door Redactie | jul 9, 2018 |
Rabie Alablak geeft gehoor aan de oproep van zijn mede-activisten en het advocatenteam om een einde te maken aan zijn hongerstaking, die hem op het randje van de dood heeft gebracht na meer dan 40 dagen zonder eten en drinken.
Souad Brahma, lid van het advocatencollectief zegt in een interview dat Rabie gehoor heeft gegeven na het groepsbezoek van verschillende advocaten. Hierbij hebben ze hem ook de wens van de verschillende families( van gedetineerde activisten) en mensenrechtenactivisten overgebracht om zijn leven te sparen van de dood!
De advocate zei ook dat na het bezoek aan Rabie, ze ook Nasser Zafzafi opzochten. De leider van de Riffijnse Volksbeweging heeft na zijn protest deze morgen kunnen onderhandelen met de gevangenisadministratie over wat betreft omgang met andere activisten, telefoongebruik, voeding en persoonlijke ruimte.
“Nadat Nasser de advocaten had ontmoet, ging hij naar Rabie Alablaq om hem te laten weten dat het gevangenisbestuur hem had beloofd zijn eisen in te willigen en ze hem had verzekerd dat aan de eisen van de activisten geleidelijk zouden worden voldaan om hem zo te overtuigen de hongerstaking te stoppen.” aldus Souad Brahma.
Noureddine Adherbal
door Redactie | jul 9, 2018 |
Kolonel Mohamed Ababou, geboren in de Rif in 1934, was een legerofficier in het reguliere Marokkaanse leger. In 1971 was hij samen met zijn broer Mhamed betrokken bij de mislukte coup tegen de koning van Marokko.
In 1972 werd Mohamed Ababou door de militaire rechtbank in Kenitra tot 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor zijn aandeel in de staatsgreep tegen de koning van Marokko.
In 1973 werd hij uit de gevangenis van Kenitra naar een onbekende bestemming gebracht door een politie-eenheid. Sindsdien ontbreekt ieder spoor van hem. Na deze verdwijning vertrok zijn zoon Abdelghani Ababou uit Marokko. Hij woont tegenwoordig in Nederland.
door Redactie | jul 9, 2018 |
Nieuwssite Achkayen.com meldt het volgende verontrustend nieuws:
Ahmed Zafzafi, vader van Nasser Zafzafi en leider van de Riffijnse Volksbeweging zegt dat zijn zoon verplaatst werd naar een tot nu toe onbekende locatie door 30 mannen waarvan onbekend is tot welke dienst ze behoren.
Vader Ahmed werd hiervan op de hoogte gesteld door een advocaat, lid van het verdedigingscollectief, die zich in Casablanca bevindt. De advocaat kon ook niet zeggen of de nieuwe bestemming van Nasser Zafzafi zich binnen of buiten de Oukasha-gevangenis bevindt. Vader Ahmed is volop in afwachting van nieuws van advocaten die op bezoek zijn in de Oukasha gevangenis.
Noureddine Adherbal
door Redactie | jul 9, 2018 |
Internationale misdrijven & het recht op schadevergoeding voor de slachtoffers. De casus van de Rif-oorlog 1921–1926’ is een Franstalig boek dat in 2014 is gepubliceerd. De oorspronkelijke titel is ‘Crimes Internationaux & Droit Des Victimes à Réparation: Le Cas De La Guerre Du Rif 1921–1926’.
De auteur is de advocaat Mustapha Ben Cherif. Het boek is een bewerking van zijn promotieonderzoek aan de Universiteit van Perpignan in Frankrijk. Dit boek bevat belangrijke informatie waaronder informatie uit het militaire archief van Spanje en Frankrijk die ‘beschermers’ van Marokko waren.
Prostaatkanker, keelkanker en bloedkanker komen in de Rif vaker voor dan in de rest van Marokko, 60% meer volgens het Marokkaanse Oncologisch Instituut. Dit komt door het gebruik van chemische wapens tijdens de Rif-oorlog (1921–1926) en de kernproeven in Algerije in 1960.
Exacte cijfers van het aantal Riffijnse slachtoffers tussen 1921 en 1926 zijn er niet. Wel zijn er schattingen van tussen de 50.000 en de 100.000 doden. De officiële Spaanse en Franse bronnen spreken van 15.000 doden.
