door Redactie | okt 20, 2013 |
Gisteravond stonden FC Utrecht middenvelder Yassin Ayoub en NAC Breda middenvelder Anouar Hadouir tegenover elkaar in de 10e speelronde van de Eredivisie. Zowel Ayoub als Hadouir wisten ieder één keer te scoren. De competitiewedstrijd eindigde in een 4-2 overwinning voor FC Utrecht.
Ayoub (foto,19) startte in de basis en opende in de 16e minuut van de wedstrijd de score. Het was voor hem zijn eerste doelpunt in tien competitiewedstrijden. De controlerende middenvelder werd in de 87e minuut naar de kant gehaald.
Hadouir (31) startte gisteren op bank en viel in de 72e minuut in. Het was voor de aanvallend ingestelde middenvelder zijn eerste wedstrijd van het seizoen. Hadouir kampte een lange tijd met een liesblessure. De middenvelder krulde in de 86e minuut de vrije trap binnen.
FC Utrecht staat momenteel in de Eredivisie op de 13e plaats en neemt het zaterdag op tegen Cambuur SC. NAC Breda, de huidige nummer twaalf van de Eredivisie ontvangt op dezelfde dag Go Ahead Eagles.
© ATLAS-LIONS 2013
door Redactie | okt 18, 2013 |
Tijdens een omvangrijke controle op Rotterdam-The Hague Airport heeft de politie donderdag onder meer auto’s, wapens en verdovende middelen in beslag genomen. Aan de actie werkten de Koninklijke Marechaussee, het Openbaar Ministerie en de Belastingdienst mee. Dat meldde de Marechaussee vrijdag.
Van bijna 2300 auto’s die van of naar de luchthaven reden, werd het kenteken gecontroleerd. Ook werden inzittenden preventief gefouilleerd. Dat leverde onder meer 11 messen, een boksbeugel en een busje pepperspray op. Vijf voertuigen zijn in beslag genomen, onder meer omdat de eigenaars een schuld hadden uitstaan bij de Belastingdienst.
© anp.
door Redactie | okt 18, 2013 |
Voor Whatever Lola Wants (2007) had Akkabi (die zichzelf De Berber noemt) zelfs een eigen kleedkamer, én een personal assistent. ‘Maar ik laat me niet gek maken’. Moviezone interviewde de acteur.
Hoe belandde je in die film?
“Whatever Lola Wants is een Frans/Amerikaanse productie. Ze hadden moeite om een geschikt iemand te vinden die het personage van een jonge homoseksuele Egyptenaar kon spelen. Toevallig was de regisseur, Nabil Ayouch, bevriend met Rebecca van Unen, die bij mijn castingbureau werkte. Op een gegeven moment vroeg hij haar om hulp. Ik kreeg een telefoontje dat ik auditie mocht doen.
Die heb ik natuurlijk genailed! En zo stond ik opeens in New York. Met een eigen luxe kleedkamer, en een eigen assistent. En dat voor mijn filmdebuut, ha ha!”
Had je daarvoor al eerder audities gedaan?
“Niet voor films. Ik zat wel al in Het Huis Anubis en in Albert Heijn-commercials. Maar mijn eerste Nederlandse film kwam pas na mijn internationale debuut.”
Wat was het moeilijkst?
“Verbergen dat ik enorm onder de indruk was van alles. In was in een klap filmacteur, stond op een echte set, in New York nog wel! Ik stond van zoveel dingen versteld. Hoe groot die set was bijvoorbeeld. Voor een scène werd een complete straat afgesloten. Geen lullig achterafstraatje hoor, maar een grote zijstraat van Times Square. En dan toeristen die over de afzetting hingen en met mij op de foto wilden. Ik dacht alleen maar: ik weet niet wat jullie met die foto’s van plan zijn, maar ik ben op dit moment een totale nobody.”
Was het geen rare overgang: van zo’n grote Amerikaanse productie naar een Nederlandse set?
“Ach, ik was nog een groentje in het vak, dus alles wat op mijn pad kwam vond ik even geweldig. Whatever Lola Wants zag ik als een lot uit de loterij, maar ik wist dat als ik verder wilde komen als acteur, ik eerst Nederland moest overwinnen. Hier had ik nog niks bereikt. Ja, Het Huis Anubis. Maar ik had mijn zinnen gezet op een hoofdrol in een Nederlandse film. Toen kwam Alibi. Of mijn rol in Lola daarbij heeft geholpen? Misschien, indirect.”
Als je de film nu terugkijkt, heb je dan kromme tenen of ben je trots?
“Ik ben sowieso enorm trots. Natuurlijk zie je achteraf dingen die je nu anders zou doen, maar dat heb ik bij elke rol of film wel.”
Wat is de belangrijkste geleerde les?
“Dat ik mijn rust moet nemen. Ik herinner dat ik na een nachtelijke shoot met de regisseur en nog wat mensen de beelden terugging kijken. Opeens draaide hij zich naar mij om: waarom ging ik niet even naar bed? Dat is toch not done, antwoordde ik. ‘Nee’, zei hij, ‘waar het om gaat is dat jij je energie spaart. Als je zin hebt in water, dan geef je jouw assistent opdracht water te halen. Als je een pauze hebt tussen scènes door, ga je even rusten in jouw kleedkamer.
Dan barst je, als je eenmaal op de set in actie moet komen en het erop aan komt, van de energie. Die les breng ik nog steeds in praktijk. Als ik even geen scènes heb, trek ik me terug. Ik laat me niet gek maken of afleiden, want mijn doel is: die rol spelen, en niets anders.”
Wat is jouw tip voor beginnende acteurs?
“Heb lef. Je moet altijd in het diepe durven springen. Mijn eerste filmrol was die van een homoseksuele jongen, wat binnen mijn cultuur best een taboe is. Toch heb ik er geen moment over getwijfeld of ik de rol wel zou accepteren. Mijn tweede tip: weet wat je komt doen. Acteren blijft een moeilijk en serieus vak, je moet je niet laten meeslepen door allerlei randzaken
© MOVIEZONE 2013
door Redactie | okt 18, 2013 |
‘Vergeet het’, zegt de één, ‘Marokkanen zijn altijd schuldig tot hun onschuld bewezen is’, grapt de ander. Eigenlijk is het niet grappig
‘Vrouw verzon mishandeling door 6 Marokkanen’. Waar de Telegraaf deze zes nietsvermoedende jonge jongens al de naam ‘Marokkaans tuig’ gaf en Wilders hen bestempelde als lafaards die het land uitgezet moeten worden, heet opvallend genoeg de vrouw in deze zaak nog steeds vrouw. Dat Marokkanen meer moeite moeten doen voor een neutrale benadering, bleek ook afgelopen weekend.
Het was zaterdagavond. De avond dat ik besloot om met mijn twee Rotterdamse vrienden Yassine en Ismail naar Utrecht te gaan. Op bezoek bij mijn twee beste vriendinnen Kiki en Fleur.
De avond begint goed. We eten andijviestampot, uiteraard met runderrookworst van de grote moslim vriend Unox. Zoals het Generatie Next betaamt, maakt de tv plaats voor YouTube en gezamenlijk lachen we over de satirische Lucky TV- filmpjes over Boer zoekt vrouw en (noem-mij-maar) Willem Alexander. Yassine moet het hardst lachen bij boer Willem. Een homoseksuele boer staat sowieso voor humor. “Maar ik mag hem wel, hij is echt aardig, alleen hoe hij die andere boer toen besprong. Geen slimme zet.” Yassine had het beter aangepakt.
Voor de grap zet iemand de playlist van Kinderen voor Kinderen op: ‘Baklava of rijstevla, Marrakech of Appelscha, hier in Marokko ben ik thuis’. ‘Baklava is Turks’ reageert Ismail. De interesse voor de andere cultuur had hier blijkbaar ook zijn grenzen.
We gaan naar de stad. Kiki en Fleur, opgevoed met de weer-of-geen-weer-mentaliteit uiteraard op de fiets, en ik met de waarom-doe-je-moeilijk mannen met de taxi. We hebben afgesproken bij het ons allen nog onbekende Utrechtse culturele café De Voortuin. ‘De plek waar je meer dan welkom bent’, aldus de website.
Nat geregend lopen we naar binnen op zoek naar mijn vriendinnen. Een hipgeklede jongen met blauwe ogen en een afro houdt ons tegen: “Ik zal maar gelijk eerlijk zijn”, begint hij, “vanavond is voor vaste gasten”. Ook ik zal maar gelijk eerlijk zijn: dat warme welkom viel iets tegen. Nietsvermoedend stap ik weer naar buiten, Ismail en Yassine halen hun schouders op. “Laat maar, gebeurt zo vaak, kom we gaan in een andere kroeg wachten op je vriendinnen.”
Ondertussen zie ik achter elkaar blije blonde Utrechtse studenten naar binnen lopen zonder dat zij ook maar één keurende blik krijgen. Het kwartje valt. We zijn geweigerd omdat Yassine en Ismail Marokkaans zijn. Ook al hebben ze hun sportschoenen verruild voor hippe casual sneakers van de H&M, hun Marokkanen-tasje ingeruild voor doorsnee Eastpak en hun eilandkapsel laten volgroeien met mooie zwarte krulletjes. We staan onder een afdakje te schuilen voor de regen wachtend op mijn twee vriendinnen. Ik wil praten over wat er net is gebeurd. “Vergeet het”, zegt de één, “Marokkanen zijn altijd schuldig tot hun onschuld bewezen is”, grapt de ander. Eigenlijk is het niet grappig.
Ik ga naar buiten om te kijken of mijn vriendinnen er al zijn. Ze staan in de rij en ik ga achter hun staan. Dezelfde jongen, andere toon: “Kom maar binnen dames”. Ik knap van binnen. Verzekerd van het feit dat zij evenmin vaste gast zijn van dit café, spreek ik hem aan over het feit dat ik net met mijn twee vrienden geweigerd ben. Hij krabbelt terug, ontkent eerst dat hij mijn vriendinnen wel naar binnen wou laten, daarna gooit hij het erop dat ze vaste gasten zijn. “Het komt omdat ze geen Marokkanen zijn”, het hoge woord is eruit. Er ontstaat een gespannen sfeer, de rij achter ons is mede getuige van het gesprek, en wordt ongeduldig. “Ja, het zal allemaal wel. Jammer dan. Doe niet zo moeilijk, wij willen en mogen wel naar binnen.” Ophef over discriminatie is blijkbaar passé.
Daar staan we weer in de regen buiten. We staren voor ons uit, kijkend op het Neude. Hier werd vorige week nog een andere Noord-Afrikaan onder een warm applaus gekroond tot beste acteur van Nederland.
Vrouw verzon mishandeling door ‘zes Marokkanen’
Blogger en docent Shirin Mirachor is woonachtig in Rotterdam. Ze heeft een blog over de creatieve twintiger en werkt als gastdocent op de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht.
door Redactie | okt 18, 2013 |
Het Marokkaanse elftal -17 kende vandaag zijn vuurdoop op het WK-17 dat in de Verenigde Arabische Emiraten wordt gehouden.
De ploeg van El Idrissi speelde zijn eerste poulewedstrijd tegen Kroatië. Marokko won de wedstrijd met 1-3 door twee doelpunten van Achahbar en een doelpunt van Nabil Jaadi. De wedstrijd die om 15:00 uur aanving kende twee ploegen die op het eerste gezicht gewaagd aan elkaar leken. In de eerste half uur stond het dan ook nog steeds 0-0. Het was uiteindelijk Karim Achahbar die de score opende in het voordeel van Marokko.
De aanvaller van Guingamp scoorde zowel in de 27e minuut als in de 40e minuut. Nog voor rust zorgde Jaadi voor het derde doelpunt in het voordeel van Marokko. De aanvallende middenvelder schoot de bal knap achter de Kroatische doelman en zorgde ervoor dat Marokko met een 0-3 ruststand de kleedkamers in kon gaan.
In de tweede helft leek het erop dat Kroatië volop de aanval zou gaan spelen. De Kroaten zetten veel druk op de Marokkaanse verdediging en dit resulteerde dan ook in een verkleining van de marge. Het was Muric die de 1-3 op zijn naam mocht zetten. Dit was dan ook de eindstand.
Marokko kon nog enkele malen uitlopen via invaller Bnou Marzouk, maar de spits van Juventus was niet scherp voor doel. Kroatie kon op zijn beurt de marge verkleinen, maar door goed verdedigen en wat geluk kon Marokko de 1-3 score verdedigen en zo de eerste drie punten in de poule binnenhalen.
© ATLAS-LIONS 2013
