Respect of dominantie?


“De vrijheid van geloofsuiting eindigt waar de geloofsuiting van de ander begint.”

De WZB Berlin Social Science Center, een van de grootste sociale wetenschappelijke onderzoeksinstituten in Europa, heeft op 11 december j.l. een vijfjarige studie over Marokkaanse en Turkse immigranten in Oostenrijk, België, Frankrijk, Duitsland, Holland en Zweden gepubliceerd.

Volgens de studie, die werd gefinancierd door de Duitse regering, zegt tweederde (65%) van de geïnterviewde moslims dat de islamitische Sharia-wetgeving belangrijker voor hen is dan de wetten van het land waarin zij wonen. Ook als deze botsen.

De tendens van intolerantie is ook merkbaar in de eigen moslimkringen. Zo stelden het Eindhovense CDA-raadslid en jongerenwerker Ibrahim Wijbenga en de Amsterdamse jongerenimam Yassinn Elforkani in december 2013, dat er in de Nederlandse moslimgemeenschappen ‘een gevaarlijke polarisatie’aan de gang is. Niet alleen felle islamcritici zoals PVV-leider Geert Wilders worden in Nederland bedreigd, maar ook moslims die bijvoorbeeld jihadreizen naar Serie openlijk afkeuren.

Het openen van een wijnbar door een Marokkaanse vrouw in Rotterdam, spant echter de kroon. Bedreigingen en beledigingen aan het adres van de onderneemster, zijn instrumenten van deze intolerante en dominante gelovigen om hun frustratie te uiten. Ook in de social media zijn er figuren die de dominante, dogmatische en intolerante kant van de islam hoog in het vaandel dragen. Dit soort figuren komt er bijvoorbeeld openlijk voor uit andere religies niet te respecteren. Ze voelen zich vaak ‘beter’ omdat ze menen dat ze in de ogen van God/Allah beter zijn.

Bij radicalen gaat het dan ook niet om respect voor hun overtuiging, maar om de dominantie van hun overtuiging over andere overtuigingen. En de dominantie om hun gelijk af te dwingen, desnoods met geweld en intimidatie. Zo had ik een discussie met een dergelijk radicale moslim die beweerde dat ik de islam niet begreep toen ik stelde dat respect een tweerichtingsverkeer is. ‘Je bent een hypocriet, door niet alle wetten van Allah na te komen’, zei hij. ‘Het is een plicht voor iedere moslim om de waarheid te verkondigen wat geopenbaard is in Zijn laatste heilige boek, de koran. Als moslim kun je geen respect hebben voor een andere religie omdat het dwaalleren zijn. Je kiest het aardse leven boven het eeuwige. Je kiest het pad van de verliezers in de ogen van Allah. Alleen wie het juiste pad volgt, zal slagen in dit leven en het volgende.’ Ik antwoordde dat moslims in het algemeen al sinds de middeleeuwen achtergesteld zijn en voor menselijke begrippen en bezien vanuit onze tijd, in dit leven dus de verliezers zijn. ‘Of het nu gaat om wetenschappelijke vooruitgang, de sociaal-economische of anders, ze lopen hopeloos achter. Ze maken gebruik van de westerse technologieën en maken deel uit van de westerse beschaving. Zijn deze mensen en in het bijzonder jij, ook hypocriet door zich te vestigen in een ‘kafir’land?’ Een pijnlijke stilte volgde. Als wanhoopsdaad speelde hij vervolgens op de persoon en intimidaties en scheldtirades volgden. Ik sloot de discussie af met: ‘als je gelijk had, dan hadden we deze discussie in het Arabisch en in een islamitisch land gevoerd. Echter, het tegendeel is waar.’ Laat Hem, de Alwijze en Almachtige in ieders hart een kaars van begrip ontsteken die de strekking hiervan niet begrijpt.

Nederland is een land met verschillende bevolkingsgroepen met verschillende meningen en geloofsovertuigingen. Voor een dominante houding als dat van de radicalen en van welke overtuiging dan ook, is geen ruimte.

Respect is een tweerichtingsverkeer en betekent dat als je gerespecteerd wil worden in wat je gelooft, je het respect moet kunnen opbrengen om andersgelovigen te accepteren. De vrijheid van geloofsuiting eindigt waar de geloofsuiting van de ander begint. Je hoeft het niet eens te zijn met wat de ander gelooft, noch hoeft de ander het eens te zijn met wat jij gelooft. Wat maatgevend is in een samenleving als die van ons, is waar we het allemaal over eens zijn. Namelijk de grondwet. Deze grondwet geldt voor iedereen en net als de natuurwetten voor iedereen geldend. Het is het bindende element voor iedereen. De wet voorziet in de vrijheid om je zelf te zijn en stelt je in staat om te geloven wat je maar wilt, zolang dit binnen de contouren van de wet is.

Voor een ieder staat het vrij naar een land te emigreren waar ze de wetten hanteren die het meest overeenkomen met diens wensen. De wet in Nederland komt overeen met mijn wensen en wens geen andere wet. Als het leven ons iets heeft bijgebracht, is het wel het vermogen tot aanpassing. Onze wet, de Nederlandse grondwet, voorziet ook hierin.

Mourad El Haji (38), geboren in Marokko, emigreerde op 7 jarige leeftijd in het kader van gezinshereniging met zijn moeder, broers en zus naar Nederland . Hij studeerde Bouwkunde aan de Haagse Hogeschool/TH Rijswijk en is eigenaar van ‘MEH vastgoed advies en beheer’. Naast bouwkundige is hij vader van twee kinderen en woont in Berkel en Rodenrijs.

Comments

comments

Share

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *