door Redactie | feb 7, 2018 |
Het Marokkaanse ministerie van Onderwijs heeft de sluiting aangekondigd van 900 scholen, voornamelijk in plattelandsgebieden, vanwege de slechte weersomstandigheden.
In een verklaring laat de afdeling weten dat de maatregel werd getroffen vanwege veiligheidsoverwegingen. Het ministerie wil de leerlingen en het onderwijspersoneel op die manier beschermen.
Scholen in Tanger, Tetouan en Al Hoceima blijven dus gesloten. In totaal zullen ruim 100.000 leerlingen thuisblijven.
door Redactie | feb 7, 2018 |
Zaterdag troffen opvarenden van een Spaans schip in zee de lichamen aan van circa twintig overleden migranten in de Middellandse Zee voor de kust van de Rif. Het schip waarschuwde de Marokkaanse en Spaanse kustwacht.
Zondag bevestigde een woorvoerder van het bestuur van Melilla dat ‘ongeveer twintig lichamen van migranten die zijn verdronken in Riffijnse wateren waren geborgen. De melding werd gedaan op zaterdag om 16 uur door een passagiersveerboot van Trasmediterránea die mensen vervoerd tussen Melilla en Almería. Ze zagen lichamen drijven op vier mijl voor Cabo Tres Forcas aan de kust van de Rif.
Later op zaterdag trof een patrouilleboot van de Spaanse politie nog een lichaam aan. Dit werd overgebracht naar de Spaanse Rif Melilla. De verdronken vluchtelingen vormen een trieste bevestiging van de toegenomen populariteit van de route tussen Marokkaanse Rif en Spaanse Rif die immigranten gebruiken om Europa te bereiken.
Volgens de internationale organisatie voor migratie is Spanje inmiddels het tweede meest populaire land waar migranten op afkoersen als ze naar Europa willen. In Spanje kwamen alleen al in 2018 1.279 mensen aan. In Italië zijn dat er met ruim drie keer zoveel met een totaal van 4.256. Vorig jaar was Spanje volgens de Europese grensbewakingsorganisatie Frontex het derde toegangsland, na Italië en Griekenland. In 2017 verdrievoudigde het aantal aankomsten tot een totaal van 22.900 migranten.
Er zouden in totaal 243 mensen zijn verdronken of vermist in de Middellandse Zee na een poging te hebben ondernomen om deze over te steken. Hierin zijn de overleden migranten van afgelopen weekend niet bij meegerekend.
De Spaanse en Marokkaanse kustwachten blijven doorzoeken naar meer eventuele verdronken vluchtelingen. Volgens de hulporganisatie Caminando Fronteras zou er een boot met 47 opvarenden vermist zijn. Dit werd nog niet door Marokkaanse of Spaanse autoriteiten bevestigd.
door Redactie | feb 6, 2018 |
Youssef Alhamdioui, activist van de Riffijnse Volksbeweging had enkele opmerkelijke antwoorden op de vragen van de rechter op de zitting die vandaag plaatsvond in het Hof van Beroep te Casablanca.
De activist vraagt “aan de koning het ontslag van de regering El othmani omdat ze haar verplichtingen niet nakomt en omwille van de beschuldiging van separatisme jegens de Riffijnse activisten!”
Hij gaat verder:”De koning vroeg tijdens zijn troonrede waar de rijkdom van het volk bleef? De Riffijnen gaven daar antwoord op door aan te duiden wie de dieven zijn. De koning vroeg ook om corruptie te bestrijden, de Riffijnen hebben aangewezen wie de corrupten zijn.”
Vervolgens werden twee audiofragmenten afgespeeld waarop hij in gesprek is. De activist die werkzaam was als leraar veegde alle beschuldigingen jegens hem van tafel en zei dat de gesprekken niets met de volksbeweging te maken hadden en dat ze zodanig geselecteerd zijn om hem in een slecht daglicht te kunnen zetten.
Noureddine Adherbal
door Redactie | feb 6, 2018 |
In 2017 creëerde de economie 86.000 banen, maar er kwamen ook 135.000 nieuwe mensen bij op de arbeidsmarkt.
De Hoge Commissie voor Planning (HCP) publiceerde gisteren een onderzoeksrapport waarin naar voren komt dat in 2017 de economie 86.000 banen creëerde (een toename van 4 procent vergelijken met het jaar daarvoor), maar er ook 135.000 nieuwe mensen op de arbeidsmarkt bijkwamen. Het werkloosheidspercentage van jongeren van 15-24 jaar blijft verslechteren, het bereikte een record van 42,8% in stedelijke gebieden.
