marokko en in het bijzonder in de Rif.
El-Yazami is voorzitter van de Marokkaanse Nationale Raad voor de Mensenrechten — Conseil National des Droits de l’Homme (CNDH). Dat is een overheidsorgaan die met een decreet van de koning werd opgericht en door de Marokkaanse overheid gefinancierd wordt.
CNDH heeft geen actie ondernemen om de dood van de visverkoper Mohsin Fikri in 2016 te onderzoeken. Sterker nog, dit overheidsorgaan verbergt de repressie van de Makhzen in de Rif. In Al Hoceima was sprake van twee doden bij de grote demonstratie van 20 juli 2017. Er zijn meldingen van bedreigingen met verkrachting, arrestaties van minderjarigen, illegaal afname van DNA van mensen in voorarrest etc. Ondanks dat alles meldt de algemene secretaris van de CNDH Mohammed Essabbar dat wat er in de Rif gebeurt veiligheid onevenwichtigheden zijn en niet meer dan dat.
Het doel van het bezoek van de voorzitter van de Marokkaanse Nationale Raad voor de Mensenrechten aan het Europees Parlement is de mensenrechtenschending in Rif goed te praten, dus niet de waarheid vertellen aan de Europese parlementariërs zoals hij al eerder deed.
Op een conferentie van de Franse Groenen in 2011 werd Driss El-Yazami door de journaliste Zineb El Rhazoui geconfronteerd met de door het regime verborgen gehouden gevangenis in Temara, waar mensen met flessen zijn verkracht, minderjarigen worden vastgehouden en van een persoon is de penis afgesneden.
El-Yazami wilde weg lopen bij een rondtafelgesprek in 2014, over de mensenrechten in Frankrijk toen hij op de schendingen van de mensenrechten in Marokko werd gewezen. De organisatie l’Institut des Cultures heeft dit evenement halverwege geannuleerd toen een Marokkaanse ex-sporter uit het publiek vertelde dat hij in Marokko was gemarteld en nog steeds door Marokko bedreigd wordt.
Ababou is van mening dat de heer El-Yazami op zijn minst het medische verslag van het onderzoek die de arts van CNDH verrichte op gevangenen van de Rif-volksbeweging moet openbaren. Het gaat om een kort verslag van ongeveer 35 pagina’s dat vorig jaar is gemaakt naar aanleiding van verklaringen over martelingen van Riffijnen in voorarrest.
