door Redactie | okt 18, 2013 |
Tijdens een omvangrijke controle op Rotterdam-The Hague Airport heeft de politie donderdag onder meer auto’s, wapens en verdovende middelen in beslag genomen. Aan de actie werkten de Koninklijke Marechaussee, het Openbaar Ministerie en de Belastingdienst mee. Dat meldde de Marechaussee vrijdag.
Van bijna 2300 auto’s die van of naar de luchthaven reden, werd het kenteken gecontroleerd. Ook werden inzittenden preventief gefouilleerd. Dat leverde onder meer 11 messen, een boksbeugel en een busje pepperspray op. Vijf voertuigen zijn in beslag genomen, onder meer omdat de eigenaars een schuld hadden uitstaan bij de Belastingdienst.
© anp.
door Redactie | okt 18, 2013 |
Voor Whatever Lola Wants (2007) had Akkabi (die zichzelf De Berber noemt) zelfs een eigen kleedkamer, én een personal assistent. ‘Maar ik laat me niet gek maken’. Moviezone interviewde de acteur.
Hoe belandde je in die film?
“Whatever Lola Wants is een Frans/Amerikaanse productie. Ze hadden moeite om een geschikt iemand te vinden die het personage van een jonge homoseksuele Egyptenaar kon spelen. Toevallig was de regisseur, Nabil Ayouch, bevriend met Rebecca van Unen, die bij mijn castingbureau werkte. Op een gegeven moment vroeg hij haar om hulp. Ik kreeg een telefoontje dat ik auditie mocht doen.
Die heb ik natuurlijk genailed! En zo stond ik opeens in New York. Met een eigen luxe kleedkamer, en een eigen assistent. En dat voor mijn filmdebuut, ha ha!”
Had je daarvoor al eerder audities gedaan?
“Niet voor films. Ik zat wel al in Het Huis Anubis en in Albert Heijn-commercials. Maar mijn eerste Nederlandse film kwam pas na mijn internationale debuut.”
Wat was het moeilijkst?
“Verbergen dat ik enorm onder de indruk was van alles. In was in een klap filmacteur, stond op een echte set, in New York nog wel! Ik stond van zoveel dingen versteld. Hoe groot die set was bijvoorbeeld. Voor een scène werd een complete straat afgesloten. Geen lullig achterafstraatje hoor, maar een grote zijstraat van Times Square. En dan toeristen die over de afzetting hingen en met mij op de foto wilden. Ik dacht alleen maar: ik weet niet wat jullie met die foto’s van plan zijn, maar ik ben op dit moment een totale nobody.”
Was het geen rare overgang: van zo’n grote Amerikaanse productie naar een Nederlandse set?
“Ach, ik was nog een groentje in het vak, dus alles wat op mijn pad kwam vond ik even geweldig. Whatever Lola Wants zag ik als een lot uit de loterij, maar ik wist dat als ik verder wilde komen als acteur, ik eerst Nederland moest overwinnen. Hier had ik nog niks bereikt. Ja, Het Huis Anubis. Maar ik had mijn zinnen gezet op een hoofdrol in een Nederlandse film. Toen kwam Alibi. Of mijn rol in Lola daarbij heeft geholpen? Misschien, indirect.”
Als je de film nu terugkijkt, heb je dan kromme tenen of ben je trots?
“Ik ben sowieso enorm trots. Natuurlijk zie je achteraf dingen die je nu anders zou doen, maar dat heb ik bij elke rol of film wel.”
Wat is de belangrijkste geleerde les?
“Dat ik mijn rust moet nemen. Ik herinner dat ik na een nachtelijke shoot met de regisseur en nog wat mensen de beelden terugging kijken. Opeens draaide hij zich naar mij om: waarom ging ik niet even naar bed? Dat is toch not done, antwoordde ik. ‘Nee’, zei hij, ‘waar het om gaat is dat jij je energie spaart. Als je zin hebt in water, dan geef je jouw assistent opdracht water te halen. Als je een pauze hebt tussen scènes door, ga je even rusten in jouw kleedkamer.
Dan barst je, als je eenmaal op de set in actie moet komen en het erop aan komt, van de energie. Die les breng ik nog steeds in praktijk. Als ik even geen scènes heb, trek ik me terug. Ik laat me niet gek maken of afleiden, want mijn doel is: die rol spelen, en niets anders.”
Wat is jouw tip voor beginnende acteurs?
“Heb lef. Je moet altijd in het diepe durven springen. Mijn eerste filmrol was die van een homoseksuele jongen, wat binnen mijn cultuur best een taboe is. Toch heb ik er geen moment over getwijfeld of ik de rol wel zou accepteren. Mijn tweede tip: weet wat je komt doen. Acteren blijft een moeilijk en serieus vak, je moet je niet laten meeslepen door allerlei randzaken
© MOVIEZONE 2013
door Redactie | okt 16, 2013 |
Gisteren 15-10-2013 eindigt de hadj – de bedevaart naar Mekka – en begint het Offerfeest, ook wel eens het slachtfeest genoemd. Onterecht, volgens veel moslims. Het gaat niet alleen over dat schaap dat eraan moet, maar ook over familie, armoede en delen.
1. Waarom moet een schaap het leven laten?
Dat moet niet. Moslims herdenken met het Offerfeest, of Id ul-Adha, de dag waarop de profeet Ibrahim zijn zoon wilde offeren voor God. God liet hem echter toe zijn zoon te vervangen door een ram. De slachting herdenkt dat moment. Maar een minstens even belangrijk idee achter het Offerfeest is delen met de armen.
Sommige gelovigen, zoals kamerlid Meyrem Almaci (Groen) schenken daarom liever geld aan een goed doel, dan een schaap te slachten. Het is overigens ook vooral een familiefeest, Selahattin Koçak, schepen voor Open VLD in Beringen, vergeleek het in DS Avond (14 oktober) met Kerstmis.
2. Waarom vandaag?
De tiende dag van de twaalde maand. Dat is het moment waarop het Offerfeest losbreekt. Maar de islamitische kalender volgt de maankalender en daarom schuift de datum elk jaar op. Net als de ramadan, de vastenmaand. Op het einde van de ramadan vieren moslims het Suikerfeest. Tussen die twee feesten door trekken moslims op bedevaart naar Mekka voor de hadj.
3. Wat heeft Bart Somers met het Offerfeest te maken?
Mechelen, waar Bart Somers (Open VLD) burgemeester is, voerde dit jaar de ‘schapentaks’ van 15 euro in. De belasting geldt voor elk schaap dat geslacht wordt. Daarop protesteerden imams en gelovigen, met een petitie en een boycot. Bart Somers verontschuldigde zich achteraf voor de vertrouwensbreuk die de schapentaks teweeg had gebracht.
In Antwerpen kondigde schepen Liesbeth Homans (N-VA) dan weer aan dat de stadsdiensten geen slachtvloeren meer zullen inrichten. Dit jaar nog wel, vanaf volgend jaar gaat die opdracht naar een privébedrijf.
4. Wat doen ze met al dat vlees?
Het Offerfeest is meteen ook een manier om een andere religieuze verplichting van het lijstje te schrappen: de zakat of het geven van aalmoezen. Moslims delen een deel van het vlees uit aan armen. Slechts een derde tot de helft houden ze voor zichzelf. En zichzelf, dat is de hele familie, en bij uitbreiding ook de buren.
5. Waarom het schaap niet verdoven?
Volgens de strikte regels van het ritueel slachten (Dhabiha) moet het dier met de kop in de richting van Mekka geplaatst worden. Het welzijn van het dier heeft belang: het mes mag niet gezien worden, ook niet door de andere dieren. De ervaren slachter zegt ‘Bismillah, Allahoe Akbar’, in naam van God, God is de grootste. Dan worden in één beweging de halsslagader en de luchtpijp doorgesneden.
Verdoven kan, maar niet iedereen is het erover eens dat het vlees op die manier ook halal is. De moslimwereld is er verdeeld over, en wie zeker wil zijn, volgt de meeste strikte toepassing.
door Redactie | okt 16, 2013 |
Agenten in Den Haag gebruiken buitensporig veel geweld tegen burgers van buitenlandse afkomst. Het politiekorps zou het vooral op Marokkaanse jeugd gemunt hebben. Dat blijkt uit een reportage van Omroep West.
Drie oud-agenten van het Haagse politiekorps doen hun verhaal anononiem. Uit de reportage blijkt dat er bij het politiebureau De Heemstraat een cultuur van rascisme en intimidatie heerst. De gedupeerden zijn geïntimideerd, in elkaar geslagen en mishandeld. In alle gevallen gaat het om buitenproportioneel geweld.
door Redactie | okt 15, 2013 |
HAARLEM – Wat doe je als mensen de taboes en schaamte van jouw cultuur niet begrijpen, denken dat je niets kunt en behandelen als vee? Wat doe je als er thuis geen geld is, je vader een gokverslaving heeft en je moeder amper Nederlands spreekt? Deze eenzaamheid en verdriet uiten zich in woede en frustratie en uiteindelijk in criminaliteit. Voor veel Marokkaanse jongeren is dit dagelijkse kost.
Voor hen is Jeugdcentrum Futurzz in Schalkwijk opgericht. Praten en investeren. Het kost tijd maar is volgens jongerenwerker Hassan El Mourabet zeker zinvol.
Ook hij heeft alle vooroordelen tegen. Hassan is een Marokkaan, heeft tatoeages, vecht al 17 jaar als kickbokser en houdt van merkkleding. Toch is de 34-jarige Hassan El Mourabet volledig geaccepteerd in de samenleving. Als jongerenwerker bij jeugdcentrum Futurzz in Schalkwijk gebruikt hij zijn ervaring om de jeugd nieuwe kansen in het leven te geven. ‘Ik ken alle 25 jongeren die geregistreerd staan bij de justitie en gemeente als harde kern probleemjongeren, ‘ zegt Hassan. Hij fungeert als rolmodel voor de ‘raddraaiers’ uit de buurt.
Futurzz
Sinds 2 jaar is vanuit Stichting Dock jongerencentrum Futurzz, voorheen Prisma, nieuw opgezet door de voormalig hulpverlener El Mourabet. Samen met collega’s Rachid en Fouzia (beide van Marokkaanse afkomst) krijgt hij wekelijks een kleine 150 jongeren over de vloer. ‘De functie van jeugdcentrum is veranderd. Jongeren zien dit als een veilige vindplaats,’ legt Hassan uit. ‘Ze kunnen hier terecht voor gezelligheid, maar vooral voor advies, hulp of gewoon troost. Pappen en nathouden is niet voldoende. Wij organiseren ontzettend veel workshops, thema-avonden en andere bijeenkomsten waar je in de praktijk wat aan hebt. De drempel om naar hulpverlenende instanties te gaan is hoog. Wij zijn laagdrempelig. Bij ons komen zowel instanties als de jongeren. Zo brengen we ze bij elkaar. Je moet ergens beginnen, laat dat alsjeblieft hier zijn.’
Hulpverlening
Mede door zijn hulpverleningsachtergrond in Amsterdam heeft Hassan de afgelopen jaren in Schalkwijk veel opgemerkt. ‘De hulpverlening in Haarlem is ernstig tekort geschoten. Er wordt op school van alles gesignaleerd maar vervolgens wordt er thuis niets mee gedaan. Dit komt door cultuurverschillen en onbegrip. De meeste jongens hebben een laag zelfbeeld en het merendeel heeft ook nog eens een licht verstandelijke beperking. De ouders kunnen of willen vaak niets erkennen en werken niet mee. Met als gevolg dat de hulpverlening niet verder komt dan de voordeur.’
Vooral op preventief gebied richten de jongerenwerkers zich op de jeugd tot en met 16 jaar. De groep 16 tot 23 jaar wordt vooral begeleidt om iets van het leven te maken. Elke doordeweekse dag is het centrum geopend. Zo is er elke donderdag Streetcorner, een open avond waar je terecht kunt voor hulpvragen als; hoe maak ik een cv aan. Maar ook heftige vragen als; wat moet ik doen als mijn vader gokverslaafd is, mijn moeder steekt haar kop in het zand en er is geen geld terwijl mijn broertjes en zusjes zonder eten naar school gaan?
Investeren
Maar hoe bereik je deze Marokkaanse jongeren die zoveel problemen hebben en te trots zijn om hulp te vragen? ‘Dat is een kwestie van vertrouwen,’ vertelt Hassan. ‘We gaan de straat op, we bellen ze op, bezoeken ze thuis. En blijven proberen, echt investeren in iemand. Het kost alleen tijd om door te dringen. Niet alleen tot hen zelf maar ook de Marokkaanse gemeenschap. Iedereen kent elkaar en je komt als buitenstaander moeilijk in die kring. Met alleen straffen bereik je ze niet. Maar als je genoeg moeite doet dan zien ze dat je echt iets voor ze kan betekenen. Dan gaat het balletje rollen en blijven ze uiteindelijk naar je toekomen.’
Of de samenwerking tussen jongeren, Futurzz, instanties en politiek beter kan is Hassan duidelijk. ‘Wij willen nog meer als sleutelfiguur fungeren tussen vooral de jongeren en de gemeente. Er is veel overleg, maar actie is toch beter. Ik nodig alle politieke partijen uit om langs te komen en ervaren hoe het is om met jongeren te praten die niet begrepen worden. Het is een uitdaging, maar die ga ik graag aan.’
dichtbij
door Redactie | okt 14, 2013 |
Een 20-jarige vrouw uit IJmuiden die zei mishandeld te zijn door zes mannen in Haarlem, blijkt het hele verhaal te hebben verzonnen. Dat meldde de politie maandag.
Ze deed aangifte van een mishandeling die vrijdagavond 4 oktober zou zijn gebeurd. Ze vertelde dat ze werd achtervolgd na een busritje. Na een discussie met twee Marokkaanse mannen zou ze later op straat in elkaar zijn geschopt door deze twee en vier anderen, die kennelijk bij het duo hoorden.
De politie heeft maandag gemeld dat het politieonderzoek, camerabeelden en diverse getuigenverklaringen haar verhaal niet ondersteunden. De vrouw bekende daarop desgevraagd dat ze het verhaal had verzonnen.
Een woordvoerster van de politie meldde eerder dat de vrouw bont en blauw was en dat ze last van haar heup had. Dat was gebaseerd op ”informatie die het slachtoffer zelf geeft”, aldus de politie maandag.