De werkgelegenheid steeg naar 86.000 banen, 31.000 in stedelijke gebieden en 55.000 in landelijke gebieden. De gecreëerde banen zijn verdeeld over 57.000 betaalde banen (22.000 in stedelijke en 35.000 in landelijke gebieden) en 29.000 onbetaalde banen (9.000 in stedelijke gebieden en 20.000 in landelijke gebieden). De stijging van 4% ten opzichte van vorig jaar is met name te danken aan gunstige regenval, waardoor er meer banen in de agrarische sector werden gecreëerd.
Het officiële werkloosheidspercentage steeg in totaal van 9,9% in 2016 naar 10,2% in 2017, dit betekent bijna 1,2 miljoen werklozen in het hele land. De HCP publiceerde het onderzoek na een steekproef van 90.000 huishoudens.
Mohammed VI erkende in een toespraak in oktober dat vooruitgang in Marokko niet ten goede kwam aan “jonge mensen, die meer dan een derde van de bevolking vertegenwoordigen”. “Onder hen lijden velen aan uitsluiting, werkloosheid,” zei hij.
Het Internationaal Monetair Fonds (IMF), dat onlangs een regionale bijeenkomst in Marokko hield, riep in januari de autoriteiten van het Koninkrijk op om “de nog steeds hoge werkloosheid, vooral onder jongeren, te verminderen”. Een oproep die “zeer serieus” moest worden genomen, had de Wereldbank eerder al gewaarschuwd.
door Redactie | feb 6, 2018 |
De berichten over twee families die geen toestemming hebben gekregen om hun pasgeborenen met Amazighvoornamen in Erfoud en Casablanca te registreren zijn vals. Dat stelt de Algemene Directie van Lokale Overheid (DGCL).
Volgens de DGCL heeft de officier van de burgerlijke stand in Erfoud aan de ouders gevraagd om te wachten omdat hij wilde informeren naar de betekenis van de naam “Arious”. De voornaam werd na controle toegestaan. Hetzelfde gebeurde met de voornaam “Iri” in Casablanca.
Het gaat dus niet om een verbod op de twee voornamen vanwege hun Amazigh-oorsprong, maar om een procedure die wordt toegepast wanneer de betekenis van een voornaam onduidelijk is.
De DGCL houdt vol dat elke burger vrij is om de voornaam van zijn kind te kiezen en dat de wet op de keuze van de voornaam voor iedereen dezelfde is. Drie telefoonnummers zijn tevens beschikbaar voor mensen met vragen hierover: 05.37.28.68.89 – 05.37.28.68.63 – 05.37.2868.82
door Redactie | feb 6, 2018 |
Op 6 februari wordt de 55e verjaardag van de dood van de Riffijnse held Abdelkrim El Khattabi herdacht.
De strijder werd in 1882 in Ajdir geboren en overleed op 6 februari 1963 in Egypte.
Zijn historische betekenis voor de Rif en Noord-Afrika is onbetwist. Zijn herinnering heeft evenmin aan zeggingskracht ingeboet. “De nalatenschap van Abdelkrim is een halve eeuw na zijn overlijden nog steeds interessant. De roep om democratie, vrijheid en het leven in waardigheid, dat waren nu precies de dingen die Abdelkrim een eeuw geleden zo graag voor zijn volk wilde”.
De politieke situatie voor de opstand van Abdelkrim
Mohammed Abdelkrim El Khattabi is geboren in een tijd dat het Marokkaanse bestuur erg corrupt was. De heersers streefden persoonlijke rijkdom na. Maar opstanden in een aantal streken verzwakten het bewind en Marokko raakte politiek verdeeld in twee delen: het Blaad El Makhzan, wat het land van de overheid betekent, en Blaad Es Siba, wat het land van de niet-organisatie betekent.
De Marokkaanse Sultan kon zich niet meer tegen die rebellen verdedigen en het was slechts een kwestie van tijd eer hij definitief verslagen zou worden.
Marokko werd vervolgens een protectoraat, verdeeld tussen twee koloniale machten; Frankrijk en Spanje. In de Rif bereidde men zich voor de Spanjaarden te weerstaan. De Spanjaarden voorzagen dat ze de Riffijnen niet gemakkelijk zouden kunnen onderwerpen. Mede daarom boden de Spanjaarden politiek gevoelige functies aan aan de vader van Abdelkrim El Khattabi, als Riffijns stamleider, om hem gunstig te stemmen en een samenwerking aan te gaan. Maar de vader van Abdelkrim El Khattabi weigerde. De Spanjaarden verboden vervolgens Abdelkrim El Khattabi als rechter in Melilla te werken en hielden hem één jaar vast met als officiële reden dat hij te Duitsgezind zou zijn. Zijn vader bleef strijden tegen de Spanjaarden, tot hij vergiftigd werd.
Het begin van de opstand
Mohammed Abdelkrim El Khattabi was dus de opvolger van zijn vader als stamleider en daarom begon hij als negenendertigjarige zich erop voor te bereiden de Spanjaarden te verdrijven. Hij was als Spaans ambtenaar ontslagen omdat hij zich in geschriften te Duitsgezind had opgesteld.
Aanvankelijk was de strategie van de Spanjaarden tegen de Riffijnen gebaseerd op een langdurige geleidelijke verovering. Verscheidene Riffijnen onder wie Mohamed Amezian voerden een bloedige oorlog tegen de Spanjaarden. Maar de Spanjaarden konden de westelijke en oostelijke Rif onder controle krijgen en veel Riffijnse stammen gaven het op tegen de Spanjaarden wegens de overmacht aan manschappen en dus bleef dankzij de succesvolle strategie van Abdelkrim El Khattabi de middelste Rif buiten het gezag van Spanje, terwijl negentig procent van de Rif al bezet was.
De opstand van Abdelkrim
Mohammed Abdelkrim El Khattabi liet de Spanjaarden weten dat hij een staat aan het stichten was en dat ze de onafhankelijkheid van zijn republiek moesten erkennen om oorlog te vermijden. Maar de Spanjaarden weigerden een onafhankelijke staat te erkennen; autonomie onder het gezag van Spanje kon wel maar dat accepteerde Abdelkrim niet. De Spaanse generaal Manuel Fernández Silvestre y Pantiga beweerde dat Spanje zonder moeite overal in de Rif kon ingrijpen en hij besloot de Beni Ouaryaghel aan te vallen en er zelfs muntthee in het huis van Abdelkrim te gaan drinken, of hij dat zou willen of niet.
Na de Spaanse weigering de onafhankelijkheid te erkennen bereidden de Riffijnen in 1921 een aanval voor op Annual, de voornaamste basis van de Spanjaarden, waar generaal Silvestre gelegerd was. Mede dankzij het militair inzicht van Abdelkrim konden de Riffijnen de militaire basis op 21 juli omsingelen (Slag om Annual). De Spanjaarden probeerden tevergeefs te ontsnappen aan de aanval. Een Spaans generaal en twintigduizend man werden door zijn leger gevangengenomen. De in paniek vluchtende Spanjaarden werden tot aan zee opgejaagd. Tijdens deze drijfjacht werden tussen de vijftien- en twintigduizend Spanjaarden gedood. Alphonso XIII zou hebben gezegd dat zijn troon om zeep was geholpen.[1] Een Britse politicus zei dat in Anwal het Europese kolonialisme werd gebroken.
Abdelkrim stichtte in 19 september 1921 in Ajdir een Riffijnse staat (de Confederale Republiek van de Stammen van de Rif) waarin hij Riffijnse stammen verenigde. Na zijn overwinning in Adhar Oe Baran tegen de Spanjaarden vatten de passieve Riffijnse stammen de hoop de Spanjaarden te kunnen verslaan en begon de legende van de onverslaanbare Spaanse soldaten te verdwijnen. De Riffijnen sloten zich vervolgens steeds vaker aan bij de beroemde leider die als bijnaam De veroveraar kreeg: Mohammed Abdelkrim El Khattabi.
Dankzij de overwinning en het uitroepen van de onafhankelijkheid werd Abdelkrim een beroemde vrijheidsstrijder, wiens foto’s werden gepubliceerd in Afrika en Klein-Azië. Zijn militaire tactieken werden naderhand overal ter wereld vaak gebruikt in de onafhankelijkheidsstrijd. Zo hebben de Vietnamezen op de manier van Abdelkrim een guerrillastrijd gevoerd tegen de Amerikanen.
Na deze overwinning werden er stakingen in Spanje georganiseerd. De regering viel uiteen en na de staatsgreep van Primo de Riviera, besloot deze naar vredesbesprekingen met Abdelkrim te streven. Maar het leger werkte dit tegen en daarom vertrok hij persoonlijk om tegen Abdelkrim te strijden in een oorlog van honderdtwintig dagen. De Spanjaarden trokken zich naar de kust terug terwijl Abdelkrim wereldberoemd werd. Na die slag zei de Spaanse generaal de Shumpra: De Riffijnse kwestie kost ons te veel. Daarom trekken we ons terug naar de kust bij Ceuta en de Rif zullen we niet ingaan.
Abdelkrim geeft zich over
Abdelkrim veronderstelde dat de Fransen minder wraakzuchtig dan de Spanjaarden zouden zijn en daarom besloot hij zich in 1926 aan de Fransen over te geven. De Fransen hebben hem naar hun verre kolonie Pondicherry in India en later naar het eiland Réunion (in de Indische Oceaan, tussen Madagaskar en Mauritius) gestuurd. Na twintig jaar besloten de Fransen hem in 1947 naar een paleis in Nice over te brengen. Maar Abdelkrim kon ontsnappen en werd als asielzoeker in Egypte ontvangen. Daar zou hij met de pan-Arabisten samenwerken en het bureau Maghrib Arab een grote bekendheid geven.