Spanje en Frankrijk zijn de directe betrokkenen bij deze wrede genocide. Juridisch zijn ze even verantwoordelijk als de Makhzan, de Marokkaanse regering, die het land officieel bestuurde. Destijds werden de reeds verboden chemische wapens niet tegen het Riffijns verzet ingezet maar tegen gewone burgers. Het hart van de Rif met de wekelijkse markten, waterbronnen en dorpen werden het doelwit. In de dorpen werden de ongewapende kinderen, vrouwen en oude mensen niet gespaard. Ze werden structureel en op zeer grote schaal met chemische wapens gebombardeerd. Ook de natuur werd niet gespaard door deze barbaarse oorlogsmisdaden. Bossen in de Rif waren ook doelwit van chemische aanvallen. Er zijn onderzoeken waaruit blijkt dat de grond onvruchtbaar is geworden als gevolg van het gebruik van chemische wapens. Het hele Rif-gebied is blootgesteld geweest aan giftige gassen en bewoners hadden anders dan de Europeanen geen gasmaskers of andersoortige bescherming. Spanje heeft toentertijd meer dan 60.000 gasmaskers besteld voor de eigen gelederen bij een Duits bedrijf.
Vanwege de gevoeligheid door eigen betrokkenheid zal de Marokkaanse overheid nooit serieus kijken naar dit hoofdpijndossier. De toenmalige Sultan van Marokko Joesoef ibn Hassan stemde immers zelf in met het besluit om de Rif met gifgassen te bestoken.
De Franse staat erkende achteraf dat zij kernproeven in het buurland Algerije uitgevoerde en maakte wetten die schadevergoedingen toekennen aan iedereen die kan bewijzen schade te hebben geleden door deze kernproeven. Frankrijk bezette Ouad Namous, Beni Ounif in het grensgebied bij Figuig in Marokko. Frankrijk gaf in 1934 en 1935 toestemming aan Engeland om in het bovengenoemde dorp de grootste en meest geavanceerde chemische proeven te houden. Door wetenschappers wordt bevestigd dat zowel deze als de Franse kernproeven in Algerije in de jaren vijftig van vorige eeuw zeer ernstige gevolgen hebben voor de bevolking.
Tot op heden hebben zowel Frankrijk als Spanje hun gruwelijke misdaden tegen de Riffijnen niet officieel erkend. Toch zijn er schrijvers en wetenschapper uit deze landen die wel over dit onderwerp schrijven. De Marokkaanse staat heeft nooit dit onderwerp aangesneden en het onderwijs in Marokko besteedt er geen aandacht aan. Er is wel wetenschappelijk onderzoek gedaan door Marokkaanse, Spaanse, Duitse en Engelse wetenschappers.
Voor de slachtoffers en nabestaanden is het wel mogelijk Frankrijk en Spanje juridisch te vervolgen. Dat kan ook in Spanje of Frankrijk zelf. Het vervolgen van de koloniale machten heeft wel nut en kan resulteren in een positieve uitkomst, zoals dat gebeurde bij de holocaustprocessen. Zo gaf de Franse spoorwegmaatschappij SNCF gaf onlangs toe verantwoordelijk te zijn voor het vervoeren van holocaust slachtoffers.
En fin, misdrijven tegen de mensheid verjaren niet en het Protocol van Genève uit 1925, verbiedt het gebruik van chemische en biologische wapens.
Door: Adra Ghedu
door Redactie | jul 9, 2018 |
Kaoutar Fal is een dertigjarige alleenstaande vrouw, geboren in Fnideq, een kuststadje in Noord-Marokko, en groeide op in een eenvoudig gezin. Tot twee jaar geleden was zij een onbekende persoon. Plotseling werd zij in de Marokkaanse media als een zakenvrouw en journaliste in België gepresenteerd. De laatste tijd kreeg zij er meerdere functies bij, zoals doctor, economische adviseur, vriendin van staatshoofden etc.
Kaoutar Fal zocht contact met activisten en journalisten in de hoedanigheid van journaliste en zakenvrouw die veel contacten heeft met belangrijke personen, en dat zij bereid is sommige Franse sprekende nieuwsmediums in België te financieren. Ze heeft hun vertrouwen gewonnen, want dankzij hen kreeg zij haar eerst visum voor België. Daar woonde zij een aantal activiteiten in Brussels bij.
Begin februari 2017 richtte zij het ONG Organisation Internationale des Médias Africains, op, daarna organiserende zij een ontmoeting in het Europees Parlement onder de slogan: ‘De toekomst van de islam in Europa tussen interreligieuze en islamofobie’.
Kaoutar Fal en Muhammad bin Abdul Karim bin Abdulaziz Al-Issa
Het doel ervan is het verbloemen van het beeld van de Saudische islam of wat bekend staat als salafistisch wahabistische islam. De belangrijkste en de eerste gastspreker op deze bijeenkomst was Muhammad bin Abdul Karim bin Abdulaziz Al-Issa. Dat was direct nadat het bestuursschaap van Grote Moskee, die naast het EU-hoofdkwartier in Brussel ligt, uit de Saudische invloedssfeer was verwijderd uit angst voor religieuze preken die tot extremisme oproepen.
De hierboven genoemde bijeenkomst heeft veel geld gekost, vooral de onkosten van gasten uit het buitenland zoals verblijf, eten en drinken, de zaalhuur, het personeel etc. De kosten lopen in de tienduizenden Euro’s. Fal heeft alle betalingen contant verricht.
Volgens goed ingelichte bronnen beschikte de organisatie van Fal niet over een Belgische bankrekening. De vraag is hoe kwam Kaoutar Fal aan al dat geld? Als zij het uit Marokko heeft meegenomen dan hoort het bij de smokkel van de harde valuta en als zij het gekregen heeft uit het buitenland dan valt onder geld witwassen.
Ook is bekend dat Fal een luxe woning in een van de duurste wijken van Brussel huurt en dat zij een vooruitbetaling heeft gedaan voor een jaar en dat contact betaald heeft.
Volgens de Belgische wetgeving moeten de gesubsidieerde organisaties een bankrekening hebben, zodat de subsidie erover gemaakt wordt en alle financiële handelingen volgens de wet zullen verlopen. Dat was niet het geval van de bijeenkomst die Fal in Brussel organiseerde.
De vraag is hoe Fal een huis kan huren in België aangezien zij niet over verblijfsdocumenten beschikt?
Direct na de arrestatie van Kaoutar Fal op het vliegveld van Charleroi op dinsdag 29 mei 2018 en nadat zij overgebracht werd naar het Caricole uitzettingscentrum in Steenokkerzeel dichterbij Zaventem vliegveld, waar zij tot heden verbleef, schreef een joodse burger genaamd Moshe Friedman een bericht op zijn Facebook pagina, waarin hij een activist uit Brussel beschuldigt informant te zijn voor de geheime dienst en dat hij de arrestatie van Kaoutar Fal veroorzaakt heeft. Friedman deed zijn uiterste best om Fal vrij te kregen en regelde voor haar een advocaat voor € 6 000.
Moshe Friedman en Kaoutar Fal
Wat opvallende is, is dat zij zijn minnares is, en hij staat achter haar en helpt haar in België. Maar hij heeft nu zichzelf verraden, een activist in Brussel heeft aangifte tegen hem gedaan. En vraagt om schadevergoeding voor smaad en laster.
Moshe Friedman heeft een slechte reputatie bij de joodse gemeenschap in België, hij heeft en rechtszaak aangespannen en verloren om jongens en meisjes op religieuze scholen te scheiden.
Moshe Friedman
Na de arrestatie van journalist Taoufik Bouachrine in Marokko op verdenking van mensenhandel, seksuele mishandeling en seksuele uitbuiting, waarbij een groep vrouwelijke journalisten hem beschuldigden, sloot Kaoutar Fal zich een paar dagen later aan bij de klaagsters en beschuldigde zij hem van verkrachting in zijn kantoor.
Wat opvallende is in deze zaak is hoe kan een zakenvrouw en voorzitter van een aantal organisaties in de val van een seksuele relatie met Taoufik Bouachrine vallen, en waarom heeft zij zich pas later bij de klaagsters aangesloten?
Waarom was zij niet de rechtbank aanwezig tijdens het proces?
Kaoutar Fal is geen zakenvrouw want zij heeft geen commerciële projecten om gekwalificeerd te worden als een zakenvrouw. Bij de activiteiten die zij organiseert maakte zij winst. Zij heeft bijvoorbeeld, volgens sommige ingewijden, bij het evenement ‘De toekomst van de islam in Europa tussen interreligieuze dialoog en islamofobie’ die zij organiserende, 100.000 Euro overgehouden.
Zij is ook geen journalist zoals zij beweert, want zij is niet in het bezit van een Belgische perskaart. Er zijn geen interviewers van haar met staatshoofden te vinden, zoals zij beweerd.
Er klopt ook niets van haar bewering dat zij hoofdredacteur is van een tijdschrift. Wat ze wel deed is een paar foto’s van het Marokkaanse staat persagentschaap MAP naar het Yambola tijdschrift sturen.
De vraag blijft wie financiert deze vrouw achter de schermen.
Kaoutar Fal wordt beschuldigd van samenwerking met de Marokkaanse geheime dienst en bedreiging voor de Belgische staatsveiligheid, en haar organisaties van betrokkenheid bij inlichtingenactiviteiten ten behoeve van Marokko.
De Marokkaanse ambassade in België weigerde commentaar te geven over de arrestatie van Kaoutar Fal.
Kaoutar Fal en Moshe Friedman
