De metaforische liefde van Said el Haji


Samenleven met een Nederlandse vrouw geeft mij inzicht in de onvermijdelijke weg die Marokkanen in Nederland te gaan hebben. Ik ervaar dagelijks de pijnpunten. Ik zie het als een metafoor voor de integratie van Marokkanen in Nederland.

Ik geloof niet dat ik Nederlander ben. Ik ben een Marokkaan in Nederland en dat is heel wat anders. Hoe meer ik dat aanvaard, hoe meer inzicht ik krijg in mijn achtergrond, mijn culturele bagage, mijn anders-zijn. Ik kan er niet voor vluchten.

Veel Marokkanen kunnen de deur achter zich dichttrekken en vergeten dat ze in Nederland wonen, ik kan dat niet. Ik kom niet thuis bij een Marokkaanse vrouw, maar bij een Nederlandse. Míjn Nederlandse. Het confronteert mij met nooit begrepen neigingen en complexen, met mijn ijdele trots en eergevoel, mijn zucht naar hiërarchie, mijn minachting van tederheid en liefde. Het geeft inzicht in mijn bijkans ingebakken hang naar stiekem gedrag, naar het verzwijgen van zaken. Het geeft inzicht in mijn behoefte om te vluchten, te ontkennen of te onderdrukken.

Door al deze inzichten te onderkennen ben ik niet alleen gaan geloven in de grenzeloosheid van liefde, maar ook in een hoopvollere toekomst voor de Marokkaanse gemeenschap in Nederland.

Said El Haji is docent en columnist bij De Volkskrant. Hij debuteerde ín 2000 met het boek ‘Dagen van Sjaitan’. In  2006  en 2011 verschenen ook zijn boeken ‘Goddelijke duivel’ en ‘ De aankondiging’.

Comments

comments

Share

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *