Marokko’s regeringsprogramma komt niet tegemoet aan de behoeften van Imazighen

Het nieuwe regeringsprogramma van Marokko komt niet tegemoet aan de behoeften van ’s lands Imazighen, zo zei één van de leidende Amazigh activisten.




Zo gaf Ahmed Aldaghami te Quds Press te kennen dat: ‘De regering onder leiding van Saadeddine Othmani, een regering is, die ongeveer 25% van de JDP ( Partij van voor Recht en Ontwikkeling) representeert, aangevuld met een aantal andere partijen, om het een meerderheidsregering te maken en dus niet Othomanis regering is’. Aghadami beschrijft het regeringsprogramma als ‘onsamenhangend’ en dat het niets nieuws biedt.

De activist heeft een verzoek ingediend om de Amazigh Democratische Partij op te richten, maar kreeg daar geen toestemming voor.

De Marokkaanse regering kreeg woensdag de steun van het parlement nadat het land meer dan zes maanden zonder regering zat, waardoor publieke uitgaven en hervormingen zijn vertraagd.

Serie over Marokkaans en homo zijn.

Homo Marokkaans én Moslim zijn een onmogelijke combinatie? De Nederlandse documentaire: ‘Familie, Geloof en Hoop, de 3-delige docu serie rond enkele Marokaanse homo’s die binnenkort op de Nederlandse televisie wordt uitgezonden toont dat het wel degelijk kan.




Op 7, 14 en 21 mei kan je telkens om 14:55 uur op NPO 2 kijken naar de documentaire serie ‘Familie, Geloof en Hoop’. De eerste twee afleveringen worden op dezelfde dag, van uitzending, herhaald rond 00:15 uur, de derde aflevering mogelijk ook maar raadpleeg daarvoor voor alle zekerheid je Tv gids.

In de serie volgt men Nassiri, Souad, Mohamed en Abdellah, vier Marokaanse homo’s. De weg die ze moesten afleggen was moeilijk, lang en soms eenzaam. Vooral de schaamtecultuur en sociale druk binnen de Marokkaanse gemeenschap om te trouwen en kinderen te krijgen, maakte het voor de jongens zwaar om te kiezen voor hun eigen leven en geluk. Daarbij speelde geloof een kleinere rol dan vaak wordt gedacht. Door mee te werken aan de documentaire willen de vier jonge mannen andere soortgenoten die nog in de kast zitten een hart onder de riem steken. Daarnaast willen ze ook de discussie over homoseksualiteit binnen de Marokkaanse gemeenschap op gang brengen.

In aflevering 1 die je kan bekijken op 7 mei draait alles rond een onderzoek rond de schaamtecultuur, en de sociale druk binnen Marokkaanse gezinnen die het vaak onmogelijk maken om voor jezelf op te komen wanneer je Marokaans en homo of lesbisch bent. De jonge mannen laten in de docu zien dat het toch mogelijk is om ook als Marokkaanse homo gelukkig te zijn.

In de tweede aflevering die te zien is op 14 mei gaat het over geloof en onderzoekt men in hoeverre het geloof te combineren is met homoseksueel en Marokkaan zijn. Volgens de jongens is het perfect mogelijk om zowel moslim als homo te zijn. In Parijs ontmoeten ze de openlijke homo Iman Ludovic-Mohamed Zahed. Volgens Ludovic vormen de Koranteksten niet het grootste obstakel. Het zijn vooral bepaalde Marokkaanse culturele opvattingen en de machtspolitiek in de Arabische wereld die homoseksuelen in de problemen kunnen brengen.

In de derde en laatste aflevering die je kan zien op 21 mei draait het om hoe de vier openlijke Marokkaanse homo jongens positieve veranderingen teweeg brengen binnen hun eigen gemeenschap. Door zichtbaar te zijn en discussies aan te gaan zijn er ondertussen al veel heteroseksuele Marokkanen die hen openlijk steunen. Noteer dus in je agenda 7, 14 en 21 mei NPO 2 serie: Familie, Geloof en Hoop.

8 miljoen Marokkanen hebben geen toegang tot gezondheidszorg

Meer dan 8 miljoen Marokkanen hebben geen toegang tot medische zorg. Het inkrimpen van het aantal artsen, het disfunctioneren van de ziektekostenverzekering , de Wereldbank’s ‘Economische Memorandum 2017’ schetst een somber beeld van de gezondheidszorg in Marokko.




Ongelijkheden blijven bestaan in Marokko bij de toegang tot medische zorg, dit wordt gereflecteerd in de Wereldbank’s ‘Economische Memorandum 2017’.

Het memorandum rapporteert dat 8,5 miljoen Marokkanen (ongeveer 25%) geen toegang hebben tot medische zorg in een land met gemiddeld 6,2 artsen per 10.000 inwoners, tegen 12 in Algerije en Tunesië en 37,1 in Spanje. Hetzelfde gebrek wordt waargenomen op het niveau van de geestelijke gezondheidszorg waar de faciliteiten slechts 1 bed hebben op de 10.000 personen. Dit is ruim onder het aanbevolen wereldwijde gemiddelde van 4,4 bedden voor hetzelfde aantal personen.

De Wereldbank sloeg tevens alarm over de disfuncties die de medische dekking in Marokko beïnvloeden, specificerend dat 60% van de bevolking wordt gedekt door AMO en RAMED wat in de toekomst voordeel moet hebben voor werknemers in de informele sector, zelfstandige werknemers en vrije beroepen.

Het memorandum heeft ook de problemen blootgelegd die de gezondheidszorg ondermijnen, namelijk slecht human resource management, afwezigheid (verzuim) en corruptie.

Rechten van verdachten zijn geschonden bij Rechtszaak Mohsin Fikri

Na een zitting van meer dan 28 uur, onder strenge veiligheidsmaatregelen heeft het Gerechtshof in Al Hoceima, vandaag (woensdag 26 april 2017), ‘een districtshoofd’ en drie medewerkers van het Pizzorno vuilnisbedrijf vrij gesproken van betrokkenheid bij de dood van Mohcien Fikri in oktober vorige jaar.




Dezelfde rechtbank veroordeeld: één vervangende districtshoofd, één afgevaardigde van de Visserij, één afdelingshoofd van de Visserij en één dierenarts tot acht maanden gevangenis straf, één vriend van Mohcien fikri, één chauffeur van het vuilniswagen en één vuilnisman zijn iedere tot vijf maanden gevangenisstraf veroordeeld.

In hetzelfde zaak zijn elf mensen vervolgd voor het valsheid in geschrifte en doodslag niet door schuld, advocaten van de verdachten hebben nadruk gelegd op de ongeldigheid van de proces verbalen van justitie en politie, ze vroegen om beraadslaging, want er zou geen sociale onderzoeken zijn gedaan naar sommige verdachten, ook zouden de rechten van de verdachten zijn geschonden.

Djaballah de Amazigh Vlag is een bedreiging

In een TV interview met het media netwerk van de Quatari, Al Jazeera, verklaarde de leider van het Front voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling, Abdallah Djaballah, dat de Amazigh vlag die de Kabyliers constant voeren tijdens de protestgolven een ernstig gevaar vormen voor de nationale eenheid van Algerije en dat de Algerijnse staat beslist moet ingrijpen om zo een eind moet maken aan het proces van buitensporige identiteit en culturele eisen in de regio Kabilië.
Om dagen later— tijdens een ander interview met het dagblad “Le temps” toe te voegen, ” Het erkennen van de Tamazight taal als officiële taal een andere serieuze bedreiging vormt voor de Arabische taal”